Διαλεκτική ένταση της αντιπροσωπευτικης, με την άμεση Δημοκρατία, αυτονομία της κοινωνίας των πολιτών, κοινωνική οικονομία.Πάνω στην επιστήμη και τις τέχνες.
 
Search Feeds:
Θρύψαλα η κινδυνολογία για το ευρώ
Επικίνδυνο παιχνίδι για την Ευρωζώνη οι εικοτολογίες για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, προειδοποιούν Ευρωπαίοι πολιτικοί και τραπεζίτες. Παγκόσμια ανησυχία για την ελληνική και την ευρωπαϊκή κρίση, θέμα αντιπαράθεσης σήμερα στους G8
Read more..
Ν.Δ. εναντίον ΣΥΡΙΖΑ
Σε διπολισμό -Αριστερά εναντίον Δεξιάς- με πυρήνες τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ. αντιστοίχως, τείνει να εξελιχθεί η εκλογική αναμέτρηση της 17ης Ιουνίου, όπως προκύπτει από δημοσκόπηση της Marc και τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha
Read more..
Ένα σύστημα εξουσίας αποκαθηλώνεται
Δεύτερη ημέρα... πίκρας και απογοήτευσης για τα συστημικά ΜΜΕ και τη διαπλοκή, που βλέπουν τις εκλογές να τους γκρεμίζουν το σύστημα εξουσίας
Read more..
Ενιαίο κόμμα από Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΔΗ.ΣΥ. και Δράση προτείνει ο Στ. Μάνος
Τη σύμπηξη ενός ευρωπαϊκού μετώπου με τη συμμετοχή της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΣΥ, αλλά και της Δράσης προκρίνει ως λύση ο Στ. Μάνος.
Read more..
Α.Λοβέρδος: "Κάναμε αριστερή πολιτική στο υπουργείο Υγείας"...
Υπερασπιζόμενος με έμφαση το σύνολο της πολιτικής του στο χώρο της Υγείας και της Πρόνοιας παρέδωσε χθες το χαρτοφυλάκιο ο απερχόμενος υπουργός Υγείας Αν. Λοβέρδος στον υπηρεσιακό Χρ. Κίττα.
Read more..
Οικολόγοι Πράσινοι: Διαψεύδουν διαπραγματεύσεις με άλλα κόμματα για εκλογική συνεργασία
Διαψεύδουν τις φήμες και τα δημοσιεύματα για συνεργασίες με άλλα κόμματα ενόψει των νέων εκλογών οι Οικολόγοι - Πράσινοι.
Read more..
Π. Καμμένος κατά ΣΥΡΙΖΑ και Αλ. Τσίπρα
Για... “παράδοση της αντιμνημονιακής του πολιτικής” κατηγόρησε χθες τον ΣΥΡΙΖΑ ο Π. Καμμένος, καίτοι έως προχθές, με το “σχέδιο Β” που είχε παραδώσει στον Πρόεδρο τη Δημοκρατίας, ήταν έτοιμος να στηρίξει μια μνημονιακή κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης.
Read more..
Κοινωνική Συμφωνία: Ανοικτό το θέμα των συνεργασιών
Ανοικτό άφησε το θέμα των συνεργασιών με άλλα κόμματα ο γραμματέας της Κοινωνικής Συμφωνίας Λάμπρος Μίχος...
Read more..
Υπουργείο Εσωτερικών - Αντ. Μανιτάκης: Να βρούμε τη κυβερνητική σταθερότητα που είχαμε
Την ανησυχία τους για την πορεία της χώρας εξέφρασαν κατά τη διάρκεια της παράδοσης-παραλαβής του υπουργείου Εσωτερικών ..
Read more..
Υπουργείο Δικαιοσύνης - Αποχωρήσεις με "καρφιά" από τον Μ. Παπαϊωάννου
Με αιχμές για τον Γρηγόρη Πεπόνη -τον εισαγγελέα που τον κατονόμασε ως τον υπουργό που επιχείρησε να παρέμβει στο έργο του ...
Read more..
Δημοσκόπηση Marc: Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ για την πρωτιά
Το εκλογικό δίπολο "Δεξιά - Αριστερά" αποτυπώνει η νέα δημοσκόπηση της Marc - πρώτη που διενεργήθηκε μετά την προκήρυξη των εκλογών- και φέρνει σε απόσταση αναπνοής τη Ν.Δ. με τον ΣΥΡΙΖΑ
Read more..
Υπ. Περιβάλλοντος - Γνώστης δηλώνει ο υπηρεσιακός, πικρόχολα σχόλια από τους απερχόμενους
Έκπληξη και πρόκληση χαρακτήρισε την τοποθέτησή του στη θέση του υπουργού Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ο Γρ. Τσάλτας ...
Read more..
Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη: Ευχές για ομαλή προεκλογική περίοδο και πολιτικές αιχμές
Με ευχές για ομαλή προκλογική περίοδο, αναφορές στα "επιτεύγματα" του Μιχ. Χρυσοχοΐδη τους τελευταίους δύο μήνες της τρίτης επιστροφής ...
Read more..
Γ. Δατσέρης: "Τέταρτος Παπανδρέου" ο Αλ. Τσίπρας
Να απαξιώσουν τον ΣΥΡΙΖΑ και την απήχηση που βρίσκει σε ευρέα στρώματα της κοινωνίας επιχειρούν στελέχη του ΠΑΣΟΚ ...
Read more..
Επίθεση Σαμαρά στον ΣΥΡΙΖΑ με... επιχειρήματα Εμφυλίου
Με ανοίκειες και οξύτατες εκφράσεις, ο Αντ. Σαμαράς εξαπέλυσε χθες επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ, χρησιμοποιώντας “επιχειρήματα” που θυμίζουν πολιτικούς της προδικτατορικής Δεξιάς -και το Κέντρου- οι οποίοι επέσειαν την “απειλή του κομμουνιστικού κινδύνου”.
Read more..
Κυβέρνηση με Σαμαρά και ΔΗΜ.ΑΡ. περιγράφει ο Ευ. Βενιζέλος
Σε κυβέρνηση με "κορμό την υπεύθυνη κεντροαριστερά" προσβλέπει ο Ευ. Βενιζέλος την επομένη της νέας κάλπης... τείνοντας χείρα συνεργασίας εμμέσως πλην σαφώς προς τη ΔΗΜ.ΑΡ. και χωρίς να αποκλείει σε ένα σχήμα, εν είδει οικουμενικής κυβέρνησης, τη συμμετοχή της Ν.Δ.
Read more..
Ορκίσθηκαν οι 300 βουλευτές των... δύο ημερών
Ορκίσθηκαν χθες οι 300 βουλευτές, οι οποίοι θα έχουν τη μικρότερη θητεία από τη μεταπολίτευση και μετά.
Read more..
Αγγελική-Ευφροσύνη Κιάου: Με άρωμα Αριστεράς το υπουργείο Παιδείας
Με άρωμα Αριστεράς το υπουργείο Παιδείας. Η Αγγελική-Ευφροσύνη Κιάου, ένας άνθρωπος της Αριστεράς, με πλούσια κοινωνική δράση, είναι από χθες η νέα υπουργός Παιδείας.
Read more..
ΣΥΡΙΖΑ: Λαϊκή εντολή για οριστικό τέλος στο Μνημόνιο
Με τη συνέχιση της πολιτικής του Μνημονίου απειλείται η συμμετοχή της χώρας στην Ευρωζώνη επισήμανε ο Αλ. Τσίπρας στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ...
Read more..
ΔΗΜ.ΑΡ: Συσκέψεις για την εκλογική τακτική
Στην οργάνωση του νέου προεκλογικού αγώνα επικεντρώνεται η ΔΗΜ.ΑΡ., με συνεχείς συσκέψεις τις επόμενες μέρες.
Read more..
Ισπανικό βασιλικό "γράψιμο" στην Ελισάβετ λόγω Γιβραλτάρ...
Σε μια κίνηση ασύμβατη με το μοναρχικό πρωτόκολλο, που ταυτόχρονα δείχνει και τη συνέπεια της στάσης της Μαδρίτης στη διεκδίκηση επιστροφής του Γιβραλτάρ στην εθνική κυριαρχία της...
Read more..
Το Ιράν συνεχίζει να προμηθεύει τη Συρία με όπλα
Συνεχίζει να εξοπλίζει τη Συρία με όπλα το Ιράν, παρά την απαγόρευση.
Read more..
Η Ελλάδα πρώτο θέμα στον... καυγά των G8
Χθες άναψαν τα τηλέφωνα στην Ευρώπη με τους ηγέτες των τεσσάρων χωρών που συμμετέχουν στο κλαμπ των ισχυρότερων βιομηχανικών κρατών της Γης...
Read more..
Αντικαπιταλιστικές διαδηλώσεις στη Φρανκφούρτη
Παρά την απαγόρευση των τοπικών αρχών, εκατοντάδες άνθρωποι διαδήλωσαν χθες ειρηνικά σε πολλές περιοχές της Φρανκφούρτης ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα αντικαπιταλιστικών οργανώσεων.
Read more..
Αντικαπιταλιστικές διαδηλώσεις στη Γερμανία
Διαδηλώσεις έγιναν χθες σε πολλές περιοχές της Φρανκφούρτης στο πλαίσιο αντικαπιταλιστικών κινητοποιήσεων που κορυφώνονται το Σάββατο με μεγάλη συγκέντρωση του κινήματος Blockupy Frankfurt
Read more..
Αναποφάσιστος ο ένας στους τρεις Ιρλανδούς για το δημοψήφισμα της 31ης Μαΐου
Περίπου το ένα τρίτο των Ιρλανδών που καλούνται να ψηφίσουν στο δημοψήφισμα της 31ης Μαΐου για το δημοσιονομικό σύμφωνο παραμένουν αναποφάσιστοι...
Read more..
Στον "αέρα" η δίκη Μλάντιτς
Την επ' αόριστον αναβολή της δίκης του Ράτκο Μλάντιτς αποφάσισε ο δικαστής του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για τη Γιουγκοσλαβία λόγω σοβαρών λαθών της εισαγγελίας...
Read more..
Μείωση μισθού για τον Γάλλο πρόεδρο και τους υπουργούς του
Τη μείωση κατά 30% του μισθού του Γάλλου προέδρου και των υπουργών της κυβέρνησής του αποφάσισε χθες το πρώτο υπουργικό συμβούλιο μετά την ανακήρυξη στην προεδρία του Φρανσουά Ολάντ.
Read more..
Έτοιμο το πλάνο για επίθεση στο Ιράν λέει ο Αμερικανός πρέσβης στο Ισραήλ
Με στρατιωτική επίθεση απείλησε ανοιχτά χτες το Ιράν ο Αμερικανός πρέσβης στο Ισραήλ, λέγοντας πως τα επιτελικά σχέδια είναι ήδη έτοιμα και πως η επιλογή αυτή είναι "απολύτως διαθέσιμη".
Read more..
Κύπρος: Αποκλείει το ΔΗΚΟ συνεργασία με ΑΚΕΛ
Απέκλεισε χθες το ΔΗΚΟ το ενδεχόμενο εκλογικής συνεργασίας με το ΑΚΕΛ για ανάδειξη του επόμενου Προέδρου της Κύπρου...
Read more..
Ακόμη ένα θύμα της "κατάρας των Κένεντι"
Νεκρή στο σπίτι της στη Νέα Υόρκη βρέθηκε χθες η δεύτερη σύζυγος του Ρόμπερτ Κένεντι του νεότερου. Σύμφωνα με τον αμερικανικό Τύπο, η Μέρι Κένεντι, η 52χρονη εν διαστάσει σύζυγος του Ρόμπερτ Κένεντι, φέρεται να απαγχονίστηκε.
Read more..
Γλυπτική του θραύσματος
Θραύσματα, συλλεγμένα από το αστικό, και όχι μόνο, περιβάλλον με αρχαιολογική επιμέλεια, μιας αρχαιολογίας του παρόντος όμως, γίνονται τα μοντέλα μιας «μνημειακής» γλυπτικής σε σταθερά υλικά που φιλοτεχνεί ο Λουκάς Λουκίδης.
Read more..
Αφιερωμένο στην ποίηση το φετινό Φεστιβάλ Φιλίππων
Στην ποίηση θα είναι αφιερωμένο το φετινό, 55ο Φεστιβάλ Φιλίππων - Θάσου, το οποίο θα ξεκινήσει το πρόγραμμά του στις 7 Ιουλίου ...
Read more..
Ελληνο-γαλλικές ιστορικές διαδρομές
Οι δρόμοι της ελληνικής και της γαλλικής ιστοριογραφίας διασταυρώθηκαν συχνά, ιδιαίτερα από τα χρόνια της μεταπολίτευσης
Read more..
Το Εθνικό σε... Κοινή θέα
Μετά τη μεγάλη ανταπόκριση που συνάντησε από το κοινό το πρώτο τριήμερο των υπαίθριων καλλιτεχνικών δράσεων με τίτλο "Κοινή Θέα" ...
Read more..
Ταινιόραμα μέχρι τα τέλη Ιουνίου
Μέχρι την Τετάρτη 27 Ιουνίου θα διαρκέσει φέτος το Ταινιόραμα της Αθήνας, κατά τη διάρκεια του οποίου αναμένεται να προβληθούν 126 ταινίες (σε 42 ενότητες).
Read more..
Σολιστικοί μονόλογοι από την ΚΟΑ
Δύο σπουδαία νεοκλασικά έργα του 20ού αιώνα, το επιβλητικό Κοντσέρτο για Βιολί του Δανού συνθέτη Καρλ Νήλσεν, ακριβώς εκατό χρόνια μετά την πρώτη του εκτέλεση, και το διάσημο Κοντσέρτο για Ορχήστρα του Μπέλα Μπάρτοκ, ερμηνεύει η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στην αυριανή της συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής
Read more..
Πέθανε στα 83 του ο Κάρλος Φουέντες: Η μνήμη στο επίκεντρο του στοχασμού του
Ο Κάρλος Φουέντες από την Τρίτη δεν βρίσκεται στη ζωή. Άφησε την τελευταία του πνοή στα 83 του χρόνια σε νοσοκομείο της πόλης του Μεξικού όπου νοσηλευόταν με καρδιακά προβλήματα. Στην πατρίδα του πάντα θυμούνται τους συγγραφείς τους. Τον θάνατό του ανακοίνωσε ο ίδιος ο πρόεδρος του Μεξικού. Βλέπετε ο Φουέντες ήταν πάντα παρών σε ό,τι συνέβαινε στη χώρα του
Read more..
Ανακοινώθηκαν οι υποψήφιοι για τα Βραβεία "Διαβάζω"
Με ένα καινούργιο βραβείο, στη μνήμη του Νίκου Θέμελη, εμπλουτίζονται τα Λογοτεχνικά Βραβεία του περιοδικού Διαβάζω, παρά την κρίση που δείχνει τα δόντια της (και) στον εκδοτικό χώρο
Read more..
Ολέθρια λάθη του Μνημονίου παραδέχεται το ΙΟΒΕ
Δεκαετές πρόγραμμα ανάπτυξης και προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας πρότεινε χθες το ΙΟΒΕ, την ημέρα δηλαδή κατά την οποία ο επικεφαλής του Ι. Στουρνάρας αναλάμβανε υπουργός Ανάπτυξης.
Read more..
Τρέμουν στην προοπτική ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος
Απάντηση στη συστηματική διαστρέβλωση των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ, αυτήν τη φορά με αφορμή τον φόρο στις επιχειρήσεις, έδωσε χθες ο υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΝ Γιάννης Μηλιός.
Read more..
"Προτεραιότητα η συνέχιση των μεγάλων έργων"
Σε προτεραιότητα τη συνέχιση των μεγάλων έργων που εκτελεί το υπουργείο Υποδομών έθεσε χθες ο νέος υπουργός Υποδομών Σ. Σιμόπουλος στο πλαίσιο της τελετής παράδοσης-παραλαβής του υπουργείου.
Read more..
Ν. Μαραβέγιας: Να μη δημιουργηθεί η εντύπωση ότι το κράτος διαλύεται λόγω εκλογών
Το στοίχημα είναι να μην δημιουργηθεί η εντύπωση ότι το κράτος έχει αρχίσει να διαλύεται λόγω της προεκλογικής εκστρατείας, δήλωσε ο υπηρεσιακός υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Ν.Μαραβέγιας παραλαμβάνοντας το χαρτοφυλάκιο από τον απερχόμενο υπουργό Κ.Σκανδαλίδη.
Read more..
ΟΤΟΕ: Σταματήστε την κινδυνολογία για τις τράπεζες
Οι ελληνικές τράπεζες δεν διατρέχουν κινδύνους σε ό,τι αφορά την ομαλή συνέχιση της λειτουργίας τους και τη διασφάλιση των καταθέσεων ...
Read more..
Αντ. Ρουπακιώτης: Κανένα νέο μέτρο, στόχος η αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων
Μια άμεση δέσμευση και έναν -βραχυπρόθεσμο- στόχο περιελάμβαναν οι δηλώσεις του νέου υπουργού Εργασίας Αντώνη Ρουπακιώτη κατά τη χθεσινή παράδοση - παραλαβή.
Read more..
Εξόφληση οφειλών ζητούν οι παραγωγοί με φωτοβολταϊκά από τον ΛΑΓΗΕ
Την εξόφληση των οφειλών του προς τους παραγωγούς ενέργειας με φωτοβολταϊκά ζητά από τον Λειτουργό της Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΛΑΓΗΕ)...
Read more..
Παραλαβή - παράδοση στο ΥΠ.ΟΙΚ. με κινδυνολογικές σπόντες
Η κινδυνολογία και η απόπειρα επίρριψης ευθυνών -σε όλους τους άλλους εκτός της κυβέρνησης- για τις επαναληπτικές εκλογές (όπως λ.χ. η φράση του Φ. Σαχινίδη "Η χώρα οδηγείται για άλλη μία φορά σε εκλογές...
Read more..
"Guardian": Στο 1 τρισ. δολ. το κόστος για την Ευρωζώνη από έξοδο της Ελλάδας
Σε ένα τρισεκατομμύριο δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί στο 5% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης, προσδιορίζει ο βρετανικός "Guardian" το κόστος της εξόδου της Ελλάδας από το κοινό νόμισμα.
Read more..
Υποβάθμιση από τη Fitch της Ελλάδας
Στο παιχνίδι της μνημονιακής προπαγάνδας μπαίνουν και οι οίκοι αξιολόγησης.
Read more..
Γ. Στουρνάρας: Ρεαλιστικός στόχος να μείνουμε με το κεφάλι έξω από το νερό
“Ρεαλιστικός στόχος είναι να μείνουμε με το κεφάλι έξω από το νερό” τόνισε ο νέος υπουργός Ανάπτυξης Γ. Στουρνάρας ...
Read more..
Μνημονιακό «σοκ και δέος» από τα εκκαθαριστικά της εφορίας για εκατομμύρια φορολογούμενους
Χωρίς προηγούμενο θα είναι το φορολογικό σοκ που θα υποστούν εκατομμύρια πολίτες το επόμενο διάστημα, καθώς τα εκκαθαριστικά της εφορίας ενσωματώνουν τα κοινωνικά βάρβαρα φορομέτρα της μνημονιακής πολιτικής.
Read more..
Τυχερός ο ΣΥΡΙΖΑ που έχει τέτοιους -και τόσο λυσσώδεις- εχθρούς!
«Στην πολιτική χρειάζεσαι φίλους, αλλά πάνω από όλα χρειάζεσαι έναν εχθρό». Η διάσημη φράση του Μάρτιν Μπράιαν Μαλρόνεϊ, παλιού πρωθυπουργού του Καναδά, ταιριάζει «γάντι» στον ΣΥΡΙΖΑ
Read more..
This Planet Cannot Sustain this System
"Τι να κάνουμε" λοιπόν....
Όσμωση και κοινή δράση της Αντικαπιταλιστικής Οικολογίας και την Ριζοσπαστική Αριστερά... 
Στη χώρα μας αυτό σημαίνει σήμερα συνεργασία όλων των αγωνιστών της Αντικαπιταλιστικής Οικολογίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. 

Read more..
Vladimir Ilyich Ulyanov (Lenin): Ρωγμές

Δεν αναρτούμε συνήθως κείμενα του Lenin, αυτό όμως που "ψαρέψαμε" στο διαδίκτυο πιστεύουμε ότι είναι εξαιρετικό και επίκαιρο...

Read more..
Γιώργος Μητραλιάς: Εξήντα επτά χρόνια μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και τη δίκη της Νυρεμβέργης, νάμαστε λοιπόν βαθειά μέσα σε μια Δημοκρατία της Βαϊμάρης αλα ελληνικά...
Το   άρθρο στα Γαλλικά και στα Ισπανικά

Εξήντα επτά χρόνια μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και τη δίκη της Νυρεμβέργης, νάμαστε λοιπόν βαθειά μέσα σε μια Δημοκρατία της Βαϊμάρης αλα ελληνικά*

του Γιώργου Μητραλιά

Αθήνα, 3 Μαΐου 2012

Στερούμενη αντιφασιστικών παραδόσεων και πρακτικών, η ελληνική αριστερά σχεδόν κάθε απόχρωσης, παρακολουθεί ανήμπορη και αμήχανη την επανάληψη στη χώρα της του δράματος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης όχι σαν φάρσα αλλά πιθανότατα σαν τραγωδία που προαναγγέλλει μεγάλα ευρωπαϊκά δεινά. Αυτό μαρτυρούν τα πρόσφατα γεγονότα: αφού επένδυσε, κατά τους τελευταίους μήνες, τις ελπίδες της στην αριστερά που τοποθετείται στα αριστερά της νεοφιλελεύθερης σοσιαλδημοκρατίας (ΠΑΣΟΚ), η κατεστραμμένη και απελπισμένη ελληνική μικροαστική τάξη τής γυρίζει τη πλάτη σε χρόνο ρεκόρ και ψάχνει τώρα στο άλλο άκρο της πολιτικής σκακιέρας τις ριζοσπαστικές λύσεις των ιστορικών και κατακλυσμικών προβλημάτων της.

Πράγματι, ήταν αρκετό που οι σχηματισμοί της λίγο ή πολύ ριζοσπαστικής αριστεράς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Δημοκρατική Αριστερά,…) φάνηκαν ανίκανοι να εκμεταλλευτούν το γεγονός ότι μονοπωλούσαν ντε φάκτο την αντιπολίτευση στη λεγόμενη κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμου, για να της γυρίσουν, μέσα σε λίγες βδομάδες, τη πλάτη και να προσανατολιστούν προς σχηματισμούς που βρίσκονται στους αντίποδες  της ριζοσπαστικής αριστεράς, στην ακόμα και νεοναζιστική άκρα δεξιά, ολάκερα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας! Έτσι, αυτά τα κόμματα και συνασπισμοί στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο βλέπουν να συρρικνώνονται δραστικά αυτά τα 50%-54% των προτιμήσεων που συγκέντρωναν όλα μαζί στη διάρκεια αυτού του χειμώνα, αλλά και ότι αυτή η μείωση γίνεται εν μέρει προς όφελος μιας βίαιης, ρατσιστικής και πογκρομικής άκρας δεξιάς, που θέλει να ξεμπερδεύει με ό,τι είναι κόκκινο ή ακόμα και ροζ. Και όλα αυτά μέσα σε μερικές βδομάδες, σχεδόν από τη μια μέρα στην άλλη!...


Στη πραγματικότητα, όλα αυτά που συμβαίνουν εδώ και μήνες στην Ελλάδα καταδεικνύουν με τον πιο παραστατικό τρόπο το τεράστιο βάρος της μικρομεσαίας αστικής τάξης στην ελληνική κοινωνία και την καθοριστικής σημασίας επιρροή που πρόκειται να ασκήσει πάνω στα προσεχή γεγονότα. Όμως, προσοχή, δεν πρόκειται μόνο για αυτό. Η ακραία εξαθλίωση αυτής της «κοινωνίας μικροκαταστηματαρχών» στην οποία έχει οδηγήσει η εφαρμογή διαδοχικών σχεδίων λιτότητας, ριζοσπαστικοποιεί  φοβερά αυτή την από εδώ και πέρα ρακένδυτη μικρή και μεσαία ελληνική αστική τάξη, τη σπρώχνει μακριά από τους παραδοσιακούς πολιτικούς εκπροσώπους της, τη μεταβάλει σε καλοπροαίρετο ακροατήριο όλων εκείνων που πρεσβεύουν ριζοσπαστικές λύσεις στο κοινωνικό της ξεπεσμό. Με λίγα λόγια, ξεριζωμένη και απελπισμένη, κατεστραμμένη και αλλόφρων, αυτή η οργισμένη ελληνική μικροαστική τάξη είναι εφεξής διαθέσιμη για να υποστηρίξει ενεργά κάθε πολιτικό πρόγραμμα που θα της φαινόταν ότι προσφέρει ριζοσπαστικές λύσεις στο υπαρξιακό της πρόβλημα. Και είναι για αυτό που ακολουθεί όλο και πιο σταθερά τη κίνηση του εκκρεμούς, κινούμενη από το ένα άκρο στο άλλο σε όλο και πιο σύντομα χρονικά διαστήματα…

Όλα αυτά μπορεί να φαίνονται προφανή ή ακόμα και «στοιχειώδη» αλλά όχι στην Ελλάδα, καθώς είναι, δυστυχώς, γεγονός ότι οι ελληνική μεσαία τάξη ήταν πάντα και παραμένει εντελώς απούσα ως τέτοια από τις αναλύσεις, τα σχέδια και τις πρακτικές του συνόλου των πολιτικών σχηματισμών της αριστεράς αυτής της χώρας! Ωστόσο, αυτό το κουσούρι που θα μπορούσε να περάσει σχεδόν απαρατήρητο σε «νορμάλ καιρούς», γίνεται σε αυτή την ώρα της αλήθειας που είναι η παρούσα ιστορική στιγμή, ένα κολοσσιαίο μειονέκτημα που μπορεί να οδηγήσει στη καταστροφή όχι μόνο το εργατικό κίνημα αλλά και ολάκερες γενιές Ελλήνων μισθωτών και πολιτών.

Οι συνέπειες αυτής της «ιδιαιτερότητας» της ελληνικής αριστεράς είναι ήδη ορατές και δραματικές. Ταυτίζοντας το ελληνικό μικροαστικό τέλμα με το μυθικό «λαό» που τα χωράει όλα των (σταλινικών) ιδεολογικών της παραδόσεων, και ο οποίος είναι –αναγκαστικά- πάντα με τους «καλούς», η ελληνική αριστερά αποκαλύπτεται τώρα εντελώς απογυμνωμένη από εργαλεία κατανόησης των όσων συμβαίνουν στη βάση της ελληνικής κοινωνίας. Και έτσι, παίρνει εδώ και μήνες τα φύκια για μεταξωτές κορδέλες ταυτοποιώντας ως αναγκαστικά «αριστερές» τις εκδηλώσεις μικροαστικής οργής το πολιτικό χρώμα των οποίων δεν είναι για κανένα λόγο προκαταβολικά δοσμένο μια και αποτελεί  την                         –κατεξοχήν- πιο κρίσιμη από τις διακυβεύσεις της σύγκρουσης μεταξύ του κεφαλαίου και του κόσμου της εργασίας.

Τα αποτελέσματα αυτής της «αδυναμίας κατανόησης» στρώνουν ήδη το έδαφος αυτής της αναστροφής τάσης (σε βάρος της αριστεράς και προς όφελος της άκρας δεξιάς) που αναφέρθηκε στην αρχή αυτού του κειμένου.  Συγχέοντας για παράδειγμα κάθε σκληρή (ή ακόμα και βίαιη) κριτική του αστικού κοινοβουλευτισμού με μια αριστερή ριζοσπαστική αντίθεση στο αστικό καθεστώς, η ελληνική αριστερά παραιτήθηκε προκαταβολικά από το ιστορικό της καθήκον να παλέψει καθημερινά για να κερδίσει στο πολιτικό της σχέδιο αυτά τα μικροαστικά στρώματα που αρέσκονται να υπόσχονται τη κρεμάλα στους 300 «προδότες» του ελληνικού Κοινοβουλίου. Και έτσι, ούτε αναγνώρισε ούτε είδε να εμφανίζονται πολιτικοί ανταγωνιστές διαμετρικά αντίθετοι σε αυτήν και οι οποίοι μάχονται πολύ συνειδητά και μεθοδικά για να κερδίσουν στην υπόθεσή τους αυτή την απελπισμένη μικροαστική τάξη…

Αυτή η ήδη πολύ ανησυχητική κατάσταση προκαλεί όμως κυριολεκτικά συναγερμό από τη στιγμή που η περισσότερη ανερχόμενη δύναμη ανάμεσα σε αυτούς τους «διαμετρικά αντίθετους πολιτικούς ανταγωνιστές» είναι ένα υπερ-βίαιο γκρουπούσκουλο νεοναζιστών φονιάδων με το όνομα Χρυσή Αυγή! Πρέπει να ομολογήσουμε ότι με την εξαίρεση κάποιων ηρωικών κινηματικών πρωτοβουλιών στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ, η ελληνική αριστερά εμφανίζεται  εντελώς άοπλη μπροστά σε αυτό το νεοναζιστικό κίνδυνο που συνιστά κάτι το ολοκληρωτικά καινούργιο στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας. Πράγματι, τόσο στο συλλογικό υποσυνείδητο όσο και στη παράδοση της ελληνικής αριστεράς, ο «φασίστας» δεν έχει καμιά σχέση με το μέλος της Χρυσής Αυγής. Είναι μάλλον ο αιώνιος «χαφιές της γειτονιάς» που κληροδότησαν στην ιστορία της χώρας τόσες και τόσες στρατιωτικές δικτατορίες και άλλα αστυνομικά καθεστώτα νικητών εμφυλίων πολέμων.

Όμως, ο μπάτσος ή ο χαφιές δεν είναι σε τελευταία ανάλυση παρά ένας δημόσιος υπάλληλος και δεν μπορεί για κανένα λόγο να ταυτιστεί ούτε με ένα φασίστα ούτε με ένα νεοναζιστή. Και ακόμα περισσότερο με ένα νεοναζιστικό κίνημα και κόμμα. Συνηθισμένη λοιπόν όπως είναι να αποκαλεί «φασίστες» εκείνους που δεν ήταν παρά απλοί κατώτεροι υπάλληλοι αυταρχικών καθεστώτων, η ελληνική αριστερά φαίνεται να είναι τώρα εντελώς απροετοίμαστη και ανυπεράσπιστη μπροστά σε ένα νεοναζιστικό πολιτικό κίνημα που καμώνεται πως έχει τους ίδιους εχθρούς με αυτή (τα σχέδια λιτότητας, τις κυβερνήσεις των νεοφιλελεύθερων κομμάτων, την Τρόικα, τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών,…) και που επιπλέον τους δίνει συχνά τα ίδια ονόματα (πλουτοκρατία, ιμπεριαλισμό, κοσμοπολιτικό καπιταλισμό, προδότες της πατρίδας,…). Το αποτέλεσμα αυτής της «έλλειψης προετοιμασίας» είναι ήδη τραγικό. Αυτή η ελληνική αριστερά μοιάζει ανίκανη όχι μόνο να αποτρέψει αλλά ακόμα και να εξηγήσει την κατακόρυφη άνοδο της Χρυσής Αυγής (μέσα σε 3-4 μήνες, αυτή πέρασε από το 1% στο 6,5% των προτιμήσεων των Ελλήνων) και όλα επιτρέπουν, δυστυχώς, να προβλεφτεί μια ακόμα πιο κεραυνοβόλα ανάπτυξή της στους επόμενους μήνες.

Ωστόσο, ακόμα πιο ανησυχητική από την εκλογική της άνοδο είναι ήδη η οργανωτική της ανάπτυξη και κυρίως η επέκταση της πολιτικής και κοινωνικής επιρροής των Ελλήνων νεοναζιστών.  Ιδού λοιπόν ένα πρόσφατο παράδειγμα και λέει πολλά για το πόσο «απροετοίμαστη» είναι η ελληνική αριστερά και που αποτυπώνει στην εντέλεια τη δραματικότητα της κατάστασης. Θέλοντας να απαντήσει στις αντιδράσεις που είχε προκαλέσει η καλή υποδοχή που επιφυλάχτηκε σε μια ισχυρή αντιπροσωπεία της Χρυσής Αυγής από τους απεργούς της Χαλυβουργίας, που διεξάγουν ένα παραδειγματικό αγώνα εδώ και πέντε μήνες κάτω από την αποκλειστική καθοδήγηση συνδικαλιστών του ΚΚΕ, το ΠΓ αυτού του κόμματος έβγαλε μια ανακοίνωση που κατάγγελλε… «τους ψευτοεπαναστάτες της Χρυσής Αυγής και του ΣΥΡΙΖΑ»!

Όπως μπορούσαμε να αναμένουμε, αυτή η ανακοίνωση προκάλεσε πολλές διαμαρτυρίες επειδή, κατά τη παλιά συνήθεια του ΚΚΕ, έβαζε στο ίδιο καλάθι τους νεοναζιστές και τους αγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, για μια ακόμα φορά, πέρασε σχεδόν απαρατήρητο το γεγονός ότι για την ηγεσία του ΚΚΕ, οι νεοναζιστές δεν είναι τελικά παρά… «ψευτοεπαναστάτες»! Δηλαδή, σχεδόν ακίνδυνοι και όχι μια ένοπλη συμμορία που υπηρετεί τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του κεφαλαίου και έχει για κύριο στόχο να εξατομικεύσει την εργατική τάξη καταστρέφοντας για πολύ καιρό τις συνδικαλιστικές της οργανώσεις καθώς και τα πολιτικά κόμματα της αριστεράς.

Μια τέτοια άγνοια της φύσης των φασιστικών οργανώσεων από μέρους της ελληνικής αριστεράς είναι σίγουρα προάγγελος μεγάλων επερχόμενων δεινών.  Και το χειρότερο είναι ότι αυτά τα δεινά δεν θα περιοριστούν στο εκλογικό επίπεδο.  Πράγματι, αφού έκαναν στόχο των δολοφονικών στρατιωτικών τους επιχειρήσεων κατά προτεραιότητα τους μετανάστες, και ενθαρρυμένοι από τη σκανδαλώδη ατιμωρησία που τους επιφυλάσσεται, οι Έλληνες νεοναζιστές επεκτείνουν εφεξής το «πεδίο δράσης» τους σε ό,τι κινείται στα αριστερά ή ακόμα και πιο πέρα (συμπεριλαμβανομένου του ΠΑΣΟΚ), χωρίς να κάνουν διάκριση μεταξύ ριζοσπαστών και ρεφορμιστών. Το σχέδιό τους είναι ξεκάθαρο:  να εμφανιστούν σαν ριζοσπαστική εναλλακτική λύση απέναντι στο «σύστημα» και να τρομοκρατήσουν τα πλήθη χρησιμοποιώντας πρωτόγνωρη βία.  Και όλα αυτά χωρίς να κρύβουν ποτέ τις χιτλερικές τους αναφορές. Ακόμα κι αν  είναι προσωρινός, ο απολογισμός της στρατηγικής τους βγάζει μάτια: Φέρνει αποτελέσματα! Τραβάνε κόσμο και έχουν ούριο τον άνεμο στα πανιά τους…

Σίγουρα, το γιατί αυτής της εφιαλτικής επιτυχίας δεν οφείλεται μόνο στη κρίση και στην έλλειψη αντιφασιστικών παραδόσεων και κουλτούρας στην ελληνική κοινωνία και αριστερά. Αυτή η επιτυχία είναι επίσης εξηγήσιμη από το γεγονός ότι η ελληνική άκρα δεξιά εκμεταλλεύεται τις ρατσιστικές, σοβινιστικές, σκοταδιστικές και αντιδραστικές παραδόσεις που καλλιεργήθηκαν και συντηρήθηκαν μεθοδικά εδώ και δεκαετίες από την «επίσημη» ιδεολογία και κυρίως την πρακτική του ελληνικού Κράτους και των κυρίαρχων κομμάτων. Δεν είναι μόνο που το ελληνικό Κράτος είναι το μόνο στην Ευρώπη (και πέρα από αυτή) που δεν έχει ακόμα χωριστεί από την (υπερσυντηρητική) Εκκλησία! Είναι και που οι Έλληνες SS της εποχής της ναζιστικής κατοχής της χώρας, παραμένουν πάντα αναγνωρισμένοι ως…αντιστασιακοί και λαβαίνουν τακτικά τη σύνταξή τους για τις υπηρεσίες στην ευγνωμονούσα πατρίδα. Είναι που στελέχη των κυβερνητικών κομμάτων τολμούν να δηλώσουν δημόσια ότι θα έπρεπε να κάνουμε τους σκουρόχρωμους μετανάστες «χρωμο-σαμπουάν» (εκσυγχρονισμένη αναφορά στους «Εβραίους που έγιναν σαπούνι» στο Άουσβιτς) και ότι προσωπικότητες ενός κόμματος της αριστεράς προτείνουν, χωρίς να προκαλέσουν αντιδράσεις, να λυθεί το ζήτημα της μετανάστευσης στέλνοντας τους μετανάστες  χωρίς τροφή στα «βραχονήσια του Αιγαίου»!  Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε ότι, θέλοντας να εμποδίσουν την αυξανόμενη επιρροή της ρατσιστικής ακροδεξιάς, οι κυβερνήτες κάνουν όλο και περισσότερο τους μαθητευόμενους μάγους, οργανώνοντας καθημερινά αληθινά πογκρόμ  ενάντια στους μετανάστες και μιλώντας για αυτούς στη τηλεόραση σαν να ήταν λιγότερο κι από άγρια ζώα προς εξολόθρευση, μπορούμε να κατανοήσουμε τόσο την υπό εξέλιξη επιχείρηση παρουσίασης της Χρυσής Αυγής σαν ένα κόμμα που είναι σαν οποιοδήποτε άλλο όσο και την ανταπόκριση που βρίσκει σε πλήθη αποπροσανατολισμένων και κατεστραμμένων ανθρώπων που ψάχνουν να βρουν ριζοσπαστικές  και κυρίως εκδικητικές εναλλακτικές  λύσεις.

