Διαλεκτική ένταση της αντιπροσωπευτικης, με την άμεση Δημοκρατία, αυτονομία της κοινωνίας των πολιτών, κοινωνική οικονομία.Πάνω στην επιστήμη και τις τέχνες.
 
ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ e Αριστερα arrow ΠΟΛΙΤΙΚΗ-AΡΘΡΑ arrow ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΜΕΓΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ PDF Εκτύπωση E-mail
Οικονομία
Γράφει ο/η Administrator   
18.10.11
ΜΕΓΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

ejagogew.jpgΣε μια περίοδο εθνικής οικονομικής κρίσης και ενός ευμετάβλητου εθνικού περιβάλλοντος, πολλές Ελληνικές εταιρείες στρέφονται στις ξένες αγορές ώστε να αυξήσουν τα κέρδη τους. Το τμήμα Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (www.aueb.gr), σε συνεργασία με το τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Κύπρου (www.ucy.ac.cy), στην προσπάθεια του να προσφέρει στην Ελληνική αγορά ένα χρήσιμο εργαλείο για επιτυχημένες εξαγωγικές δραστηριότητες, διεξάγει μια σημαντική, κατά την άποψή μας, έρευνα η οποία απευθύνεται σε υπεύθυνους εξαγωγών. Η έρευνα αυτή έχει σκοπό να εξετάσει τους παράγοντες εκείνους που συνδέονται με την αποτελεσματική και πετυχημένη εφαρμογή στρατηγικών κατάκτησης διεθνών αγορών και ευελπιστεί να προσφέρει στους υπεύθυνους εξαγωγών ένα χρήσιμο οδηγό για τις δραστηριότητές τους στις διεθνείς αγορές.  Η παρούσα έρευνα υποστηρίζεται από τον Ελληνικό Οργανισμό Εξωτερικού Εμπορίου (www.hepo.gr).
Η εταιρεία σας έχει επιλεχθεί για να αποτελέσει μέρος ενός αντιπροσωπευτικού  δείγματος των Ελληνικών εξαγωγικών εταιρειών. Η αξιοπιστία και ακρίβεια των ευρημάτων μας εξαρτώνται άμεσα από την ανταπόκρισή σας και τις απαντήσεις σας. Το ερωτηματολόγιο μας έχει ελεγχθεί με υπεύθυνους εξαγωγών και ακαδημαϊκούς που έχουν εκτενή γνώση και εμπειρία στο εξαγωγικό μάρκετινγκ, για να διασφαλίσουμε ότι είναι κατανοητό και εύκολο να απαντηθεί, και η συμπλήρωσή του διαρκεί περίπου 15’. Όλες οι πληροφορίες που ζητούνται στο ερωτηματολόγιο, είναι αυστηρώς εμπιστευτικές και θα χρησιμοποιηθούν αθροιστικά και  συνδυαστικά. Ως δείγμα εκτίμησης προς όσους συμμετέχουν σε αυτή την έρευνα, θα σας προσφέρουμε ένα αντίγραφο από τα αποτελέσματα της έρευνας μας.
Επιπλέον, σε συνεργασία και με την υποστήριξη της Hit360.com, τον μεγαλύτερο οδηγό τουρισμού και διασκέδασης στην Ελλάδα, προσφέρουμε σε 2 συμμετέχοντες, μετά από κλήρωση*, από 1 τριήμερο (2 διανυχτερεύσεις με πρωινό για 2 άτομα) σε πολυτελή ξενοδοχεία, όπως το Panormos Village στην Μύκονο και το Long Beach Resort στο Αίγιο Αχαϊας.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την πολύτιμη βοήθειά σας σε αυτή τη σημαντική έρευνα.
Για τη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου παρακαλώ μεταβείτε εδώ: http://survey.net360.gr/
Για οποιαδήποτε επιπλέον πληροφορία χρειαστείτε, παρακαλώ μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο παρακάτω τηλέφωνο: 6947 943742 ή e-mail: Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε .
Με εκτίμηση,
Κατερίνα Μακρή,
Υπεύθυνη Έρευνας,
Υποψήφια Διδάκτωρ,
Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών,
Τμήμα Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας,
Γεώργιος Αυλωνίτης, Ph.D,
Καθηγητής Μάρκετινγκ,
Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών,
Τμήμα Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας,
Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
Ευαγγελία Κατσικέα, Ph.D,
Επίκουρη Καθηγήτρια Μάρκετινγκ,
Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών,
Τμήμα Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας,
Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε άριος Θεοδοσίου, Ph.D.,
Επίκουρος Καθηγητής Μάρκετινγκ,
Πανεπιστήμιο Κύπρου,
Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και Διοίκησης Επιχειρήσεων,
Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε

*Όροι διαγωνισμού: Η κλήρωση θα πραγματοποιηθεί στα γραφεία της Ηit360.com, Θυάτειρων 22 & Ιωνίας, Αθήνα 171 21, Ν. Σμύρνη, στις 31/10/2011 και ο νικητής θα ειδοποιηθεί τηλεφωνικά και με email την ίδια ημέρα. Οι ημερομηνίες για τα διήμερα είναι ανοικτές για τη δική σας διευκόλυνση, εξαιρούνται αργίες και περίοδοι αιχμής. Έγκυρες συμμετοχές θεωρούνται μόνο τα ολοκληρωμένα και έγκυρα ερωτηματολόγια. Όλες οι έγκυρες συμμετοχές καταχωρούνται αμέσως σε λίστα (βάση δεδομένων,) που τηρεί η Νet360.gr και αποκτούν αυτοδίκαια αύξοντα αριθμό, ο οποίος θα αναδείξει και τον νικητή.