Πρέπει λοιπόν να συμπεράνουμε ότι η Ελλάδα είναι προκαταβολικά καταδικασμένη να γίνει εύκολη λεία της άκρας δεξιάς και να υποστεί την «ομαλοποίηση» της κοινωνίας της που επιμένει να ξεσηκώνεται ενάντια στα κελεύσματα της Τρόικας; Η απάντηση είναι Όχι. Τίποτα, απολύτως τίποτα δεν είναι προαποφασισμένο, τα πάντα είναι ακόμα δυνατά και δεν επιτρέπεται καμιά μοιρολατρία. Όμως, υπό δυο βασικές προϋποθέσεις: ότι η ελληνική αριστερά α) θα ξεπεράσει γρήγορα το κατακερματισμό της και το παθολογικό σεχταρισμό της και θα μάθει κατεπειγόντως να ενώνει τις δυνάμεις απέναντι στο κοινό ταξικό εχθρό, και β) θα συγκροτήσει ένα ενιαίο αντιφασιστικό μέτωπο πάλης πριν είναι πολύ αργά.

Ωστόσο, ο χρόνος πιέζει απελπιστικά, η ελληνική κοινωνία –αλλά και η εργατική τάξη- αποσυντίθενται ταχύτατα και είναι εντελώς λάθος να νομίζουμε  ότι το βάθεμα της κρίσης θα οδηγήσει μοιραία στη κατάρρευση του καθεστώτος και ίσως και του ίδιου του συστήματος. Εξάλλου, ενόσω η παρούσα καθαρά προεπαναστατική κατάσταση δεν μεταβάλλεται σε επαναστατική κατάσταση (με τις φροντίδες της ριζοσπαστικής αριστεράς), τότε ναι, είναι σχεδόν μοιραίο να το στρίψει στην αντεπανάσταση, να γίνει αντεπαναστατική! Και τα σημάδια των τελευταίων βδομάδων είναι ανησυχητικά: τα δυο μεγάλα κυβερνητικά και νεοφιλελεύθερα κόμματα βλέπουν την ελεύθερη πτώση τους να σταματάει και ανακτούν την αυτοπεποίθηση τους, ενώ στα δεξιά εμφανίζονται νέοι πολιτικοί σχηματισμοί που αμφισβητούν από τα κόμματα της αριστεράς το μονοπώλιο της αντιπολίτευσης στα μέτρα λιτότητας.  Είναι αλήθεια ότι προς το παρόν, δεν είμαστε παρά στην αρχή αυτής της αντιστροφής τάσης  και ότι η ελληνική αριστερά διαθέτει ακόμα ένα κάποιο κεφάλαιο λαϊκής εμπιστοσύνης.  Όμως, προσοχή: γινόμαστε ήδη στην Ελλάδα μάρτυρες μιας εξαιρετικής επιτάχυνσης του ρου της ιστορίας και οι ανατροπές καταστάσεων γίνονται εφεξής μέσα σε μερικές βδομάδες. Εκείνοι που δεν καταλαβαίνουν αυτό το θεμελιώδες χαρακτηριστικό των «ανώμαλων» περιόδων της ιστορίας, όπως αυτής που περνάμε τώρα στην Ελλάδα, είναι καταδικασμένοι όχι μόνο να μην κατανοήσουν ό,τι συμβαίνει στα τρίσβαθα της κοινωνίας αλλά και να αιφνιδιάζονται μόνιμα από τα  «απρόβλεπτα» κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα.  Με λίγα λόγια, είναι καταδικασμένοι να ηττηθούν πριν καν δώσουν τη μάχη…

Νάμαστε λοιπόν μπροστά σε μια άλλη μεγάλη αδυναμία της ελληνικής αριστεράς: για αυτή, ο πολιτικός και κοινωνικός χρόνος μένει πάντα ο ίδιος, αναλλοίωτος και ακίνητος, είναι ένα χρόνος επίπεδος όπου κάθε επιτάχυνση της ιστορίας είναι αδιανόητη και προκαταβολικά απαράδεκτη! Είναι λοιπόν επειδή η παρούσα ιστορική στιγμή δεν διαφέρει από οποιαδήποτε άλλη που η ηγεσία του ΚΚΕ (όπως εξάλλου και η υπερβολικά ρεφορμιστική της Δημοκρατικής Αριστεράς) παρουσιάζει σαν μοναδική λύση στη κρίση τη σταδιακή ενίσχυση αυτού του κόμματος, κάνοντας ότι αγνοεί ότι τα πάντα (συμπεριλαμβανομένης και της τύχης του ίδιου του ΚΚΕ) παίζονται  όχι σε ένα ομιχλώδες μέλλον αλλά σήμερα, στους επόμενους μήνες.  Επίσης, ο συνασπισμός της άκρας αριστεράς ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αν και λιγότερο τυφλωμένος και σεχταριστικός από ό,τι το ΚΚΕ, δεν βλέπει πώς θα ήταν δυνατό να συμμαχήσει τώρα με άλλους σχηματισμούς της αριστεράς καθώς είναι πάρα πολύ αδύναμος προς το παρόν για να σταθεί απέναντι π.χ. στο ΣΥΡΙΖΑ. Συνιστά λοιπόν…υπομονή, κάνοντας ότι αγνοεί πως η ιστορία δεν κάνει υπομονή και μας υπόσχεται καταστροφικές επαύριον αν αναβάλουμε για αύριο αυτό που πρέπει να κάνουμε σήμερα.  Τέλος, ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ), αν και είναι ο πιο ενωτικός από όλους, περιορίζεται με τις διαδοχικές προτάσεις εκλογικών συμμαχιών, μάλλον να στριμώχνει τους άλλους σχηματισμούς της αριστεράς παρά να ενεργεί συγκεκριμένα για τη δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου της αριστεράς  που συσπειρώνει, οργανώνει και συντονίζει, για να τις κάνει αποτελεσματικές, τις αντιστάσεις παντού στη βάση της ελληνικής κοινωνίας, που έχουμε τόσο ανάγκη σήμερα και όχι αύριο…

Είναι λοιπόν γεγονός ότι αναβάλλοντας για αύριο τις αποφάσεις και τις επιλογές που η κοινωνική και πολιτική κατάσταση ανάγκης μας επιβάλει να πάρουμε σήμερα σημαίνει ότι δείχνουμε εγκληματική ανευθυνότητα απέναντι στην ελληνική και διεθνή αριστερά, στους Έλληνες και Ευρωπαίους εργαζομένους. Κι αυτό επειδή είναι τώρα και όχι «αργότερα», στις σημερινές μάχες και όχι στις αυριανές, που ίσως δεν θα υπάρξουν πια, που θα παιχτεί  όχι μόνο η δικιά μας τύχη αλλά και η τύχη των επόμενων γενιών. Όχι μόνο της τάδε ή της δείνα κατάκτησης των μισθωτών αλλά της ίδιας της ύπαρξης των οργανώσεων του κόσμου της εργασίας στο σύνολό του, της ύπαρξης της εργατικής τάξης ως τέτοιας! Το να μην κατανοούμε όλα αυτά, τις πραγματικές διακυβεύσεις τής υπό εξέλιξης αναμέτρησης, σημαίνει λοιπόν ότι δεν έχουμε μια καθαρή εικόνα, δεν κατανοούμε το βάθος και την πρωτόγνωρη ένταση, τις αληθινά ιστορικές διαστάσεις της παρούσας επίθεσης του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζομένους και στις εργαζόμενες, ενάντια στη συντριπτική πλειοψηφία των «από κάτω» των κοινωνιών μας. Με λίγα λόγια, να μην κατανοούμε ότι είναι απολύτως ρεαλιστική και καθόλου αδιανόητη  η προοπτική ενός αύριο που θα έβλεπε να έχει σφραγιστεί η τύχη μας, ενός αύριο που δεν θα πρόσφερε πια καμιά ευκαιρία να πολεμήσουμε στις επόμενες δεκαετίες…

Το συμπέρασμά μας είναι λοιπόν κατηγορηματικό: για να σταθεί στο ύψος των ιστορικών διακυβεύσεων του πολέμου που η ελληνική και διεθνής αστική τάξη έχει εξαπολύσει ενάντιά της και ενάντια στο κόσμο της εργασίας, η ελληνική αριστερά πρέπει να απομακρυνθεί από τη ρουτίνα της και από τις συνήθειές της, από το παραδοσιακό τρόπο της να κάνει πολιτική, να σκέφτεται και να δρα. Κατά συνέπεια, πρέπει καταρχήν να συνειδητοποιήσει ότι η παρούσα σύγκρουση δεν είναι μια απλή επανάληψη των προηγούμενων, αλλά κάτι καινούργιο ποιοτικά διαφορετικό, ότι είναι εδώ για να μείνει, ότι θα έχει μεγάλη διάρκεια, και κυρίως ότι πρόκειται για μια συνολική μάχη που εκτείνεται σε όλη τη σφαίρα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.  Αν συνειδητοποιήσει όλα αυτά, την εντελώς νέα πραγματικότητα, τότε θα κατορθώσει να κάνει τον αγώνα της όχι μόνο ενωτικό και ριζοσπαστικό αλλά και να τον ριζώσει στη βάση της κοινωνίας μέσα σε ένα οργανωμένο κίνημα μεγάλης πνοής και γύρω από ένα εναλλακτικό σχέδιο για μια Ευρώπη των λαών και των εργαζομένων, που απομένει πάντα να εφευρεθεί. Αλλά προσοχή: Σύντροφοι, ο χρόνος πιέζει και αυτό που είναι σήμερα ακόμα δυνατό δεν θα είναι πια αύριο…


Read more..
Οι Οικολόγοι Ριζοσπάστες στις εκλογές στηρίζουν - ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ


Στη Β'  Αθήνας ψηφίσουμε Γιάννη Σχίζα

Read more..
"Θαυμάστε" τον Μιχαλολιάκο της Χρυσής Αυγής να δηλώνει "Θα είμαστε ανελέητοι... αν χρειαστεί λερώνουμε τα χέρια μας" - Η Χρυσή Αυγή είναι ναζιστικό κόμμα

Η ανθρωπότητα πλήρωσε με αίμα και με δάκρυα τις θηριωδίες του ναζισμού...
Η χώρα μας, η Ελλάδα, αγωνίστηκε ενάντια στο ναζισμό...

Όποιος/α επιλέξει να ψηφίσει Χρυσή Αυγή να γνωρίζει ότι επιβραβεύει τις εκτελέσεις στα Καλάβρυτα, στο Δίστομο κ.ά.
Όποιος σκέπτεται να ψηφίσει Χρυσή Αυγή να γνωρίζει ότι ψηφίζει ναζιστικό κόμμα, τον Χίτλερ και τα SS.


Read more..
Συντηρητική αναδίπλωση μπροστά στον τυχοδιωκτισμό του Συριζα: μόνη ελπίδα η συγκρότηση τρίτου πόλου
άγνοια κινδύνου, αλαζονεία περισσή...
ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΥΣ

Η εμπέδωση από όσους/ες παρακολουθούν τις πολιτικές εξελίξεις, της προγραμματικής ασυναρτησίας του Συριζα, οι αντικρουόμενες θέσεις των στελεχών του σε κρίσιμα ζητήματα και η σαφής του άρνηση να απορρίψει την μονομερή καταγγελία της δανειακής σύμβασης (της πρόκλησης δηλαδή "πτωχευτικού γεγονότος"), αλλάζει άρδην την ψυχολογία των ψηφοφόρων. Η συμπεριφορά του Καμμένου απλά πρόσθεσε το κερασάκι στην τούρτα της αμετροέπειας των "αντιμνημονιακών" λαϊκιστών.
Τάσεις αναδίπλωσης προς τον παλαιό δικομματισμό έχουν ήδη διαφανεί στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, τάσεις συμπεριφορών πανικού και απόσυρσης καταθέσεων από τους πολίτες, τάσεις έντασης και απελπισίας στην αγορά εξαιτίας του αδιεξόδου σχηματισμού κυβέρνησης και των νέων εκλογών -που χρεώνονται στην αλαζονεία του Συριζα-, τάσεις με λίγα λόγια "εκλογίκευσης" και "κανονικότητας" στο εκλογικό σώμα και επιθυμίας επιστροφής της ζωής στην "ομαλότητα". 
Όπως συνήθως, μετά από  κάθε "εξέγερση" που δεν κατορθώνει να μορφοποιηθεί σε εναλλακτική πρόταση, έτσι και μετά την επέλαση των αγανακτισμένων και τις φούσκες Συριζα, Καμμένου, Χρυσής Αυγής, η οργή καταλαγιάζει και επιστρέφει η λογική. Το ζήτημα είναι ποιος θα είναι εκεί για να την υποδεχτεί...

Η συντηρητική δεξιά από την μια, που διαθέτει αν μη τι άλλο την δυνατότητα επανένωσης των δυνάμεών της κάτι που δεν διαθέτει η αριστερά, και οι αλαζόνες λαϊκιστές της αριστεράς από την άλλη, οι νικητές του πρώτου γύρου. Ένα αδιέξοδο δίλημμα, όπου ο τυχοδιωκτισμός των απροετοίμαστων εκφραστών της διαμαρτυρίας οδηγεί μαθηματικά στην συντηρητική αναδίπλωση. 
Ή μήπως υπάρχει και τρίτος δρόμος;
Η διαμαρτυρία του πρώτου γύρου δεν πρέπει να χωνευτεί στην ασφάλεια της πελατειακής αγκαλιάς του παλαιού -υποκριτικά φιλοευρωπαϊκού- δικομματισμού. Μπορεί να διατηρήσει την δυναμική της μόνο εκλογικεύοντας του στόχους της στην αναδιαπραγμάτευση των όρων των μνημονίων με παραμονή στο ευρώ και την ΕΕ. 
Κι αυτό μπορεί να το εξασφαλίσει η ισχυρή παρουσία στο πολιτικό σκηνικό ευρωπαϊκών αριστερών και οικολογικών δυνάμεων σε μια συνεργασία με πυρήνα τα κόμματα της Δημαρ και των Οικολόγων Πράσινων. 
Δυο κόμματα που και στα "χειρότερά τους" δεν διανοούνται την έξοδο από την Ευρώπη αλλά επιδιώκουν αντίθετα την επίσπευση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ως απάντησης στην κρίση. Γύρω από μια τέτοια συνεργασία είναι λογικό να συρρεύσουν και άλλες μεταρρυθμιστικές και φιλελεύθερες δυνάμεις και να δημιουργήσουν μια δυναμική, όχι μόνο εκλογική αλλά και επηρεασμού της κρίσιμης μετεκλογικής πραγματικότητας. 
Η εξασφάλιση της παραμονής μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια πρέπει να φέρει την σφραγίδα της αριστεράς και της οικολογίας, της οικολογίας και της αριστεράς - και όχι του αναγεννημένου παλαιοκομματισμού. Να αποτελεί υποθήκη για το βιώσιμο μέλλον κι όχι επιστροφή στο παλιό υπόδειγμα διαχείρισης.

Read more..
Ευρωπαϊκή Ελλάδα;
του Παναγιώτη Θανασά*

Σε πολλούς από τους πολίτες αυτής της χώρας που επιμένουν να σκέπτονται, το αποτέλεσμα των εκλογών έγινε δεκτό με αντικρουόμενα συναισθήματα. 
Την ικανοποίηση για την κατάρρευση των βασικών πολιτικών υπαιτίων της οικτρής κατάστασης στην οποία βρίσκεται η χώρα αντιστάθμισε η θλίψη για το ποιον των νικητών. 
Για όσους δεν το κατάλαβαν: νικητές των εκλογών ήταν η Πλατεία Συντάγματος και οι αγανακτισμένοι. Η Πλατεία μορφοποίησε πολιτικά τον κυρίαρχο τηλεοπτικό λόγο των τελευταίων ετών («κατοχή», «δωσίλογοι», «τοκογλύφοι» – βλ. και το εξαίρετο πρόσφατο κείμενο Τσακυράκη στα ΝΕΑ της 12/5). 
Και στις πρόσφατες εκλογές, οφέλη είχαν όσοι ιστιοδρόμησαν πάνω σε αυτό το παλιρροϊκό κύμα: ο αριστερός εθνικός λαϊκισμός του Σύριζα, ο δεξιός ψυχωτικός λαϊκισμός του Καμμένου, και βέβαια η πιο ακραία αντισυστημική (και κατά τούτο η πιο «συνεπής»!) εκδοχή της αγανάκτησης: η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή.
Αυτοί που πέρυσι μούτζωναν, τώρα είναι μέσα. Η φωνή τους κυριαρχεί στον δημόσιο λόγο. Ονειρεύονται (όχι αβάσιμα) ότι σε λίγο θα αποτελούν και την πλειοψηφία στην ελληνική Βουλή. 
Οι εκπρόσωποι του πιο σκοτεινού αρχαϊκού συντηρητισμού είναι προορισμένοι να βαδίσουν χέρι-χέρι, εκφράζοντας όλες τις παθογένειες ενός «παλαιού καθεστώτος» που αρνείται να αναγνωρίσει την κατάρρευσή του. Θα διαφωνούν, βέβαια, για τη Μακεδονία και για τους μετανάστες. Αλλά θα συμφωνούν σε όλα τα υπόλοιπα, συντασσόμενοι πίσω από τα λάβαρα ενός νέου «αντικατοχικού αγώνα».
Από την άλλη πλευρά, ουδέποτε η έννοια του πολιτικού κενού υπήρξε τόσο απτή και πραγματική όσο σήμερα. 
  • Στο μέτωπο της παλαβής νεοσταλινικής αριστεράς δεν μπορεί φυσικά να αντιταχθεί καμία από τις δύο εκδοχές της δεξιάς: ούτε η διαταραγμένη, ούτε ο νέος πολυσυλλεκτισμός της ΝΔ – η οποία, ανεξαρτήτως των προσωπικών στοχεύσεων που καθοδηγούν τα κυοφορούμενα συνοικέσια, δεν θα πάψει να αποτελεί το κόμμα που με αδιάφορο κυνισμό επέβλεψε τη διάλυση της χώρας. 
Δεν μπορεί να αντιταχθεί ούτε το Πασόκ, που με ανικανότητα την αποτέλειωσε, και που βρίσκεται και πάλι εκτός τόπου και χρόνου. (Αλήθεια, δεν κατάλαβε ο κ. Βενιζέλος ότι η παράταξή του απέκτησε ήδη τριαντάρη αρχηγό; Και ότι λέγεται Αλέξης;)
Αυτό που λείπει σήμερα από τη χώρα είναι ένα μέτωπο της "Ευρωπαϊκής Ελλάδας": ένα μέτωπο όλων των δυνάμεων που δεν διακηρύσσουν απλώς την πίστη τους στην ευρωπαϊκή προοπτική (όπως υποκριτικά πράττουν όλα τα σημερινά μεσαία κόμματα), αλλά είναι διατεθειμένες να προτείνουν και να υλοποιήσουν το σύνολο των επώδυνων, όχι «οριζόντιων» αλλά «κάθετων» μεταρρυθμίσεων που είναι αναγκαίες για να διασωθεί αυτή η προοπτική. 
Στο μέτωπο αυτό έχουν θέση πολιτικές κινήσεις...
τις οποίες η καταρρεύσασα πολιτική γεωγραφία ενέτασσε παλαιότερα μεταξύ κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς. Έχουν θέση ακόμη και στελέχη των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων, αν δεν έχουν ταυτιστεί με τις ακραίες αναχρονιστικές πρακτικές των ηγεσιών τους. Έχουν θέση ο Αλέκος Παπαδόπουλος και ο Τάσος Γιαννίτσης, ίσως ο Παπαδήμος και ο Σημίτης. Έχουν όμως κυρίως θέση όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που, εκ των πραγμάτων παραιτημένοι και απογοητευμένοι, παρατηρούν από το 2004 την πορεία της χώρας προς την καταστροφή.

Το μέτωπο αυτό είναι πιθανό να ηττηθεί. 
Η χώρα, εντέλει, μάλλον θα καταστραφεί. 
Οι λόγοι δεν είναι στενά πολιτικοί, αλλά (όπως πάντα!) πνευματικοί: Ανάγονται στο Volksgeist, στο «πνεύμα του λαού» – το οποίο συγκροτήθηκε παρ’ ημίν εξαρχής ως έκφραση μιας ιδιαιτερότητας: ως εγκλωβισμός στη φαντασιακή κατασκευή μιας ιστορικής καταγωγής που διαρκώς μας στρέφει στο παρελθόν, αποκλείοντας κάθε προβολή στο μέλλον. Η πνευματική αυτή καθυστέρηση είναι σύμφυτη στη νεοελληνική ταυτότητα – σήμα κατατεθέν της συλλογικής μας ύπαρξης.
Το αίτημα μιας «Ευρωπαϊκής Ελλάδας», το αίτημα άρσης της «ιδιοπροσωπίας» και «ιδιοσυστασίας» μας, πρέπει ωστόσο να εκφραστεί πολιτικά, παρά την επικείμενη ήττα – ή, ίσως, ακριβώς ενόψει της ήττας. Αποτελεί, καταρχήν, θέμα αξιοπρέπειας. Απαντά όμως και στην ανάγκη προετοιμασίας ενόψει της ημέρας που θα ξημερώσει μετά την καταστροφή. 
Το μέλλον, έλεγε κάποιος φιλόσοφος, δεν μπορούμε να το προβλέψουμε. Οφείλουμε όμως να ετοιμαζόμαστε γι’ αυτό, διαβάζοντας τα σημεία του επερχόμενου. Θα τολμήσουμε;

*Ο Παναγιώτης Θανασάς διδάσκει Φιλοσοφία στο ΑΠΘ

*Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ


Read more..
Η φωτιά που έχει ανάψει, αν δε σβηστεί με νερό, ίσως να σβηστεί με αίμα


των Αλέξανδρου Αποστόλου, Γιάννη Γεωργίου, Γιάννη ΠαπαστάθηΔημήτρη Στασινόπουλου, Κωνσταντίνου Κατώπη*
Στις εκλογές πέθανε η μεταπολίτευση και θριάμβευσε το πνεύμα της. Το Παπανδρεϊκό «Λεφτά υπάρχουν», σε αριστερόστροφη διασκευή, έγινε το Τσιπρικό: «Λεφτά θα βρούμε». Λεφτά δε θα βρούμε «εδώ και τώρα», όσο κι αν τραγουδάμε ενθουσιώδη εμβατήρια. 
Η νέα οικονομία θέλει χρόνο. Προϋποθέτει δομικές αλλαγές και ριζικό μετασχηματισμό. Φαίνεται να το ξεχνάμε. Η κοινωνία ζαλισμένη, αρνείται επιμόνως να σκεφτεί ορθολογικά, να σκεφτεί καθαρά.
Η φωτιά που άναψε μπορεί να σβηστεί με αίμα! 
Από το αβυσσαλέο χάος του υποσυνείδητου αναδύθηκαν τα σκοτεινά δαιμόνια του ανορθολογισμού. Ο φασισμός είναι πάλι εδώ. «Αίμα και τιμή» φωνάζουν κι απειλούν να καθαρίσουν όποιον δε γουστάρει την Πατρίδα όπως τη θέλουν αυτοί. «Εναντίον όλων», εναντίον όλων μας. Ο Καμμένος μιλάει για στρατιωτική Ηγεσία στα Υπουργεία «Εθνικής Αμύνης», «Δημοσίας Τάξεως» και «Εμπορικής Ναυτιλίας». Το ΚΚΕ μιλάει για τη λαϊκή ΤΟΥ εξουσία.

Η φωτιά που άναψε σβήνει με νερό! 
Σβήνει με περισσότερη Δημοκρατία, περισσότερη Ευρώπη! Δημοκρατική δράση για δημοκρατικές πολιτικές. Οι πολιτικές και κομματικές γραφειοκρατίες, οι ισχυροί του χρήματος, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, αποστερούν την αντιπροσωπευτική Δημοκρατία από το περιεχόμενό της. 
Η απάντηση είναι περισσότερη Δημοκρατία, Συμμετοχική Δημοκρατία, Άμεση Δημοκρατία, η Εξουσία των Πολλών.
Συγκροτούνται στη χώρα μας δύο πόλοι. Ένας νέος Εθνικός Διχασμός είναι στην ημερήσια διάταξη. Στο βάθος αχνοφέγγει η Δικτατορία, άμεση ή ακόμα και με κοινοβουλευτικό «πουτινικό» μανδύα της ισχυρής προσωπικότητας.
Απ’ τη μία ο ΣΥΡΙΖΑ, ανάδοχος του πελατολογίου του ΠΑΣΟΚ, συγκροτεί ένα μέτωπο των κοινωνικών δυνάμεων που στήριξαν και ανέδειξαν το ΠΑΣΟΚ της μεταπολίτευσης: Αργόμισθοι ενός υπερτροφικού Δημόσιου τομέα, συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ, αφασικοί καθηγητές Πανεπιστημίων και Σχολείων που δεν θέλουν καμιά αξιολόγηση, επιδοτούμενοι μικρομαγαζάτορες από την άμετρη κατανάλωση των δανεικών, μικροαστοί που φαντασιώνονται την Επανάσταση σαν μια αισθητική αναζήτηση που τους βγάζει από τη ρουτίνα, τεχνικοί της εξουσίας που βλέπουν τη νέα ευκαιρία της κρατικοδίαιτης αρπαχτής και πλαισιώνουν τον ισχυρό. 
Μαζί μ’ αυτούς τσουβαλιάζονται απελπισμένοι άνεργοι, απογοητευμένοι νέοι χωρίς καμιά προοπτική, φτωχοί υπάλληλοι και όλοι αυτοί που βιώνουν οδυνηρά την αποτυχία της Ελληνικής φούσκας, όσο και αποτυχία του νεοφιλελεύθερου μνημονιακού καπιταλισμού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ το λέει: «Η ΕΜΕΙΣ Η ΑΥΤΟΙ». 
Αυτό το κάλεσμα είναι κάλεσμα για... σύγκρουση με εμφυλιοπολεμική χροιά. Εάν είναι ανάλογο του «ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΟΚ» του Παπανδρέου, που έγινε πραγματισμός και «ΝΑΙ ΣΤΑ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ», τότε θα γίνει ένα νέο ΠΑΣΟΚ. Εάν το εννοεί –και ορισμένες ομάδες του το εννοούν- δεν είναι λέξεις είναι σφαίρες. 
Βάζουν φωτιά στα ξερά χόρτα. Επειδή το πελατολόγιο έχει να χάσει πολλά περισσότερα από τις αλυσίδες του, δεν θα πάει σε μια σύγκρουση. Αλλά οι άνεργοι, οι φτωχοί και οι εξαθλιωμένοι θα την κάνουν σημαία τους. Και τότε θα διαρραγεί η Πολιτική Κοινότητα, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Όπως και να έχει, η πολιτική αυτή είναι καταστροφική για τη Χώρα και τους Πολίτες. Οι Πράσινοι, σταθεροί στις αρχές της μη βίας και της συνεννόησης στην Κοινωνία των Πολιτών, μαχητικοί οπαδοί της Ανοιχτής Κοινωνίας, δεν έχουμε καμιά σχέση με αυτή τη βίαια προοπτική. Η παραμικρή ταύτιση μαζί τους, είναι ο θάνατόςτων Πράσινων Ιδεών. Ούτε σπιθαμή δεν δίνουμε στο λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ.
Απ’ την άλλη οι "Πατριώτες" Συντηρητικοί: Έδειξαν ότι δεν βλέπουν τίποτα παραπέρα από τα προνόμια τους. Συγκροτούν ένα μέτωπο των κοινωνικών δυνάμεων που έχουν συμφέρον να μην αλλάξει τίποτα: Κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, επιχειρήσεις που ζούνε χωρίς να πληρώνουν φόρους και εισφορές και στραγγαλίζουν κάθε υγιή επιχειρηματικότητα, Επιμελητήρια που ακόμα και σήμερα ζητάνε αύξηση των μισθών για επανέλθουν στην προ 2009 κατάσταση της κατανάλωσης με δανεικά, καρτελατζήδες και μεταπράτες, εργολάβοι που θέλουν να χτίσουν κάθε σπιθαμή γης.

Ταυτόχρονα τα κόμματα του αποκαλούμενου φιλελεύθερου χώρου προβάλουν μια μεταρρυθμιστική πρόταση και εγκλωβίζουν δημιουργικές δυνάμεις, ενώ πίσω της κρύβεται σε μεγάλο βαθμό μια νεοφιλελεύθερη οικονομική αντίληψη, προέκταση της μνημονιακής πολιτικής, που δεν έχει καταλάβει τίποτα για τα συστημικά αίτια της κρίσης και φέρνει την Ευρώπη στο χείλος της κατάρρευσης, διαλύοντας την κοινωνική συνοχή και υποδαυλίζοντας τη σύγκρουση. Ακόμα χειρότερα ορισμένα από τα φιλελεύθερα κόμματα («δημιουργία ξανά!») διατυπώνουν προτάσεις για το μεταναστευτικό ζήτημα οι οποίες κινούνται στα όρια της ρατσιστικής αντιμετώπισης αυτού του μεγάλου θέματος.
Όλοι αυτοί, θέλουν στην πραγματικότητα να μην αλλάξει τίποτα και κονταροχτυπιούνται γύρω από το λάθος ερώτημα: «Μνημόνιο ή Αντιμνημόνιο». Κρύβουν την ουσία του προβλήματος. 
Πώς θα αλλάξουμε τη χώρα και θα γίνουμε από χώρα Καταναλωτών, χώρα Παραγωγών. 
Πως το πελατειακό Κράτος, θα γίνει Δημόσιος Υπηρέτης. 
Πώς το συντεχνιακό συμφέρον θα αντικατασταθεί από το Δημόσιο Συμφέρον. 
Πως η Ευρώπη θα αποκτήσει, εκτός από κοινό νόμισμα Πολιτική Ενότητα. 
Πώς αυτή η πολιτική ενότητα θα μετασχηματίσει οικολογικά και κοινωνικά την Ευρώπη. 
Πώς θα ανασυνταχθεί το Ευρωπαϊκό Όραμα.

Γι’ αυτό, είναι επείγουσα ανάγκη να διακηρύξουμε ότι πρέπει να συγκροτήσουμε έναν τρίτο πόλο Ευρωπαϊκού Οικολογικού Ριζοσπαστικού Μεταρρυθμισμού. Και να ζητήσουμε να απαιτήσουν οι Πολίτες:
ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΡΑ!
ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΡΑ!

Όλη η εξουσία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο! 
Τέρμα με την εξουσία των γραφειοκρατικών θεσμών της, που επιβάλλουν πολιτικές χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση.Καμιά οικονομική πολιτική χωρίς ψήφο.Η λύση του ελληνικού προβλήματος ή θα είναι Ευρωπαϊκή ή δε θα υπάρξει.
ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ,ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Η απάντηση στο «Μνημόνιο ή Αντιμνημόνιο» είναι να δημιουργήσουμε ένα δικό μας σχέδιο για έξοδο από την κρίση. 
Ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο με βάση τα παρακάτω: 
Αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας. 
Αλλαγή των προτύπων παραγωγής και κατανάλωσης. 
Οικολογικές και Πράσινες λύσεις. 
Υπεράσπιση των αδύνατων κοινωνικών στρωμάτων με κοινωνική αλληλεγγύη και αποτελεσματικές πολιτικές πρόνοιας. 
Ελευθερία των συλλογικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων. 
Αξιοπρεπείς μισθούς και επιδόματα ανεργίας. 
Στήριξη στις παραγωγικές επιχειρήσεις. 
Αναβάθμιση των συλλογικών κοινωνικών αγαθών, πχ της Εκπαίδευσης, της Υγείας και του Πολιτισμού. 
Αλλαγή του Κράτους και συρρίκνωση του γραφειοκρατικού του μηχανισμού. 
Συμμετοχική Δημοκρατία. 
Άμεση υπεράσπιση των ανθρώπινων, των ατομικών και των πολιτικών δικαιωμάτων. 
Μηδενική ανοχή στο Ρατσισμό και στο Φασισμό. 
Καμιά διάκριση λόγω φύλου, θρησκεύματος, καταγωγής και σεξουαλικού προσανατολισμού. 
Μη βία, ανοχή, διάλογος και συναινετικές λύσεις.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΑΝΤΟΥ
Η οικολογία δεν είναι το παιδικό δωμάτιο της Πολιτικής. Ούτε είναι η πράσινη πινελιά που θα προσθέσει το αντίστοιχο τμήμα στην πολιτική πρόταση οποιουδήποτε κόμματος.
Το μοντέλο που δημιούργησε τα ελλείμματα και την κρίση χρέους είναι το ίδιο που δημιούργησε την κλιματική αλλαγή και την περιβαλλοντική κρίση. Είναι αυτό που κατασπατάλησε τόσο τους φυσικούς, όσο και τους οικονομικούς πόρους σε βάρος των επόμενων γενεών.
Που θεοποίησε μια ξέφρενη ανάπτυξη και μια πλαστή ευμάρεια δημιουργώντας τις φούσκες που σήμερα καταρρέουν με πάταγο.
Που γιγάντωσε το κοινωνικό «έλλειμμα» της φτώχειας και του λιμού στον τρίτο κόσμο, της διευρυνόμενης ανισότητας στις αναπτυγμένες χώρες, το υπαρξιακό «έλλειμμα» της υποκατάστασης κάθε αξίας από την υπερκατανάλωση και τον αυτοκαταστροφικό ατομικό πλουτισμό

Η λύση θα είναι ταυτόχρονα οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική ή δε θα υπάρξει καθόλου!



*από την σελίδα του Think Π


Read more..
Νίκος Χρυσόγελος: Τα μικροκομματικά παιχνίδια οδηγούν σε διάλυση - Προτάσεις της Ομάδας των Πράσινων για αλλαγή όρων του Μνημονίου

“Προσοχή, υγρό πάτωμα”, Banksy

Ουσιαστικός πολιτικός διάλογος για να επιβιώσει η χώρα

του Νίκου Χρυσόγελου, ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων:

Δείτε το σχετικό βίντεο: http://youtu.be/GCer0w5JWnM

"Τα κόμματα έδειξαν ότι δεν κατανόησαν το διπλό μήνυμα των εκλογών της 6ης Μαίου. Με την ψήφο τους οι πολίτες καταδίκασαν τα δυο κόμματα και τις πολιτικές που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία αλλά ζήτησαν να διαμορφωθεί και μια νέα κυβερνητική πρόταση και μια νέα πολιτική που δίνει λύσεις στα προβλήματα.

Ενώ η χώρα βρίσκεται σε βαθιά κρίση και απειλείται με πλήρη κατάρρευση, οδεύουμε ξανά σε εκλογές χωρίς μάλιστα τα κόμματα να έχουν συζητήσει και συμφωνήσει σε άμεσα μέτρα στήριξης κι ανακούφισης όλων όσοι σήμερα βρίσκονται σε απελπιστική κατάσταση ούτε όμως για το ποια θα μπορούσε να είναι η σύνθεση και το πρόγραμμα μιας κυβέρνησης συνεργασίας, αφού είναι εξαιρετικά απίθανο να προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση που θα έχει μάλιστα και πλειοψηφία στην κοινωνία.
Η πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα για την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών προβλημάτων έχει αποτύχει και οδηγεί σε οδηγεί σε βαθιά ύφεση, σε διάλυση της κοινωνικής συνοχής, σε κατάρρευση της πραγματικής οικονομίας και σε έκρηξη της ανεργίας. Μια τέτοια κοινωνικά άδικη κι αναποτελεσματική πολιτική δεν μπορεί να έχει την υποστήριξη της κοινωνίας, όπως επιβεβαιώθηκε κι από τα εκλογικά αποτελέσματα. 
Όμως, σε μια εποχή που ένας στους δύο νέους είναι άνεργος, οι κοινωνικές υποδομές καταρρέουν, η πραγματική οικονομία διαλύεται, χρειάζονται ευρύτερες συναινέσεις για άμεσες λύσεις ακόμα κι αν δεν υπάρχει συμφωνία για τη σύνθεση μιας κυβέρνησης. Η ευθύνη του πολιτικού συστήματος είναι μεγάλη γιατί βάζει το μικροκομματικό συμφέρον πάνω από την επιβίωση της κοινωνίας και των πολιτών.
Η πολιτική συζήτηση γίνεται με όρους απόλυτου καλού κι απόλυτου κακού, χωρίς τα κόμματα να συζητάνε σε προγραμματική βάση για το αν και πως θα μπορούσε να σχηματιστεί η όποια κυβέρνηση συνεργασίας. 
Αλλά ελάχιστη συζήτηση έγινε και για το ποιες αλλαγές πρέπει και μπορούν να γίνουν στους όρους του Μνημονίου ώστε να προσαρμοστούν στις ευρωπαϊκές αξίες και πολιτικές για να διασωθεί η χώρα, όχι να διαλυθεί. 
Η όποια αλλαγή των όρων του μνημονίου είναι σαφές, όμως, ότι απαιτεί και ευρύτερες συμμαχίες με κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο. 
Σπασμωδικές κινήσεις ή μπλόφες μπορεί να οδηγήσουν τη χώρα στην κατάρρευση και στην έξοδο από την ευρωζώνη. 
Η αλληλεγγύη προς την Ελλάδα θα δυναμώσει μόνο αν η ελληνική κοινωνία διαμορφώσει και δεσμευτεί να εφαρμόσει ένα πειστικό, συνεκτικό, αποτελεσματικό εναλλακτικό σχέδιο διεξόδου από την κρίση που πετυχαίνει εξυγίανση των δημοσιονομικών μέσα από άλλες κοινωνικά δίκαιες, ισορροπημένες πολιτικές.
Όμως, όποια κι αν είναι η σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης...
, ακόμα και αν αλλάξουν οι όροι του Μνημονίου, ακόμα και αν καταφέρουμε να κρατηθούμε στην ευρωζώνη, βασική προϋπόθεση για την αντιμετώπιση της βαθιάς κρίσης είναι η αναδιοργάνωση κι αύξηση της αποτελεσματικότητας της διοίκησης, ώστε να προωθηθούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, ν' αξιοποιηθούν οι ευρωπαϊκοί πόροι και να βελτιωθεί η ζωή των πολιτών.

Οι Πράσινοι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εργαζόμαστε για τις αναγκαίες αλλαγές στους όρους του Μνημονίου, για άμεσες λύσεις που θα αφορούν στην επιβίωση όσων βρίσκονται σήμερα σε οριακή κατάσταση όσο και για την διαμόρφωση, μέσα από διάλογο, μιας πρότασης για την αναζωογόνηση και πράσινη μεταρρύθμιση της οικονομίας, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Την ερχόμενη Τετάρτη 23 Μαίου θα παρουσιάσουμε τις προτάσεις της Ομάδας των Πρασίνων για την αλλαγή όρων του Μνημονίου, στο Στρασβούργο, στη διάρκεια της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ ομάδα εργασίας των Πράσινων ευρωβουλευτών επεξεργάζεται προτάσεις για την οικονομία και την απασχόληση που θα συμβάλλουν στην έξοδο από την κρίση, τις οποίες θα παρουσιάσει τέλη Ιουλίου".


Read more..
Εκλογές με δίλημμα, Σαμαράς ή Τσίπρας; Όχι ευχαριστώ !!


Τελικά, η μακριά γαϊδούρα του σχηματισμού κυβέρνησης έφτασε στο προδιαγεγραμμένο της τέλος: και ο λαός ξανά προς τις εκλογές τραβά...
Ίσως τώρα ο σοφός λαός καταλάβει ότι άλλο πράγμα η εντολή του, άλλο πράγμα το τι καταλαβαίνουν όσοι την λαμβάνουν. 
Η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης είναι μια ιστορική αποτυχία που δείχνει το επίπεδο και τις ικανότητες του ελληνικού πολιτικού προσωπικού. Ειδικότερα, σημαίνει ότι βρισκόμαστε στην ομηρεία Καμμένου και Τσίπρα, συνεπικουρούμενων από τα αντίστοιχα φαιοκόκκινα άκρα ΚΚΕ και Χρυσής Αυγής. Και ότι στις νέες εκλογές, -που όσο γρηγορότερα γίνουν τόσο μικρότερη θα είναι η ζημιά για την οικονομία μας- θα αντιμετωπίσουμε έναν νέο διπολισμό, ανάμεσα στην ΝΔ και τον Συριζα αυτήν την φορά. Η πρώτη ζητούσε αυτοδυναμία στις πρώτες εκλογές, ο δεύτερος ζητά αυτοδυναμία στις δεύτερες. 
Η πόλωση σε ανέφικτα διλήμματα, σε ώρα κρίσης είναι ότι πιο ανόητο μπορεί να επιδείξει ένα πολιτικό σύστημα, βαθιά διαβρωμένο από την πελατειακή διαφθορά και την ανικανότητα διαμόρφωσης εναλλακτικών. Σκληρά και ανελαστικά ερωτήματα προς τους πολίτες χωρίς ύπαρξη plan B: αυτή είναι η πραγματικότητα.
Στο πραγματικό ερώτημα, ποιος θα στηρίξει μια ευρωπαϊκή προοπτική και μια αναδιαπραγμάτευση των όρων των μνημονίων, κανείς δεν απαντά. Άλλος φοβάται την ευθύνη, άλλος σκέφτεται την κομματική του συνοχή, άλλος τις ψήφους στις επόμενες εκλογές - κανείς δεν αναλαμβάνει ευθύνη. Ακόμη κι ο Συριζα, φοβήθηκε ΚΑΙ τον ίδιο του τον εαυτό - το εσωτερικό του χάσμα που θα τον διέλυε σε λίγες εβδομάδες εάν αναλάμβανε την όποια ευθύνη, είτε προς την μια είτε προς την άλλη κατεύθυνση. Η Δημαρ πάλι δεν άντεξε να θυσιαστεί "για την Ελλάδα ρε γαμώτο" - δεν πήρε το ρίσκο...

Τώρα, στο χείλος του γκρεμού, δεν είναι ώρα για κομματικά λάβαρα. Οι μεταρρυθμιστικές δυνάμεις, "όπου Ελλάδος", απέτυχαν την πρώτη φορά να δημιουργήσουν έναν ευρωπαϊκό πόλο ικανό να παίξει τον αναδημιουργικό του ρόλο στο παρακμιακό ελληνικό πολιτικό σύστημα. Τώρα, ίσως είναι η ώρα να το πετύχουν. 
Με πυρήνα μια ισότιμη εκλογική συνεργασία Δημαρ - Οικολόγων Πράσινων και την συσπείρωση γύρω τους των διάσπαρτων δυνάμεων της έλλογης αριστεράς, του οικολογικού μετασχηματισμού και του πολιτικού φιλελευθερισμού, να δημιουργήσουν το μέτωπο της λογικής και της βιώσιμης ανάπτυξης.
Ήδη η προγραμματική ταύτιση υπάρχει. Οι θέσεις υπάρχουν, χρειάζεται και η διάθεση υπέρβασης μικροκομματικών αστοχιών στις προσεγγίσεις του παρελθόντος. 
Από κει και πέρα ο δρόμος είναι ανοιχτός για την δημιουργία μιας δυναμικής με βάση ένα  9%-10%, που θα δίνει ελπίδα και διέξοδο και θα απελευθερώνει δυνάμεις προς την κατεύθυνση αυτή: της δημιουργίας ενός ικανού παίκτη στο χαοτικό πολιτικό σκηνικό, με ευρωπαϊκή κατεύθυνση χωρίς υποσημειώσεις και δυνατότητα να στηρίξει με θέσεις και προτάσεις την αναδιαπραγμάτευση σε μια μελλοντική κυβέρνηση συνεργασίας, αναπόφευκτη μετά και τις δεύτερες εκλογές.

Άλλος δρόμος δεν φαίνεται να υπάρχει. Η συρρίκνωση του καθενός ξεχωριστά μοιάζει πια νομοτελειακή μπροστά στην σύγχυση και την λαίλαπα του λαϊκισμού, δεξιού και αριστερού. 
Είναι ώρα ευθύνης για περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη Ευρώπη και βιώσιμη ανάπτυξη.
Ας σηκώσουμε το γάντι.


Read more..
Τα νούμερα δεν λένε ψέμματα Αλέξη - τα πολιτικά "νούμερα", μπορεί...
...ανύποπτος προς το Βατερλώ ...μας

Είναι φανερό ότι η άρνηση του Συριζα να συμμετέχει σε κυβέρνηση επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου και παραμονής στο ευρώ, τινάζει στον αέρα την προσπάθεια αποφυγής της άτακτης χρεοκοπίας και της επιστροφής στην δραχμή και την απόλυτη φτώχεια. 
Σε μια χώρα όπου κανείς πια δεν δηλώνει "μνημονιακός", οι υπερθεματισμοί του Α. Τσίπρα (ελλείψει μάλιστα εναλλακτικού σχεδίου στο οποίο να συμφωνούν έστω τα μέλη του Συριζα...) τον κατατάσσουν στην ακραία ανευθυνότητα, και την "αριστερά" που εκφράζει, στον πάτο του βαρελιού του πελατειακού συντεχνιακού συστήματος μαζί με τους "αντιμνημονικούς" Καμμένο, ΚΚΕ και Χρυσή Αυγή. 
Αυτοί "δεν προδίδουν το λαό τους" - οι υπόλοιποι είναι "εγκληματίες" (κατά την ρήση Τσίπρα). 
Για λίγες ψήφους ακόμη, θα καταταλαιπωρήσει την ήδη νεκροζώντανη και καταπληγωμένη οικονομία μας, θα την βγάλει από τον ορό. Για να μην τα χαλάσει με την ΚΟΕ και τη ΔΕΑ (μαοϊκοί και τροτσκιστές που έβγαλαν και βουλευτές μέσα στο χαμό...) μας σπρώχνει στον γκρεμό. 
Ένα ανεύθυνο παιδάκι που δεν ακούει ούτε λογικές φωνές δικών του συντρόφων, σαν των Δραγασάκη, Παπαδημούλη κ.α. που προειδοποιούν σε όλους τους τόνους για μη εφαρμογή μονομερών ενεργειών αλλά διαπραγμάτευσης, αλλά επιμένει πεισματικά να ακολουθήσει την γραμμή του ΚΚΕ, μεταμφιεσμένη σε μια καρικατούρα "φιλοευρωπαϊσμού"! 
Ένας τζάμπα μάγκας, όπως κι ο Σαμαράς πριν αυτόν, κι ο Βενιζέλος νωρίτερα - σε ένα έργο ελληναράδων -τώρα και "αριστερών"- που τόχουμε ξαναδεί και κάθε φορά κόστισε κι ένα σκαλί πιο κάτω στην απαξίωση κάθε προσπάθειας ανάταξης της χρεοκοπημένης μας χώρας. 
Και την ώρα που τα συντριμμένα κόμματα του δικομματισμού βάζουν νερό στο κρασί τους και συναισθάνονται την ευθύνη τους να μην απομακρυνθούμε από την Ευρώπη (την μόνη που μπορεί και θέλει να μας στηρίξει), ο μοιραίος επικεφαλής του συνονθυλεύματος ακροαριστερών, νεοσταλινικών, εθνικιστών με κάποιους νηφάλιους ακόμη αλλά δειλούς αριστερούς, σπρώχνει τα πράγματα στο κενό.
Καλούνται λοιπόν άλλοι. με προεξάρχοντα τον Φώτη Κουβέλη, (έτσι τόφερε η μοίρα κι ίσως ευτυχώς...) με πλήρη επίγνωση ότι τα κόμματά τους είναι πιθανόν να εξαφανιστούν από το λαϊκιστικό ρεύμα που θεριεύει με τις παιδαριώδεις υποσχέσεις των εκπροσώπων του, να βάλουν πλάτη και να σώσουν την χώρα από το χάος της άτακτης χρεοκοπίας - και να πραγματοποιήσουν την διαπραγμάτευση που έχει ανάγκη ο τόπος.

Δεν ξέρω αν θα τολμήσουν - αλλά αν το κάνουν, θα έχουν διασώσει την αριστερή αξιοπιστία και τις δημοκρατικές και ευρωπαϊκές αξίες, που βάναυσα επιχειρούν να αποκολλήσουν από το εθνικό σώμα μας οι ανέξοδοι λαϊκιστές για μερικές ψήφους ακόμα...
Στην περίπτωση που το τολμήσουν, θα έχουν όλη την δυνατή υποστήριξη των έλλογων αριστερών, οικολόγων και φιλελευθέρων σε μια νέα κοινωνική συμμαχία για δουλειές, αειφόρα ανάπτυξη και περισσότερη Ευρώπη!


υγ Για όσους έχουν ακόμη αμφιβολίες του τι ακριβώς παίζεται και γιατί μια κυβέρνηση διαπραγμάτευσης πρέπει να γίνει τώρα, ας διαβάσουν το παρακάτω επίκαιρο άρθρο: Γιατί τα νούμερα δεν λένε ψέμματα - τα πολιτικά "νούμερα" λένε...

του Ζώη Τσώλη (από το ΒΗΜΑ)

Σε αδιέξοδο οδηγείται η οικονομία
Σχέδιο για να αποτραπεί στάση πληρωμών καταστρώνουν Τράπεζα της Ελλάδος και υπουργείο Οικονομικών

Στην κατάρτιση σχεδίου έκτακτης ανάγκης που θα αποτρέψει τον κίνδυνο εσωτερικής χρεοκοπίας της χώρας εφόσον διακοπεί η βοήθεια από την Ευρώπη προχωρούν η Τράπεζα της Ελλάδος και το υπουργείο Οικονομικών. Αξιόπιστες πηγές του οικονομικού επιτελείου και υπηρεσιακοί παράγοντες του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους θεωρούν βέβαιο ότι η βοήθεια των Ευρωπαίων και του ΔΝΤ προς την Ελλάδα θα «παγώσει» ώσπου να σχηματιστεί κυβέρνηση και να αποκατασταθούν οι γραμμές επικοινωνίας με Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον.
Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι οι ανάγκες για την καταβολή μισθών, συντάξεων και επιδομάτων ανεργίας και πρόνοιας υπερβαίνουν τα 4 δισ. ευρώ τον μήνα και για τον σκοπό αυτόν υπάρχουν διαθέσιμα ως το τέλος Ιουνίου. Μάλιστα οι ανάγκες του ΙΚΑ και κυρίως του ΟΑΕΕ για την καταβολή συντάξεων αυξάνονται μήνα με τον μήνα λόγω του κύματος συνταξιοδοτήσεων που παρατηρείται από εργαζομένους που έχουν το δικαίωμα συνταξιοδότησης και χάνουν την εργασία τους. Για να αντιμετωπιστούν οι αυξημένες ανάγκες των Ταμείων, έχει εξασφαλιστεί κονδύλι 350 εκατ. ευρώ, το οποίο θα καταβληθεί ως έκτακτη επιχορήγηση στα μέσα Ιουνίου.
Στη συνέχεια και στον βαθμό που έχει παγώσει η βοήθεια των 14,1 δισ. ευρώ που προβλεπόταν να δοθεί από τη δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο που ενέκρινε η Βουλή, το υπουργείο Οικονομικών θα διακόψει σταδιακά όλες τις επιχορηγήσεις προς τους φορείς του Δημοσίου Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, τους ΟΤΑ και τις ΔΕΚΟ, που θα κληθούν να προσαρμόσουν τις δαπάνες τους στο όριο των εσόδων τους. Σε δύσκολη θέση θα βρεθούν τα ασφαλιστικά ταμεία που θα αναγκαστούν να αναστείλουν τις καταβολές εφάπαξ και τις πληρωμές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
Προκειμένου να δοθεί χρόνος ώστε η χώρα να ξεπεράσει το πολιτικό αδιέξοδο που έχει διαμορφωθεί και εφόσον παραστεί ανάγκη, θα αξιοποιηθούν και τα διαθέσιμα ύψους 3 δισ. ευρώ που υπάρχουν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και προορίζονται για την κάλυψη εκτάκτων αναγκών των τραπεζών. Στον βαθμό όμως που ολοκληρωθούν - έστω και από μια υπηρεσιακή κυβέρνηση - οι διαδικασίες ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών με την αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων με τη μορφή εγγυήσεων ύψους 24 δισ. ευρώ που έχουν καταβληθεί από το EFSF, τα 3 δισ. ευρώ μπορεί να διατεθούν σε άλλες έκτακτες ανάγκες
Είναι προφανές ότι αν εξαντληθούν όλα τα περιθώρια και αδειάσουν τα Ταμεία, για ορισμένους φορείς του Δημοσίου θα επέλθει «ξαφνικός θάνατος», αφού δεν θα είναι σε θέση να καταβάλουν τη μισθοδοσία τους.
Μόνο στην ακραία περίπτωση της εσωτερικής χρεοκοπίας του κράτους ενδέχεται να περικοπεί μέρος της αμοιβής των δημοσίων υπαλλήλων.

Μήνυμα από Βρυξέλλες
Το μήνυμα για τη διακοπή της βοήθειας εστάλη ήδη στην κυβέρνηση με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο. Την περασμένη Πέμπτη οι ευρωπαίοι εταίροι «κούρεψαν» κατά 1,1 δισ. ευρώ τη δόση των 5,3 δισ. ευρώ που προβλεπόταν να καταβάλει το EFSF στις 10 Μαΐου.
Ωστόσο αυτό που έχει σημασία είναι το κλίμα που διαμορφώνεται για τη χώρα στην Ευρώπη. Ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) Κλάους Ρέγκλινγκ επιβεβαίωσε ότι αποδεσμεύθηκε η δόση προς την Ελλάδα, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι δεν θα γίνουν άλλες εκταμιεύσεις μετά τον Ιούνιο, ώσπου να ολοκληρωθεί η νέα επίσκεψη της τρόικας στην Αθήνα.

Σε μισθούς - συντάξεις το 50% των δαπανών
* Το 50% των δαπανών του κράτους πηγαίνει σε μισθούς και συντάξεις. Παρά τις περικοπές που έχουν γίνει, το κονδύλι για τις συντάξεις θα ξεπεράσει εφέτος τα 31 δισ. ευρώ, ενώ για τους μισθούς δημοσίων υπαλλήλων, στρατιωτικών, αστυνομικών και των εργαζομένων στους ΟΤΑ προβλέπεται κονδύλι 17,9 δισ. ευρώ.
* Λόγω της κρίσης και της αυξημένης ανεργίας, έχει ξεφύγει η δαπάνη για τα προνοιακά επιδόματα, η οποία θα ανέλθει σε 14,1 δισ. ευρώ.
* Για τη λειτουργία του κράτους θα διατεθούν 10,9 δισ. ευρώ, ενώ το κονδύλι για τις δημόσιες επενδύσεις διαμορφώνεται σε 7,9 δισ. ευρώ.
* Το κράτος έχει λοιπές δαπάνες 2,9 δισ. ευρώ και θα αποδώσει στην ΕΕ 2,4 δισ. ευρώ από τις εισπράξεις ΦΠΑ.
* Το κονδύλι για τόκους θα ανέλθει - μετά το «κούρεμα» - σε 13 δισ. ευρώ, ενώ ήδη έχουν καταβληθεί τα 6 δισ. ευρώ.
* Το Δημόσιο προβλέπει να εισπράξει από φόρους 52,2 δισ. ευρώ, από κοινοτικούς πόρους 4,7 δισ. ευρώ, από εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία 20 δισ. ευρώ και από τέλη στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης 8 δισ. ευρώ.

«Κουρεμένη» ήρθε η βοήθεια
Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους επιβεβαίωσε το απόγευμα της Πέμπτης ότι εισέρρευσε στα ταμεία του Δημοσίου το τμήμα της δόσης του μνημονίου, ύψους 4,2 δισ. ευρώ, που εγκρίθηκε τελικώς χθες το βράδυ από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) έπειτα από μια επεισοδιακή τηλεδιάσκεψη της Ομάδας Εργασίας του Eurogroup. Το υπόλοιπο 1,1 δισ. ευρώ αναμένεται να καταβληθεί τον Ιούνιο, αλλά τίποτε δεν πρέπει να θεωρείται πλέον βέβαιο. Η δόση των 4,2 δισ. ευρώ θα χρησιμοποιηθεί για την αποπληρωμή ομολόγου της ΕΚΤ που ωριμάζει στις 18 Μαΐου, καθώς και τόκων. Οι ίδιες πηγές θεωρούν ότι αυτό έγινε παράτυπα, αλλά εξηγούν ότι το ποσό του 1,1 δισ. ευρώ προοριζόταν για να καλυφθεί η συμμετοχή της Ελλάδας στο EFSF.

Εφιάλτης η «ψαλίδα» εσόδων - εξόδων
Οι δαπάνες για τη λειτουργία του κράτους θα ξεπεράσουν τα €100 δισ. ως το τέλος του χρόνου
Μπροστά στον διαγραφόμενο εφιάλτη η Τράπεζα της Ελλάδος και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ενημερώνουν αναλυτικά τα κόμματα για τη δημοσιονομική κατάσταση που θα δημιουργηθεί αν διακοπεί οριστικά η βοήθεια που προβλέπεται από τη δανειακή σύμβαση. Το Δημόσιο δεν θα μπορεί να πληρώσει τους προβλεπόμενους τόκους εξυπηρέτησης του χρέους και σταδιακά θα οδηγηθεί στο ακραίο σημείο περικοπής μισθών και συντάξεων.
Σύμφωνα με τον προγραμματισμό που έχει γίνει, οι δαπάνες για τη λειτουργία του κράτους θα ξεπεράσουν τα 100 δισ. ευρώ ως το τέλος του χρόνου. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται 12,8 δισ. ευρώ για τόκους εξυπηρέτησης του χρέους. Την ίδια στιγμή τα έσοδα από φόρους, τέλη, ασφαλιστικές εισφορές δεν αναμένεται να ξεπεράσουν τα 84,7 δισ. ευρώ και, αν η ύφεση γίνει ακόμη βαθύτερη - όπως προβλέπουν αναλυτές, λόγω της παράτασης της κρίσης -, θα μειωθούν και άλλο.
Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα το έλλειμμα του κράτους να ξεπεράσει τα 15-16 δισ. ευρώ, ενώ στο υποθετικό σενάριο της μη πληρωμής των τόκων το πρωτογενές έλλειμμα για εφέτος θα ξεπεράσει τα 2,5 δισ. ευρώ. Για να καλυφθεί το ποσό αυτό, το κράτος θα χρειαστεί να προσφύγει σε δανεισμό. Ωστόσο, με δεδομένο ότι οι αγορές θα παραμείνουν κλειστές, το κράτος θα υποχρεωθεί να προχωρήσει σε μερική στάση πληρωμών.
Επίσης τα εφετινά έσοδα καλύπτονται σε πολύ μεγάλο ποσοστό από τις εισφορές στα εισοδήματα και στα ακίνητα που θα καταβάλουν όλοι οι φορολογούμενοι το δεύτερο εξάμηνο του έτους μετά την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων που ξεκίνησε και θα ολοκληρωθεί ως το τέλος Ιουνίου.


Read more..
Πολυκομματική Συνεννόηση Τώρα! Για περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη Ευρώπη, επανεκκίνηση της οικονομίας
Συριζα: Στο χάος και την αναβολή των πάντων, για λίγες ψήφους ακόμη;' Πόσες άραγε εκλογές χρειάζονται ακόμη για να ικανοποιηθεί, μπορεί και επί των ερειπίων μας, ο κομματικός εγωισμός; Η εντολή των ψηφοφόρων στον Συριζα ήταν, ή κυβερνητική συνεργασία με άλλους ή αξιωματική αντιπολίτευση. Όχι νέες εκλογές...
Υπόλοιπα κόμματα: αν εννοούν την κρισιμότητα των στιγμών και το επικίνδυνο χάσιμο χρόνου από την επανάληψη των εκλογών, απλά για μικροαυξομοιώσεις στην δύναμη των κομμάτων με εκβιαστικά διλήμματα, γιατί κρύβονται πίσω από τον Συριζα; Μπορούν και χωρίς αυτόν...
Ένα δικό μας σχέδιο εξόδου από την κρίση απαιτείται αυτήν την ώρα και μια εθνική συνεννόηση που θα το στηρίζει.

Δεν είναι διέξοδος το να εμπλακούμε σε συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις εγκαταλείποντας στη διάλυση οικονομία, παραγωγή αλλά και τις θέσεις εργασίας στην τύχη τους. Απαιτούνται άμεσες παρεμβάσεις αναστροφής της ύφεσης και μέτρων προς την νέα (και πράσινη) οικονομία. Κι αυτά θέλουν χρόνο. Πότε θα ξεκινήσουν όλα αυτά;
Η αναβολή των πάντων για μερικές ψήφους ακόμη εξυπηρετεί μόνο τους κρατικοδίαιτους, όσους/ες δεν ζουν από την παραγωγή και την εργασία τους αλλά είναι συνδεμένοι/ες με παρασιτικές, πελατειακές κρατικίστικες παροχές και διασυνδέσεις. Τα κόμματα επιζητούν μεγαλύτερη επιδότηση, οι συντεχνίες αναβολή του εξορθολογισμού και του ανοίγματος των επαγγελμάτων. Οι καταθέτες του εξωτερικού την επιστροφή στην δραχμή και τα λαμόγια την παραγραφή που φέρνει κάθε εκλογική αναμέτρηση για την προηγούμενη περίοδο.
Κανείς δεν έχει δικαιολογία αυτήν την στιγμή, να μην συνεισφέρει σε μια εθνική συνεννόηση για παραμονή στην ευρωζώνη και οργανωμένη διαπραγμάτευση με σχέδιο. Ούτε μπορεί ο ένας να κρύβεται πίσω από τον άλλο
. Οικουμενική λοιπόν ή πολυκομματική κυβέρνηση με όποιους συμφωνούν - αρκεί να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα. Άγνοια κινδύνου δεν δικαιολογείται πια.
Κι όποιος αδιαφορεί για το επείγον των λύσεων, και προτιμά να παίζει κομματικά παιχνίδια, ας τραβήξει τον δρόμο του κι ας βγάλει κέρδη από την αντιπολίτευση - η εντολή των εκλογών σε κάθε περίπτωση ήταν σαφής: 
Κανένας μόνος του, κυβέρνηση συνεργασίας για παραμονή στην ευρωζώνη και επαναδιαπραγμάτευση των μνημονίων σε κοινωνικά δικαιότερη αλλά και αναπτυξιακή κατεύθυνση.
Θα την σεβαστούν; 


Read more..
Για το ελληνικό Μνημόνιο
Α.Τσίπρας: "καταδικάστε τις δυνάμεις του χθες"...
του Γιώργου Προκοπάκη

Ζήσαμε μια ενδιαφέρουσα προεκλογική περίοδο με σχεδόν όλα τα κόμματα να είναι σε κάποιο βαθμό, μικρό ή μεγάλο, αντιμνημονιακά. Όλα τα κόμματα, συμπεριλαμβανομένων των πρώην μεγάλων του δικομματισμού, ευαγγελίζονται την απεμπλοκή, απαγκίστρωση, απαλλαγή από το Μνημόνιο – κάποια παρουσιάσθηκαν ως ρεαλιστικά και έβαλαν το προσδιοριστικό «σταδιακή» στη ρητορική τους. 
Αυτό που δεν ειπώθηκε καθαρά στους ψηφοφόρους είναι το τι μπορεί να σημαίνει και πώς μπορεί να σηματοδοτηθεί η πολυπόθητη απαλλαγή. 
Η φάρσα συνεχίζεται κατά τη διαδικασία των διερευνητικών εντολών για το σχηματισμό κυβέρνησης. Στην πραγματικότητα, έχει αρχίσει ήδη η προεκλογική περίοδος των επόμενων εκλογών, με την ίδια ασάφεια, πολυσημία και αοριστία της ρητορικής.

Η απεμπλοκή, απαγκίστρωση, απαλλαγή από το Μνημόνιο με ελληνική πρωτοβουλία προσδιορίζεται από μία από τις παρακάτω δύο εξελίξεις:
  • Έξοδος της Ελλάδας στις επάρατες αγορές ώστε να δανείζεται αυτόνομα με εύλογα επιτόκια. Να δανείζεται όσο χρειάζεται για να αναχρηματοδοτεί το χρέος της και να καλύπτει τα όποια ελλείμματά της.
  • Αθέτηση των συμβατικών υποχρεώσεων της Ελλάδας προς την Τρόικα, οπότε η στρόφιγγα χρηματοδότησης κλείνει και η χώρα οδηγείται, μετά από παύση πληρωμών προς τους όποιους δανειστές, σε άτακτη χρεοκοπία και έξοδο από την ευρωζώνη.
Τα πράγματα είναι καθαρά για κόμματα όπως το ΚΚΕ ή η Χρυσή Αυγή που ευαγγελίζονται την επιθετική απεμπλοκή, δηλαδή την ηθελημένη αθέτηση των υποχρεώσεων – με ό,τι αυτό συνεπάγεται. 
Θολώνουν όμως για όλα τα άλλα που υποτίθεται δεν θέλουν να θέσουν σε κίνδυνο την πορεία της χώρας στην Ευρώπη, αλλά την ίδια στιγμή υπόσχονται την απεμπλοκή από το Μνημόνιο.
  • Το Μνημόνιο 1 υποτίθεται... ότι είχε σχεδιασθεί για να επιτύχει την έξοδο στις αγορές στις αρχές του 2012. Ήδη από το τέλος του 2010 ήταν σαφές πως ο στόχος ήταν ανέφικτος. 
  • Το Μνημόνιο 2 υποτίθεται ότι έχει σχεδιασθεί για να επιτύχει την έξοδο στις αγορές το 2015. Ήδη από το Eurogroup της 21/2 έχουν εκφρασθεί επιφυλάξεις για την επιτυχία του. 
Δόθηκαν όμως διαβεβαιώσεις για τη συνέχιση της στήριξης των εταίρων στο πρόγραμμα ανάταξης της ελληνικής οικονομίας. 
Δηλαδή, οι εταίροι μας είναι έτοιμοι για το Μνημόνιο 3
Απόλυτη επιτυχία των στόχων του Μνημονίου 2 σημαίνει ότι το 2015 ο προϋπολογισμός θα είναι πλεονασματικός και οι ανάγκες περιορίζονται στην αναχρηματοδότηση του χρέους. Μέχρι το 2020 στην αναχρηματοδότηση του παλιού χρέους που δεν διακανονίσθηκε με το PSI, από το 2020 στην αναχρηματοδότηση των χρεολυσίων των δανείων της τρόικας και από το 2023 των νέων ομολόγων που προέκυψαν από το PSI. 
Από αυτήν την εικόνα των μελλοντικών υποχρεώσεων της χώρας, καθίσταται σαφές ότι εάν η χώρα δεν καταφέρει να βγει αυτόνομα στις αγορές μέχρι το 2015 για να αναχρηματοδοτεί το χρέος της, η όποια ευρωπαϊκή της πορεία είναι συνδεδεμένη με αλλεπάλληλα Μνημόνια
Όσο περνάει ο χρόνος και η βοήθεια των εταίρων συνεχίζεται, τόσο περισσότερο από το χρέος μεταφέρεται σε ευρωπαϊκούς θεσμούς, δυσκολεύοντας την έξοδο στις αγορές. 
 Όσο οξύμωρο και αν ακούγεται εν μέσω αντιμνημονιακού ορυμαγδού, η εθνική ανεξαρτησία, ο σχεδιασμός της όποιας ανάπτυξης από τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις, απαιτεί την συντομότερη δυνατή έξοδο στις επάρατες αγορές.
Επανερχόμαστε λοιπόν στην προεκλογική και μετεκλογική ρητορική. 
Για την άμβλυνση των επιπτώσεων της πολιτικής του Μνημονίου προτείνεται η επιμήκυνση της εφαρμογής του
Αναμφίβολα η πίεση προς τους πληττόμενους θα εκτονωθεί κάπως. 
Απαιτείται όμως η χρηματοδότηση της επιμήκυνσης, όχι μόνον των χρεολυσίων αλλά και των πρόσθετων πρωτογενών ελλειμμάτων. 
  • Ακόμη και εάν η χρηματοδότηση παρασχεθεί, αυτό σημαίνει ότι χωρίς «ένα δικό μας Μνημόνιο» με τις απαραίτητες ραγδαίες και ευρείες μεταρρυθμίσεις, τις ευρείες κοινωνικές και πολιτικές συναινέσεις και κυρίως την απαρέγκλιτη εφαρμογή του, η σημερινή άμβλυνση των πιέσεων οδηγεί με βεβαιότητα σε δεκαετίες αλλεπάλληλων Μνημονίων – ή στην οικειοθελή αποχώρησή μας από την ευρωζώνη κάποια στιγμή στο μέλλον. 
  • Ομοίως, το περιώνυμο moratorium χρέους, πρακτικώς αδύνατον να γίνει αποδεκτό από τους πιστωτές μας, επιταχύνει την μεταφορά του χρέους σε θεσμικούς δανειστές, επιβαρύνει το χρέος, καθιστά πρακτικώς αδύνατη την έξοδο στις αγορές και καταλήγει είτε σε δεκαετίες αλλεπάλληλων Μνημονίων είτε στην οικειοθελή έξοδό μας από την ευρωζώνη.
Τελικά το μόνο που δεν συζητήθηκε κατά την προεκλογική περίοδο είναι το πραγματικό πρόβλημα με το Μνημόνιο. Οι λύσεις που δίνουν προσωρινή ανάσα στους πολίτες, καταδικάζουν σε πολύχρονη παραμονή της οικονομίας στη μέγγενη μνημονιακών πολιτικών – ή στην έξοδο από το ευρώ. 
Αυτό που δεν αναδείχθηκε είναι η ανάγκη του «δικού μας Μνημονίου». Το πολιτικό προσωπικό όλων των αποχρώσεων ενδιαφέρεται μόνον για ποσοστά, έδρες και τη θέση του στα ερείπια της ελληνικής οικονομίας.