Διαβάστε περισσότερα
Προσθέστε σχόλιο (0)
 
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ (2 PDF Εκτύπωση E-mail
Οικονομία
Γράφει ο/η Administrator   
13.10.11
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ (2)

Τζάμος Ε., Αποστολίδης Ν., Παραγιός Ι., Καντηράνης Ν., Παπαστέργιος Γ., Φιλιππίδης Α., Σικαλίδης Κ. & Τσιραμπίδης Α. 2011. Ικανότητα ανταλλαγής ιόντων ζεολιθικών τόφων Γουρουνορέματος (Αβδέλλα Έβρου) και πιθανές περιβαλλοντικές εφαρμογές. Πρακτ. 4ου Περιβαλ. Συν. Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 8σ.
Τσι­κού­ρας Β., Πο­μώ­νης Π., Ρη­γό­που­λος Δ. & Χατ­ζη­πα­να­γι­ώ­του Κ. 2005. Δι­ε­ρεύ­νη­ση κα­ταλ­λη­λό­τη­τας βα­σι­κών ο­φι­ο­λι­θι­κών πε­τρω­μά­των της πε­ρι­ο­χής Μι­κρο­κλει­σού­ρας Γρε­βε­νών για χρή­ση τους ως αν­τι­ο­λι­σθη­ρών α­δρα­νών και σκύ­ρων σι­δη­ρο­τρο­χι­ών. Πρα­κτ. 2ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε.Γ.Ε.­), Θεσ­σα­λο­νί­κη, 347-356.
Τσιραμπίδης Α. & Καντηράνης Ν. 2006. Προτάσεις για την προβολή του Ελληνικού μαρμάρου. Πρακτ. Ημερ. 30ης ΜΑΡΜΙΝ, HELEXPO, Θεσσαλονίκη, 7σ., www.helexpo.gr
Τσιραμπίδης Α. 1990. Ανθρακικά ιζηματογενή πετρώματα Ελλάδας. Ασβεστόλιθοι - Τραβερτίνες - Δολομίτες. Πρακτ. Συν. ΓΕΩΤ.Ε.Ε. «Το Ελληνικό Μάρμαρο», Θεσσαλονίκη, 75-91.
Τσιραμπίδης Α. 1991. Μελέτη των ζεολιθοφόρων ηφαιστειοκλαστικών ιζημάτων των Μεταξάδων Έβρου. Ορυκτός Πλούτος, 72, 41-48.
Τσιραμπίδης Α. 1996. Τα ελληνικά μάρμαρα και άλλα διακοσμητικά πετρώματα. University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 310σ. Κυκλοφορεί και σε CD ROM.
Τσιραμπίδης Α. 1998. Δυνατότητες αξιοποίησης των στείρων (ρεταλιών) του δολομίτη της νήσου Θάσου. Πρακτ. 1ου Συν. Αναπτ. Προοπτικής Θάσου, 197-207.
Τσιραμπίδης Α. 2000α. Πετρογραφικά χαρακτηριστικά, ορυκτολογική και χημική σύσταση και τύποι Ελληνικών μαρμάρων. Πρακτ. 2ου Πανελλ. Συν. «Το Ελληνικό Μάρμαρο», Τμήμα Γεωλογίας Α.Π.Θ. & HELEXPO Α.Ε., Θεσσαλονίκη, 63-78.
Τσι­ραμ­πί­δης Α. 2000β. Με­λέ­τη αν­θρα­κι­κών πε­τρω­μά­των πε­ρι­ο­χών Δ. Μα­κε­δο­νί­ας. Πρα­κτ. 1ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε.­.Γ.Ε.), Κο­ζά­νη, 463-473.
Τσιραμπίδης Α. 2002. Εκμετάλλευση και εμπορία μαρμάρου στην Α. Μακεδονία. Τοπική απασχόληση και προστασία περιβάλλοντος. Πρακτ. Ημερ. Σ.Μ.Ε. & Σ.Ε.Μ.Μ.Θ., Καβάλα, Β31-47.
Τσιραμπίδης Α. 2005. Ο Ορυκτός Πλούτος της Ελλάδος. Εκδόσεις Γιαχούδη, Θεσσαλονίκη, 391σ.
Τσιραμπίδης Α. 2006. Ανταγωνιστικότητα του Ελληνικού Μαρμάρου στη σύγχρονη αγορά. Πρακτ. Ημερ. 30ης ΜΑΡΜΙΝ, HELEXPO, Θεσσαλονίκη, 125σ.
Τσούτσικα Π. 2005. Συγκριτική μελέτη πετρογραφικών και φυσικομηχανικών χαρακτηριστικών πετρωμάτων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή αδρανών υλικών οδοποιίας. Διατριβή Ειδίκευσης, Τμήμα Γεωλογίας Α.Π.Θ., Θεσσαλονίκη, 151σ.