Read more..
Σοσιαλισμός και νηπιοπρέπεια

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Το παρακάτω αρθρίδιο αποτελεί, για μια ακόμη φορά, έκκληση για σοβαρότητα. Οι Έλληνες έχουν παρασυρθεί από τους πολιτικούς τους σε μια σειρά από παρεξηγήσεις και, κατά συνέπεια, σε μια σειρά από παράλογες πράξεις. Οι Ευρωπαίοι απαιτούν την αποπλήρωση των δανείων μέσα σε συγκεκριμένες προθεσμίες· ελάχιστα τους ενδιαφέρει ο τρόπος με τον οποίον θα γίνει αυτή η εξόφληση. Το μνημόνιο είναι μια πρόταση, φιλελεύθερου τύπου, σύμφωνα με την οποία εξασφαλίζονται χρήματα γι’ αυτή την εξόφληση.

Αν οι Έλληνες μπορούν να φανούν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους κατεδαφίζοντας τον «καπιταλισμό» και κτίζοντας τον «σοσιαλισμό», εμπρός λοιπόν για τον σοσιαλισμό: η Γερμανίδα καγκελάριος δεν θα ενθουσιαστεί με την ανάδυση μιας σοσιαλιστικής χώρας στις εσχατιές της Ευρώπης· το πρόβλημά της όμως αυτή τη στιγμή δεν είναι το καθεστώς μας – είναι το ότι η Ελλάδα στοιχίζει ακριβά στην Ευρώπη και η αστάθειά της επηρεάζει αρνητικά την ευρωζώνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ –το έχουμε γράψει ξανά και ξανά– παρουσιάζουν παραλλαγές μιας προοπτικής που μοιάζει υλικό πολιτικής φαντασίας· όμως, τόσες και τόσες εξελίξεις ήταν αδιανόητες προτού γίνουν πραγματικότητα... Αν υποθέσουμε λοιπόν ότι γίνεται πραγματικότητα, τι θα συμβεί άραγε;

Ένα εμπόδιο για τη σοσιαλιστική κυβέρνηση θα είναι η ακατανόητη, για μας τους αντικομμουνιστές («αριστερούς» και «δεξιούς»), ασυνεννοησία μεταξύ των δύο κομμουνιστικών κομμάτων και των υπεραριστερών ομάδων. Ας υποθέσουμε όμως ότι γεφυρώνουν τις διαφορές τους και συνεργάζονται σε μια αντικαπιταλιστική βάση. Μοιράζουν τα υπουργεία τα οποία αλλάζουν περιεχόμενο –για παράδειγμα, χρειάζεται κορμός σοσιαλιστικής οικοδόμησης: σ’ αυτό το πλαίσιο πρέπει να ενταχθεί μια σειρά μηχανισμών– και ξεκινούν τις επαναστατικές διαδικασίες. Αποχωρούμε από την ΕΕ (δηλαδή μας εκδιώκουν εφόσον δεν τηρούμε τα συμβόλαιά μας), επανερχόμαστε στη δραχμή και αναζητούμε καινούργιες πολιτικές και οικονομικές συμμαχίες.

Εδώ προκύπτει ένα ακόμη εμπόδιο: αυτές οι αποφάσεις δεν μπορούν να εφαρμοστούν από τη μία ημέρα στην άλλη· θα χρειαστεί μακρά περίοδος εκκρεμότητας και φρενιτιώδους νομισματικής και διπλωματικής αναδιοργάνωσης. Ξέρουν οι αριστερές παρατάξεις πώς να κινηθούν ώστε να μην καταρρεύσει πλήρως το τραπεζικό σύστημα; Εκτός αν επιζητούν την κατάρρευσή του, όπως υπαινίχθηκε ο κ. Στρατούλης αποδεικνύοντας την ασχετοσύνη του. Η εθνικοποίηση δεν λύνει τα πρακτικά ζητήματα: ξέρουν οι κομμουνιστές οικονομολόγοι τι πρέπει να κάνουν ώστε να κυκλοφορεί χρήμα μεταξύ των πολιτών για να γίνονται οι στοιχειώδεις συναλλαγές; Αν καταρρεύσει το τραπεζικό σύστημα και οι «στοιχειώδεις συναλλαγές» θα ενσκήψει λιμός... Όχι «πείνα» – λιμός. Και, όπως συμβαίνει σε περιπτώσεις λιμού, θα ακολουθήσει κοινωνική βία. Η άκρα αριστερά που επαναλαμβάνει το σύνθημα «Αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» φρονεί ότι η ανησυχία περί λιμού και βίας αποτελεί «κινδυνολογία» – έστω, συνεχίζω.

Προβλέπονται λοιπόν εθνικοποιήσεις των τραπεζών και των επιχειρήσεων εκτός από τις μικρές και ίσως τις μικρομεσαίες. Εδώ υπάρχει ο κίνδυνος οι επιχειρηματίες να τις μεταφέρουν στο εξωτερικό – ίσως δεν μείνει τίποτα για να εθνικοποιηθεί. Πράγματι, ορισμένες επιχειρήσεις δεν μεταφέρονται: οι πρώτες ύλες –τα ορυκτά ας πούμε– και ο πρωτογενής τομέας παραμένουν «εθνικός πλούτος». Ωστόσο, για να εξορυχθούν τα μέταλλα και να καλλιεργηθεί η γη μέσω αγροτικών συνεταιρισμών χρειάζεται η οργανωμένη και ενθουσιώδης συμμετοχή όλων. Στην περίπτωσή μας, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συνεργαζόμενοι (που ίσως υπάρχουν, ίσως δεν υπάρχουν τελικά δεδομένου του αριστερού δογματισμού) θα αναγκαστούν να εφαρμόσουν μαοϊκά πρότυπα: να υποχρεώσουν τους πολίτες να επιστρέψουν στη γη, να γίνουν αγρότες και σκαφτιάδες...

Η σοσιαλιστική κυβέρνηση δεν στηρίζεται στην ατομική πρωτοβουλία και στις επιθυμίες μας αλλά σ’ ένα γενικό σχέδιο το οποίο υποτίθεται ότι αφορά το γενικό καλό. Σύμφωνα λοιπόν με αυτό, ο καθένας από μας θα πρέπει να εξασκήσει μια δουλειά που δεν έχει επιλέξει. Είμαστε έτοιμοι και πρόθυμοι για κάτι τέτοιο; Υπάρχει πιθανότητα να αρνηθούν οι εργαζόμενοι να εργαστούν σε εθνικοποιημένες επιχειρήσεις και να προσφέρουν τεχνογνωσία με χαμηλούς και «εξισωμένους» μισθούς. Ίσως σημειωθεί έντονη αντίδραση των μεσαίων στρωμάτων. Όπως καταλαβαίνουμε όλοι μας, οι εθνικοποιήσεις δεν γίνονται αυτομάτως, ούτε οι εθνικοποιημένες επιχειρήσεις μπορούν να διοικηθούν χωρίς ειδικευμένα στελέχη. Ας υποθέσουμε ότι σε κάθε επιχείρηση δημιουργούνται συμβούλια εργαζομένων: τι θα κάνουν αυτά τα συμβούλια; Πώς θα παίρνουν αποφάσεις; Με τι προσόντα; Η διοίκηση των επιχειρήσεων είναι μια επιστήμη, δεν είναι προέκταση του συνδικαλισμού.

Ας πούμε ότι δημιουργούνται συμβούλια κι ότι οι επιχειρήσεις παράγουν αγαθά. Αυτά τα αγαθά θα φτάνουν στην αγορά σε λογικές τιμές; Θα μπορούν να εξαχθούν; Σε ποιες χώρες; Πρέπει να αναζητηθούν αγορές... Χρειάζεται χρόνος γι’ αυτό – στο μεταξύ, τι γίνεται; Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος, επιστρέφοντας στη δραχμή και εθνικοποιώντας βιαίως επιχειρήσεις, να σημειωθεί έλλειψη βασικών προϊόντων: ψωμιού, ηλεκτρικού ρεύματος, πετρελαίου... Πώς σχεδιάζουν τα κομμουνιστικά κόμματα να αντιμετωπίσουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο;
Έστω ότι η Ελλάδα που μπαίνει στον δρόμο που σοσιαλισμού εξασφαλίζει την υποστήριξη της Κίνας, της Βόρειας Κορέας και της Κούβας. Εδώ αναδύεται ένα ακόμη πρόβλημα: για να αντιμετωπίσει τη γεωπολιτική πίεση, η Ελλάδα θα αναγκαστεί να αυξήσει, όχι να μειώσει, τις στρατιωτικές δαπάνες.

Έτσι κι αλλιώς, όταν το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ κάνουν λόγο για περιορισμό των στρατιωτικών δαπανών δεν εννοούν τη δημιουργία αφοπλισμένου κράτους αλλά την αγορά όπλων από μη δυτικές πηγές. Για να προσεταιριστεί τον στρατό η σοσιαλιστική κυβέρνηση πρέπει να προβεί σε πολλές παραχωρήσεις: αλλιώς, θα επακολουθήσει πόλεμος – εμφύλιος πόλεμος.

Το κεντρικό πρόβλημα παραμένει η οικονομία. Πώς θα αντιμετωπιστεί η φτώχεια; Η υπερφορολόγηση των μεγάλων εισοδημάτων (εξάλλου, ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί «μεγάλα» τα μεσαία εισοδήματα) δεν αρκεί για να καλυφθούν τα κενά – δεν εννοώ τα χρέη και τα ελλείμματα προς τρίτους εφόσον τα κομμουνιστικά κόμματα, αποκόπτοντας την Ελλάδα από τη Δύση, την απαλλάσσουν από τέτοιες δεσμεύσεις. Εννοώ τα κενά στην παιδεία, στην υγεία, στη δημόσια διοίκηση, στις μεταφορές... Για να λειτουργήσουν τα σχολεία, τα νοσοκομεία, ο κρατικός μηχανισμός που εξυπηρετεί τον πολίτη (π.χ. οι υπηρεσίες του δήμου) χρειάζονται χρήματα – από πού θα προκύψουν αυτά τα χρήματα εφόσον θα έχουμε αθετήσει τις υποσχέσεις μας προς την ΕΕ; Επαναλαμβάνω: ακόμα κι αν δημευτούν οι μεγάλες περιουσίες, συμπεριλαμβανομένης της εκκλησιαστικής περιουσίας, τα κενά αυτά δεν πληρούνται αμέσως ή σχεδόν αμέσως. Χρειάζονται οι επάρατες «επενδύσεις», χρειάζεται ανάπτυξη: πώς θα επιτευχθεί αυτό;

Ακόμα και στην περίπτωση που ο ελληνικός λαός παραδώσει, δίκην πειράματος, την εξουσία στα κομμουνιστικά κόμματα, πρέπει διαρκώς να ζητείται η συναίνεσή του. Αλλιώς θα αντιδράσει βιαίως, έτσι όπως έχει διδαχθεί παραδοσιακά από το ΚΚΕ και προσφάτως τον ΣΥΡΙΖΑ. Άρα, κατά τη διάρκεια της επαναστατικής πορείας, είναι απαραίτητο να συμβαίνουν θετικά πράγματα: άνοδος του βιοτικού επιπέδου, προστασία των φτωχών, κάποιου είδους νομιμότητα, σταθερότητα και ασφάλεια... Η κατάργηση του χρηματιστηρίου, η εθνικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων δεν εγγυώνται άνοδο του βιοτικού επιπέδου των πολιτών – θα έλεγα μάλιστα ότι πρόκειται για δυο ζητήματα άσχετα μεταξύ τους.

Δεν σχολιάζω εδώ τα επιμέρους δεινά της κοινωνίας μας: τη μεταναστευτική και μουσουλμανική πίεση, την τουρκική και τη βαλκανική επιθετικότητα – τα οποία δεν αναγνωρίζονται από τα κομμουνιστικά κόμματα. Απλώς αναφέρω κάποιες διεργασίες, αναπόφευκτες σε περίπτωση σοσιαλιστικής ανατροπής, οι οποίες ίσως δεν έχουν προβλεφθεί: θα νομιμοποιηθούν όλοι οι μετανάστες; Κι αν νομιμοποιηθούν τι δουλειά θα κάνουν; Η Τουρκία θα συνεργαστεί στην οικοδόμηση του ελληνικού σοσιαλισμού ή θα βρει ευκαιρία να εκδηλώσει επεκτατικές προθέσεις; Εκτός αν πιστεύουμε ότι οι Τούρκοι εργάτες είναι σύντροφοι: Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε και τέτοια...

Τέλος, πόσο καιρό μπορούμε να παραχωρήσουμε στα κομμουνιστικά κόμματα για να συγκροτήσουν ένα πρώιμο σοσιαλιστικό κράτος που να λειτουργεί στοιχειωδώς; Πέντε χρόνια; Δέκα χρόνια; Ακόμα και με τις καλύτερες πολιτικοοικονομικές κινήσεις, ακόμα και μέσα στο ευνοϊκότερο κοινωνικοοικονομικό συγκείμενο, η σοσιαλιστικοποίηση της χώρας συνιστά μια διαδικασία εξαιρετικά περίπλοκη και χρονοβόρα. Οι ηγέτες της κομμουνιστικής αριστεράς υπόσχονται πράγματα που αδυνατούν να κάνουν – που δεν ξέρουν πώς να τα κάνουν και για τα οποία λείπουν οι απαραίτητες αντικειμενικές και υποκειμενικές συνθήκες. Ακόμα κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ πρεσβεύει ένα υβριδικό μοντέλο, οι υπεραριστερές πιέσεις είναι, νομίζω, πολύ οδυνηρές: αν στραφεί σε πιο ρεαλιστικές λύσεις, η κομμουνιστική αριστερά θα τον κατηγορήσει για προδοσία. Στην Ελλάδα, ποτέ δεν είσαι αρκετά αριστερός ή αρκετά δεξιός: πάντοτε υπάρχει κάποιος που σε υπερβαίνει σε αριστεροσύνη ή δεξιοσύνη. Προτείνει λοιπόν ο καθηγητής Κώστας Λαπαβίτσας ο οποίος εκπροσωπεί την «ανατρεπτική αριστερά»: «Έξοδο της Ελλάδας από την ΟΝΕ, σύγκρουση με την ΕΕ και υιοθέτηση εκτεταμένου αντικαπιταλιστικού προγράμματος που θα λειτουργήσει ως παράδειγμα για τους ευρωπαϊκούς λαούς».

Μα, με ποιες πολιτικές αρετές θα γίνουμε «παράδειγμα»; Φέραμε τη χώρα μας στο σημείο που τη φέραμε, αναδείξαμε σε θέσεις εξουσίας ανίκανους και κλέφτες και το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων θέλει απλώς την ησυχία του και τα κεκτημένα του… Συνεχίζει ο κ. Λαπαβίτσας: «Οι επιλογές της ελληνικής αστικής τάξης αποδείχθηκαν απολύτως τυχοδιωκτικές απειλώντας τη χώρα και την κοινωνία της με κατάρρευση. Πρόκειται για τεράστια ιστορική αποτυχία που οδηγεί σε νέα μορφή αποικιοποίησης της Ελλάδας […] Παρά την αδυναμία σχηματισμού ταξικής αντιπρότασης, η αντίδραση της μεγάλης πλειοψηφίας ήταν εντυπωσιακή το 2010-11. Είναι απολύτως λάθος να λέγεται ότι ο ελληνικός λαός συναίνεσε σιωπηλά στην πολιτική της τρόικας. Απεναντίας, αποδείχτηκε μαχητικός, δημιουργικός και με πλήρη συναίσθηση της κατάρρευσης της εθνικής του αξιοπρέπειας. Τον πρώτο λόγο είχε η εργατική τάξη με κύματα απεργιών και καταλήψεων που δεν σταμάτησαν ποτέ, παρά την ταχύτατη άνοδο της ανεργίας.

Εμφανίστηκαν οι πρώτες μορφές αυτοδιαχείρισης και αυτοδιοίκησης επιχειρήσεων και άλλων μονάδων, όπως νοσοκομεία, που δείχνουν τη δυνατότητα εναλλακτικής οργάνωσης της κοινωνικής ζωής». Μα, τι λογής ανάλυση είναι αυτή; Πού βλέπει ο κ. Λαπαβίτσας την «αστική τάξη»; Πού βλέπει την «εργατική τάξη» και τους αγώνες της; Απλούστατα, το ΠΑΜΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ κινητοποιούν τους «αγανακτισμένους»: δεν είναι κίνημα αυτό – άλλο κινητοποίηση, άλλο κίνημα. Οι οικονομολόγοι της άκρας αριστεράς έχουν καθηλωθεί στις συντηρητικές ιδέες της τριτοκοσμικής λύσης: Μιρ, Μιρ, Φενταγίν, Τουπαμάρος, Βιετκόνγκ· κι αντί να συμβάλουν σε βαθιές και δίκαιες μεταρρυθμίσεις, παραπλανούν το κοινό με μεσσιανικά συνθήματα.

Μεταξύ των προβλημάτων μας συγκαταλέγεται η αναξιοπιστία μας: το πολιτικό προσωπικό δεν προέβη στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις – όχι αναγκαστικά με οδηγό το μνημόνιο, αλλά με οδηγό την απλή λογική και τους κανόνες της δικαιοσύνης. Αν, έστω τώρα, μετά από τόσα χρόνια αδράνειας, προχωρήσουν αυτές οι μεταρρυθμίσεις, οι σχετικές με τη διαφθορά, το πελατειακό κράτος και τους αναχρονιστικούς νόμους (όπως είναι π.χ. η ασυλία των βουλευτών, το φορολογικό σύστημα, οι παράλογες γραφειοκρατικές απαιτήσεις που εμποδίζουν την επιχειρηματικότητα), θα ξεμπλοκάρει η οικονομία και δεν θα χρειαστούν τα ανόητα και άκαρπα μέτρα που εφαρμόστηκαν. Ακόμα κι εμείς οι απλοί πολίτες κατανοούμε ότι οι πολιτικοί της εξουσίας διαπράττουν το ένα λάθος μετά το άλλο· αυτό που δεν φαίνεται να κατανοούμε αυτή τη στιγμή είναι ότι και οι πολιτικοί της αντιπολίτευσης είναι επιρρεπείς, όχι μόνο σε «λάθη» αλλά σε καταστροφές, σε ναυάγια.

Αυτή τη στιγμή εκτυλίσσεται ένα ακόμη λάθος – δείχνουμε έλλειψη «μπέσας» προς την ΕΕ, ενώ οι εκλογές αποκαλύπτουν τα παραδοσιακά, εθνικά μας ελαττώματα, εκείνα που μας χαρακτήριζαν στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση: χωριάτικο πείσμα, καραγκιοζιλίκια, ασυνεννοησία, εξουσιομανία των πολιτικών, άναρχο πνεύμα των πολιτών. Κοντολογίς, απουσία πολιτικού ήθους που οδηγεί στον αντισυστημικό παραλογισμό, στη συλλογική νηπιοπρέπεια.

Πηγη: ATHENS VOICE



Read more..
Μακριά και αγαπημένοι (που λέει ο λόγος...)
Για μια εβδομάδα δεκάδες Συριζαίοι (επώνυμοι και "ανώνυμοι", γνωστοί και άγνωστοι) ελεεινολογούσαν. Λασπολογούσαν εναντίον της Δημοκρατικής Αριστεράς και του Φώτη Κουβέλη. Εφτιαξαν σκίτσα, αφισάκια και περίμεναν στη γωνία. Τραμπούκισαν λεκτικά. Απείλησαν στα ίσα. Μάταια προσπαθούσαμε να τους πείσουμε ότι δεν θα μπούμε σε τρικομματική κυβέρνηση. Τελικά; Κάθισαν στο... παγωτό. Τον ήπιαν για να το πω Πετραλωνιτίκα. Λοιπόν επειδή οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους μη ΤΟΛΜΗΣΕΙ κανείς και ξαναμιλήσει για "ενότητα της αριστεράς" και "κυβέρνηση της αριστεράς". Δεν είναι δυνατόν μέχρι τη Δευτέρα να είμαστε "πουλημένοι", "μνημονιακοί", "νέοι Τσιριμώκοι" και από την Τετάρτη να είμαστε ξανα... αριστεροί, σύντροφοι και συναγωνιστές. Το παραμύθι τελείωσε. Ο Σύριζα αποφάσισε να γίνει το νέο πασόκ (τα ζιβάγκο πότε θα τα βάλετε;), σε νοοτροπία και πολιτικη πρακτική. Στο καλό (;) και να μας γράφει. Ο καθένας τραβά το δρόμο του... Από μακριά και αγαπημένοι (που λεει ο λόγος...)!

Read more..
Ο αδυσώπητος διμέτωπος της ΔΗΜΑΡ
Του Νίκου Μπίστη

Αποδείχθηκε λοιπόν ότι για την χώρα και την κεντροαριστερά ακόμα και αν δεν υπήρχε η ΔΗΜΑΡ θα έπρεπε να εφευρεθεί. Όποιοι μετά και το εκλογικό αποτέλεσμα δεν φτάνουν σε αυτό το συμπέρασμα τότε δεν κατάλαβαν τίποτε. Όπως δεν καταλάβαιναν κατά την διάρκεια του εκλογικού αγώνα όταν παρέμεναν με το όπλο παρά πόδα για να στηλιτεύσουν με ύφος κήνσορα υπαρκτές αδυναμίες της ΔΗΜΑΡ και να επιτεθούν με πάθος φαρμακερό κατά του Φώτη Κουβέλη, ενίοτε με χαρακτηρισμούς ανοίκειους. Και η ΔΗΜΑΡ και ο Κουβέλης έκαναν λάθη στην διάρκεια του εκλογικού αγώνα, αλλά το κύριο είναι ότι στάθηκαν όρθιοι στο τσουνάμι του λαϊκισμού και αυτό πρέπει να τους πιστωθεί. Ποια τα αποτελέσματα της γραμμής «ορκίζομαι πίστη και αφοσίωση στο μνημόνιο»; Πρώτον δεν διέσωσαν το ΠΑΣΟΚ από την συντριβή παρά το γεγονός ότι επέλεξαν – πολλοί, όχι όλοι – να το ψηφίσουν. Δεύτερον «έστειλαν» ένα κομμάτι δυνητικών ψηφοφόρων της ΔΗΜΑΡ στην «Δράση». Στέρησαν έτσι ένα μικρό αλλά και αριθμητικά και ποιοτικά πολύτιμο κομμάτι από την ΔΗΜΑΡ. Το γεγονός ότι η ζημιά ήταν μικρή οφείλεται και στην σκληρή – και με κόστος σε επίπεδο ανθρωπίνων σχέσεων – αντίδραση που προβάλλαμε όσοι μείναμε σταθεροί στην επιλογή στήριξης της ΔΗΜΑΡ. Η «Μεταρρύθμιση» ήταν ένα από τα πεδία διεξαγωγής αυτής της πολιτικοϊδεολογικής σύγκρουσης. Κυρίως όμως οι απώλειες εξανεμίστηκαν από την στάση ευθύνης πολλών αριστερών που παρά την κριτική τους τοποθέτηση απέναντι στην ΔΗΜΑΡ ξεχώρισαν το κύριο από το δευτερεύον. Τα άρθρα της Μαριλένας Πολιτοπούλου στην «Μεταρρύθμιση» αποτελούν υπόδειγμα και καθρέφτη για τον τρόπο που αντέδρασαν αυτοί οι αριστεροί που κατέληξαν στην κάλπη της ΔΗΜΑΡ.

Όλοι αυτοί πρέπει να είναι εξαιρετικά ικανοποιημένοι από τον τρόπο που κινήθηκε η ΔΗΜΑΡ κατά την διάρκεια των διερευνητικών εντολών. Η πρόταση της για οικουμενική κυβέρνηση με αποστολή την αγκύρωση της χώρας στην ΕΕ και το ευρώ και την σταδιακή απαγκίστρωση από το μνημόνιο συνάντησε ευρύτερη συναίνεση. Σήκωσε πολύ μεγαλύτερο βάρος από όσο επέτρεπε η εκλογική της επίδοση. Ξέρω ότι πολλοί παρ’ ότι αντιλαμβάνονται τις δυσκολίες του εγχειρήματος θα ήθελαν να σηκώσει ο Κουβέλης την εντολή που πέταξε ο Τσίπρας, να φτιάξει μια ολιγομελή κυβέρνηση από άφθαρτα πρόσωπα, να κρατήσει αυτή η κυβέρνηση μέχρι τις ευρωεκλογές του 2014 και να αναλάβει δέσμευση η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να την στηρίζουν χωρίς δεύτερη συζήτηση. Και οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ότι οι προυποθέσεις είναι και πολλές και ανέφικτες. Και αν για εσωκομματικούς λόγους ο κ. Βενιζέλος θα έδινε χρόνο για τους ίδιους ακριβώς λόγους ο κ. Σαμαράς θέλει εκλογές. Χρειάζεται έστω μια οριακή βελτίωση του αποτελέσματος για να παραμείνει στην ηγεσία της συντηρητικής παράταξης.

Εκτός λοιπόν συγκλονιστικού απροόπτου (το οποίο κάθε λογικός άνθρωπος ελπίζει ότι θα επισυμβεί) πηγαίνουμε για εκλογές. Για το γεγονός ότι ενώ η χώρα βρίσκεται στην δίνη μιας πρωτοφανούς κρίσης και διακυβεύεται η θέση της στην ΕΕ πηγαίνει σε εκλογές που είναι βέβαιο ότι θα αναπαράγουν το μετεκλογικό αδιέξοδο, την αποκλειστική ευθύνη φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι θα πληρώσει ακριβά την ανεύθυνη στάση του, αλλά για το καλό του τόπου και της Αριστεράς πρέπει να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά προς αυτή την κατεύθυνση. Και εδώ θα αναδειχθεί ο ρόλος της ΔΗΜΑΡ και αυτήν την φορά δεν επιτρέπονται λάθη και ασάφειες . Δηλαδή δεν θα ψηφίσει κάποιος ΔΗΜΑΡ αν δεν είναι σαφή τα μέτωπα και σαφέστατη η μετεκλογική της στάση. Αν αυτά ξεκαθαρίσουν έγκαιρα και υποστηριχθούν με μια φωνή τότε όχι μόνο θα αντέξει, αλλά θα ανεβάσει τις δυνάμεις της. Στις εκλογές που πέρασαν το κόμμα που πρώτο μίλησε για «κυβερνώσα αριστερά» είδε τον ΣΥΡΙΖΑ να κακοποιεί με εκλογική όμως επιτυχία το σύνθημα αυτό μετατρέποντας το στην ανέφικτη αριθμητικά και προγραμματικά «κυβέρνηση της Αριστεράς». Το σύνθημα πέρασε τις τελευταίες ημέρες και γιατί η ΔΗΜΑΡ πρόβαλε καθυστερημένα και αισχυντηλά την πρόταση της «προς όλες τις προοδευτικές δυνάμεις» για την αγκύρωση στο ευρώ και την σταδιακή απαγκίστρωση από το μνημόνιο. Και όσο υπήρχε δισταγμός και γλωσσοδέτης ως προς την καθαρή συμπερίληψη του ΠΑΣΟΚ στις προοδευτικές δυνάμεις, ο ψευτοανδρεοπαπανδρεϊσμός του Τσίπρα εύρισκε ευήκοα ώτα.

Στις εκλογές που έρχονται τα πράγματα ως προς την κυβέρνηση είναι πλέον απλά. Η ΔΗΜΑΡ πρέπει από τώρα να δηλώσει ότι ζητάει την ενίσχυση των πολιτών για να δώσει κυβερνητική λύση με όσες δυνάμεις δέχονται να δεσμευτούν σε ένα πρόγραμμα σαν αυτό που εισηγήθηκε τώρα παράλληλα με την πρόταση για οικουμενική κυβέρνηση. Η πρόταση θα αφορά και τον ΣΥΡΙΖΑ με την απαραίτητη διευκρίνιση ότι αν δεν θέλει και εμμένει στην άκαμπτη στάση του, η ΔΗΜΑΡ θα προχωρήσει με όσους θέλουν. Η χώρα δεν θα μείνει ακυβέρνητη ούτε θα υποχρεωθεί σε τρίτες κατά σειρά εκλογές επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποδειχθεί κατ’ εξακολούθηση ανεύθυνος. Όσο πιο ισχυρή βγεί η ΔΗΜΑΡ απο την κάλπη τόσο πιο προοδευτική θα είναι η κυβέρνηση ευρείας λαικής και κοινοβουλευτικής βάσης που θα συγκροτηθεί. Σε κάθε περίπτωση στις 18 Ιουνίου η χώρα θα έχει κυβέρνηση.

Για να ισχυροποιηθεί η ΔΗΜΑΡ και να παίξει αυτόν τον ρόλο πρέπει να διεξάγει ένα σκληρό διμέτωπο αγώνα. Από την μια απέναντι στον συντηρητική πόλο που προσπαθεί να συμπτύξει η ΝΔ. Πρόκειται για συντηρητική ευρωπαική επιλογή στην γραμμή Μέρκελ και – αλήστου πολιτικής μνήμης – Σαρκοζί που με την εμμονή τους στην ατέρμονη λιτότητα οδήγησαν την Ευρώπη σε αδιέξοδο, τις χώρες του νότου σε πρωτοφανή ύφεση και πολιτικά ενίσχυσαν τον αντιευρωπαϊσμό και την ακροδεξιά. Όσο και να προσπαθεί ο κ. Σαμαράς να αποστασιοποιηθεί από αυτήν τη πολιτική συνδέθηκε στενά μαζί της τους τελευταίους μήνες. Ισοδύναμα ισχυρό πρέπει να είναι το μέτωπο απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Η ΔΗΜΑΡ πρέπει να κάνει φύλλο και φτερό την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για κυβέρνηση της Αριστεράς και να μην ξαναπιάσει τον όρο στο στόμα της γιατί άθελα της τροφοδοτεί τον τυχοδιωκτισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα και αν – πράγμα απίθανο – αρθεί η αριθμητική αδυναμία για την συγκρότηση «κυβέρνησης της Αριστεράς» παραμένει αγεφύρωτο το στρατηγικό και προγραμματικό χάσμα. Και η επισήμανση αυτή δεν περιορίζεται στο ΚΚΕ, αλλά συμπεριλαμβάνει και τον ΣΥΡΙΖΑ. Συμφωνώ απολύτως με την παρατήρηση του Γιώργου Φλωρίδη (Βήμα Κυριακής 13 Μαίου) ότι ο ΣΥΡΙΖΑ « δεν ανήκει στο φιλοευρωπαικό τόξο». Μια δύναμη , λοιπόν, της ευρωπαϊκής αριστεράς όπως η ΔΗΜΑΡ πρέπει να κόψει οριστικά τον ομφάλιο λώρο με αυτήν την αριστερά. Και ταυτόχρονα να αντιπαρατεθεί με όλες της τις δυνάμεις στην καρικατούρα του νέου δικομματισμού που πάει να στηθεί: από την μια μια συντηρητική παράταξη του δεξιού ευρωπαϊσμού και από την άλλη μια ανερμάτιστη, ανεύθυνη και αντιευρωπαϊκή αριστερά. Ε, όχι υπάρχει ζωή και αλλού, υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν στις μεταρρυθμίσεις , υπάρχουν προοδευτικοί πολίτες που κινούνται στον χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας και της κεντροαριστεράς. Τον κόσμο αυτό δεν μπορεί να τον εκφράσει, όπως στο παρελθόν το ΠΑΣΟΚ. Και αυτό γιατί η εκλογική συντριβή του δεν συμπύκνωνε μόνο την αποδοκιμασία για την οικονομική πολιτική αλλά και για τις ευθύνες του για ένα πολιτικό σύστημα που έφτασε στα όριά του και καταρρέει. Το τι θα κάνει στο μέλλον το ΠΑΣΟΚ ή τμήματα του είναι μια άλλη συζήτηση, που βεβαίως μας αφορά. Όμως δεν είναι μια συζήτηση που μπορεί να διεξαχθεί μέσα σε ένα εκλογικό μήνα κατά την διάρκεια του οποίου θα «πέφτουν κορμιά». Η ΔΗΜΑΡ πρέπει να εκπροσωπήσει τον χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας, τον χώρο της ευρύτερης κεντροαριστεράς. Να μην φοβηθεί τις λέξεις, να πει τα πράγματα με το όνομα τους, να πάρει χωρίς δισταγμό θέση στον κεντροαριστερό χώρο, κόβοντας οριστικά τον ομφάλιο λώρο με την παλαιοκομμουνιστική αλλά και την νεοκομμουνιστική Αριστερά. Αλλιώς δεν έχει ζωτικό χώρο, ούτε λόγο ύπαρξης. Αν το κάνει αυτό έχει λαμπρό μέλλον και θα συσπειρώσει ευρύτατες δυνάμεις. Μια τέτοια καθαρή πολιτική και στόχευση μπορούμε να την υπηρετήσουμε με κέφι και να στρατευτούμε όπως τον παλιό καιρό.

Πηγη: Μεταρρύθμιση

Read more..
Πάμε σε εκλογές λοιπόν....
Η επιλογή του Σύριζα να μην δεχθεί την πρόταση του σ. Φώτη Κουβέλη (εδώ η πρόταση του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς) για οικουμενική κυβέρνηση με δυο βασικούς στόχους, τη παραμονή στην Ευρωζώνη και την αποδέσμευση από το μνημόνιο, οδηγεί τη χώρα και πάλι σε εκλογές. Η αλαζονική και υπερφίαλη στάση του κ. Τσίπρα όλες τις μέρες που ακολούθησαν τις εκλογές της 6ης Μαϊου δείχνουν ότι είμαστε μπροστά στη δημιουργία ενός λαϊκιστικού πολιτικού μορφώματος, το οποίο με αριστερή επίφαση θα προσπαθήσει να εμποδίσει κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια, κάθε απόπειρα να εξυγιανθεί το δικομματικό, συντεχνιακό, κράτος που καταδυναστεύει τον Ελληνα πολίτη σε κάθε του βήμα. Οι επόμενες εκλογές είναι πλεον οριακές για την πατρίδα μας. Πρέπει οι Ευρωπαϊκές, μεταρρυθμιστικές, ριζοσπαστικές δυνάμεις απ' όλο το πολιτικό φάσμα να ενισχυθούν. Πρέεπι να ηττηθούν οι δυνάμεις της δραχμής, της ψευτικής παροχολογίας, της πλαστής ευδαιμονίας με δανεικά.
Η παρουσία της Δημοκρατικής Αριστεράς πρέπει να γίνει ισχυρότερη. Θεωρώ το 6,11% βάση για την ΔΗΜ.ΑΡ. Η υπεύθυνη στάση μας και η ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη πρόταση του Φώτη Κουβέλη είμαι βέβαιος ότι θα επιβραβευθούν από τους Ελληνες πολίτες.   