Τσώ­λη-Κα­τα­γά Π. 1981. Συμ­βο­λή στη με­λέ­τη των κα­ο­λι­νών της Λέ­σβου. Ι. Κα­ο­λί­νης του Με­σό­το­που. Ο­ρυ­κτός Πλού­τος, 12, 39-46.
Φιλιππίδης Α. 2007. Ζεόλιθοι Δήμου Τριγώνου του Νομού Έβρου στη βιομηχανική, αγροτική, κτηνοτροφική και περιβαλλοντική τεχνολογία. Πρακτ. Ημερ. «Δυνατότητες Ανάπτυξης στο Βόρειο Έβρο», Πετρωτά, 89-107.
Φιλιππίδης Α. 2009. Διαχείριση αστικών λυμάτων και βιομηχανικών υγρών αποβλήτων με Ελληνικό φυσικό ζεόλιθο. Άρθρο ανασκόπησης. Πρακτ. Συν. ΕΥΕ & ΕΕΔΥΠ «Ολοκληρωμένη διαχείριση υδατικών πόρων σε συνθήκες κλιματικών αλλαγών», Βόλος, 829-836.
Φιλιππίδης Α. & Καντηράνης Ν. 2005. Βιομηχανικές, αγροτικές, κτηνοτροφικές και περιβαλλοντικές χρήσεις των φυσικών ζεόλιθων της Θράκης. Δελτ. Ελλ. Γεωλ. Εταιρ., 37, 90-101.
Φι­λιπ­πί­δης Α., Μι­χα­η­λί­δης Κ. & Βα­βε­λί­δης Μ. 1986. Ση­μει­ώ­σεις Κοι­τα­σμα­το­λο­γί­ας Ι­Ι (Κοιτασματολογία Μεταλλευμάτων). Α­ρι­στο­τέ­λει­ο Πα­νε­πι­στή­μιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, 93σ.
Φώ­σκο­λος Α. 1998. Οι ε­νερ­γεια­κοί πό­ροι της Ελ­λά­δος και η ση­μα­σί­α τους στην ε­θνι­κή ε­νερ­γεια­κή α­νε­ξαρ­τη­σί­α, οι­κο­νο­μί­α και δη­μι­ουρ­γί­α μό­νι­μων θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας. Πο­λυ­τε­χνεί­ο Κρή­της, Χα­νιά, 47σ.
Φω­στη­ρό­που­λος Β. & Χρυ­σο­στο­μί­δης Π. 1989. Γε­ω­λο­γι­κή-Κοι­τα­σμα­το­λο­γι­κή με­λέ­τη των εμ­φα­νί­σε­ων τρα­βερ­τί­νη πε­ρι­ο­χής ό­ρους Πά­ϊ­κου και υ­πο­λο­γι­σμός πι­θα­νών α­πο­θε­μά­των. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη, 38σ.
Χαριστός Β. 2010. Μελέτη προσχωματικού χρυσού στις περιοχές Σερβίων Κοζάνης και των ποταμών Αλιάκμονα και Αξιού. Διδακτορική Διατριβή, Τμήμα Γεωλογίας Α.Π.Θ., Θεσσαλονίκη, 372σ.
Χατ­ζη­α­πο­στό­λου Α., Κα­λα­ϊτ­ζί­δης Σ., Πα­πα­ζη­σί­μου Σ., Χρη­στά­νης Κ. & Βά­γιας Δ. 2004. Πε­ρι­βαλ­λον­τι­κή, γε­ω­χη­μι­κή και ο­ρυ­κτο­λο­γι­κή με­λέ­τη του λι­γνι­τι­κού κοι­τά­σμα­τος Πελ­λά­νας (Ν. Λα­κω­νί­ας). Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 36/1, 300-309.
Χατ­ζη­κύρ­κου Α. 2003. Με­λέ­τη θει­ού­χου με­ταλ­λο­φο­ρί­ας πε­ρι­ο­χής Ε­πτα­δέν­δρου και Ρά­χης στην Α­να­το­λι­κή Ρο­δό­πη. Δι­δα­κτο­ρι­κή Δι­α­τρι­βή, Α­ρι­στο­τέ­λει­ο Πα­νε­πι­στή­μιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, 233σ.
Χατ­ζη­πα­να­γής Ι. & Βου­γι­ού­κας Δ. 2005. Τα μάρ­μα­ρα της Α­να­το­λι­κής Μα­κε­δο­νί­ας. Βα­σι­κοί πα­ρά­γον­τες που χα­ρα­κτη­ρί­ζουν την εμ­πο­ρι­κό­τη­τά τους ως δι­α­κο­σμη­τι­κών πε­τρω­μά­των. Ποι­ό­τη­τες-Τι­μές-Α­πο­θέ­μα­τα. Πρα­κτ. 2ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε.Γ.Ε.­), Θεσ­σα­λο­νί­κη, 387-396.
Χρυ­σο­στο­μί­δης Π., Ζάν­νας Ι. & Σο­φός Φ. 1992. Το γρα­νι­τι­κό σύμ­πλεγ­μα Βρον­τούς και η κα­ταλ­ληλό­τη­τά του στη μαρ­μα­ρι­κή τέ­χνη. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη, 17σ.