Read more..
Ε, εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ...
Της Ελένης Ζιώγα

Είστε πια καθόλου "ανανεωτική - αντισταλινική αριστερά" όπως λέγαμε το πάλαι ποτέ για το ΚΚΕ Εσωτερικού από το οποίο και -μη ξεχνάμε- κυρίως προερχόσαστε;
Είστε πια καθόλου δημοκρατικότεροι του κλασικού ΚΚΕ;
Είστε πια περισσότερο εναλλακτικοί, δημοκρατικοί και συναινετικοί από τον αδιάλλακτο, δικτατορικό υπαρκτό - ανύπαρκτο κομουνισμό που, όλοι όσοι με την ψήφο μας σας υποστηρίζαμε από τα φοιτητικά μας χρόνια, θέλαμε να αποφύγουμε;
Είστε πια καθόλου σκεπτόμενοι, πολιτισμένοι, έξυπνοι, δίκαιοι, δημοκράτες όπως θέλαμε να σας έχουμε στο μυαλό μας;
Γιατί αν δεν είσαστε υπάρχει ο φόβος να μείνετε θλιβερά στον ρόλο του αντίθετου πόλου, του πλασματικού αντίπαλου δέους στο υλοποιημένο φάντασμα της άκρας κωμικοτραγικής "δεξιάς" και μόνο, και όχι ταγμένοι ψύχραιμα σε μια συνειδητή και ουσιώδη απαξία ως προς αυτήν.
Αν δεν είσαστε φοβόμαστε –χωρίς να ευχόμαστε- ότι θα καταστεί μοιραίο να μεταλλαχτείτε αποκλειστικά σε κολυμβήθρα της οργισμένης ψήφου.
Η οποία τώρα μεν μπορεί να ζητάει εκδίκηση και δικαίως, μπορεί να ψάχνει για ένα καταπραϋντικό χάδι στ΄αυτιά για την προδοσία που υπέστη και καλά κάνει, αλλά αργότερα θα σας καταλογίζει το τίμημα της έλλειψης ευθύνης για τον ίδιο ακριβώς λόγο που σας ψήφισε: Επειδή κάνατε την οργή της προεκλογικό σύνθημα.
Και θα σας εγκαταλείψει. Αφού έχετε εν τω μεταξύ χάσει και τους παραδοσιακούς σας ψηφοφόρους.
"Κι εσύ πού ξέρεις και μιλάς;", θα μου πει κάποιος - και δικαίως- ...
Δεν ξέρω. Κάτι τέτοιοι τύποι, σαν την περίπτωσή μου και βέβαια δεν ξέρουν από πολιτικά τερτίπια και τεχνάσματα εξουσίας.
Κάτι αξιοθρήνητοι τύποι σαν την περίπτωσή μου ξέρουν μονάχα αυτό: Να διαβάζουνε τη γλώσσα των ματιών, του σώματος και του στόματος....
Κι ελπίζουμε γι "αυτό " που διαβάζουμε εσχάτως να φταίει απλά η πρεσβυωπία μας. Και όχι η ... θολούρα της εφήμερης δόξας στο μουντό τοπίο απέναντι...
Ελπίζουμε να μιλάει απλά η άγνοια, η θλίψη και ο πόνος. Και αύριο το πρωί , να διαψευστούμε οικτρά και να αναγκαστούμε να μετανιώσουμε δημόσια.
Ας μας διαψεύσετε εσείς, κι εμείς είμαστε έτοιμοι να βγούμε με πανό στο Σύνταγμα.
Ας μας διαψεύσετε εσείς κι εμείς θα ζητήσουμε δημόσια «συγνώμη».

Read more..
Αναγκαία η συνεργασία ΔΗΜΑΡ και Οικολόγων

του Λεωνίδα Καστανά

Οι διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης μετά το αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου, ανέδειξαν τη ΔΗΜΑΡ και το Φώτη Κουβέλη ως σημαντικότατους παράγοντες εθνικής συνεννόησης. Το τελικό αποτέλεσμα δεν ήταν θετικό, λόγω της αδιαλλαξίας του Σύριζα και η χώρα οδηγείται και πάλι σε εκλογές. Σύμφωνα με το πρόσφατο αποτέλεσμα και τις σημερινές δημοσκοπήσεις, οι νέες εκλογές δεν θα δώσουν αυτοδυναμία σε κανένα κόμμα. Η ανάγκη να κυβερνηθεί η χώρα θα οδηγήσει σε νέες διαπραγματεύσεις που θα πρέπει υποχρεωτικά πλέον να καταλήξουν σε μια κυβέρνηση συνεργασίας με τη συμμετοχή της Αριστεράς. Το γεγονός αυτό επιτάσσει την ενίσχυση των δυνάμεων του αριστερού μεταρρυθμιστικού και φιλοευρωπαϊκού τόξου, των δυνάμεων της κοινής λογικής. Ιδιαίτερα, όταν το φερόμενο ως 1ο κόμμα, δηλαδή ο Σύριζα, αδυνατεί μέχρι στιγμής να μας πείσει ότι έχει ως προτεραιότητα την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η ανάγκη συνεργασίας των μεταρρυθμιστικών δυνάμεων είναι επιτακτική. Οι αριστερές δυνάμεις που κινήθηκαν προεκλογικά προς το φιλελεύθερο χώρο της Δράσης είναι καιρός να επανέλθουν στο περιβάλλον της Δημοκρατικής Αριστεράς, εκεί που πραγματικά ανήκουν. Στη σημερινή συγκυρία δεν έχουμε την πολυτέλεια πολλών και ανταγωνιστικών σχημάτων. Το κόμμα της πολιτικής Οικολογίας, δηλαδή οι Οικολόγοι Πράσινοι, φιλοξενούν πολλές και διαφορετικές τάσεις. Από τις πρόσφατες τοποθετήσεις επιφανών στελεχών τους είναι φανερό ότι οι δύο χώροι, δηλαδή ΟΠ και ΔΗΜΑΡ, μπορούν να συνεννοηθούν, να φτιάξουν μια πλατφόρμα συνεργασίας και ένα κοινό σχήμα στις επόμενες εκλογές. Είναι σαφές ότι υπάρχει βάση για προγραμματική συμφωνία. Οι οικολογικές  και πράσινες λύσεις, είναι αδύνατες με το αποτυχημένο πελατειακό οικονομικό μοντέλο που ακολούθησε ως τώρα η χώρα. Αν η λύση είναι η ανάπτυξη, αυτή δεν μπορεί παρά να είναι και  οικολογική.

 Η επόμενη εκλογική αναμέτρηση θα διεξαχθεί σε ιδιαίτερα πολωμένο κλίμα μεταξύ Δεξιάς και Σύριζα. Μεταξύ σκληρών δεξιών και αριστερών λαϊκιστικών δυνάμεων που θα ματώσουν για να πείσουν τους πολίτες ότι «λεφτά υπάρχουν». Με προτάσεις που υποδεικνύουν  ακόμα μεγαλύτερη φορολογία που θα μετακυλύει το κόστος στον καταναλωτή και θα αποθαρρύνει τις επενδύσεις. Με ακόμα σκληρότερα οριζόντια μέτρα και βαθύτερη ύφεση. Με ακόμα μεγαλύτερη προστασία των συντεχνιών που τώρα βλέπουν τον Τσίπρα ως το νέο τους προστάτη. Έτσι όμως δεν θα κάνουμε προκοπή. Η Ελλάδα δεν θα αναπτυχθεί αν δεν αλλάξει δραστικά. Το μοντέλο που θέλουν να διασώσουν οι λαϊκιστές είναι αντιαναπτυξιακό, στείρα καταναλωτικό και αντιοικολογικό.
 Τα μικρότερα κόμματα θα πιεστούν ιδιαίτερα. Οι αριστερές και οικολογικές δυνάμεις της μεταρρύθμισης πρέπει να βγουν ενισχυμένες για να συμβάλλουν καθοριστικά στη λύση της επόμενης μέρας. Είναι καιρός οι ηγετικές ομάδες των δύο χώρων αλλά και όλοι οι αριστεροί και οικολόγοι αυτής της αντίληψης να βρεθούν στο ίδιο ψηφοδέλτιο. Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο. 

Read more..
1+1=2 ακόμη, του Γιώργου Δ,


 Ο Γιώργος Δ ξανακτυπά, από το sabotaz

Το ότι η ελλάδα συνεχίζει να υφίσταται ως κράτος, εξαρτάται από 2 σημαντικούς παράγοντες: ο πρώτος είναι η χρηματοδότηση από την ΕΕ ΕΚΤ και ΔΝΤ και ο 2ος ότι στις ελληνικές τράπεζες υπάρχουν παρκαρισμένα 165δις ευρω, και ότι επίσης σχεδόν εξυπηρετούνται τα 245δις που έχουν δώσει σε δάνεια οι τράπεζες. Άλλα  70 ελληνικά δις ευρώ την έχουν ήδη κάνει για εξωτερικό μεριά, αλλά οι υπόλοιποι εξακολουθούν να έχουν τις οικονομίες τους στην ελλάδα, είτε επειδή δεν μπορούσαν, είτε επειδή έτσι ήθελαν. Αν συνεχιστούν όμως οι μαλακίες από άσχετους τύπους όπως γλέζο, στρατούλη και τσίπρα, το πιθανότερο είναι η ψυχολογική πίεση μιας απομάκρυνσης έστω 20δις από τα θησαυροφυλάκια των τραπεζών σε  μαξιλαροθήκες και σεντούκια στα σπίτια των ιδιοκτητών τους, τότε θα μας πάρει όλους ο διάολος. Το συνεπακόλουθο ντόμινο θα γκρεμίσει κάθε μνημόνιο και κάθε καταγγελλία του και κάθε κόμμα του ευρώ και της δραχμής, όπως και κάθε έννοια ελληνικής οικονομίας ή ελληνικού κράτους. Κάπως έτσι είχε καταρεύσει η αργεντινή. Το  μνημόνιο δεν θα παύσει από την καταγγελλία του alex και του καμμένου ή των χρυσών αυγών, το μνημόνιο θα παύσει επειδή θα τρέχουν όλοι πανικόβλητοι από τα ΑΤΜ στα supermarket για κονσέρβες. Με εξαίρεση τα 70ελληνικά δις ευρώ της ελβετίας που θα αγοράσουν τζάμπα και ανώδυνα την χρεοκοπημένη και λεηλατημένη ελλάδα όταν επαναπατριστούν. Τώρα πάντως ξέρεις, ποια κόμματα ψήφισαν οι ιδιοκτήτες τους, στις εκλογές της 6ης μαίου. Όταν δεν ξέρεις κάτι στα οικονομικά δεν μιλάς, ούτε κινδυνεύει κανείς, ούτε χάνεις και ψήφους στο κάτω κάτω. Απλό, δεν είναι ανάγκη να μιλάμε για ότι δεν γνωρίζουμε. Να χρεοκοπήσω επειδή το θέλει το 51% των πολιτών ok πάω πάσο, όχι να χρεοκοπήσω όμως γιατί θέλει  να μιλήσει ο γλέζος στα κανάλια ρε γαμώτι  μου……………. . Όχι και  από τζάμπα μαλακίες των ‘’οικονομολόγων’’ γλέζου, στρατούλη, τσακαλώτου κλπ. Μπορεί οι μαλακίες που λέμε να είναι τζάμπα, αλλά ενίοτε κοστίζουν σε αυτούς που τις ακούν και τις πιστεύουν. ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ σε αυτούς που μιλάνε, αλλά κυρίως σε αυτούς που ακούνε. ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ.

Το ποσοστό φτώχιας στην αργεντινή το 2002 επί ΔΝΤ ήταν 25% και το χρέος της 74% όταν και χρεοκόπησε. Το 2005 το ποσοστό φτώχιας της ανεξάρτητης από το ΔΝΤ αργεντινής έφτασε το 50%.  Το 2005!!!! Τρία χρόνια μετά την απομάκρυνση του ΔΝΤ!!! Το 2012 το ποσοστό φτώχιας είναι 30%, δεν την δανείζει κανείς, ο ανεπίσημος πληθωρισμός 23%, και η ανεπίσημη ανεργία 20%, το νόμισμα της έχει υποτιμηθεί στο 25% της αξίας του 2001, και η οικογενειοκρατία κίρσνερ κρατεί καλά. Πρίν λίγες μέρες ανακοίνωθηκε η εθνικοποίηση της πετρελαιϊκής εταιρίας  ΥPF καταβάλλοντας το τίμημα στην ΙΣΠΑΝΙΚΗ (!!!)  repsol για το 57% των μετοχών της (η repsol διεκδικεί 8δις ευρώ) με μόνο λόγο να προλάβει να την πουλήσει αυτή στους κινέζους και όχι η repsol. Ποσοστό 25% της εταιρίας εξακολουθεί να ανήκει στην πάμπλουτη οικογένεια εσκενάζι και δεν πρόκειται να το ακουμπήσει κανένας ‘’τσεγκεβάρας’’. Ο μηνιαίος μισθός στην αργεντινή είναι 380ευρώ. Ο μηνιαίος μισθός της  προέδρου κίρσνερ είναι 5χιλιάδες ευρώ.   
Στις εκλογές της 6η μαίου αν βάλεις απλή αναλογική η κατανομή των εδρών είναι περίπου έτσι: ΝΔ 61 βουλευτές, ΣΥΡΙΖΑ 59, ΠΑΣΟΚ 42, ΑΝΕΛ 32, ΚΚΕ 29, χρυσή αυγή 22, ΔΗΜΑΡ19, οικολόγοι 9, ΛΑΟΣ 9, ντόρα 8, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ 6, δράση 3, κατσέλη 1,  ανταρσία 1. Αναρωτιέμαι πόσο μαλάκας είμαι γιατί όπως και να τα βάλω alex, δεν βγαίνει αριστερήπλειοψηφία στην βουλή με απλή αναλογική. Κάπου κάνω λάθος και μόνο η αριθμητική του alexμπορεί να με βοηθήσει (ή μάλλον η λογική του).
 Οι επόμενες εκλογές μπορούν να γίνουν με απλή αναλογική χωρίς καμία νομοθετική ρύθμιση. Ο συριζα ως σχηματισμός κομμάτων και ως πρώτη επιλογή των ελλήνων, δεν δικαιούται να λάβει (βάσει του ηλίθιου εκλογικού νόμου) το bonus των 50 εδρών οπότε η απλή αναλογική συντελείται στην πράξη, παρά την άρνηση των 2 πάλαι ποτέ μεγάλων κομμάτων. Το πρώτο ‘’κόμμα’’ ο σύριζα δεν ‘’δικαιούται’’ ως σχηματισμός τις 50 έδρες οπότε αυτές μοιράζονται αναλογικά σε όλους. Απλή αναλογική  στην πράξη, όχι στα λόγια. Τότε όμως γιατί ο συριζα τρέχει να αναγνωριστεί νομικά ως ένα κόμμα και να ‘’υφαρπάξει’’  τις πενήντα έδρες στις επόμενες εκλογές;;;; Απλό, άλλο εμείς, άλλο αυτοί. Την αναλογική θα την κάνουμε μετά τις εκλογές ώστε αν βρεθούμε αντιπολίτευση μετά να μην την πατήσουμε!!
Αν πάλι κατατάξεις τα κόμματα σε 2 κατηγοριες φιλευρωπαικά και αντιμνημονιακά καταλήγεις στην ισοπαλία.  ΝΔ+ ΠΑΣΟΚ + ΔΗΜΑΡ +οικολόγοι + ΛΑΟΣ + ντόρα + ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ + δράση βγάζουν 50,4% επί των ψηφισάντων.  ΣΥΡΙΖΑ + ΑΝΕΛ + ΚΚΕ  + ανταρσία  + κατσέλη + καζάκηςπαπαθεμελής + δεν πληρώνω+ λεβέντης + κκεμλ + εεκ + κλπ βγάζουν 42,4% επί των ψηφισάντων. Αν θέλουν και την χρυσή αυγή μαζί βγάζουν 49,4%.  Μάλλον εκείνο το δημοψήφισμα που είχε πει ο γαπ θα είχε βάλει τα πράγματα στην θέση τους. Μπορεί και όχι.

Και κάτι βασικό, από πού και που εμείς είμαστε μνημονιακοί και μαλακίες, από πότε η δημαρ, το πασοκ η δημιουργία ξανά δεν ξέρω και εγώ ποιος άλλος, θέλουμε να γαμιόμαστε και όχι να κωλοβαράμε τζάμπα και βερεσέ και τζάμπα μάγκες. 
πριν από 2 ημέρες έστειλα την επθιστολή σαμαρα σε ενα φίλο μου συριζαιο και του είπα ότι αυτή είναι η επιστολή τσίπρα, γιατί δεν υπήρχε καμία διαφορά. Από πότε η λέξη καταγγελλία του μνημονίου στα ελληνικά, μεταφράζεται ''επανεξέταση του στρατηγικού πλαισίου'' στα αγγλικά. Όσο σκατά αγγλικά και να ξέρει ο alex η λέξη καταγγελία όπως μπορει και να δει στοgoogle μετάφραση είναι MEMORANDUM complaint. Το πιο εύκολο θα ήταν ο κουβέλης, το πασόκ και η νδ να ζητούσαν από το σύριζα να φτιάξουν οικουμενική με σκοπό  ''επανεξέταση του στρατηγικού πλαισίου''.  Ο alex δεν θα μπορούσε να πει όχι. Επειδή όμως τα συνθήματα που διαλέγουν τα κόμματα έχουν πλάκα, και  επειδή ο συριζα δεν σεβάστηκε την ψήφο του ελληνικού λαού για συνεργασία και ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ, στις επομένες εκλογές ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΝ.  
Άσχετο, όταν οι εκλογές αυτές είναι οι ιδανικές για εσένα, και τα χαρίζεις και όλα και χρέη και δάνεια και υπόσχεσαι αυξήσεις και συντάξεις τρελές και απαγόρευση απολύσεων, και κρατικοποίηση τράπεζων και ότι γουστάρεις, και σε ψηφίζει το 1,19% μόνο, το μαγαζάκι το κλείνεις και πας σπίτι σου εσύ και οι 15 συνιστώσες σου. Ή πας στο συριζα ή το κκε. Οποιοδήποτε άλλο κόμμα θα την έκανε επι τόπου, όχι όμως η ανταρσία. Αν δεν είσαι πρόεδρος ή έστω γραμματέας μιας εκ των 15 συνιστωσών πως θα προχωρήσεις στην ζωή, που να τρέχεις φίλε γιάννη από πρόεδραρα σε απλό μέλος του σύριζα; Τέτοια εμμονή εσύ η ανταρσία, και ο πρόεδρος βασίλης λεβέντης. Και δεν λες επιτυχία το 1,19% όταν εσύ, ο χάγιος και ο κωσταντίνου έχεις στείλει την χρυσή αυγή στο  6,97%.
Την ημέρα των εκλογών σε γνωστό στέκι κατάληψη (δεν το συζητάμε, και γαμώ τις κατάληψεις!!!!, μπαίνεις μόνο όταν παίζει στο μέρος ένας από τους 5 κλειδοκράτορες!!!) το πανώ έγραφε ‘’αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο θα ήταν απαγορευμένες’’. Δεν ξέρω να πω κάτι  για αυτό. Αλλά ξέρω ότι με την ίδια λογική, ότι αν οι συγκεκριμένοι καταληψίες ήταν επικίνδυνοι για το σύστημα θα τους είχαν ήδη μπουζουριάσει. Άρα με την ίδια λογική ή είναι μέρος του συστήματος μιας και προτείνουν ‘’αποχή ρε’’ , ή είναι οι φυσικοί διάδοχοι του τσεγκεβαρα και του μπακούνιν μαζί, και το σύστημα δεν τολμά να τους αντιμετωπίσει. Όπως τον ντάνο κρυστάλλη, ένα πράγμα.
Το 1992 ο κος Μ.Κ.  μεταξύ κκε και συνασπισμού διάλεξε τον 2ο επειδή είχε υπερψηφίσει την ευρώπη και το μάαστριχτ (δηλαδή <3% έλλειμμα, χρέος <60%, πληθωρισμός <1,5 του μ.ο. της ΕΕ κλπ. Το 2012 ο κος Μ.Κ. ψήφισε συριζα μαζί με όλο τα βαθύ πασοκ και το βαθύ κράτος και τον φωτοπουλο της ΔΕΗ, και  μαζί με όλους τους ανέμελους συνομήλικους εμένα και τουalex, και μαζί με όσους νεολαίους <30 ετών δεν ψήφισαν χρυσή αυγή. Έτσι γιατί αυτό που ψήφισε το 1992 δεν τον αφορά πια, το άφησε πίσω του. Έκανε μια μαλακία.  Έτσι είναι η ζωή.
Το 2003, τέλος σημίτη, το χρέος ήταν 109% του ΑΕΠ, και 167δις ευρώ, το έλλειμα ήταν 5,6%. Το 2009, τέλος καραμανλή, το χρέος ήταν 127% του ΑΕΠ, και 298δις, το ελλειμα ήταν 15,4%. Το 15,4% έλλειμα, ήταν πρωτογεννές 24δις ευρω και 12δις για τόκοι. Αν το 2009 κάναμε παύση πληρωμών και μηδενίζαμε το χρέος μας των 298δις, και παρόλα αυτά βρίσκαμε κάποιους που θα μας δάνειζαν έστω με 4,5% για να καλύπτουμε τα ετήσια ελλείματα των 24δις για μισθούς και συντάξεις και για την λειτουργία του κράτους, και αν υποθέσουμε ότι κανένας δεν θα σήκωνε τα χρήματα του από τις τράπεζες και όλα συνέχιζαν να δουλεύουν ‘’κανονικά’’ όπως και πριν,  φέτος στο τέλος του 2012 θα είχαμε νέο χρέος 75δις ευρω. Και του χρόνου στο τέλος του 2013 δημόσιο χρέος 103δις ευρώ. Έτσι απλά. Γιατί στο μαγαζάκι μας μπαίναμε μέσα 24δις ευρώ.
Και για όσους λένε ότι φέτος το πρωτογεννές έλλειμμα είναι μόλις 2δις ευρώ και ότι τώρα μπορούμε να κάνουμε παύση πληρωμών ανέξοδα σχεδόν, αρκεί να καταλάβουν ότι τα 22δις ευρώ που μειώθηκε το έλλειμα μειώθηκε με αυτά που κατηγορούν: φόρους, χαράτσια, απολύσεις stage και εποχιακών, μείωση δαπανών. Άρα αύριο το έλλειμα σου θα ήταν πάλι 24δις ευρώ. Και σε μόλις 4 χρόνια θα ήταν 100δις ευρώ και πάλι. Το καταλαβαίνεις δεν το καταλαβαίνεις, σου αρέσει δεν σου αρέσει.        
Λέμε ότι το χρέος μετά το κούρεμα που έγινε το 2019 θα είναι όσο το 2009, άρα σπουδαία τα λάχανα. Μαλακίες.  Το χρεός χωρίς το εθελοντικό κούρεμα των 100δις και με βάση ότι 150δις (δάνεια της ‘’χρυσής’’ περιόδου  2004-2009 ) έληγαν την 5ετία 2010-2014 το χρέος και έστω χωρίς καθόλου πρωτογενές έλλειμα, (θαύμα!!!) θα ήταν τουλάχιστον 570δις ευρώ το 2019. Δεν νομίζω τα 290δις ευρω να είναι το ίδιο με 570δις. Απλά για άλλη μια φορά θα αναβάλλαμε το πρόβλημα για το μέλλον.
Το εμπορικό έλλειμα το 2009 ήταν 35δις ευρώ, δηλαδή κάθε χρόνο 35δις ευρώ έφευγαν σε αγορές και ταξίδια για το εξωτερικό, και εμείς τα αναπληρώναμε με χαμηλότοκα  δάνεια 1% που έπαιρναν οι τράπεζες μας από την ΕΚΤ και μας τα χορηγούσαν με 5%. Η μεγάλη ζωή είχε έξοδα.
   Αν δεχτούμε σύμφωνα με τον alex ότι ‘’κάποιοι έλληνες δεν είναι και τόσο έλληνες’’ και αν υποθέσουμε ότι είμαι τσέχος  και ότι έχω δικό μου δημόσιο χρέος  4&% του δικού μου ΑΕΠ, και έχω μέσο μηνιαίο μισθό 300ευρώ, γιατί ο μαλάκας αντί να πληρώνω για το δικό μου χρέος να δανείζομαι για να δανείζω στους κατά πολύ πλουσιότερους από εμένα έλληνες. γιατί να δανείζεται ο ιταλός με 7% για να σας δανείζει με 3,5%. Και γιατί γαμώ την αδικία μου, μου το δικό μου χρέος δεν είναι επαχθές, και είναι το δικό σας;
Και γιατί δεν είναι επαχθές το χρέος της  USA που όπως μου λέει το ξαδελφάκι μου από τηνyuta δανείζεται ‘’καλοπροαίρετα’’ για να ‘’σώσει’’ τον κόσμο από τους κακούς μπιν λάντεν, καντάφι, σαντάμ, ιραν και είναι το επαχθές το χρέος της ελλάδας που έχει πάρει 200δις ευρώ επιδοτήσεις από την ΕΕ; Και γιατί δεν είναι επαχθές το χρέος των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων από την τότε ναζιστική γερμανία; Ή μάλλον είναι επαχθές για αυτό δεν δίνουν ούτε και ένα ευρώ!! Και γιατί να μην καταγγελθούν τα χρέη όλων των κρατών και να καταγγελθεί μόνο της ελλάδας; Ναι σωστά γιατί τότε θα γίνει της πουτάνας και θα διαλυθεί το σύμπαν, και εμάς των ελληναράδων μας συμφέρει να καταγγελθεί αποκλειστικά και ΜΟΝΟ το δικό μας χρέος. ΟΧΙ των υπόλοιπων κρατών, όχι των υπόλοιπων λαών. Αυτοί να χρωστάνε τα κέρατα τους για να διατηρείται η παγκόσμια ισορροπία που θέλει την ελλάδα 25η πιο πλούσια χώρα παγκοσμίως.  

 Το ευχάριστο είναι σε αυτήν την βουλή θα είναι 5 πασοκοι βουλευτές του συριζα, 21 γορίλλες βουλευτές με χρυσά αυγά, οι σπουδαίοι ηθοποιοί και παντογνώστες γερασιμίδου, κυριτσης, χαικάλης, κοντογιαννίδης, κανελλοπούλου, ο βορίδης και ο άδωνις με την νδ, η κόρη του κου νίκου κωνσταντόπουλου κα Ζωή 1η βουλευτής αθήνας με τον συριζα, 2 πασοκοι βουλευτές με την δημαρ, 2 πασοκοι με τον καμένο, ο κουικάρας, ο καμμένος και τα λοιπά φυντάνια του, αλλά και  ο γλέζος και ο στρατούλης και ο κακλαμάνης α. αλλά και η λιάνα και ο κακλαμάνης ν. και ο καραμανλής. Θα μας λείψουν όμως τα ιστορικά μεγέθη της ευας καιλής και της έλενας ράπτη, ευτυχώς εκλέχτηκε η κα έλενα κουντουρά. Δεν παιζόμαστε. Η  τζούλια και ο βεργής πήραν μόλις 66 ψήφους από 19.993 το 2009. Αυτό συμβαίνει όταν φωστήρες και μαλάκες σαν τον μπαρουφάκη στο protagon.gr προτείνουν να ψηφίσεις βάζοντας 4 χαρτάκια σύριζα σε ένα βάζο, 3 οικολόγους, 2 δημαρ, 1 δράση και όποιο κληρωθεί. Πόσο μαλάκας μπορεί να είναι ένας καθηγητής!!!!!!!  Τόσο ώστε να ζητάει να τον μουτζώσουμε επειδή το 2004 είχε συνγράψει το οικονομικό πρόγραμμα του γαπ και το 2007 είχε ψηφίσει βενιζέλο στις εσωκομματικές εκλογές!!! Ενώ για τις μαλακίες και τις μπλόφες-εκβιασμούς παύσης πληρωμών, που γράφεις και προτείνεις το 2010-2012 τι να σου κάνουμε κε γιάνη μας; Οι μούντζες δεν φτάνουν για τα παραμύθια που λες στον κόσμο που σε διαβάζει.
Σύμφωνα με την έκθεση του ΟΟΣΑ η γραφειοκρατία των 75 γενικών και ειδικών γραμματειών, των 4.000 τμημάτων, των 20.000 αρμοδιοτήτων, και των 23.000 νομικών προσώπων αποτιμάται στο 6,7% του ΑΕΠ δηλαδή περίπου 15δις, δηλαδή όσο είναι το πρωτογεννές έλλειμα και οι τόκοι του 2012. 
Ο σαϊλέντρα κουμάρ ραϊ ο ινδός πανεπιστημιακός επισκέπτης καθηγητής,  που συνελήφθη σαν λαθρομετανάστης από τα τζιμάνια της ελλ. αστυνομίας (!!!!) λέει σε συνέντευξη του στο βήμα ‘’ η κυβέρνηση πρέπει να απελευθερώσει την αγορά, να προχωρήσει σε μια απλή και δίκαιη νομοθεσία φορολόγησης, να δημιουργήσει ένα φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον. Η κυβέρνηση θα πρέπει να προσπαθήσει να δημιουργήσει κουλτούρα επιχειρηματικότητας και να χρησιμοποιήσει το υψηλά ταλαντούχο εργατικό συναμικό της, καθώς χρειάζεται πλέον ανθρώπους που να ‘’δημιουργούν’’ δουλειές και όχι ανθρώπουν που να ψάχνουν γι΄αυτές’’ .

γιώργος δ.


Read more..
Η Ανάγκη συνεργασίας, Γιώργου Προκοπάκη


Μια πρόταση συνεργασίας από το Γιώργο Προκοπάκη προς όλες τις μικρές δυνάμεις της κοινής λογικής που αναμένεται να συμπιεστούν στις νέες αφόρητα διλημματικές εκλογές. Την ανάγκη συνεργασιών έχει επισημάνει και η "μαργαρίτα" προτάσσοντας καταρχήν τη συνεννόηση ΔΗΜΑΡ -ΟΠ. Φυσικά είμαστε ανοικτοί σε κάθε συζήτηση, αρκεί να ξεκινήσει άμεσα.
   
του Γιώργου Προκοπάκη

Το μπαλλάκι ΚΑΙ σε σας αγαπητοί (ενδεικτικά - για μεταφορά στα κόμματά σας και τις ομάδες που δραστηριοποιείσθε):
Λεωνίδας Καστανάς
Μάνος Ματσαγγάνης
Λενιώ Μυριβήλη
Αντύπας Καρύπογλου
Γιώργος Παπασπυρόπουλος
Λαμπρινή Ρόρη
Κωνσταντίνος Αλεξάκος
Σάκης Παπαθανασίου
Σταύρος Λιβαδάς
και όποιος άλλος έχει προβληματισμό αντίστοιχο με τα παρακάτω.

Καθένας μας έχει τις μικρές του δυνάμεις τις οποίες είναι διατεθειμένος να προσφέρει στην ενότητα του "χώρου". Κάθε στιγμή όμως η οπτική από τις "μικρές μας δυνάμεις" προσκρούει στους ρεαλισμούς της κρίσιμης μάζας, της ηγεσίας, του καψίματος εφεδρείας, στις δευτερεύουσες στοχεύσεις του όποιου "μεγαλύτερου", στην έλλειψη "πολιτικού χρόνου", στο "έλα μαζί μου και τα βλέπουμε". Ο πολιτικός χρόνος τελειώνει κι αυτός των μερικών μηνών που φάνταζε ελάχιστος έχει γίνει τεράστιος: τέσσερις ή πέντε μέρες. Τέσσερις ή πέντε μέρες για να δοθεί μια ευκαιρία στις πολλές μικρές δυνάμεις να γίνουν μία μεγάλη δύναμη - έστω μεσαία.

Η δική μου εκτίμηση είναι ότι οι εκλογές του Ιουνίου θα είναι δημοψηφισματικές. Το διακύβευμα των εκλογών είναι μεν η σωτηρία της χώρας, πλην όμως μεταφράζεται στο "σε ποιόν θα καταλήξει το δωράκι των 50 εδρών" και στην κυβερνησιμότητα. Μοιραία λοιπόν το δίλημμα θα τεθεί στον ψηφοφόρο "Σαμαράς ή Τσίπρας". Η τραγελαφική διαδικασία των διερευνητικών εντολών είχε δύο παράπλευρα αποτελέσματα: (α) νομιμοποίησε τον ΣΥΡΙΖΑ ως δυνητική λύση καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη την προσπάθεια εκλογικευμένης συμπεριφοράς της ψήφου διαμαρτυρίας ή οργής, (β) ανέδειξε ως πιθανή λύση κάθε παραλογισμό περί τσαμπουκαλίδικης απεμπλοκής από το Μνημόνιο, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολο τον επαναπατρισμό ψήφων. Φαίνεται ότι ο Τσίπρας βγαίνει με σύνθημα την αυτοδυναμία.

Υπό τις συνθήκες αυτές, η πίεση σε όλες τις μικρές δυνάμεις, ΔΗΜΑΡ, ΟΠ, ΔΗΣΥ, Δράση θα είναι αφόρητη, με κίνδυνο εξαφάνισης. Η επιβίωση όποιου εξ αυτών με οριακή είσοδο στη Βουλή δεν προσφέρει παρά ελάχιστα. Η ΝΔ έχει περιθώρια συσπείρωσης από ΛΑΟΣ, ΑνΕλ (αμφίβολο αυτό) και κανιβαλισμού του "κέντρου". Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δυνατότητες κανιβαλισμού της ΔΗΜΑΡ, ΟΠ, και συσπείρωσης από "αριστερά". Το ΠΑΣΟΚ βαίνει προς παταγώδη κατάρρευση - οι ψήφοι του φαίνεται να ήταν αφενός του προσωπικού μηχανισμού υποψηφίων και αφετέρου αυτοπροσδιοριζόμενων ως "κεντροαριστεροί" που θεωρούν την ευρωπαϊκή προοπτική ως ύψιστη προτεραιότητα.

Τούτων δοθέντων, η μόνη πολιτική διέξοδος είναι μια μεγάλη συμμαχία του ευρωπαϊκού τόξου, "από τα κάτω". Στόχος πρέπει να είναι (α) η συγκράτηση των όποιων δυνάμεων μάζεψε στις τελευταίες εκλογές, (β) η ανάδειξη ενός ενιαίου υποδοχέα των δεκάδων κινήσεων πολιτών, με κάποια μαζικότητα και επιρροή, αλλά με ατομική εκλογική έκφραση, (γ) η ανάδειξη μιας ρεαλιστικής ευρωπαϊκής εναλλακτικής για τους εγκαταλείποντες το ΠΑΣΟΚ, (δ) η ανάδειξη μιας μη πελατειακής εναλλακτικής για την επιστροφή της ψήφου διαμαρτυρίας και οργής που πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ, (ε) η παροχή εναλλακτικής πολιτικής για την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΧΗ των περίπου 700.000 ψηφοφόρων του 2009 που δεν ψήφισαν στις 6/5.

Το εκτακτο των καταστάσεων και η χρονική πίεση υποχρεώνουν πρώτα σε συμφωνία συνεργασίας και μετά σε προγραμματικές συγκλίσεις. Είναι περισσότερο από φανερό ότι οι εκλογές δεν θα παιχθούν στα προγράμαατα, αλλά στην κυβερνησιμότητα με κάποια θετική προοπτική της επόμενης μέρας.

Ε λοιπόν, ας σταματήσουμε τα ευχολόγια για ενότητα και ας την κάνουμε πράξη. Ας ενώσουμε τις μικρές και λιγότερο μικρές δυνάμεις μας σε ένα ελάχιστο σωτηρίας:
1. Ευρωπαϊκή προοπτική
2. Κυβερνησιμότητα στις 18/6
3. Κυβερνητικές προτεραιότητες: Σταθερότητα/ρευστότητα, ασφαλιστικό, φορολογικό, υγεία, ασφάλεια, με αναφορές στα επί μέρους προγράμματα με έμφαση στη σύγκλιση επί τη βάσει των κοινών στοχεύσεων και χαρακτηριστικών τους.

Η έκκληση απευθύνεται προς όλους και ενδεικτικά προς τους φίλους που συχνάζουν εδώ και μπορούν να μεταφέρουν την πρόσκληση στα κόμματά τους και τις ομάδες τους. Η στιγμή της ευθύνης και της δραστηριοποίησης είναι τώρα.

Στο παιχνίδι πρέπει να είναι μέσα ΔΗΜΑΡ, ΟΠ, Δράση, ΔΗΣΥ, και οι ομάδες όπως Μπροστά, Νέοι Μεταρρυθμιστές, Ελλάδα Τώρα, Π80, και όποιες άλλες δεν μούρχονται τώρα και αναγνωρίζουν την ίδια ανάγκη παρέμβασης στη ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ.

Ζητήματα ηγεσίας, εκλογιμότητας με τις λίστες και τέτοια δεν πρέπει να υπάρχουν. Για όσους υπάρχουν, οι υπόλοιποι μπορούμε να κάνουμε πίσω.

Read more..
Χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ της Βάσως Κιντή

Υποστηρίξαμε τη στάση του Φώτη Κουβέλη και της ΔΗΜΑΡ σχετικά με την οικουμενική κυβέρνηση και την απαραίτητη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή. Δεν το κάναμε ούτε γιατί πιστεύουμε στη θετική παρουσία αυτού του κόμματος στα πολιτικά μας πράγματα, ούτε από το φόβο του εκλογικού κόστους. Το κάναμε γιατί είμαστε ρεαλιστές και έχουμε γνώση των αδυναμιών του εκλογικού σώματος. Γιατί δεν θέλαμε να δώσουμε άλλοθι σε κανένα, να διαλύσει τη χώρα στο πιο δύσκολο σημείο της θανατερής πορείας της. Αυτό μας έφερε σε αντίθετη πλευρά με φίλους και συντρόφους, με ανθρώπους που περπατήσαμε μαζί και θα περπατάμε  στα επόμενα δύσκολα χρόνια. Η Βάσω Κιντή είναι ένας δικός μας άνθρωπος, αλλά εδώ έτυχε να διαφωνούμε. Αυτά είναι τα καλά της ελεύθερης βούλησης. Γι' αυτά αγωνιζόμαστε και εκείνη και εμείς. Ενάντια στον ολοκληρωτισμό που καλπάζει. (Leo)
της Βάσως Κιντή από το protagon
Κανονικά, το επίδικο μετά από εκλογές είναι ο σχηματισμός κυβέρνησης.
Σήμερα στην Ελλάδα τα κόμματα που μπορούν αριθμητικά να σχηματίσουν κυβέρνηση, δηλαδή η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ δεν το κάνουν απαιτώντας να συμφωνήσει και ο ΣΥΡΙΖΑ στην πλατφόρμα που αποδέχθηκαν και οι τρεις μαζί. Ο Σύριζα όμως δεν συμφωνεί με την πλατφόρμα αυτή και δείχνει προς εκλογές για να ισχυροποιήσει τη θέση του. Είναι δικαίωμά του. Δεν έχει το κοινοβουλευτικό μέγεθος για να κυβερνήσει όπως υποσχέθηκε ούτε μπορεί να βρει συμμάχους.
Οπότε; Αναρωτιέμαι γιατί δεν κάνουν κυβέρνηση ο άλλοι τρεις που είπαν πως συμφωνούν στην πρόταση Κουβέλη. Προφανώς διότι φοβούνται και οι τρεις το πολιτικό κόστος της διακυβέρνησης και την ενίσχυση των δυνάμεων του λαϊκισμού και ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ. Φοβούνται ότι θα ασκείται στη συμμαχική κυβέρνηση ισχυρή πίεση απ’ όλους όσοι δεν θα συμμετάσχουν. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα: πρώτον, ότι τα τρία κόμματα αντιμετωπίζουν τη διακυβέρνηση ως αγχόνη, σαν να πηγαίνουν στο εκτελεστικό απόσπασμα, και δεύτερον, ότι δεν πιστεύουν πως μπορεί να πείσουν οποιονδήποτε και να μεταστρέψουν κάποια στιγμή την κοινή γνώμη. Θεωρούν δηλαδή πως η διακυβέρνηση αυτή τη στιγμή θα οδηγήσει μόνο σε δική τους φθορά και πως ό,τι και να κάνουν ο κόσμος θα συρρέει στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ. Τρομοκρατημένοι μπροστά στο κόστος ανάληψης της εξουσίας επιχειρούν να το επιμερίσουν.
Τι φαίνεται από τα παραπάνω; Ότι για άλλη μια φορά, μο-νό-το-να, ακόμη κι αυτή την ύστατη ώρα, τα κόμματα σκέφτονται πρώτα (ή ίσως μόνο) το δικό τους κομματικό συμφέρον και ελάχιστα νοιάζονται για το δημόσιο. Γι’ αυτό διστάζουν να αναλάβουν αυτή τη στιγμή την ευθύνη της διακυβέρνησης και δεν λένε τα πράγματα με το όνομά τους, πού πραγματικά συμφωνούν, πού διαφωνούν, τι θέλουν ακριβώς να πράξουν, και κρύβονται πίσω από ανεπαίσθητες λεκτικές παραλλαγές φοβούμενοι μήπως και ξεχωρίσει κάποιος και επωμιστεί το αναλογούν κόστος. Απαγκίστρωση ο ένας, επαναδιαπραγμάτευση ο άλλος, παράταση, κλπ. Όχι τι έχει ανάγκη η χώρα σήμερα αλλά τι πρέπει να πουν για να προφυλάξουν το δικό τους συμφέρον.
Τα τρία κόμματα που συμφωνούν στην πλατφόρμα Κουβέλη και μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση, θέτουν ως προϋπόθεση τη συμμετοχή σε αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ όχι γιατί πιστεύουν ότι η διακυβέρνηση της χώρας θα γίνει έτσι πιο αποτελεσματική. Ξέρουν πολύ καλά ότι οι ανερμάτιστες θέσεις του δεν συμβιβάζονται με τις δικές τους και δεν είναι συμβατές με την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη. Θέλουν τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση για να εξουδετερώσουν την αντιπολίτευσή του την οποία εκτιμούν ότι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν διαφορετικά. Αναρωτιέμαι, δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στις προτάσεις τους για τη διακυβέρνηση της χώρας και την έξοδό της από την κρίση; Δεν θέλουν να εκθέσουν αυτές τις προτάσεις, να εξηγήσουν τα διακυβεύματα και να πείσουν τον ελληνικό λαό; Δεν μπορούν να αντικρούσουν τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν βλέπουν ότι πρέπει να σταματήσουν τα τερτίπια της μεταπολίτευσης και να μιλήσουν καθαρά στους πολίτες; Να τους πουν καθαρά ότι δεν μπορεί να βγάζει κάποιος το φίδι από την τρύπα και να κάνει ο άλλος τζάμπα αντιπολίτευση; Να αντιπαρατεθούν καθαρά με τις θέσεις της άλλης πλευράς; Ας αναλάβουν την ευθύνη που τους ανέθεσε ο ελληνικός λαός κι ας εργαστούν για να αφήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ στο περιθώριο όπου τον οδηγεί η ανευθυνότητα και η ασυναρτησία της πολιτικής του.
Όμως διστάζουν, φοβούνται και δεν μπορούν να αναμετρηθούν με το μέγεθος του προβλήματος.
Η Βάσω Κιντή είναι Αν. καθηγήτρια φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Αθηνών

Read more..
Η ζωή με τη δραχμή του Χρήστου Μαχαίρα


Του Χρήστου Μαχαίρα,  Μεταρρύθμιση 

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: ο ΣΥΡΙΖΑ εκτοξεύτηκε στα εκλογικά ρετιρέ, επειδή κατάφερε να προσελκύσει την παραδοσιακή εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ και, κυρίως, εργαζόμενους στο στενό δημόσιο τομέα και τις ΔΕΚΟ. Πρόκειται για στρώματα που αναμφισβήτητα κατέθεσαν τον οβολό τους στο ταμείο της κρίσης, αν και όχι στο βαθμό που το έκαναν οι απροστάτευτοι συνδικαλιστικά εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, και που μετακινήθηκαν μαζικά προς τα αριστερά, θεωρώντας ότι το ΠΑΣΟΚ δεν εκπροσωπούσε πλέον τα συμφέροντά τους. Η ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων, όπως και οι πρωτιές που κατέγραψαν γνωστοί αστέρες του πασοκικού στερεώματος που μετανάστευσαν στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ (πρώην βουλευτές, συνδικαλιστές, παράγοντες της δημόσιας ζωής κ.α.), αποτυπώνουν με το δικό τους τρόπο τις νέες διαδρομές και εξηγούν πώς αλλάζει η πελατειακή δομή της μεταπολίτευσης.
Όπως προκύπτει, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν στεγάζει μόνο τους απόκληρους – ούτως ή άλλως, τα στρώματα της νέας φτώχειας και η άνεργη νεολαία πυκνώνουν τις τάξεις των άκρων – αλλά και επαγγελματικές ομάδες κλασικού κεντρώου προσανατολισμού, όπως εργαζόμενους σε υπουργεία ή στο ΕΣΥ, δασκάλους, καθηγητές, εφοριακούς κ.ά. Το πώς θα καταφέρει όλος αυτός ο εκλογικός πληθυσμός να συγκατοικήσει με τους μαοϊκούς ή τους ακτιβιστές των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, είναι προφανώς ένα θέμα. Σοβαρότερο είναι, ωστόσο, ότι, αν η Κουμουνδούρου δε βάλει νερό στο κρασί της και τραβήξει τη γραμμή σύγκρουσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση στα άκρα, τότε οι πρώτοι που θα κληθούν να πληρώσουν το μάρμαρο της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, θα είναι αυτά ακριβώς τα στρώματα, που εμπιστεύθηκαν τις επαγγελίες περί κυβέρνησης της Αριστεράς.
Παρ’ όλα αυτά, όσο ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβάζει αντιευρωπαϊκές στροφές, άλλο τόσο φαίνεται να ανεβαίνουν και τα ποσοστά του. Δεν είναι αντιφατικό; Το κοινό μοιάζει να χειροκροτεί όχι μόνο τον πρωταγωνιστή, αλλά και την καταστροφή που προαναγγέλλει...
Τι έχει συμβεί;
Μία εκδοχή προτείνει ο Αλέκος Αλαβάνος: ο μέντορας του Αλέξη υποστηρίζει – ούτε λίγο ούτε πολύ – ότι το δίπτυχο Τσίπρα περί παραμονής στο ευρώ και εξόδου από το Μνημόνιο, οδηγεί κατευθείαν... εκτός ευρώ. Είναι σαν να μας λέει ότι η επίσημη θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι εκτός πραγματικότητας. Εγκλωβίζει, παραπλανά, δημιουργεί ψευδαισθήσεις.
Παρεμπιπτόντως, ο Αλαβάνος πιστεύει εδώ και καιρό ότι η χώρα δεν έχει ζωή στην ευρωζώνη. Αν όμως αυτός, ο δηλωμένος αντίπαλος του ευρώ, νιώθει την υποχρέωση να πει στον κόσμο τι μας περιμένει, τι κάνουν ή τι έκαναν, άραγε, όσοι υποτίθεται συνθέτουν το φιλοευρωπαϊκό μπλοκ; Εξήγησαν, μήπως, τι σημαίνει ζωή στη δραχμή; Έδωσαν στους πολίτες να καταλάβουν – και ειδικά στους πολίτες που τρέφονται από το μισθό ή τη σύνταξη του δημοσίου – τι θα συμβεί μόλις η Ελλάδα καταγγείλει το Μνημόνιο και επιχειρήσει να ζήσει μόνη, πτωχή πλην τίμια και αυτάρκης;
Το πολιτικό προσωπικό που θεωρεί μονόδρομο την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, όποια φανέλα κι αν φορά, οφείλει στο δρόμο προς τις κάλπες να εξηγήσει στους πολίτες δύο πράγματα:
Πρώτον, ότι οι ξένοι δεν μπλοφάρουν.
Και, δεύτερον, ότι το ταξίδι στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και στη δραχμή, θα είναι ταξίδι στην Ελλάδα του μεσοπόλεμου.
Ας αποφασίσουμε αν θέλουμε να το κάνουμε...
Ο Χρήστος Μαχαίρας είναι δημοσιογράφος

Read more..
Σάββατο 19 Μαίου .Σιωπηλή διαδήλωση αγωνίας :Ναι στην πολιτική σύγκρουση σε μια συγκροτημένη Ελλάδα

Μετά τα αποτελέσματα των εκλογών , είναι φανερό πως διαλύεται ραγδαία το υλικό και συμβολικό πλαίσιο εντος του οποίου γίνεται η πολιτική αντιμαχία .

Ο νικητής των επόμενων εκλογών δεν πρέπει να αναλάβει μια κοινωνία πολλαπλάσιων συντριμμιών από όσα υπάρχουν σήμερα.Βαδίζουμε στις εκλογές αιμορραγώντας πολλαπλά.

Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται μια πολιτική παρέμβαση πολιτών.

Μια σιωπηρή διαδήλωση αγωνίας.

Ναι στην πολιτική σύγκρουση σε μια συγκροτημένη Ελλάδα.

Σάββατο 19 Μαίου Σύνταγμα 19:00


Read more..
Το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε , η pseudopasokiline pragmatismus κάνει καλό .



Κι' όμως η συγκυρία είχε  ξεκινήσει  την κορύφωση από το απραγματοποίητο δημοψήφισμα του Γαπ. Η μη διενέργεια του ανέβαλε τον προσανατολισμό της κοινής γνώμης. Οι εκλογές το πραγματοποίησαν και  προσανατολισμός τώρα είναι σαφής :
Οι εκλογές αποτυπώνουν το ξεκάθαρο Ναι στο Ευρώ.

Ο νικητής των εκλογών είναι η  αυτονομημένη διαθεσιμότητα του Τσίπρα για κυβερνητικές ευθύνες. Επομένως είναι ψήφος διαχείρισης, διευθέτησης, ανατακτοποίησης .Δίπλα του η κυβερνώσα Δημαρ ανακατασκευάζουν  την ενιαία πάλαι ποτέ ανανεωτική αριστερά ως ετερόρρυθμη εταιρεία Η  λειτουργική αριστερά μπήκε στα βαθιά. Η θάλασσα έχει τους δικούς της κανόνες και οι καπετάνιοι το ξέρουν. Αυτοί που θα προσπαθούν να ερμηνεύσουν τις αλλαγές πορείας θα κουραστούν.
Ταυτόχρονα, αυτή η κοινοβουλευτική αριστερά έχει μια ισχυρή παρουσία βουλευτών ονομασίας προέλευσης Πασοκ. Η συνεισφορά τους είναι θεραπευτική.Ως γνωστόν η ισχυρή δόση της ενεργού ουσίας pseudopasokiline pragmatismus στις κοινοβουλευτικές ομάδες,  ενισχύει το σύνδρομο " προεκλογικά λέμε και καμιά κουβέντα παραπάνω". Η προ τριακονταετίας ασθένεια " έξω από την Εοκ" έχει επανέλθει ως καινοφανής επιδημία " έξω το μνημόνιο " αλλά το φάρμακο θα την θεραπεύσει. Η οιονεί κυβερνώσα αριστερά θα μας εκπλήξει με το ρεαλισμό της.
Η τελετουργική αριστερά μπορεί ασφαλώς να συνεχίσει τα ευχέλαια μόνη της.

Ο λεγόμενος αστικός χώρος μπορεί να απολαύσει την ένδεια του σε ιδέες και πρόσωπα. Φευ , είναι αυτή η ένδεια που διαμορφώνει και την ξηρασία  στο υπόλοιπο τοπίο.

Η ΧΑ αντιπροσωπεύει αυτό που ξέρουμε όσοι πάμε γήπεδο. Το 7 % είμαστε τραμπούκοι, φαλλοκράτες, αγράμματοι.
Το αυθεντικό  brand name " pasok " έχασε , ωστόσο η ενεργός ουσία του κυκλοφορεί σε διάφορα generics που διατίθενται ανεξέλεγκτα σε όλα τα φαρμακεία της Βουλής.

Η αρχιτεκτονική και τα απλά μαθηματικά της βουλής δείχνουν εκλογές σε λίγο. Ο Τσίπρας έχει πλέον αμεσολάβητη σχέση με τους " μη προνομιούχους " του οι οποίοι θα του δώσουν την πρώτη θέση σε κάθε ευκαιρία .
Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται αλλά μερικά φάρμακα είναι κλασσικά .

Εικόνα:http://societeperrier.com/articles/upcoming-event-shuji-terayama-who-can-say-that-we-should-not-live-like-dogs-tate-modern/
Read more..
Μια ιδέα ταξιδεύει αυτονομημένη.




Ξαφνικά η αναδιάταξη  του πολιτικού παιχνιδιού αναδύει μια ενδιαφέρουσα  ιστορική πιθανότητα: ένας πολιτικός σχηματισμός με ιστορικές και πολιτικές αναφορές στην αριστερά θα βρεθεί με εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.
Για όποιον έχει έστω και την πιο αναθεωρητική αναφορά στην αριστερά, τα διλλήματα είναι αφόρητα:

1.-Ναι  ή όχι στην αριστερή κυβερνητική  προοπτική ανεξάρτητα από το περιεχόμενο της;
2.-Προέχει η συμβολική ιστορική σημασία μιας αριστερής Κυβέρνησης του ελέγχου του προγραμματικού της πλαισίου;
3.-Αν ο ριζικός  αναθεωρητισμός ανήκει σε ένα  εσωτερικό διάλογο εντός των ηθικών και πολιτικών συντεταγμένων της αριστεράς, τότε έχει αξία μόνο συμβάλλοντας στην σταθεροποίηση τους;
4.-Αν έχεις μια ψήφο αυτή την καταθέτεις σε μια ιστορική συμβολική πύκνωση με προεκτάσεις στο μέλλον, η την οδηγείς σε μια άλλη κομματική έκφραση η οποία παρέχει μεγαλύτερες εγγυήσεις προγραμματικής συνεκτικότητας;

Τα ερωτήματα γίνονται όμως πιο διαχειρίσιμα  αν κατανοηθεί πως η εκλογική αυτή δυναμική σχηματίζεται   γιατί ακριβώς είναι " κυβερνητική". Ο Συριζα παίρνει την πρωτοβουλία να οριοθετήσει ένα κυβερνητικό πρόταγμα, και το πρόταγμα του δίνει φτερά. Με μια έννοια το πρόταγμα γίνεται  το ίδιο το  κόμμα, η ίδια η   υπόσταση του. Η αριστερή κυβέρνηση είναι αυτόνομη πλέον ιδέα η οποία για να εξυπηρετηθεί ωθεί τον Σύριζα σε μια μετεξέλιξη.Ο μετεξελιγμένος Συριζα γίνεται αναγκαστικά αμφίπλευρος , ελαστικός, και πιο προεδρικός .Η κυβερνητική προοπτική απαιτεί ένα λελογισμένο πολυσυλλεκτισμό που παραπέμπει στο ΠΑΣΟΚ του 80 και  κρυσταλλώνεται  την μορφή μιας " αριστερής Δημαρ" .
Αν δούμε τις συντεταγμένες της προεκλογικής του όψης έχουμε :

-Την άρνηση όλων των μνημονιακών συμβάσεων με το αίτημα της ριζικής αναδιαπραγμάτευσης.
-Ενα εκτεταμένο πρόγραμμα δημοσίου ελέγχου τραπεζών και Δεκο.
-Την διάνοιξη ενός ευρύτερου μετώπου ,μιας ρήξης με χαρακτηριστικά ιστορικής γιγαντομαχίας στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

´Όλα αυτά ,όμως ,σχετικοποιούνται  αν ενταχθούν σε ένα ευρύτερο διακύβευμα κοινωνικής και εθνικής αυτοσυντήρησης .Τα πρόσφατα ιστορικά παραδείγματα στην Λ.Αμερική είναι ενδεικτικά μιας μεγάλης σχετικότητας (Λούλα,Μοράλες κλπ)  Η ρήση "όλα θα είναι διαφορετικά την επόμενη μέρα " έχει καθολική ισχύ. Επομένως , αφορά και την προεκλογική πλατφόρμα του πρωτοπόρου  και τους πιθανούς παίκτες του νέου παιγνίου.
Η απραγματοποίητη αριστερή ενότητα παραδόξως λειτουργεί υπέρ της προοπτικής αυτής. Καθώς στρεσάρει τους πιθανούς εταίρους στην διεκδίκηση του ενδοαριστερού εκλογικού  πλάσματος  , τους ωθεί  να γίνουν οι ίδιοι πιο ακριβείς και συγκεκριμένοι για να επιβιώσουν. Το πρόταγμα της κυβέρνησης μεταβιβάζεται ως κύμα σε όλους τους εμπλεκόμενους, και τους εξειδικεύει περαιτέρω .Η εκλογική επιτυχία της Δημαρ η είσοδος των Οικολόγων στην βουλή  , η συντήρηση ή αύξηση του ΚΚΕ σε ανεκτά επίπεδα αποτελούν, την προϋπόθεση μιας αριστερής κυβέρνησης. Ωστόσο τίποτα από αυτά δεν μπορεί να γίνει αν οι πιθανοί εταίροι  δεν γίνουν πιο συγκεκριμένοι. Η  αυτοσυντήρηση των δυνητικών συμμάχων δημιουργεί ένα πλεόνασμα το οποίο πιστώνεται σε αυτόν που μιλάει εξ´ ονόματος του συνόλου της αριστεράς. Στην άλγεβρα της ενωμένης αριστεράς το άθροισμα των δυνάμεων της έχει αξία μόνο για αυτόν που το βλέπει.Η απραγματοποίητη αριστερή προεκλογική ενότητα , δημιουργεί ακριβώς τις πιο στιβαρές αριστερόφωνες οντότητες οι οποίες μόνο ως τέτοιες μπορούν να συνεισφέρουν. Η αριστερή κυβέρνηση δεν υφίσταται με γονατισμένους τους καλεσμένους τους δυνητικούς εταίρους. Αλλιώς το σκηνικό με ένα κόμμα επικυρίαρχο μιας ασθμαίνουσας λοιπής αριστεράς θα μεταφέρει την κυβερνητική πίεση στο εσωτερικό του. Θα μεταβληθεί ακουσίως σε ένα κρατικό μόρφωμα.

Η αριστερή κυβερνητική προοπτική  γίνεται πλαστική γιατί είναι οιονεί κυβέρνηση. Χωρίς ένα ευρύ παλλόμενο  λόγο - πλαίσιο , χωρίς μια  επέκταση προς τις όλες αντιφάσεις της κοινωνίας και οικονομίας του 2012 , δεν υπάρχει καμία δυναμική. Τα επεισόδια συγκρότησης της syrizanexartisia  ανήκουν ακριβώς στο  θεμιτό οργανικό συντονισμό με τις συχνότητες πέραν της αριστερής ραδιοφωνικής μπάντας .Οι " μη προνομιούχοι" αποτελούν όλο και περισσότερο λέξη κλειδί στο λόγο του Τσίπρα.Ο προεκλογικός λόγος , το ύφος και η δυναμική της ομιλίας  του Τσίπρα στην Ομόνοια αποτελούν μια τελετουργική κατάθεση η οποία υπερβαίνει τους εμπνευστές της και εκτελεστές της. Οι  φίλοι  και ψηφοφόροι  θα απολαύσουν την εκλογική επιτυχία αλλά θα πρέπει να δοκιμάσουν τις αντοχές τους στο αναμενόμενο σλάλομ .Το εθνικό ακροατήριο  των μη προνομιούχων ήταν εκεί....
Στο φως αυτής της ανάλυσης το αίτημα της αριστερής διακυβέρνησης πυροδοτήθηκε από τον αφέτη εμπνευστή, αλλά ταξιδεύει αυτόνομο πλέον. Η κατανόηση αυτής της αυτονομίας είναι θεμελιακή για  όσους ενδιαφέρονται πραγματικά για την επιτυχία του, και όχι για την χρήση του ως προεκλογικό τρικ. Όποιος λοιπόν έχει ένα πραγματικό ενδιαφέρον για μια νέα αριστερή διακυβέρνηση έχει πολλούς και ενδιαφέροντες τρόπους να το εξυπηρετήσει. Ας τους εξαντλήσει όλους.


Ιστότοπος εικόνας:http://www.russianartandbooks.com/cgi-bin/russianart/00955A
Read more..
Η syrizanexartisia συγκροτείται η dimarodrasis καθεύδει

Για την ορολογία dimarodrasis, syrizanexartisia εδώ

Προφανώς η προεκλογική καταιγίδα της εβδομάδας είναι η ανοικτή πρόσκληση Τσίπρα προς τους Ανεξελ για ψήφο ανοχής. Πρόκειται αναμφίβολα για μια πολύ ενδιαφέρουσα κίνηση, γιατί ακριβώς μετατοπίζει το πολιτικό ενδιαφέρον από τις αξιώσεις συνέπειας των προτάσεων ,στις αξιώσεις συνθέσεων τους.Η συγκρότηση της syrizanexartisia είναι μια σύγχρονη κίνηση που αποδεικνύει την ανάγκη ετερογενών συνθέσεων ως μοναδική λύση στα αδιέξοδα. Είναι ένα βήμα που αναδεικνύει ένα ιδιόρρυθμο ζήτημα , αυτό του πρωτείου της μορφής της πολιτικής  πρωτοβουλίας έναντι του περιεχομένου της.
Η απογοήτευση βέβαια είναι για την πλευρά της dimarodrasis η οποία κάλλιστα θα μπορούσε να αξιοποιήσει την κυβερνητική αυτή πρόταση και να αντιπροτείνει την δική της συγκρότηση . Αντ’ αυτού προτίμησε την μετατόπιση της συζήτησης με βάση το κριτήριο της " αριστερής" συνέπειας.

Ο Τσίπρας  επιχειρεί  κάτι που είναι απενοχοποιημένο και δυναμικό. Ανεξάρτητα από το περιεχόμενο της ενδεχόμενης συνεργασίας η ιδέα της ετερογενούς συνεργασίας ανταποκρίνεται στις πιο σύγχρονες ανάγκες όπου τα υποκείμενα της πολιτικής είναι υβριδικά, πολυσθενή , σύνθετα , πολυπρισματικά .Αν ο αντιμνημονιακός αγώνας έχει για κάποιους αξία , το ότι αυτό το μέτωπο  περιλαμβάνει συντηρητικούς ,φοβικούς με τη μετανάστευση και υπερπατριώτες είναι μια αδρή αναπόδραστη πραγματικότητα. Την ίδια ισοδύναμη και ισόμορφη πραγματικότητα εκφράζει και ταύτιση   αποχρώσεων και επιδιώξεων πχ των πανεπιστημιακών μεταρρυθμιστών προερχόμενων από διαφορετικά ρεύματα. Η μορφή της συγκυριακής συμμαχίας είναι ακριβώς η ίδια.Η πρόταση του Τσίπρα δεν είναι τερατογένεση σε ένα πληθυσμό ομαλότητας, είναι δημιουργική όσο ήταν για μερικούς η συμμετοχή του Λαος στην κυβέρνηση Παπαδήμου.

Αν απέναντι στην δημιουργική αυτή ιδέα εφαρμοστεί ο έλεγχος με βάση το κριτήριο της αριστερής συνέπειας, τότε αναπόδραστα το κριτήριο δεν μπορεί να γενικευθεί, γιατί αυτόν δεν υπάρχει αντικειμενικά .Αν όμως  αντίστοιχα εφαρμοστεί ο έλεγχος με βάση το κριτήριο της εσωτερικής συνέπειας της πρότασης  σε σχέση την δική της στοχοθεσία ,τότε το κριτήριο γενικευμένο μπορεί να εφαρμοστεί σε όλους. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ προκρίνει αυτή τη λύση για τους δικούς του λόγους ,το ερώτημα είναι ,οι άλλοι τι αντίστοιχο προκρίνουν για τη δική τους προοπτική;
Η μορφή της syrizanexartisia είναι αυτή που προκαλεί αμηχανία και όχι το περιεχόμενο της. Ωστόσο εδώ προκύπτει το ερώτημα αν μπορεί να γενικευθεί η μορφή αυτή.Η γενίκευση αυτή είναι θεμελιακά , καταστατικά  αξιωματικά αδύνατη γιατί το σύστημα υπάρχει μόνο και μόνο ως  συνύπαρξη τελετουργικών και λειτουργικών διαδικασιών. Το σύστημα λειτουργεί λόγω της ποικιλίας του. Η ποικιλία δεν ορίζεται με βάση μόνο τον μονήρη άξονα αριστερά δεξιά, αλλά και μέσω μιας μη γραμμικής , ασυνάρτητης συσχέτισης Τελετουργίας και Λειτουργίας

Τελετουργικές είναι οι πολιτικές δυνάμεις που η ρητορική τους εδραιώνεται σε αξιώσεις εσχατολογίας, ευθύγραμμης ιστορικότητας, ιστορικού πεπρωμένου και θυσίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν λόγο στην συγκυρία, αλλά ότι ο λόγος τους λειτουργεί συμβολικά, ως πηγή συγκρότησης αυτοπροστασίας  και επιβίωσης. Οι τελετουργικες αυτές δυνάμεις είναι το θεμέλιο της πολιτικής συμβίωσης καθώς τοποθετούν το όριο της. Αλλοίμονο αν η πολιτική είναι μόνο ορθολογιστική. Το ΚΚΕ δεν είναι σημαντικό γιατί είναι " κομμουνιστικό " , είναι  παράγων σταθερότητας γιατί εμπλουτίζει την τελετουργία της δημοκρατίας με αυθεντικά λαϊκά δρώμενα  ισχυρής  βιοψυχικής εκφόρτισης.

 Λειτουργικές είναι οι πολιτικές δυνάμεις που η ρητορική τους έχει αξιώσεις ορθολογιστικής διαχείρισης  , μηχανικής αρτιότητας και επιδιώκουν να λειτουργήσουν μέσω των κρατικών υπομοχλίων. Οι αστικές κυβερνητικές δυνάμεις είναι κατ´ εξοχήν λειτουργοί.
Το ενδιαφέρον της συγκυρίας είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί ένα άλμα από την τελετουργία στην λειτουργία ,σε χρόνο dt , έχοντας την βασική του κοινωνική συνιστώσα , τις μορφωμένες μικροαστικής δυνάμεις ,να λειτουργούν εντός της τελετουργικής συμβολικής διάστασης της πολιτικής. Η Δημαρ έχει ήδη διαβεί το στάδιο αυτό με προφανή εγκατάλειψη οποιασδήποτε αξίωσης συμμετοχής στο αριστερό τελετουργικό δρώμενο.Το άλμα αυτό απαιτεί προφανώς εξηγήσεις. Τις άκουσα και είδα σχεδόν όλες, με προσοχή. Η  ορθολογική διαύγαση  της προσέγγισης προς τους Ανεξελ, με κριτήρια αριστερής ή ακόμα μαρξιστικής συλλογιστικής ,αδικεί κατάφορα τους διαχειριστές της. Αντί μιας κινηματικής άλγεβρας   θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν καλύτερα τις γόνιμες διερευνήσεις της πολιτικής θεολογίας. Στα συμφραζόμενα του Λένιν ο Καμένος δεν " βγαίνει" ούτε με spiked μπάφο από το Φιέρι. Εντός μιας κατανόησης μετατόπισης από τον ησυχασμό στην ιεραποστολή όλα γίνονται πιο καθαρά.

Παράλληλα  η κριτική στον Τσίπρα περί μιας δεξιάς μετατόπισης εντός του κλασσικού άξονα  δεξιά αριστερά είναι άδικη, άστοχη, υποβολιμαία και εκ του πονηρού. Ο Τσίπρας και η υπό διαμόρφωση Syrizanexartisia εισέρχονται στο πεδίο της εφαρμογής ως περίπου αυθεντική παρθενογένεση , μόνο που το νεογνό είναι ακριβώς αυτή η σύνθεση. Η συνθετική κίνηση είναι προς έπαινο, το περιεχόμενο είναι προς πιθανό έλεγχο.

Οι τελετουργικές δυνάμεις προφανώς θα δικαιωθούν εντός των αιώνιων επίδικων της θεολογίας τους,  αλλά αναγκαστικά θα παραμείνουν εντός των δρώμενων και ευχελαίων  του ναού .Εντός του ιερού τους χώρου έχουν προφανώς το υπέρτατο σεβασμό μας.
Οι άλλες λειτουργικές δυνάμεις δείχνουν αιφνιδιασμένες. Για  λόγους που σχετίζονται από την προϊούσα αποιδελογικοποίηση του χώρου και την καθολική επικράτηση του ψευδοορθολογισμου του "συγκεκριμένου"  η dimarodrasis η οποία έχει αυθεντικά στοιχεία μιας επιτυχημένης σύνθεσης, αντί να αξιοποιήσει την γενναιόδωρη απενοχοποίηση, επαναφέρει τον κλασσικό , του πρώτου ημιχρονίου του περασμένου αιώνα, άξονα δεξιά αριστερά. Αν δημιουργείται μια left patriot synthesis ,  η left liberal synthesis γίνεται ξαφνικά démodé παρότι θα έπρεπε να κεφαλοποιήσει την εξέλιξη.

Στις μέρες που απομένουν , λοιπόν , ελπίζω η syrizanexartisia να συγκροτηθεί περαιτέρω  ως στιβαρή προσδοκία,  η δε dimarodrasis  να απενοχοποιηθεί και να συγκρουστεί μαζί της στο επίδικο του περιεχομένου  και όχι στο άνοστο επίδικο της σύνθεσης. Αυτό το επίδικο είναι de facto λυμένο. Έτσι προβλέπεται να  είναι η πιο ενδιαφέρουσα ,αναπάντεχη ,προεκλογική εβδομάδα, που θα περιπλέξει τα συνειδησιακά  προβλήματα πολλών.
Read more..
Μαθήματα Ζωολογίας:Dimarodrasis Encefalicus ,Syrizanexartisia Vulimicus

Η ταξινόμηση στην ζωολογία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα.
Αυτό που γίνεται με τα παλαιοντολογικά ευρήματα είναι αξιοπρόσεκτο. ‘Οταν ανακαλύπτεται   κάποιο παλαιοντολογικό εύρημα το κατατάσσουμε ως τον χαμένο κρίκο μιας αλυσίδας που έλειπε για να τεκμηριώσει μια στερεή θεωρία εξέλιξης. Όπως όμως απέδειξε ο Agamben (1) πάντα θα υπάρχει ένας χαμένος κρίκος γιατί η ταξινόμηση γίνεται με βάση ένα άρρητο θεμέλιο: η ύπαρξη της "ανθρωπότητας" σε συμμετρία και αντιδιαστολή με μια "ζωότητα”. Επομένως για να υπάρχουμε ως έννοια "άνθρωποι" δημιουργούμε μια εννοιολογική "νεκρή ζώνη" πέραν της οποίας υπάρχουν τα "ζώα". Η ύπαρξη της " εννοιολογικής νεκρής ζώνης" δηιμουργεί αναγκαστικά την ανάγκη ύπαρξης " κρίκων" τους οποίους θα ανακαλύπτουμε εσαεί. Επειδή όμως κάποτε και παλαιοντολογία έχει όρια, και με τα DNA κάπου το πράγμα μπερδεύεται η " νεκρή ζώνη" που θα ορίσει την ανθρωπότητα μεταφέρεται εντός της και έτσι δημιουργούμε καταστάσεις μη ανθρωπότητας γύρω μας με ανθρώπους απλά βιολογικά όντα χωρίς δικαιώματα, χωρίς υποχρεώσεις. Τα  ταξινομικά συστήματα λοιπόν είναι αυθαιρεσίες που δυναστεύουν τα αντικείμενα της μελέτης τους. Στην οργανική ταξινόμηση των Deleuze Guatari τα ζώα διαιρούνται σε οιδιπόδεια, συμβολικά και δαιμονικά: Εδώ ,οιδιπόδεια είναι τα κατοικίδια  ,συμβολικά όσα παραπέμπουν σε εξουσία και δαιμονικά όσα  ακριβώς αμφισβητούν το κλασσικό ταξινομικό  σύστημα των ειδών (πχ οι ορχιδέες που εκλύουν φερορμόνες μελισσών και ξεγελούν τα αρσενικά μελίσσια) .

 Αν θεωρήσουμε λοιπόν ότι οι ταξινομήσεις των ζώων έχουν μεγάλη σχετικότητα τότε έχουμε μερικά ενδιαφέροντα είδη.Εντός του βιότοπου της  μη εσχατολογικής τελετουργικής αριστεράς υπάρχουν δύο εκλογικά ζωάκια με διακριτές  αλλά και αφανείς διαφορές  : η Δημαροδράσις  (  Dimarodrasis Encefalicus (DE)) και η Συριζανεξαρτησία (Syrizanexartisia Vulimicus (SV)).Όπως πολλά από τα ανώτερα θηλαστικά τα ζωάκια έχουν μια διαφορά στις λειτουργίες μεταξύ δεξιών και αριστερών οργάνων και ένα ανεπαίσθητο αλληθωρισμό διαπιστώσιμο μόνο από ειδικούς.
Η DE είναι εγκεφαλικό ζωάκι. Διακρίνεται  από ένα  μαθηματικό ορθολογικό  μεταρρυθμισμό, θεωρεί το μνημόνιο  σύμπτωμα και το εκλογικό αποτέλεσμα καλό είναι να στρεσάρει το Φωτόπουλο της Γενοπ . Για την SV τα πάντα είναι μαθηματικά, αθροίσματα και ισοδυναμίες. Με το μαθηματικό της μυαλό ξέρει πως πίσω από τα αντιμνημόνια κρύβονται και πολλές λαμογιές. Λέξεις  κλειδιά μεταρρύθμιση, ισοδύναμα μέτρα ,ρεαλισμός.