Ξενόγλωσση
Adamidou K., Kassoli-Fournaraki A., Filippidis A., Christanis K., Amanatidou E., Tsikritzis L. & Patrikaki O. 2007. Chemical investigation of lignite samples and their ashing products from Kardia lignite field of Ptolemais, Northern Greece. Fuel, 86, 2502-2508.
A­r­v­a­n­i­t­i­d­is N. & C­o­n­s­t­a­n­t­i­n­i­d­es D. 1989. B­a­se a­nd p­r­e­c­i­o­us m­e­t­al s­u­l­p­h­i­de m­i­n­e­r­a­l­i­z­a­t­i­on of t­he G­r­e­ek Rhodope M­a­s­s­if. Geol. R­h­o­d­o­p­i­ca, 1, 298-305.
Arvanitidis N. & Kilias S. 1997. Vein Quartz Deposits of Northern Greece - Exploitable Resources for Industrial Uses. In: Papunen (Ed.), Mineral Deposits, Balkema, Rotterdam, ISBN 9054108894, pp. 701–704.
Arvanitidis N. 1998. Northern Greece’s industrial minerals: production and environmental technology developments. J. Geochem. Explor., 62, 217-227.
Arvanitidis N. 2011a. Reserve potential of Greek non-energy minerals. http://nikolaosarvanitidis.eu/?p=234.
Arvanitidis N. 2011b. Critical Mineral Resources in Greece. http://nikolaosarvanitidis.eu/?p=258.
A­r­v­a­n­i­t­i­d­is N., K­a­l­o­g­e­r­o­p­o­u­l­os S. & F­a­v­as N. 1989a. Zn-Pb-Cu s­u­l­p­h­i­de m­i­n­e­r­a­l­i­z­a­t­i­o­ns in t­he a­r­ea of T­h­e­r­m­es, C­e­n­t­r­al Rhodope M­a­s­s­if. Geol. R­h­o­d­o­p­i­ca, 1, 306-321.
A­r­v­a­n­i­t­i­d­is N., K­o­s­m­as C., E­l­i­o­p­o­u­l­os D., P­e­r­d­i­k­a­t­s­is V. & E­c­o­n­o­m­ou G. 1989b. G­o­ld m­i­n­e­r­a­l­i­z­a­t­i­on a­s­s­o­c­i­a­t­ed w­i­th c­a­r­b­o­n­a­te-h­o­s­t­ed p­o­l­y­m­e­t­a­l­l­ic g­o­s­s­a­ns in t­he a­r­ea of K­a­v­a­la. Geol. R­h­o­d­o­p­i­ca, 1, 340-349.
A­r­v­a­n­i­t­i­d­is N., T­s­a­m­a­n­t­o­u­r­i­d­is P. & D­i­m­ou E. 1992. P­r­o­g­r­e­ss r­e­p­o­rt on t­he g­o­ld-b­e­a­r­i­ng s­u­l­p­h­i­de a­nd g­o­s­s­an m­i­n­e­r­a­l­i­z­a­t­i­on t­y­p­es of t­he M­y­r­i­o­p­h­y­to a­r­ea, N­o­r­t­h­e­rn M­a­c­e­d­o­n­ia, G­r­e­e­ce. 3rd r­e­p­o­rt I­G­ME-E­EC p­r­o­j­e­ct, M­A­2M-C­T­90-0015, A­t­h­e­ns.
B­o­b­o­ti-T­s­i­t­l­a­k­i­d­ou I., V­a­v­e­l­i­d­is M. & A­m­s­t­u­tz G. 1991. M­o­r­p­h­o­l­o­gy a­nd c­o­m­p­o­s­i­t­i­on of t­he g­o­ld g­r­a­i­ns of t­he G­a­l­l­i­k­os a­r­ea, N­o­r­t­h­e­rn G­r­e­e­ce as c­o­m­p­a­r­ed to s­o­me R­h­i­ne g­o­ld of t­he R­h­i­ne V­a­l­l­ey, G­e­r­m­a­ny. B­u­ll. G­e­ol. S­oc. G­r­e­e­ce, 25/2, 245-263.
B­o­u­r­l­i­va A., M­i­c­h­a­i­l­i­d­is K., S­i­k­a­l­i­d­is C. & T­r­o­n­t­s­i­os G. 2004. R­e­m­o­v­al of l­e­ad (Pb2+) a­nd z­i­nc (Zn2+) f­r­om a­q­u­e­o­us s­o­l­u­t­i­o­ns by a­d­s­o­r­p­t­i­on on v­e­r­m­i­c­u­l­i­te f­r­om A­s­k­os a­r­ea in M­a­c­e­d­o­n­ia (N­o­r­t­h­e­rn G­r­e­e­ce). B­u­ll. G­e­ol. S­oc. G­r­e­e­ce, 36/1, 182-191.
Calvo J., Stamatakis M. & Magganas A. 1995. Clastic huntite in Upper Neogene forma­tions of the Kozani Basin, Macedonia, Northern Greece. J. Sedim. Res., A65/4, 627-632.
Christidis G. 1992. Origin, physical and chemical properties of the bentonite deposits from the Aegean Islands of Milos, Kimolos and Chios, Greece. Ph.D. Thesis, Univ. Leicester, UK, 458p.