Η SV είναι αυθόρμητη και λίγο βουλημική. Σε αυτή προεξάρχει η πολιτική βούληση, το μνημόνιο θεωρείται αυτόνομο ιστορικό στοίχημα και κατά βάθος το ζητούμενο των εκλογών είναι να μην αρέσει στη Μέρκελ. Για τη SV τα πάντα είναι απόφαση, κοινωνική βούληση και τα μαθηματικά  ακολουθούν. Ως συναισθηματικό ζώο βρίσκει όλους εκτός από τους τραπεζίτες να  έχουν δίκιο. Λέξεις  κλειδιά :πατρίδα, αριστερή ενότητα, Μέρκελ, τράπεζες.

Στην DE το βλέμμα  είναι απο τα αριστερά προς τα δεξιά , δηλαδή οι αριστεροί γουστάρουν φιλελεύθερους , ενώ οι ψευδοφιλελεύθεροι θεωρούν τον Φώτη κρατιστή. Στην SV η όψη είναι από δεξιά προς αριστερά όπου οι πατριώτες γουστάρουν πατριωτική αριστερά, ενώ οι αριστεροί κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν πως είναι οι second best των δεξιών φίλων τους.
Η ψυχολογία των  ζώων αυτών έχει μία ομοιότητα. Και τα δύο υποφέρουν από ενοχικό σύνδρομο, μια αίσθηση "Άστο καλύτερα" ,και καταβάλουν φιλότιμες προσπάθειες εκ των υστέρων να εξηγηθούν λογικά τα πάντα. Έτσι, λοιπόν υπάρχουν απόλυτα ορθολογικές αναλύσεις γιατί  η Δράση είναι τυπικά η πιο αριστερή επιλογή. Επίσης έχει εξηγηθεί με ενάργεια ότι ο Δημαράς και ο Μαριάς έπεσαν θύματα τροφικής δηλητηρίασης που προκαλεί στιγμιαίες  δεξιές παρορμήσεις ενώ συνήθως είναι αριστεροί, σε αντίθεση με την σταθερή Εδηκ του Νεοκλή Σαρρή  που υλοποίησε επιτέλους τις πάγιες κεντροαριστερές επιδιώξεις του Ιωάννη Ζίγδη.

Το ρεύμα είναι ξεκάθαρα με την SV .Φλερτάρει  με το 20 % και με λίγη καλή τύχη θα ανέβει και άλλο. Και οι δύο πλευρές της φαίνεται να κερδίζουν. Έχει  αμφίπλευρο δυναμικό λόγο είτε υπό τη μορφή της αριστερής η της πατριωτικής ενότητας. Οι αριστεροί της , βρίσκουν τα ολοφάνερα κοινά μεταξύ Μαίλη και Ματσαγγάνη,που υλοποιείται στο αίτημα της αριστερής εξουσίας, ενώ οι δεξιοί της , έχουν διαπιστώσει την προφανή συνάφεια μεταξύ Λαφαζάνη και Μαρκόπουλου που κρυσταλλώνεται στο αίτημα ενότητας των αντιμνημονιακών δυνάμεων.

Η DE φλερτάρει το 10 % που δεν είναι άσχημο και η δεξιά πλευρά της περιμένει ένα μικρό θαύμα για να μπει στη βουλή. Ο λόγος της αναγκαστικά είναι απολογητικός και πιο διχαστικός  σε σχέση με τον ενωτικό της SV.Ως γνωστόν μεταξύ  Μάνου και Μπακογιάννη υπήρξαν δυσεπίλυτες ιδεολογικές  διάφορες για τον αξιακό η ωφελιμιστικό περιεχόμενο του φιλελευθερισμού ,ενω μεταξύ Χατζησωκράτη και Παπαδημούλη οι γνωστές κόντρες για το ζήτημα του χρονισμού του ένοπλου περάσματος στο σοσιαλισμό και τις πιθανές πηγές προμήθειας των όπλων.

Για όσους ψάχνουν λοιπόν ένα pet για δώρο την έκτη Μαΐου έχουμε τις δύο πρώτες συμπαθείς επιλογές.
(1)G.Agamben: The open
(2)Deleuze Guatrari: A thousand plateaus
Read more..
Το τέλος μιας εποχής...
...Κάπως έτσι.
Επαναλαμβανόμενες διαπιστώσεις
Οι εκλογικές διαδικασίες " Εις το όνομα του ευρώ και της ευρώπης"
Εκλογές και μετεκλογική περίοδος
Το τέλος μιας εποχής...
...Κάπως έτσι.
Επαναλαμβανόμενες διαπιστώσεις
Οι εκλογικές διαδικασίες " Εις το όνομα του ευρώ και της ευρώπης"
Εκλογές και μετεκλογική περίοδος
Φεστιβάλ για την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας για τους Ρομά
...στην Ελλάδα του Μνημονίου...
Φεστιβάλ, στο πλαίσιο του διακρατικού προγράμματος “I am Roma, Changing Mindsets”, διοργανώνει ο δήμος Ηρακλείου μέσω του Τμήματος Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων και σε συνεργασία με τις Κοινωνικές Υπηρεσίες του Δήμου . Το φεστιβάλ θα γίνει αύριο, Παρασκευή 18 Μαΐου από τις 10 το πρωί έως τις 2 το μεσημέρι στο Αίθριο της Λότζια.

Read more..
Κ.Γ. Καρυωτάκης: ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

ποιητικό ανθολόγιο 2012 ["μπήκαμε στον 4ο χρόνο"] ,  με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

για τον Μάϊο: Κυριάκος Κατζουράκης

Read more..
Μια άλλη μέρα...

[...] Αποτέλεσμα εξαιρετικά συντριπτικό για τα κόμματα και τα πρόσωπα που οδήγησαν τη χώρα στην κρίση. Μια κρίση που έφερε Μνημόνια και συμβάσεις...μια κρίση που διαλύει τους αδύναμους αρμούς της ελληνικής κοινωνίας. Κρίση θεσμών και πολιτικής. Η πολιτική υπερσκελίζεται από την οικονομία - σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο - υποχωρεί αδύναμη να υπερασπισθεί εκείνους που πλήττονται περισσότερο από τα επώδυνα μέτρα των τελευταίων χρόνων.

Αλλάζει κάτι... Ναι! Αναδεικνύονται παθογένειες και υστερήσεις. Την ίδια στιγμή που το ΚΚΕ αναχωρεί από τη ζώσα πραγματικότητα, κουρασμένο και παρηκμασμένο αποσύρεται στην ασφάλεια του ποσοστού του, την ίδια στιγμή, αναδύεται ο ναζιστικός εσμός της Χρυσής Αυγής. Είναι σήμερα - αργά και βασανιστικά- επιτακτική η ανάγκη όρθωσης ενός τοίχου απέναντι σε αυτό το "φαινόμενο". Εδώ τα λόγια είναι λειψά: Απαιτούνται πράξεις. Με ευθύνη όλων των δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου. 

Αλλάζει κάτι... Ναι! Ένα νέος κόσμος συναντάει την κάλπη της αριστεράς. Για πρώτη φορά. Δεν έχουν διαμορφωθεί "σχέσεις εμπιστοσύνης" -πολύ περισσότερο οργανικές σχέσεις- όμως το βήμα έχει συντελεσθεί. Αξίζει κατά τη γνώμη μας να σημειωθεί τούτο: οι πολίτες -άντρες και γυναίκες- που επέλεξαν την αριστερά αναζητούν και νέα στέγη και νέα πρόταση. Πρόταση διακυβέρνησης. Αυτό είναι χαρακτηριστικό της κουλτούρας και της ταυτότητάς τους. Η αριστερά από τη μεριά της έχει -ίσως για πρώτη φορά μετά την εμπειρία της ΕΔΑ- την ευκαιρία της όσμωσης με τα προβλήματα και τις ανάγκες αυτού του άγνωστου, νέου ακροατηρίου της. Σε συνθήκες νίκης...μένει να αποδειχθεί αν έχει και την δυνατότητα...

Αλλάζει κάτι...Ναι! Οι κοινωνικές διεργασίες και αλλάγες που επέφεραν οι ασκούμενες πολιτικές φέρνουν -εν σπέρματι- και πολιτικές αλλαγές. Ο χώρος της σοσιαλδημοκρατίας βρίσκεται σήμερα άστεγος. Κατά τη γνώμη μας και συσμπερασματικά είναι αναγκαίο να υπάρξει η αριστερά της ευθύνης που θα θέσει ως πρωταρχικό ζητούμενο την παραγωγή πλούτου και θα εγγυηθεί το δεύτερο βήμα που θα είναι η αναδιανομή του...

Μια άλλη μέρα[...]


Read more..
Αριστερά!
...Ο δρόμος είναι πάντοτε μπροστά! Μέσα στην κρίση που μας περιβάλλει, γυρίζουμε στις ρίζες μας να αντλήσουμε δυνάμεις. Δυνάμεις, ώστε να τολμήσουμε να θέσουμε τα ερωτήματα. Ερωτήματα για το σήμερα και το μέλλον. Να αρνηθούμε τις βεβαιότητες μας και να κρατήσουμε την ιδέα που τάραξε τα νιάτα μας: να κάνουμε καλύτερο τούτο τον κόσμο...

Τώρα που ένας κύκλος κλείνει σημεία προσδιορίζουν τους καιρούς που έρχονται...

Καλό βόλι!  Να νικήσουμε το φόβο...


Read more..
Έχω αποφασίσει λοιπόν τι θα ψηφίσω...

γράφει η Μaria Lin

Θα ψηφίσω κατ΄αρχήν μέσα από μια αριστερή οπτική, όπως εγώ προσδιορίζω το "αριστερό"... Θα ψηφίσω ένα κόμμα που δεν είμαι μέλος του. Που έχω διαφωνήσει και διαφωνώ σε πολλά. Που έχω θυμώσει για θέσεις που κατά καιρούς παίρνει. Που κάποιες στιγμές μου δίνει μια εικόνα "θολή".  Που "μου" είχε πει ότι θα "τολμά" χωρίς να υπολογίσει το πολιτικό κόστος αλλά διαπίστωσα ότι συχνά δεν το έκανε.Που κάποια μέλη και στελέχη του με έχουν πικράνει και θυμώσει...


Read more..
Ανεχόμαστε τη βία, ηδονικά
ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ «Η τράπεζα καιγόταν και δεν είχε βγει ακόµη»
ON LINE ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Αυτός ο κόσμος μπορεί ν' αλλάξει Κεμάλ...
Οι θέσεις της «Δημοκρατικής Αριστεράς» για τη δημόσια υγεία
Lenin Reloaded: Red Alert!!!
Lenin Reloaded: Μια μικρή νίκη
Lenin Reloaded: Δύο κινήσεις
Lenin Reloaded: Der Stand der Dinge
Lenin Reloaded: Το πρόσωπο της ιταμότητας, Ελλάδα 2012
Πώς ο Κέινς θα έλυνε την κρίση της Ευρωζώνης


Πηγή: ΜΑΑ
Των Marcus Miller και Robert Skidelsky, από τους Financial Times, 16/5/2012
Μεταφραση Αριάδνη Αλαβάνου

 Σχεδόν πριν από 100 χρόνια , ένας νεαρός αξιωματούχος του βρετανικού υπουργείου Οικονομικών επιδίωξε να συμβουλεύσει τους Ευρωπαίους πολιτικούς πώς θα έπρεπε να χειριστούν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα εφιαλτικά εξωτερικά χρέη. Υποστήριξε ότι υπήρχε ένα όριο στην ικανότητα μιας χώρας να εξυπηρετεί το χρέος. Εκείνοι που περίμεναν περαιτέρω πληρωμές ήταν μοιραίο να απογοητευτούν. Ακόμη περισσότερο, οι προσπάθειες των πιστωτών να καταβληθούν περαιτέρω πληρωμές θα απέβαιναν επικίνδυνες πολιτικά. “Εάν υπογράψουν [οι οφειλέτες]”, έγραψε σε ένα φίλο, “δεν θα μπορούν πιθανώς να τηρήσουν κάποιους από τους όρους και το αποτέλεσμα παντού θα είναι αναταραχή και ξεσηκωμός”. Συνέστησε ένα γύρο ακύρωσης χρεών μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών , ένα σχέδιο που –με μια μονοκοντυλιά-- θα εξάλειφε μεγάλο μέρος του προβλήματος. Όταν αγνοήθηκε από τις κυβερνήσεις των πιστωτών, ο Τζον Μέιναρντ Κέινς παραιτήθηκε από το αξίωμά του για να γράψει το έργο  Economic Consequences of the Peace (Οικονομικές Συνέπειες της Ειρήνης).
Βεβαίως, στη σημερινή Ευρώπη τα πράγματα έχουν αντιστραφεί εντελώς. Δεν είναι η Γερμανία που υποφέρει υπό το μη βιώσιμο δημόσιο χρέος, αλλά οι νότιοι εταίροι της Ευρωζώνης.

Ποια είναι η συμβουλή της Γερμανίας; Απάντηση: τα οικονομικά της λιτότητας. Οι χώρες με υψηλό δημόσιο χρέος πρέπει να αυξήσουν τους φόρους και να κόψουν τις δαπάνες ανεξαρτήτως των συνεπειών στην πραγματική οικονομία. Στην Άνγκελα Μέρκελ αρέσει να επικαλείται το παράδειγμα της Σουαβής νοικοκυράς: “Μακροπρόθεσμα δεν μπορείς να ζεις πέρα από τα μέσα που διαθέτεις”. Βάση της γερμανικής θέσης είναι η πεποίθηση ότι η λύση του προβλήματος του χρέους είναι αποκλειστική ευθύνη της χώρας-οφειλέτη. Αντιθέτως, ο Κέινς θεωρούσε ότι θα έπρεπε να επωμιστούν τόσο οι πιστωτές όσο και οι οφειλέτες το καθήκον να βγάλουν τις οικονομίες από το λάκκο μέσα στον οποίον τις είχαν ρίξει από κοινού. “Αυτοί που επιμένουν με απόλυτο τρόπο στην τήρηση των συμβολαίων είναι οι πραγματικοί γονείς της επανάστασης”, έγραψε το 1923.
Τα οικονομικά αποτελέσματα αυτής της πολιτικής γίνονται όλο και πιο σαφή μέρα με τη μέρα: σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, σε αντίθεση με τις BRIC (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία , Κίνα), η Ευρώπη έχει σταματήσει να μεγεθύνεται οικονομικά – και δεν υπάρχει ελπίδα οικονομικής μεγέθυνσης σύντομα. Ούτε, προφανώς, πρόκειται να λυθεί το πρόβλημα του χρέους. Εφόσον εγγύηση για το δημόσιο χρέος είναι η ικανότητα των πολιτών να πληρώνουν φόρους , η ύφεση και η ανεργία υπονομεύουν την ικανότητα εξυπηρέτησης των χρεών και την αξιοπιστία των χωρών στις κεφαλαιαγορές, όπως φάνηκε την τρέχουσα εβδομάδα με τις ανοδικές αποδόσεις στις αγορές χρέους των νοτιο-ευρωπαϊκών χωρών.
Οι πολιτικές συνέπειες είναι, αν μη τι άλλο, ακόμη χειρότερες. Οι συνομιλίες για τη συγκρότηση κυβέρνησης στην Ελλάδα κατέρρευσαν. Δεν μας εξέπληξε αυτό το γεγονός: καμιά κυβέρνηση που υπόσχεται αμιγή λιτότητα ως λύση στη εξυπηρέτηση του χρέους δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τους ψηφοφόρους της με αυτοπεποίθηση.
Ωστόσο, η Ελλάδα αποτελεί ένα ακραίο παράδειγμα. Οι κεντρώες κυβερνήσεις σε όλη τη Μεσόγειο θεωρούνται όλο και περισσότερο από τους πολίτες τους ως ανίσχυρες. Δεν έχουν ανεξάρτητη νομισματική πολιτική, δεν έχουν την εξουσία να υποτιμήσουν το νόμισμα, δεν έχουν το δικαίωμα να επιβάλουν ελέγχους στα κεφάλαια, έχουν περιορισμένη ικανότητα να υποστηρίξουν εγχώριες επιχειρήσεις που χρεοκοπούν και τώρα παίρνουν την εντολή να σφίξουν τη δημοσιονομική πολιτική. Όταν αποτυγχάνει η μετριοπάθεια, έρχεται η ώρα που οι πολίτες στρέφονται προς εκείνους οι οποίοι τους υπόσχονται ότι θα πάρουν την εξουσία στα χέρια τους, είτε αυτοί βρίσκονται στη δεξιά είτε στην αριστερά – σε οτιδήποτε άλλο εκτός από το λιπόψυχο κέντρο. Αυτό συνέβη τη δεκαετία του 1930. Και αποτελεί ιστορική ειρωνεία που οι ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες απέφυγαν την επανάληψη της Μεγάλης Ύφεσης ύστερα από την τραπεζική κρίση να οδηγούνται τώρα σε ένα τυφλό αδιέξοδο παρόμοιο με αυτό που οδήγησε στον εξτρεμισμό μετά από εκείνη την καταστροφή. Η γερμανική ιστορική μνήμη κρατά πολύ ζωντανή την ανάμνηση του υπερπληθωρισμού του 1920-23. Αλλά πιθανώς ξεχνά πως ήταν ο αποπληθωρισμός και η Μεγάλη Ύφεση που έφεραν τον Χίτλερ στην εξουσία το 1933.
Ένα από τα μαθήματα της ιστορίας είναι ότι τα δημόσια χρέη πρέπει να τα χειριζόμαστε με τρόπους που δεν καταστρέφουν ούτε την οικονομία ούτε τις κεντρώες πολιτικές δυνάμεις. Η Ευρώπη έχει μερικούς από τους καλύτερους –και καλύτερα πληρωμένους-- ειδικούς στα οικονομικά σ' όλο τον κόσμο. Ας επιτρέψει στο ταλέντο τους να βοηθήσει τις κυβερνήσεις να απομακρύνουν την τροχοπέδη και να επινοήσουν τρόπους μείωσης του χρέους χωρίς λιτότητα.
Αν αυτό σημαίνει δαπάνες για έργα που θα χρηματοδοτηθούν εκτός ισολογισμού με αμοιβαία εγγυημένες υποχρεώσεις ή με πιο υψηλούς φόρους, ας το κάνει. Αν αυτό σημαίνει ουσιαστική αναδιάρθρωση των δημοσίων χρεών που θα μετατραπούν σε τιμαριθμοποιημένο χρέος ή σε ομόλογα οικονομικής μεγέθυνσης ή σε περιόδους χάριτος μέχρι οι χώρες να επιστρέψουν στην οικονομική μεγέθυνση, ας το κάνει. Αν απαιτείται μετατόπιση μέρους της χρηματοδότησης του χρέους στις μεγαλύτερες γενιές που οφείλουν το χρέος και αυτό το πολιτικό θέμα πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στις ευρωπαϊκές χώρες να μεγεθύνουν τις οικονομίες τους. Για μια χώρα, όμως, όπως η Ελλάδα που βρίσκεται σε τόσο απελπιστική κατάσταση, η συντεταγμένη έξοδος από το ευρώ ώστε να ξανακερδίσει την ανταγωνιστικότητά της φαίνεται η καλύτερη επιλογή. Ωστόσο, είναι προς το συμφέρον τόσο της Ελλάδας όσο και των πιστωτών της η υποτίμηση που θα ακολουθήσει να είναι ελεγχόμενη. Δεν πρέπει να προσθέσουμε νομισματικούς πολέμους στο σωρό των σημερινών προβλημάτων μας.
 Οι συγγραφείς είναι, αντίστοιχα, καθηγητής οικονομικών και επίτιμος καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Warwick.

Read more..
Και Ευρώ και Βαρβαρότητα;


ΠΗΓΗ: ΜΑΑ
Θεόδωρος Μαριόλης - Αν. Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Τέσσερα χρόνια μετά την εισαγωγή του ευρώ, το πόρισμα αναλυτικής μελέτης σκοπιμότητας του βρετανικού υπουργείου οικονομικών ήταν το εξής: «Παρά τους κινδύνους και το κόστος από την καθυστέρηση και τα οφέλη από την ένταξη, δεν στοιχειοθετείται, προς το παρόν, καθαρά και αδιαμφισβήτητα η συμμετοχή της χώρας στην ΟΝΕ.

Η απόφαση της άμεσης ένταξης δεν θα εξυπηρετούσε το εθνικό οικονομικό συμφέρον.». Ποια ήταν ή, έστω, είναι η αντίστοιχη μελέτη του ελληνικού υπουργείου οικονομικών;

Πριν από μία δεκαετία, η συντριπτική πλειοψηφία των μελετητών και των πολιτικών κομμάτων υποστήριζε, για να το διατυπώσω με μετριοπάθεια, ότι η Ζώνη του Ευρώ (ΖΕ) «συμβάλλει στην εξυπηρέτηση των τριών βασικών σκοπών της οικονομικής πολιτικής, ήτοι στη μικροοικονομική αποτελεσματικότητα, στη μακροοικονομική σταθερότητα και στην ισόρροπη ανάπτυξη μεταξύ χωρών και περιοχών». Σήμερα, αποφασίζεται και επιβάλλεται η ανάληψη κάθε πιθανής και απίθανης θυσίας από την Ελλάδα προκειμένου να συντηρηθεί η συμμετοχή της στη ΖΕ ή, κατά άλλους, να αποφευχθεί η αποσύνθεση της τελευταίας. Πρόκειται, άραγε, για στατιστική αστοχία του ευρωπαϊκού οικοδομήματος ή για αναπόφευκτο αποτέλεσμα της εγγενούς δυναμικής του;


          Με το Σύστημα του Ευρώ συντελούνται οι ακόλουθες «γεωλογικές μετατοπίσεις»:

1. Η παραγωγή των διεθνώς εμπορεύσιμων εμπορευμάτων μεταφέρεται, όλο και περισσότερο, σε εκείνες μόνον τις επιχειρήσεις που σημειώνουν την απολύτως υψηλότερη, ενδοζωνικά, συνολική παραγωγικότητα (εργασίας και κεφαλαίου).

2. Τελειώνει, οριστικά και αμετάκλητα, ο όποιος ενεργός ρόλος της εθνικής οικονομικής πολιτικής. Οι εθνικές αρχές αναγκάζονται, είτε το επιθυμούν είτε όχι, να ανταποκρίνονται, με τον ίδιο πάντοτε τρόπο και με τα ίδια πάντοτε ελάχιστα και μονόπλευρα μέσα-εργαλεία (περικοπές μισθών και δημοσίων δαπανών) στη συγκυρία, παρά να την διευθετούν ή, έστω, να την επηρεάζουν.

3. Υπό την πίεση που αναπτύσσει η αναγκαιότητα της ενδοζωνικής αντιστοίχησης μισθών-συνολικής παραγωγικότητας και η ελεύθερη μετακίνηση του εργατικού δυναμικού, αναδιαρθρώνεται η σύνολη διαδικασία αναπαραγωγής της εργασιακής δύναμης (δηλαδή, από το εκπαιδευτικό μέχρι και το συνταξιοδοτικό σύστημα) και συστήνεται «απελευθερωμένη, ευέλικτη και ευρωπαϊκά ενιαία αγορά εργασίας».

          Ο συνδυασμός όλων αυτών των μεταβολών δεν παραπέμπει παρά στη σύσταση ανόθευτου, από εξωαγοραίες «στρεβλώσεις» και κοινωνικούς περιορισμούς, κεφαλαιοκρατικού συστήματος, το οποίο θα συμπληρωθεί, όταν και όποτε λάβει «σάρκα και οστά», με το εποικοδόμημα-στάδιο της «Πλήρους Οικονομικής Ένωσης». Ωστόσο, το κύριο ζήτημα, αυτή τη «στιγμή», είναι ότι οι χώρες με χαμηλά επίπεδα παραγωγικότητας έχουν στραφεί στην παραγωγή «παραδοσιακών ή εντάσεως φυσικών πρώτων υλών και ανειδίκευτης εργασίας» εμπορευμάτων και διεθνώς μη εμπορεύσιμων εμπορευμάτων, γεγονός που έχει, χωρίς αμφιβολία, οδυνηρές συνέπειες για τα εξωτερικά και δημόσια ελλείμματα και χρέη, καθώς επίσης και για την απασχόληση, ενώ οι χώρες με υψηλά επίπεδα παραγωγικότητας έχουν στραφεί στην παραγωγή «εντάσεως τεχνολογίας και εξειδικευμένης εργασίας» εμπορευμάτων. Οι λόγοι είναι:

1. Η ύπαρξη «εξωτερικών και εσωτερικών οικονομιών κλίμακας».

2. Η ευθυγράμμιση του ενδοζωνικού προτύπου παραγωγικής εξειδίκευσης με την κλίμακα των – εν ενεργεία – συγκριτικών και των – εν δυνάμει – απολύτων πλεονεκτημάτων.

3. Η έκφραση όλων των ενδοζωνικών τιμών σε ένα και το αυτό «σκληρό» νόμισμα, το ευρώ, η οποία εξασθενεί σημαντικά την ανταγωνιστικότητα (μετρούμενη σε όρους πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας) των χωρών χαμηλής παραγωγικότητας ως προς τον υπόλοιπο κόσμο.

          Έπεται, λοιπόν, ότι η ανάληψη θυσιών από την Ελλάδα κάθε άλλο παρά συνιστά ατύχημα. Παρόλα αυτά δεν θα πρέπει να αντιπαρέλθουμε την «υποκειμενική» διάσταση του ζητήματος, ιδίως, μάλιστα, στο βαθμό που ουδείς (εκ των αρμοδίων, τουλάχιστον) κάνει τον κόπο να αναφερθεί σε αυτήν: Υφίσταται, άραγε, κάποια τροχιά μακροχρόνιας και βιώσιμης ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία εντός της ΖΕ; Εάν ναι, τότε ποια ακριβώς είναι αυτή; (σίγουρα, πάντως, δεν μπορεί να είναι η της «χρυσής δεκαετίας μεγέθυνσης» του 2000, όπου η συνολική καθαρή αποταμίευση της οικονομίας ήταν αρνητική!). Εάν όχι, τότε η συμμετοχή της στη ΖΕ δεν συνιστά τακτική άνευ στρατηγικού στόχου; Τέσσερα χρόνια μετά την εισαγωγή του ευρώ, το πόρισμα αναλυτικής μελέτης σκοπιμότητας του βρετανικού υπουργείου οικονομικών ήταν το εξής: «Παρά τους κινδύνους και το κόστος από την καθυστέρηση και τα οφέλη από την ένταξη, δεν στοιχειοθετείται, προς το παρόν, καθαρά και αδιαμφισβήτητα η συμμετοχή της χώρας στην ΟΝΕ. Η απόφαση της άμεσης ένταξης δεν θα εξυπηρετούσε το εθνικό οικονομικό συμφέρον.». Ποια ήταν ή, έστω, είναι η αντίστοιχη μελέτη του ελληνικού υπουργείου οικονομικών;

Read more..
Martin Wolf: Μετά την Ελλάδα… το χάος


ΠΗΓΗ: FT (euro2day)
Martin Wolf


Ο εκνευρισμός της ευρωζώνης με την Ελλάδα έχει πάρει ακραίες διαστάσεις. Στο κάτω – κάτω το 80% των Ελλήνων δηλώνουν υπερ της παραμονής στο ευρώ, αλλά μετά αποτυγχάνουν να εκλέξουν πολιτικούς έτοιμους να εφαρμόσουν τις συμφωνημένες μεταρρυθμίσεις. Κι αυτό τρελαίνει τους πιστωτές. Ολο και περισσότερο, τους γίνεται ευκολότερο να αποδεχτούν την ελληνική έξοδο, ίσως και να την καλωσορίσουν. Αλλά θα πρέπει να προσέχουν τι εύχονται. 


Μια έξοδος θα δημιουργήσει σοβαρούς κινδύνους. Ο κίνδυνος ντόμινο είναι εμφανής. Ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος είναι πιο κρυφός. Αλλά η ευρωζώνη ή είναι μια μη ανατρέψιμη νομισματική ένωση ή δεν είναι. Αν φύγουν χώρες που έχουν δυσκολίες, τότε δεν είναι. Κι αυτό θα είχε δύο σκληρά αποτελέσματα: Ο κόσμος δεν θα εμπιστεύεται ότι θα επιβιώσει και τα οικονομικά οφέλη από το ενιαίο νόμισμα θα εξαφανιστούν. 


Αυτοί οι κίνδυνοι δεν αφορούν μόνο την ευρωζώνη. Συνολικά, μιλάμε για την δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, με το μεγαλύτερο τραπεζικό σύστημα. Ο κίνδυνος να δημιουργήσει παγκόσμια κρίση μια ευρεία αναταραχή στην ευρωζώνη, είναι πραγματικός. Οσο τρομαχτική, είναι η πιθανότητα να γίνουν οι κρίσεις στην ευρωζώνη μόνιμο θέμα στην παγκόσμια οικονομία. 


Ποιοι είναι, λοιπόν, οι κίνδυνοι;

Ας ξεκινήσουμε με την Ελλάδα. Βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση. Η οικονομία της θα είναι μη ανταγωνιστική και σε ύφεση για πολλά χρόνια, αν όχι δεκαετίες. Όπως θα έπρεπε να είναι αναμενόμενο, το δυσλειτουργικό πολίτευμα κατέρρευσε. Οι πολιτικοί που πιστεύουν ότι μπορούν να κερδίσουν καλυτερους όρους πλησιάζουν πιο κοντά στην εξουσία. Και αυτό δημιουργεί ένα μεγάλο δίλημμα για τους εξωτερικούς υποστηριχτές: Είτε θα δώσουν στην Ελλάδα περισσότερα κεφάλαια για να μειωθούν τα προβλήματα, είτε θα επιμείνουν στο πρόγραμμα και θα ρισκάρουν την κατάρρευση. 


Ας δούμε τι θα σήμαινε μια κατάρρευση. 


Η διακοπή της εξωτερικής χρηματοδότησης θα προκαλούσε άτακτη κατάρρευση. Η κυβέρνηση θα χρεοκοπούσε. Η ΕΚΤ θα έκρινε ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν αποτελούν πλεον καλή εγγύηση και δεν θα λειτουργούσε ως δανειστής έσχατης ανάγκης. Θα ακολουθούσαν μαζικές τραπεζικές αναλήψεις. Η Αθήνα θα επέβαλε ελέγχους κεφαλαίου, θα εισήγαγε νέο νόμισμα, θα άλλαζε ονομαστικοποίηση στα εγχώρια συμβόλαια και θα κήρυττε στάση πληρωμών στα εξωτερικά συμβόλαια σε ευρώ. 


Αυτό σημαίνει χάος. Οι απλήρωτοι αστυνομικοί και στρατιωτικοί δύσκολα θα κρατούσαν την τάξη. Θα ξεσπούσαν ταραχές και λεηλασίες. Θα μπορούσε να ξεσπάσει και πραξικόπημα ή εμφύλιος. Το νέο νόμισμα θα υφίστατο υποτιμήσεις και ο πληθωρισμός θα εκτινασσόταν. 


Μεσοπρόθεσμα όμως, θα μπορούσε να αποκατασταθεί η τάξη. Ας υποθέσουμε ότι η Ελλάδα κατόρθωνε να θέσει υπό έλεγχο το δημοσιονομικό της έλλειμμα, που δεν είναι απίθανο αφού το ΔΝΤ προβλεπει πρωτογενές έλλειμμα 1% του ΑΕΠ φέτος. Ας υποθέσουμε ότι οι εξαγωγείς ξανάβρισκαν πρόσβαση στην αγορά της ΕΕ. Τότε, όπως ισχυρίζεται ο κ. Arvind Subramanian του αμερικανικού Peterson Institute for International Economics, η Ελλάδα θα απολάμβανε μια εύρωστη, αν και μάλλον πρόσκαιρη, άνθιση. 


Μια διατεταγμένη αποχώρηση θα κατέληγε πάλι περίπου εκεί, αλλά γρηγορότερα. Το εξωτερικό θα στήριζε το τραπεζικό σύστημα κατά την μετάβαση στο νέο νόμισμα περιορίζοντας την αναταραχή και την διολίσθηση του νομίσματος και την εκτίναξη του πληθωρισμού. 


Σε μια έκθεση που προκαλεί πολλές σκέψεις υπό τον τίτλο «Διάλυση της ΟΝΕ: Πληρώστε τώρα ή αργότερα», ο Mark Cliffe της ING αποτιμά τις επιπτώσεις μιας εξόδου. Εκτιμά κατ’αρχήν ότι θα έμπαιναν χειρόφρενα σε άλλες χώρες που θα καθιστούσαν την έκρηξη ελεγχόμενη, με πτώση του ΑΕΠ 4% για την Ελλάδα μεταξύ 2012 και 2014 και 2% για την υπόλοιπη ευρωζώνη. Όμως τα νομίσματα εκτός ευρωζώνης θα ανατιμούνταν, με αρνητικές επιπτώσεις και στις δικές τους οικονομίες. 


Ο περιορισμός όμως της ζημιάς δεν θα ήταν ευκολος. Η έξοδος της Ελλάδας, ειδικά αν είναι άτακτη, θα προκαλούσει μαζικές τραπεζικές αναλήψεις σε Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ισπανία και παραπέρα. Επίσης θα προκαλούσε κατάρρευση στις τιμές χρηματοπιστωτικών και άλλων ενεργητικών. Η έξοδος προς την ασφάλεια της Γερμανίας και αλλού θα επιταχυνόταν. 


Για να αποφευχθεί σοβαρή μετάσταση, η ευρωζώνη θα πρέπει να δράσει αποφασιστικά. Η ΕΚΤ θα πρέπει να λειτουργήσει ως πιστωτης έσχατης ανάγκης απεριόριστα, αντικαθιστώντας το χρήμα που θα φεύγει από τις τράπεζες. Τα επιτόκια στα κρατικά ομόλογα θα πρέπει να συγκρατηθούν με έξωθεν βοήθεια. 


Πάνω απ’όλα θα πρέπει να δυναμώσει η δέσμευση να κρατηθεί η υπόλοιπη ευρωζώνη ενωμένη κι αυτό θα απαιτήσει ισχυρότερες μορφές δημοσιονομικής αλληλεγγύης, πιθανόν με ευρωομόλογα. Τέλος, η άποψη ότι η χώρες μπορούν να επανακτήσουν την υγεία τους λιμοκτονώντας, χωρίς οικονομική ανάπτυξη και με υψηλότερο πληθωρισμό, θα πρέπει να μείνει στην άκρη. 


Ας υποθέσουμε ότι δεν γίνονται αυτές οι προσπάθειες και η ευρωζώνη διαλύεται. Ο κ. Cliffe πιστεύει ότι οι συνέπειες θα είναι τεράστιες, ακόμη και για την Γερμανία. Προβλέπει «βαθιά ύφεση σε όλη την ευρωζώνη, που θα παρασύρει την παγκόσμια οικονομια. Στην ευρωζώνη η παραγωγή θα μειωθεί από 7% στην Γερμανία μέχρι 13% στην Ελλάδα». Ο πληθωρισμός θα εκτιναχθεί στην περιφέρεια και στον «πυρήνα» θα εγκατασταθεί ο αποπληθωρισμός. Θα είναι φοβερά επίπονο για ολους. 


Η ανάλυση αυτή ίσως μάλιστα είναι πολύ αισιόδοξη στην αποτίμηση των επιπτώσεων της απόλυτης διάλυσης. Θα ενεργοποιηθούν πανίσχυροι μηχανισμοί: Επιβολή (παράνομων) ελέγχων κεφαλαίου, νομικές αβεβαιότητες, καταρρεύσεις ενεργητικών, απρόβλεπτες μεταβολες σε ισολογισμούς πάγωμα του τραπεζικού συστήματος, διατάραξη των κεντρικών τραπεζών, κατάρρευση στις δαπάνες και το εμπόριο και τεράστιες μεταβολές στους συναλλαγματικούς μηχανισμούς των νέων ισοτιμιών. 