Constadinidou H., Kilias S., Cheliotis I., Naden J., Shepherd J., Simos I. & Crossing E. 1998b. Mineralogy and chemistry of gold in the Profitis Ilias epithermal deposit, Milos Island, Aegean Sea, Greece. Bull. Geol. Soc. Greece, 32/3, 157-164.
Constadinidou H., Patronis M., Zangalis K. & Economou G. 1998a. Mineralogical charac­teristics related to the quality and recovery of the Panorama wollastonite, Drama area, Northern Greece. Bull. Geol. Soc. Greece, 32/3, 295-302.
Dabitzias S. 1980. Petrology and Genesis of the Vavdos Cryptocrystalline Magnesite De­posits, Chalkidiki Peninsula, Northern Greece. Econ. Geology, 75, 1138-1151.
Dagounaki C., Kassoli-Fournaraki, A., Tsirambides, A. & Sikalidis C. 2003. The carbonate rocks of Kozani area (NW Greece) in regard to certain industrial applications. Slovak. Geol. Mag., 9/4, 281-285.
Dagounaki, C., Sikalidis, C., Kassoli-Fournaraki, A. & Tsirambides, A. 2004. Suitability of the Kozani’s area (NW Macedonia, Greece) carbonate rocks for the cement industry and as aggregates in constructions. Bull. Geol. Soc. Greece, 36/1, 80-88.
Dagounaki C., Sikalidis C., Kassoli-Fournaraki A. & Tsirambides A. 2008. The influence of carbonates on the technological properties of an industrial red clay. Industrial Ceramics, 28/3, 181-187.
Dagounaki C., Sikalidis C., Kassoli-Fournaraki A. & Tsirambides A. 2009. An evaluation of alternative sources of carbonate rocks for glass making from the Kozani region, NW Macedonia Greece. European J. Glass Sci. Techn., 50/5, 253-257.
Dermitzakis M., Triantaphyllou M., Stamatakis M. & Tsaparas N. 1998. Diatomaceous sediments of Gavdos Island, Southern Greece. Stratigraphical and Petrological analysis. Interim Colloq. /RCMNS, Patra, p. 22.
Economou M., Dimou E., Economou G., Migiros G., Vacondios I., Grivas E., Rassios A. & Dabitzias S. 1986. Chromite deposits of Greece. In: Karamata S., (Ed.), UNESCO’S IGCP 197: Metallogeny of Ophiolites. Theophrastus, Athens, 129-159.
Economou-Eliopoulos M. & Eliopoulos D. 1993. Platinum, palladium and gold content in the porphyry-Cu systems of the Vertiskos formation, Serbomacedonian Massif. Bull. Geol. Soc. Greece, 28/2, 393-405.
Eliopoulos D. 2000. Geochemistry and origin of the Asimotrypes carbonate hosted mesothermal gold deposit, Pangeon Mountain, North Greece. Ph.D. thesis, University Southampton, 244p.
Filippidis A. 1992. Trace element contents of pyrites from Tertiary sulphide deposits of the Kirki - Essimi basin, Northeastern Greece. Mineral Wealth, 78, 45-52.
Filippidis A. 1996. Chemical variation of olivine in the serpentinite of the central section in the Xerolivado chrome mine of Vourinos, Greece. N. Jb. Miner. Abh., 170/2, 189-205.
Filippidis A. 1997. Chemical variation of chromite in the central sector of Xerolivado chrome mine of Vourinos, Western Macedonia, Greece. N. Jb. Miner. Mh., 8, 354-370.
Filippidis A. 2008. Treatment and recycling of municipal and industrial waste waters using Hellenic Natural Zeolite. Proc. 3rd Intern. Conf. Water Science and Technology, Athens, 5p.
Filippidis A., Kougoulis C. & Michailidis K. 1988. Sr-bearing stilbite in a quartz monzonite from Vathi, Kilkis, Northern Greece. Schweizerische Mineralogische und Petrographische Mitteilungen, 68, 67-76.
Filippidis A., Georgakopoulos A. & Kassoli-Fournaraki A. 1996a. Mineralogical components of some thermally decomposed lignite and lignite ash from the Ptolemais basin, Greece. Intern. J. Coal Geology, 30, 303-314.
Filippidis A., Kassoli-Fournaraki A. & Kantiranis N. 2000. Chromites in the southern sector of Xerolivado dumite mine of Vourinos, Macedonia, Greece. Proc. 1st Conf. Comm. Econ. Geol. Miner. Geoch. (GSG), Kozani, 485-497.
Filippidis A., Apostolidis N., Filippidis S. & Paragios I. 2008a. Purification of industrial and urban wastewaters, production of odorless and cohesive zeo-sewage sludge using Hellenic Natural Zeolite. Proc. 2nd Intern. Conf. Small and Decentralized Water and Wastewater Treatment Plants, Skiathos, 403-408.
Filippidis A., Apostolidis N., Paragios I. & Filippidis S. 2008b. Purification of dye-work and urban wastewaters, production of odorless and cohesive zeo-sewage sludge, using Hellenic Natural Zeolite. Proc.1st Intern. Conf. Hazardous Waste Management, Chania, 8p.
Filippidis A., Georgakopoulos A., Kassoli-Fournaraki A., Misaelides P., Yiakkoupis P. & Broussoulis J. 1996b. Trace element contents in composed samples of three lignite seams from the central part of the Drama lignite deposit, Macedonia, Greece. Intern. J. Coal Geology, 29, 219-234.
Filippidis A., Papastergios G., Apostolidis N., Paragios I., Filippidis S. & Sikalidis C. 2009. Odorless and cohesive zeo-sewage sludge produced by Hellenic Natural Zeolite treatment. Proc. 3rd AMIREG Intern. Conf. Assessing the Footprint of Resource Utilization and Hazardous Waste Management, Athens, 96-100.
Filippidis A., Papastergios G., Apostolidis N., Filippidis S., Paragios I. & Sikalidis C. 2010a. Purification of urban wastewaters by Hellenic Natural Zeolite. Bull. Geol. Soc. Greece, 43/5, 2597-2605.
Filippidis A., Moustaka-Gouni M., Papastergios G., Katsiapi M., Kantiranis N., Karamitsou V., Vogiatzis D. & Filippidis S. 2010b. Cyanobacteria removal by Hellenic Natural Zeolite. Proc. 3rd Intern. Conf. Small and Decentralized Water and Wastewater Treatment Plants, Skiathos, 383-387.
Fragoulis D., Chaniotakis E. & Stamatakis M. 1997. Zeolitic tuffs of Kimolos Island, Ae­gean Sea, Greece and their industrial potential. Cement Concrete Res., 27/6, 889-905.
Galan E., Aparicio P., Miras A., Michailidis K. & Tsirambides A. 1996.  Technical properties of kaolin from Griva (Macedonia, Greece). Appl. Clay Sc. 10, 477-490.
Hatjilazaridou K., Chalkiopoulou F. & Grossou-Valta M. 1998. Greek industrial minerals. Current status and trends. Ind. Minerals, 6, 45-63.
Kalogeropoulos S., Kilias S., Bitzios D., Nicolaou M. & Both R. 1989. Genesis of the Olympias Carbonate-Hosted Pb-Zn(Au,Ag) Sulfide Ore Deposit, Eastern Chalkidiki, Northern Greece. Econ. Geology, 84, 1210-1234.
Κassoli-Fournaraki A., Stamatakis M., Hall A., Filippidis A., Michailidis K., Tsirambides A. & Koutles Th. 2000. The Ca-rich clinoptilolite deposit of Pentalofos, Thrace, Greece. In: Colella C. & Mumpton F.A. (Εds.), Natural Zeolites for the Third Millennium. De Frede Editore, Napoli, pp. 193-202.
Kastritis I., Kacandes G. & Mposkos E. 2003. The palygorskite and Mg-Fe-smectite clay deposits of the Ventzia basin, western Macedonia, Greece. In: Eliopoulos et al. (Eds.), Mineral Exploration and Sustainable Development, Millpress, Rotterdam, pp. 891-894.
Kelepertsis A., Economou K., Skounakis S. & Porfyris S. 1990. Mineral and chemical composition of kaolins from Milos Island, Greece – procedure of kaolinite enrichment. Appl. Clay Sci., 5, 277-293.
Kirov G., Filippidis A., Tsirambides A., Tzvetanov R. & Kassoli-Fournaraki A. 1990. Zeolite-bearing rocks in Petrota area (Eastern Rhodope Massif, Greece). Geol. Rhodopica, 2, 500-511.
Kitsopoulos K. & Dunham A. 1996. Heulandite and mordenite-rich tuffs from Greece: a potential source for pozzolanic materials. Miner. Deposita, 31, 576-583.
Kitsopoulos K., Scott P. & Dunham A. 1998. Beneficiation of zeolite-rich volcaniclastic materials. Bull. Geol. Soc. Greece, 32, 265-272.
Kitsopoulos K., Scott P., Jeffrey C. & Marsh N. 2001. The mineralogy and geo­chemistry of zeolite-bearing volcanics from Akrotiri (Santorini Island) and Polyegos (Milos group of islands), Greece. Implications for geochemical classification diagrams. Bull. Geol. Soc. Greece, 34/3, 859-865.
Kolovos N., Georgakopoulos A., Filippidis A. & Kavouridis C. 2002a. The effects on the mined lignite quality characteristics by the intercalated thin layers of carbonates in Ptolemais mines, Northern Greece. Energy Sources, 24/8, 761-772.
Kolovos N., Georgakopoulos A., Filippidis A. & Kavouridis C. 2002b. Utilization of lignite reserves and simultaneous improvement of dust emissions and operation efficiency of a power plant by controlling the calcium (total and free) content of the fed lignite. Application on the Agios Dimitrios power plant, Ptolemais, Greece. Energy & Fuels, 16/6, 1516-1522.
Kostopoulos D., Ioannidis N. & Sklavounos S. 2000. A New Occurrence of Ultrahigh-Pres­sure Metamorphism, Central Macedonia, Northern Greece: Evidence from Graphitized Diamonds? Int. Geology Review, 42, 545-554.
Koukouzas Ν. 1992. Komnina diatomaceous clay deposit overburden lignite and its suit­ability (W. Macedonia, Northern Greece). Mineral Wealth, 81, 39-52.