Θα χρειαστούν οπωσδήποτε πρόσθετες διασώσεις τραπεζών, με μεγάλο κόστος. Οι βαθιές υφέσεις θα επιδεινώσουν τις ήδη προβληματικές δημοσιονομικές θέσεις. 


Η διάλυση θα επιφέρει επίσης ορδές από νομικές προσφυγές. Πέρα από αυτό, η ΕΕ θα επιπέσει σε νομική και πολιτική αφάνεια, με διαλυμένες τις πιο σπουδαίες συμφωνίες και το πιο περήφανο επίτευγμά της. Είναι αδύνατο να εκτιμήσουμε το αποτέλεσμα μιας τόσο βαθιάς αλλαγής στην ευρωπαϊκή τάξη. 


Και ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στις χώρες εκτός ευρωζώνης; Η Βρετανία έχει μεγάλο άνοιγμα στην πραγματική οικονομία και τις τράπεζες και ο κ. Cliffe υπολογίζει πτώση του ΑΕΠ της 5%. Θα πληγούν επίσης η κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Οι ΗΠΑ θα υποστεί ήπια τουλάχιστον ύφεση, όπως ίσως και η Ιαπωνία. 


Και σε αυτή την περίπτωση, οι ευρύτερες επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή νομική και πολιτική τάξη είναι δυνητικά πιο σημαντικές. Αν και ίσως δεν είναι τόσο επικίνδυνες όσο του 1930, θα έχουν ανυπολόγιστες επιπτώσεις. Θα είναι σχεδόν σίγουρα χειρότερες από εκείνες της κατάρρευσης της Lehman Brothers. Δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. 


Όμως η έξοδος της Ελλάδας θα αυξήσει πολύ τις πιθανότητες να γίνει, τόσο τώρα όσο και για πάντα, καθώς θα δείξει ότι το ευρώ δεν είναι παντοτινό. Καθένας από εκεί και πέρα θα υπολογίζει κάθε φορά ότι είναι δυνατόν να διαλυθεί. Αυτός ο κίνδυνος θα είναι ακόμη μεγαλύτερος, αν η Ελλάδα φύγει με επιτυχία. Τότε η ευρωζώνη θα πρέπει να κάνει θεμελιώδεις αλλαγές για να καταστήσει λιγότερο επίπονη και πιο αξιόπιστη την επιβίωση. 


Η ελληνική έξοδος θα δημιουργήσει την επιλογή ανάμεσα στις μεγάλες κινήσεις προς μια πιο δυνατή ένωση και ένα μέλλον ατελείωτων κρίσεων. Σε μια τέτοια επιλογή, το κυρίαρχο κράτος-δανειστής, η Γερμανία, πρέπει να δημιουργήσει -ανάμεσα στα μεγάλα βήματα προς την ενοποίηση που τρομοκρατούν πολλούς από τους πολίτες της- ένα μέλλον γεμάτο φριχτές κρίσεις ή την διάλυση τώρα. Δεν υπάρχει καλή επιλογή. Όμως η ευρωζώνη ή θα γίνει μια πιο δυνατή ένωση ή θα εξαφανιστεί. 



Read more..
Υγρά απόβλητα χωματερής ρυπαίνουν τον Αχέροντα

post thumbnail

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Επικίνδυνα υγρά απόβλητα ρυπαίνουν τον ποταμό Αχέροντα στη Θεσπρωτία, σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας skai.gr.

Τα υγρά απόβλητα καταλήγουν στον ποταμό από τον ΧΥΤΑ Καρβουναρίου του δήμου Σουλίου.

Μάλιστα στην αυτοψία τους, οι υπηρεσίες του δήμου διαπίστωσαν ότι υπάρχει διαρροή των επικίνδυνων υγρών αποβλήτων του ΧΥΤΑ, τα οποία εκβάλλουν σε ρέμα που καταλήγει σε παραπόταμο του Αχέροντα.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς η κακή λειτουργία του ΧΥΤΑ απειλεί τον ποταμό αλλά και την ευρύτερη περιοχή, που έχει ενταχθεί στο Δίκτυο Natura 2000.


Read more..
Το γιγάντιο αυγό σκότωσε την κότα

post thumbnail

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Ένα γιγάντιο αυγό, με τριπλάσιο βάρος από ένα κανονικό, γέννησε μία κότα στην Κάτω Βιάννο, στην Κρήτη.

Μάλιστα, όπως αναφέρει το flashnews.gr, ο κτηνοτρόφος που φρόντιζε την κότα έμεινε έκπληκτος όταν αντίκρισε το αυγό-γίγας.

Δυστυχώς, η γέννηση του γιγάντιου αυγού ήταν εξαιρετικά οδυνηρή για το πτηνό, που πέθανε από αιμορραγία.

Εντύπωση είχε προκαλέσει επίσης πριν λίγο καιρό μια άλλη κότα, αυτή τη φορά στη Σρι Λάνκα, που γέννησε ένα κοτοπουλάκι χωρίς αβγό.

Αυτό συνέβη γιατί το αυγό, αντί να περάσει από τον οργανισμό της κότας και να επωασθεί εκτός, παρέμεινε “εντός” για 21 ημέρες και το κοτοπουλάκι γεννήθηκε μέσα στο αναπαραγωγικό σύστημα της μητέρας του.

Το κοτοπουλάκι είναι υγιέστατο, όμως η κότα πέθανε από εσωτερικό τραυματισμό.


Read more..
Είμαστε πρόθυμοι να πληρώσουμε παραπάνω για «καθαρή» ενέργεια;

post thumbnail

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Η αντίληψη ότι ο μέσος Αμερικανός είναι απολύτως αντίθετος στην αύξηση των τιμών ηλεκτρικού ρεύματος είναι το βασικό επιχείρημα όσων κατακρίνουν τις πολιτικές προώθησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στη χώρα.

Ωστόσο, μια νέα έρευνα έρχεται να δείξει ότι οι πολίτες είναι διατεθειμένοι -σε ένα μέτριο βαθμό βέβαια- να καταβάλλουν υψηλότερο αντίτιμο για την παραγωγή “καθαρής” ενέργειας.

Σε έρευνα που διεξήχθη το 2011, επιστήμονες από τα πανεπιστήμια Χάρβαρντ και Γέηλ υπολόγισαν ότι ο μέσος Αμερικανός είναι διατεθειμένος να καταβάλλει 162 δολάρια επιπλέον κάθε χρόνο για να υποστηρίξει τον εθνικό στόχο που προβλέπει 80% καθαρή ενέργεια στο συνολικό μείγμα ως το 2035.

Σε εθνικό επίπεδο αυτό σημαίνει μέση αύξηση 13% στους λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας.

Η “προθυμία” για υψηλότερους λογαριασμούς ήταν μεγαλύτερη στους ψηφοφόρους των Δημοκρατικών σε σύγκριση με εκείνους που προτιμούν τους Ρεπουμπλικάνους.

Στη (θεωρητική-υποθετική) σύνδεση που επιχείρησαν να κάνουν ανάμεσα στις τάσεις του κοινού και την πιθανότητα ο νόμος για αύξηση των λογαριασμών να περάσει από τη Γερουσία, οι ερευνητές Τζόζεφ Άλντι, Μάθιου Κότσεν και Άντονι Λεϊζέροβιτς εξήγαγαν το συμπέρασμα ότι για να ψηφιστεί το νομοσχέδιο θα έπρεπε το επιπλέον κόστος για την καθαρή ενέργεια να διαμορφωθεί κάτω από τα 60 δολάρια ετησίως για τον καταναλωτή.

Ωστόσο, η διάδοση των ΑΠΕ, το πυρηνικό ατύχημα στη Φουκουσίμα, αλλά και τα περιβαλλοντικά προβλήματα που ανακύπτουν από τη μέθοδο εξόρυξης φυσικού αερίου γνωστή και ως υδραυλική ρηγμάτωση (shale gas) αλλάζουν το κλίμα υπέρ της καθαρής ενέργειας.

econews


Read more..
Κορδόνια – φορτιστές ανέπτυξε 24χρονος εφευρέτης

post thumbnail

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Μια πρωτοποριακή τεχνολογία για τη φόρτιση κινητών τηλεφώνων παρουσίασε ο 24χρονος εφευρέτης Anthony Mutua στην «Εβδομάδα Επιστήμης, Τεχνολογίας και Καινοτομίας», που πραγματοποιήθηκε στην Κένυα.

Η συγκεκριμένη τεχνολογία χρησιμοποιεί τα παπούτσια για να φορτίσει κινητά τηλέφωνα και άλλα γκάτζετς την ώρα του περιπάτου.

Πιο συγκεκριμένα, για να καταστεί αυτό εφικτό ο 24χρονος εισήγαγε ένα πολύ λεπτό «κρυσταλλικό τσιπάκι» σε ένα κορδόνι παπουτσιού, ώστε το κορδόνι να παράγει ενέργεια καθώς η σόλα λυγίζει την ώρα που περπατάμε.

Η συσκευή συνδέεται με το κινητό τηλέφωνο με ένα μακρύ καλώδιο. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος μπορεί να φορτίζει το κινητό του κατά τη διάρκεια του περιπάτου.

Εναλλακτικά, η συσκευή αποθηκεύει την παραγόμενη ενέργεια έτσι ώστε ο χρήστης να φορτίσει το κινητό όταν φτάσει στον προορισμό του.

Η συσκευή μπορεί να φορτίσει πολλά γκάτζετ ταυτόχρονα, κάτι τέτοιο όμως απαιτεί και μεγάλη βόλτα.

Επίσης, η συσκευή χρησιμοποιείται σε πολλούς τύπους παπουτσιών και μπορεί να μεταφερθεί από το ένα ζευγάρι στο άλλο, ανάλογα με το τι θέλουμε να φορέσουμε.

Το Εθνικό Συμβούλιο Επιστημών και Τεχνολογίας της Κένυας έχει χρηματοδοτήσει μέχρι στιγμής το πρότζεκτ με 6.000 δολάρια.

Ο 24χρονος εφευρέτης έχει κατοχυρώσει τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας για το κορδόνι – φορτιστή και σχεδιάζει σύντομα να διαθέσει το προϊόν στην αγορά στην τιμή των 46 δολαρίων και με 2,5 χρόνια εγγύηση.

econews


Read more..
Έξυπνοι ενεργειακοί μετρητές σε κατάστημα Goody’s από Intelen

post thumbnail

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Η Intelen, ανακοινώνει την εγκατάσταση και ενσωμάτωση δικτύου έξυπνων διαδικτυακών ενεργειακών μετρητών που υποστηρίζουν IPv6 τεχνολογία, στο κατάστημα Goody’s στο Εμπορικό Κέντρο Escape στο Ίλιον.

Το κατάστημα Goody’s είναι το πρώτο κατάστημα της γνωστής αλυσίδας που ενσωματώνεται στο έξυπνο ενεργειακό δίκτυο της Intelen, μετά την ενσωμάτωση καταστημάτων της «Πίτας του Παππού» και αποτελεί ειδική κατηγορία η οποία έχει ιδιαίτερα ενεργειακά χαρακτηριστικά και δυναμικό προφίλ.

Η ανάλυση των αποτελεσμάτων συσχετίζεται με πολλούς εξωγενείς παράγοντες (καιρός, κίνηση πελατών, κοινωνικές εκδηλώσεις, αργίες, γιορτές) και η ενεργειακή κατανάλωση, μαζί με πλήθος ενεργειακών δεικτών, προβλέπεται πλέον με πολύ μεγάλη ακρίβεια.

«Μετά από το αρχικό διάστημα πρώτης ανάλυσης των δεδομένων σε πραγματικό χρόνο, το οποίο είχε διάρκεια 2 μήνες, μπορούμε πια με ασφάλεια να αξιολογήσουμε πολλά πράγματα, σχετικά με την ενεργειακή συμπεριφορά, το μεταβλητό ενεργειακό κόστος της εταιρίας, αλλά και αποτελεσματικές μεθόδους μείωσής του, μέσω ESCO επενδύσεων, ενεργειακών κοινωνικών δικτύων, διαχείριση ζήτησης (Demand Response) και παρεμβατικών ενεργειών» δηλώνει ο κ. Θανάσης Παναγούλας, VP Business Development της Intelen.

«Ήδη στο σύστημά μας, διαχειριζόμαστε καθημερινά πάνω από 20MWh από μεγάλους Εμπορικούς και Βιομηχανικούς πελάτες, αριθμός που αντιστοιχεί σε ένα διαχειρίσιμο οικονομικό portfolio ενέργειας από την Intelen που ξεπερνά το 1,5 εκατομμύριο ευρώ»

Το νέο cloud-σύστημα της Intelen, το Building Process v1, αποτελεί ένα από τα πιο εξελιγμένα Meter Data Management 2.0 συστήματα με τεχνολογίες Big Data Energy Analytics και IPv6 metering. Επισης, υποστηρίζει διαδικασίες μέτρησης και ανάλυσης ενέργειας σε πραγματικό χρόνο (~1 sec βάσει του IPv6), δυνατότητες facility management, διαχείριση παρεμβατικών ενεργειών, ενσωμάτωση δεδομένων ενεργειακού πιστοποιητικού και κατασκευαστικών στοιχείων, διαχείριση βλαβών/συντηρήσεων, επεκτάσεις σε υπηρεσίες διαχείρισης ζήτησης καθώς και ειδική game mechanics πλατφόρμα για την συνεχή συμμετοχή και δράση των χρηστών στο ενεργειακό κοινωνικό δίκτυο της Intelen.

Το σύστημα διαθέτει ισχυρή αλγοριθμική μηχανή για την ανάλυση και συσχέτιση περίπου 250 Key Performance Indicators σε επίπεδο δευτερολέπτων, με σκοπό την ανάλυση στατιστικών trends και επενδυτικών ευκαιριών καθώς και την λήψη αποφάσεων σε πραγματικό χρόνο.

Η Intelen θα διοργανώσει κατάλληλο event όπου θα παρουσιάσει το σύστημα στην Ελλάδα αλλά και το στρατηγικό πλάνο εισόδου της στην Αμερικανική αγορά των Smart Grids.


Read more..
Φωτοβολταϊκά: αμερικανική “ρελάνς” στο κινεζικό ντάμπινγκ

post thumbnail

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Δασμούς που φτάνουν και το 250% επέβαλαν οι αμερικανικές Αρχές στα εισαγόμενα φωτοβολταϊκά κινεζικής προέλευσης προκειμένου να προστατεύσουν τους εγχώριους κατασκευαστές έναντι του ξένου ανταγωνισμού.

Το υπουργείο Εμπορίου των Ηνωμένων Πολιτειών διαπίστωσε πως οι Κινέζοι κατασκευαστές διέθεταν φωτοβολταϊκά σε τιμές κάτω του κόστους στη χώρα και ανακοίνωσαν δασμούς “αντιντάμπινγκ” οι οποίοι κυμαίνονται από 31% έως 250% ανάλογα με την περίπτωση.

Η αμερικανικές Αρχές λαμβάνουν μια απόφαση -κατόπιν της χρεωκοπίας τεσσάρων αμερικανικών επιχειρήσεων κατασκευής φωτοβολταϊκών το 2010- που εκτιμάται ότι θα επιδεινώσει τις εμπορικές σχέσεις με την Κίνα, αλλά και θα σπρώξει προς τα πάνω το κόστος εγκατάστασης εξοπλισμού.

Διαβάστε στο econews για τις επιπτώσεις του κινεζικού ανταγωνισμού στην αγορά φωτοβολταϊκών στις ΗΠΑ.


Read more..
Ζωολογικός κήπος αφήνει τα παιδιά να παίζουν με τίγρεις – Έρευνα από τις Αρχές

post thumbnail

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Σε κίνδυνο θέτουν τη ζωή των παιδιών οι υπεύθυνοι ενός ζωολογικού κήπου στην Οκλαχόμα, καθώς, σύμφωνα με καταγγελίες της φιλοζωικής οργάνωσης «Humane Society», επιτρέπουν στα παιδιά να παίζουν και να φωτογραφίζονται με μικρές τίγρεις.

Ο κ. Joe Schreibvogel, ιδιοκτήτης του ζωολογικού κήπου που φιλοξενεί εξωτικά ζώα, αρνείται τις κατηγορίες και δήλωσε ότι η «Humane Society», η μεγαλύτερη οργάνωση για τα δικαιώματα των ζώων στην Αμερική, προσπαθεί να τον καταστρέψει οικονομικά.

Από την άλλη πλευρά, ο Wayne Pacelle, επικεφαλής της φιλοζωικής οργάνωσης, υποστηρίζει ότι το να επιτρέπει κανείς στους επισκέπτες να παίζουν με τις απρόβλεπτες τίγρεις εγκυμονεί κινδύνους.

Πριν ένα χρόνο, στο πλαίσιο μυστικής αποστολής, ένα μέλος της οργάνωσης «Humane Society» έπιασε δουλειά στον ζωολογικό κήπο για να καταγράψει σε κάμερα το παιχνίδι των παιδιών με τις τίγρεις, οι οποίες ήταν αρκετά μεγάλες σε ηλικία για να θεωρούνται ασφαλείς.

Ο «ερευνητής» είδε και άκουσε για περίπου έξι περιστατικά τραυματισμού των επισκεπτών από τα τιγράκια, που γρατσουνούσαν και δάγκωναν.

Πάντως ο συγκεκριμένος ζωολογικός κήπος βρίσκεται και στο στόχαστρο της Αμερικανικής Υπηρεσίας Γεωργίας που διεξάγει έρευνα για τον θάνατο 23 μικρών τίγρεων στο πάρκο το 2009 και το 2010.

Είναι η τέταρτη φορά που η Υπηρεσία ερευνά τον ζωολογικό κήπο και τον ιδιοκτήτη της για παραβιάσεις της Συνθήκης για την Ευημερία των Ζώων, η οποία προστατεύει τα άγρια ζώα που χρησιμοποιούνται σε θεάματα.

econews


Read more..
Λαθροϋλοτόμοι έκοψαν αιωνόβια δέντρα στη Λάρισα

post thumbnail

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Ανυπολόγιστη καταστροφή στο φυσικό περιβάλλον προκάλεσαν λαθροϋλοτόμοι που έκοψαν πλατάνια και ιτιές στη λίμνη Αργυροπουλίου, στην περιοχή του Τυρνάβου.

Μάλιστα, σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας newsit.gr , οι λαθροϋλοτόμοι παράτησαν μέσα στη λίμνη μια αιωνόβια ιτιά, την οποία έκοψαν όμως δεν πήρε την σωστή κλίση.

Λόγω του μεγέθους του, το δέντρο προκάλεσε πρόβλημα στην ροή του νερού και δημιουργήθηκαν στάσιμα νερά με ευρύτερες συνέπειες για το περιβάλλον της περιοχής.

Χρειάστηκε η επέμβαση του παραρτήματος της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης Λάρισας ενώ στην επιχείρηση έλαβαν μέρος ακόμη και αυτοδύτες.

Όπως δήλωσε ο κ. Θεόδωρος Καρκατσέλας, Πρόεδρος της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης Λάρισας, τα δέντρα που κόπηκαν έστεκαν στις όχθες της  Λίμνης Αργυροπουλίου για περισσότερα από 100 χρόνια.

Σημειώνεται ότι οι λαθροϋλοτόμοι δεν περιορίστηκαν στο κόψιμο των αιωνόβιων δέντρων αλλά ολοκλήρωσαν το έργο τους σκορπώντας στην περιοχή τα σκουπίδια από τους κάδους.

Η λίμνη Αργυροπουλίου είναι ένας από τους τελευταίους υδροβιότοπους της Θεσσαλίας.


Read more..
Καταγγελία για κακοποίηση ζώου από οπλίτη ερευνά το Στρατοδικείο

post thumbnail

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Το βάσιμο καταγγελίας για κακοποίηση ζώου από οπλίτη κατ΄ εντολήν ανωτέρου του, στο 575ο Τάγμα Πεζοναυτών στην Αυλώνα, διερευνά η εισαγγελία του Στρατοδικείου Αθηνών.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας ethnos.gr, με αφορμή τη συγκεκριμένη καταγγελία, ο αρχηγός ΓΕΣ αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Ζιαζιάς, απέστειλε εκ νέου διαταγή στους κατά τόπους διοικητές, με την οποία υπενθυμίζει τις εντολές που αφορούν στη διαχείριση του θέματος των αδέσποτων ζώων στα στρατόπεδα και οι οποίες προβλέπουν ότι στις περιπτώσεις εμφάνισης αδέσποτων θα πρέπει να ειδοποιούνται οι ζωοφιλικές οργανώσεις.


Read more..
Αυθαίρετα: στα χαρτιά οι κατεδαφίσεις

post thumbnail

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Στα χαρτιά έμειναν τα σχέδια του υπουργείου Περιβάλλοντος για περίπου 120 κατεδαφίσεις αυθαιρέτων το μήνα, σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας tovima.gr.

Όπως επισημαίνεται σε έκθεση της Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος που δημοσιοποιήθηκε την Τετάρτη, οι «Ράμπο» του ΥΠΕΚΑ είχαν από το 2010 εισηγηθεί την εκπόνηση ενός προκαθορισμένου σχεδίου κατεδαφίσεων με διάρκεια τουλάχιστον πενταετίας για την υλοποίηση των αμετάκλητων πράξεων κατεδάφισης σε όλη τη χώρα.

Ως βασική προτεραιότητα είχε τεθεί η απελευθέρωση ζωτικών κοινόχρηστων χώρων με παράλληλη σημειακή αποκατάσταση της περιβαλλοντικής ζημιάς.

Ωστόσο, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, μόλις τον περασμένο Φεβρουάριο έγιναν οι πρώτες κατεδαφίσεις έξι ακατοίκητων αυθαίρετων παραπηγμάτων στον αιγιαλό του Επιταλίου, στον Πύργο Ηλείας όταν με βάση την εισήγηση των επιθεωρητών θα έπρεπε να είχαν κατεδαφιστεί περί τις 2.500 αυθαίρετα.

Σε ό,τι αφορά μάλιστα τα αυθαίρετα νέας γενιάς της Μυκόνου, η Ειδική Γραμματέας Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας κυρία Μαργαρίτα Καραβασίλη, είχε επισημάνει τον Απρίλιο ότι «δεν μπορούν να υπάρξουν μαζικές κατεδαφίσεις», διευκρινίζοντας ότι η  η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου δεν έχει ούτε τους πόρους αλλά ούτε και τα συνεργεία για να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο.


Read more..
Ο τρόπος ζωής μας έχει βγει εκτός των ορίων του πλανήτη!

Οι διαρκώς αυξανόμενες απαιτήσεις της ανθρωπότητας σε φυσικούς πόρους ασκούν τεράστιες πιέσεις στη βιοποικιλότητα του πλανήτη και απειλούν τη μελλοντική μας ασφάλεια, υγεία και ευημερία. Αυτό αποκαλύπτει ο «Ζωντανός Πλανήτης 2012», η κυριότερη έκθεση για την κατάσταση υγείας της Γης, που συντάσσεται κάθε δύο χρόνια από την περιβαλλοντική οργάνωση WWF σε συνεργασία με τη Ζωολογική Εταιρία του Λονδίνου και το Παγκόσμιο Δίκτυο Aποτυπώματος (Global Footprint Network).


Read more..
Βραζιλία: Ουδέν νεότερο από την Πρόεδρο Ρούσεφ

Τρεις από τις μεγαλύτερες παγκόσμιες περιβαλλοντικές οργανώσεις ξεκινούν σήμερα μια μαζική κινητοποίηση των 22 εκατομμυρίων υποστηρικτών τους καλώντας την Πρόεδρο της Βραζιλίας Ντίλμα Ρούσεφ να ακυρώσει τον Δασικό Κώδικα που ενέκρινε η Βουλή των Αντιπροσώπων της χώρας.


Read more..
Κάνουμε πράξη το ενδιαφέρον μας για τους υγρότοπους της Κρήτης

Το Σάββατο στις 12 Μαΐου στις 10.00 π.μ., οι Sapridonistas, οι μαθητές της Περιβαλλοντικής Ομάδας Γυμνασίου Μαλίων και το WWF Ελλάς, σας προσκαλούν να συμμετέχετε στη δράση καθαρισμού και ανάδειξης του υγρότοπου στον Ποταμό Μαλίων, δίπλα στον αρχαιολογικό χώρου του Ανακτόρου των Μαλίων. Στην δράση θα συμμετέχουν και μέλη της περιβαλλοντικής ομάδας Εθελοντών του Δήμου Χανίων.


Read more..
Ανοιχτή επιστολή του WWF προς τα πολιτικά κόμματα

Ανοιχτή επιστολή προς τα πολιτικά κόμματα που συμμετέχουν στις εθνικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 απεύθυνε η περιβαλλοντική οργάνωση WWF Ελλάς, καλώντας σε σαφή δημόσια δέσμευση ότι δεν θα χρησιμοποιήσουν την οικονομική κρίση ως άλλοθι για περιβαλλοντικές υποχωρήσεις και εκπτώσεις. Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή.


Read more..
Σχόλια του WWF Ελλάς στην έκθεση του ΥΠΕΚΑ για τη στήριξη των ΑΠΕ

Το WWF Ελλάς κατέθεσε τη Δευτέρα 30 Απριλίου τα σχόλιά του για την έκθεση που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα το ΥΠΕΚΑ αναφορικά με την αναμόρφωση του μηχανισμού στήριξης και τα μέτρα προώθησης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.


Read more..
SOS και πάλι για τα δάση του Αμαζονίου

Το Βραζιλιανό Κογκρέσο ενέκρινε τροποποίηση στην περιβαλλοντική νομοθεσία της χώρας που θέτει ευθέως σε κίνδυνο τον Αμαζόνιο και άλλες σημαντικές περιοχές. Το μέλλον των δασών της Βραζιλίας τώρα είναι στα χέρια της Προέδρου της χώρας Ντίλμα Ρούσεφ που εντός 15 ημερών πρέπει είτε να εγκρίνει είτε να ασκήσει βέτο στην αναθεώρηση της νομοθεσίας. Στις επόμενες δύο εβδομάδες, το WWF και άλλες περιβαλλοντικές οργανώσεις θα κλιμακώσουν τις πιέσεις τους στην Πρόεδρο της χώρας ώστε να τηρήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις και να αντιταχθεί στην επιχειρούμενη αποψίλωση δασών.


Read more..
Κάθε ψάρι στον καιρό του… και ο κολιός ποτέ (!) τον Αύγουστο

Μπορεί όλοι να έχουμε ακούσει τη γνωστή παροιμία, ωστόσο πόσοι από εμάς γνωρίζουμε ότι δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται η αλίευση και κατανάλωση κολιού κατά την περίοδο αναπαραγωγής του, δηλαδή τον Αύγουστο; Σύμφωνα με την περιβαλλοντική οργάνωση WWF Ελλάς, η αλίευση και κατανάλωση ψαριών σε λάθος εποχή και κάτω από τα επιτρεπόμενα μεγέθη είναι από τους βασικούς λόγους μείωσης των ιχθυαποθεμάτων στις ελληνικές θάλασσες.


Read more..
Να σταματήσουν τώρα οι μαζικοί θάνατοι κητωδών στο Ιόνιο!

Οι ασκήσεις πολεμικού ναυτικού κατά τις οποίες χρησιμοποιήθηκαν συστήματα στρατιωτικών σόναρ μεσαίων συχνοτήτων είναι η πιο πιθανή αιτία του μαζικού εκβρασμού ζιφιών που εντοπίστηκαν τον περασμένο Νοέμβριο στις ακτές της Κέρκυρας. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις που υλοποιούν το ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Θάλασσα: Μάθε, Δράσε, Προστάτεψε» WWF Ελλάς, ΜΟm, Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος και Tethys Research Institute, με επιστολή τους προς το ΥΠΕΚΑ ζητούν από το Υπουργείο να σχεδιάσει και να προβεί σε ενέργειες προκειμένου να αποφευχθούν αντίστοιχα περιστατικά στο μέλλον.


Read more..
To WWF Eλλάς μετακομίζει σε νέα γραφεία!

Έπειτα από 17 χρόνια παρουσίας μας στην περιοχή του Συντάγματος, ήρθε η ώρα το WWF Ελλάς να μετακομίσει σε νέα γραφεία. Μετακομίζουμε σε πιο οικονομικό και «πράσινο» κτίριο, σε κοντινή απόσταση από τα παλιά γραφεία και πολύ κοντά στο σταθμό μετρό της Ακρόπολης.

Η νέα μας διεύθυνση είναι:
WWF Ελλάς
Λεμπέση 21
117 43 Αθήνα


Read more..
Προπονήσου – Π.ΕΞ.Ε – Κέρδισε

Μόλις ένας μήνας απέμεινε για τη λήξη του πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Εξοικονόμησης Ενέργειας (Π.ΕΞ.Ε) που διεξάγεται από την περιβαλλοντική οργάνωση WWF Ελλάς, υπό την αιγίδα του Intelligent Energy Europe και με την υποστήριξη της Eurobank EFG ως Εθνικού Χορηγού. Στην τελική ευθεία για την ανάδειξη του εθνικού Πρωταθλητή το WWF Ελλάς δημιούργησε μια πρωτότυπη εφαρμογή στο Facebook με το σύνθημα «Προπονήσου – Π.ΕΞ.Ε – Κέρδισε».


Read more..
Στα σκουπίδια ο “Kαθρέφτης της Αρκίτσας”

Στο Ευρωκοινοβουλιο  φέρνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι την προστασία ενός σπάνιου γεωλογικού φαινομένου, που έχει μετατραπεί σε σκουπιδότοπο

Το  θέμα του σπάνιου γεωλογικού φαινομένου του «Καθρέπτη της Αρκίτσας»  στην ΝΑ. Φθιώτιδα και της προστασίας του, φέρνουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οι Οικολόγοι Πράσινοι. Πρόκειται για κάθετο γεωλογικό ρήγμα με επιφάνεια 80 Χ 300 μέτρα, που ονομάστηκε «καθρέπτης» από τη στιλπνή επιφάνεια του πετρώματος. Τα χαρακτηριστικά του το κάνουν γεώτοπο διεθνούς σημασίας, που θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά στην προβολή της ευρύτερης περιοχής.


Read more..
«ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΚΑΙ Ο ΓΚΑΝΤΙ» - Συνάντηση του Μιχάλη Τρεμόπουλου με την Ινδή ακτιβίστρια Βαντάνα Σίβα

Συνάντηση με τη διεθνούς ακτινοβολίας Ινδή ακτιβίστρια και συγγραφέα Βαντάνα Σίβα και συζήτηση για τα αγροτικά θέματα σε παγκόσμιο επίπεδο είχε ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος.
Read more..

Αλληλεγγύη για την Ελλάδα ζητούν οι Ευρωπαίοι Πράσινοι
  • Αναγκαίες οι μεταρρυθμίσεις, αλλά χωρίς να πληγούν οι οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές της χώρας
  • Κοινή δήλωση των Ντανιέλ Κον Μπεντίτ και Ρεμπέκα Χαλμς, συμ-προέδρων της Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο


Σχολιάζοντας τα συμπεράσματα του ECOFIN για την ελληνική δημοσιονομική κρίση, ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ και η Ρεμπέκα Χαλμς, συμ-πρόεδροι της ομάδας των Πράσινων/E.F.A. στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, έκαναν την ακόλουθη κοινή δήλωση:


«Θεωρούμε ευπρόσδεκτη τη διευκρίνιση των υπουργών Οικονομικών ότι η Ε.Ε. θα στήριζε την Ελλάδα αν προκύψει κατάσταση έκτακτης ανάγκης από τη σημερινή δημοσιονομική κρίση. Πρόκειται για σημαντικό σήμα αλληλεγγύης, που όμως δε δίνει  διέξοδο στην Ελλάδα. Η Ελλάδα ήταν από τους κύριους αποδέκτες ευρωπαϊκών πόρων, αλλά δε χρησιμοποίησε πάντα σωστά τα χρήματα αυτά. Τώρα η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει γρήγορα ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στο φορολογικό της σύστημα, να κλιμακώσει τη μάχη κατά της διαφθοράς και της φοροαποφυγής και να προχωρήσει σε περικοπές δαπανών σημαντικής έκτασης, αλλά συμβατές με την κοινωνική συνοχή. Αντί για οδυνηρές μισθολογικές περικοπές, η Ελλάδα θα έπρεπε να περικόψει τον υπερδιογκωμένο στρατιωτικό της προϋπολογισμό, που είναι από τους υψηλότερους στην Ε.Ε, ως ποσοστό του Α.Ε.Π.
Read more..

ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΙ ΒΑΛΚΑΝΙΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Στα πλαίσια της πρωτοβουλίας Διαλόγου Ανατολής - Δύσης, το Ελληνικό Πράσινο Κόμμα φιλοξένησε αντιπροσώπους από 12 πράσινα κόμματα της περιοχής των Βαλκανίων και της Δυτικής Ευρώπης.


Read more..
Ηθικός αυτουργός ο πρωθυπουργός για τη βία και την αυθαιρεσία

Ο πρωθυπουργός αποφάσισε να διατηρήσει στην ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη τον Υπουργό που έχει συνδέσει το όνομά του με την αδικαιολόγητη χρήση βίας κατά πολιτών, και τη νομιμοποίηση της αυθαιρεσίας και της ατιμωρησίας στα σώματα ασφαλείας.
Read more..

Όχι στη ρατσιστική βία! Να απομονωθούν πολιτικά και ηθικά οι ρατσιστικές συμμορίες και να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη όσοι εμπλέκονται σε αξιόποινες πράξεις

Με αφορμή το ρατσιστικό πογκρόμ της τελευταίας εβδομάδας σε βάρος μεταναστών στο Ρέντη, στον Ασπρόπυργο και στον Άγιο Παντελεήμονα, η εκπρόσωπος τύπου των Οικολόγων Πράσινων Ελεάννα Ιωαννίδου έκανε την ακόλουθη δήλωση:


Read more..
Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα στο Durban

Αναγκαία μια νέα παγκόσμια στρατηγική για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής. Οι προτεραιότητες των Πράσινων ενόψει της Συνδιάσκεψης


Read more..
"Nα ενισχυθεί η αυτοδιοίκηση και η περιφερειακή ανάπτυξη" - Απαντήσεις του κ. Ράιχενμπαχ σε ερωτήσεις του Μιχάλη Τρεμόπουλου

Ο Μ. Τρεμόπουλος ως αντιπρόεδρος της επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είχε την ευκαιρία χθες να θέσει μια σειρά ερωτημάτων στον κ. Χορστ Ράιχενμπαχ, επικεφαλής της Ομάδας Δράσης για την Ελλάδα, για το ρόλο της Ομάδας Δράσης στη χώρα μας, το μοντέλο ανάπτυξης που επιδιώκει, τη μελλοντική Πολιτική Συνοχής αναφορικά και με την Ελλάδα, ενώ αναφέρθηκε και στην προοπτική που έχει η αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα μέσω και της Πολιτικής Συνοχής.
Read more..

"ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΜΙΚΡΗ ΚΛΙΜΑΚΑ, ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ" - Ενημερωτική Εκδήλωση των Οικολόγων Πράσινων

Στο σημερινό γκρίζο τοπίο της κρίσης που έχει αντίκτυπο σε όλους τους τομείς, η ελληνική γεωργία θα κληθεί να αντιμετωπίσει μεγάλες προκλήσεις τα επόμενα χρόνια, ενόψει και της προωθούμενης αναθεώρησης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.
Read more..

"ΌΠΟΙΟΣ ΒΑΡΙΕΤΑΙ ΝΑ ΖΥΜΩΣΕΙ 10 ΜΗΝΕΣ ΚΟΣΚΙΝΙΖΕΙ" - Οι Οικολόγοι Πράσινοι για τις οικονομικές δραστηριότητες επιφανών μελών των κομμάτων

Mε αφορμή τις αποκαλύψεις και συζητήσεις για οικονομικές δραστηριότητες μελών και στελεχών διαφόρων κομμάτων, η συν-εκπρόσωπος τύπου των Οικολόγων Πράσινων Ελεάννα Ιωαννίδου δήλωσε:


Read more..