Koukouzas C. & Koukouzas N. 1995. Coals in Greece: distribution, quality, reserves. Eu­rop. Coal Geol. Assoc., Sp. Publ. 82, 171-180.
Koukouzas C., Foscolos A. & Kotis T. 1997. Research and Exploration of Coal in Greece: A View to the Future. Energy Sources, 19, 335-347.
Κοutles Th., Kassoli-Fournaraki A., Filippidis A. & Tsirambides A. 1995. Geology and geochemistry of the Eocene zeolite-bearing volcaniclastic sediments of Metaxades, Thrace, Greece. Estudios Geol., 51, 19-27
Krestou A., Xenidis A. & Panias D. 2003. Mechanism of aqueous uranium (VI) uptake by natural zeolitic tuff. Minerals Engineering, 16, 1363-1370.
Kyriakis S., Papaioannou D., Alexopoulos C., Polizopoulou Z., Tzika E. & Kyriakis C. 2002. Experimental studies on safety and efficacy of the dietary use of a clinoptilolite-rich tuff in sows: a review of recent research in Greece. Microporous and Mesoporous Materials, 51, 65-74.
Liakopoulos A., Glasby G., Papavassiliou C. & Boulegue J. 2001. Nature and origin of the Vani manganese deposit, Milos, Greece: an overview. Ore Geol. Reviews, 18, 181-209.
Lykousis V., Alexandri S., Woodside J., De Lange G., Dδhlmann A., Perissoratis C., Heeschen K., Ioakim C., Sakellariou D. & Nomikou P. 2009. Mud volcanoes and gas hydrates in the Anaximander Mountains (Eastern Mediterranean Sea). Marine and Petroleum Geology, 26/6, 854-872.
Magganas A., Stamatakis M., Kyriakopoulos K. & Dermitzakis M. 1997. Authigenic min­erals and geochemical features of Tertiary porcelanites and cherts from Greece. Ann. Geol. Pays Hell., 39, 981-997.
Marantos Ι., Perdikatsis V., Papadopoulos P. & Iliadis Α. 1990. Mineralogical study of talc occurrences in Organi-Myrtiski-Chloi area ultramafic body, eastern Rhodope, NE Greece. Geol. Rhodopica, 2, 479-488.
Marantos I., Koshiaris G., Perdikatsis V., Karantassi S. & Economou G. 2002. Zeolitic al­teration tuffs in the Skaloma-Darmeni-Nikites-Nea Santa area, Komotini Tertiary basin, Thrace, NE Greece. Proc. 6th Int. Conf. Occ. Prop. Util. Nat. Zeolites, Thessalo­niki, p. 220.
Michael C. 2004. Epithermal systems and gold mineralization in Western Thrace (North Greece). Bull. Geol. Soc. Greece, 36/1, 416-423.
Michael C., Constandinides D., Ashworth K., Perdikatsis V. & Demetriades A. 1989. The Kirki vein polymetallic mineralization, NE Greece. Geol. Rhodopica, 1, 366-373.
Michailidis K. 1990. Zoned chromites with high Mn-contents in the Fe-Ni-Cr-laterite ore deposits from the Edessa in Northern Greece. Miner. Deposita, 25, 190-197.
Michailidis K. & Tsirambides A. 1986. The kaolin deposits of Leucogia, NE Greece. Clay Minerals, 21, 417-426.
Michailidis K. & Sklavounos S. 1996. Chromite ores in Gerakini-Ormylia ophiolites, Chalkidiki Peninsula, Northern Greece. Chem. Erde, 56, 97-115.
Michailidis K., Vavelidis M. & Christofides G. 1989. Native gold in the skarn-type miner­alization of Kimmeria, NE of Xanthi. Geol. Rhodopica, 1, 396-402.
Michailidis K., Tsirambides A. & Tsamantouridis P. 1993. Kaolin weathering crusts on gabbroic rocks at Griva, Macedonia, Greece. Appl. Clay Sci., 8, 19-36.
Michailidis K., Trontzios G. & Sofianska E. 2010. Chemical and mineralogical assessment of clays from Peloponnese (S. Greece) and their evaluation for utilization in ceramics industry. Bull. Geol. Soc. Greece, 43/5, 2657-2666.
Michailidis K., Filippidis A., Vavelidis M. & Evangelou E. 1989. Chemical composition of some ore minerals from St. Philippos (Kirki) polymetallic deposit. Geol. Rhodopica, 1, 389-395.
Misaelides P., Godelitsas A. & Filippidis A. 1995a. The use of zeoliferous rocks from Metaxades-Thrace, Greece, for the removal of caesium from aqueous solutions. Fresenius Envir. Bull., 4, 227-231.
Misaelides P., Godelitsas A., Charistos V., Ioannou D. & Charistos D. 1994. Heavy metal uptake by zeoliferous rocks from Metaxades, Thrace, Greece: An exploratory study. J. Radioanal. Nucl. Chem. Art., 183, 159-166.
Misaelides P., Godelitsas A., Filippidis A., Charistos D. & Anousis I. 1995b. Thorium and uranium uptake by natural zeolitic materials. Science Total Environment, 173/174, 237-246.
Moirou A., Xenidis A. & Paspaliaris I. 2001. Stabilization Pb, Zn, and Cd- contaminated soil by means of natural zeolites. Soil and Sediment Contamination, 10/3, 251-267.
Mposkos E. & Kostopoulos D. 2001. Diamond, former coesite and supersilicic garnet in metasedimentary rocks from the Greek Rhodope: a new ultrahigh-pressure metamorphic province established. Earth Planet. Sci. Letters, 192, 497-506.
Nimfopoulos M. & Pattrick R. 1991. Mineralogical and textural evolution of the economic manganese mineralisation in western Rhodope massif, N. Greece. Miner. Magazine, 55, 423-434.
Owen R., Renaut R. & Stamatakis M. 2010. Diatomaceous sedimentation in late Neogene lacustrine basins of western Macedonia, Greece. J. Paleolimn., 44/1, 343-359.
Panagos A.G. & Varnavas S.P. 1981. Preliminary observations on manganese deposits in the areas of Othris and Argolis (eastern Greece). In: Augustidis S.S. (Ed.), Proc. Int. Symp. Metallogeny Mafic & Ultramafic complexes, Athens, 2, pp. 257-280.
Papastavrou S. & Perdikatsis V. 1991. The garnetite from Serifos. Bull. Geol. Soc. Greece, 25/2, 291-300.
Papoulis D. & Tsolis-Katagas P. 2001a. Kaolinization processes in the rhyolitic rocks of Kefalos, Kos Island, Aegean Sea, Greece. Bull. Geol. Soc. Greece, 34/3, 867-874.
Papoulis D. & Tsolis-Katagas P. 2001b. Kaolin deposits of Leucogia, Rhodope, Greece: processes of kaolinization. Bull. Geol. Soc. Greece, 34/3, 875-882.
Pe-Piper G. & Tsolis-Katagas P. 1991. K-rich mordenite from Late Miocene rhyolitic tuffs, Island of Samos, Greece. Clays Clay Miner., 39, 239-247.
Perissoratis C. & Ioakim C. 2010. Research projects to study the sea floor and sub-bottom sediments funded by the recent European Commission framework programs: the I.G.M.E. participation. Bull. Geol. Soc. Greece, 43/2, 1035-1045.
Perseil E., Photiades A. & Giovanoli R. 1998. Manganiferous concretions bearing lumines­cent fluorapatite in Jurassic red cherts of pillow-lavas ophiolite unit (Angelokastro, Ar­golis). Bull. Geol. Soc. Greece, 32/3, 13-19.
Pomoni-Papaioannou F. & Tsaila-Monopolis S. 1983. Petrographical, sedimentological and micropaleontological studies of an evaporite outcrop, west of the Ziros Lake (Epirus Greece). Riv. Ital. Paleont., 88/3, 387-400.
Rassios A. 1981. Geology and Evolution of the Vourinos Complex, Northern Greece. Ph.D. Thesis, University California (Davis) 499p.
Rassios A., Roberts S. & Vacondios I. 1986. The Application of a Multidisciplinary Concept for Chromite Exploration in the Vourinos Complex (N. Greece). IGME report, Athens, 409p.
Sapountzis E. & Christofides G. 1982. A calcium-poor rhodonite from Xanthi (N. Greece). Miner. Magazine, 46, 337-340.
Shawh A.J. & Constantinides D. 2001. The Sappes gold project. Bull. Geol. Soc. Greece, 34/3, 1073-1080.
Siavalas G., Tsompanidou E., Kalaitzidis S., Bouzinos A. & Christanis K. 2004. Early stages of lignite formation in Ptolemais basin: a coal-petrographic approach. Bull. Geol. Soc. Greece, 36/1, 334-341.
Sikalidis C. 1998. Heavy metals and toxic elements removal from contaminated waters by clay minerals and zeolite bearing rocks. Proc. 4th Int. Conf. Envir. Pollution, Thessaloniki, 102-110.
Sikalidis C. & Minopoulos P. 1994. Chemical, mineralogical and technical characteristics of natural clays from Macedonia, N. Greece and their evaluation for ceramics. Bull. Geol. Soc. Greece, 30/1, 581-589.
Sikalidis C., Kassoli-Fournaraki A. & Filippidis A. 1997. Feldspars from the Paranesti Pegmatite Veins (NE Greece) for the Ceramic and Glass Industry. Interceram, 46, 227-231.
Skarpelis N. & Liati A. 1991. Wollastonite and associated copper mineralization in the contact metamorphic aureole of Kimmeria, Xanthi, N. Greece. Bull. Geol. Soc. Greece, 25/2, 369-377.
Skarpelis N., Marantos I. & Christidis G. 1993. Zeolites in Oligocene volcanic rocks, Da­dia-Lefkimi area, Thrace, Northern Greece: mineralogy and cation exchange properties. Bull. Geol. Soc. Greece, 28/2, 305-315.
Skarpelis N., Christakos P. & Vallianatos A. 1998. Environmentally safe raw materials for blasting applications: the garnetites of Kimmeria (Xanthi) and Serifos Island. Bull. Geol. Soc. Greece, 32/3, 289-293.
Sklavounos S. & Filippidis A. 1989. Meta-autunite and autunite occurrence in the Dipotama granite, Drama, North Greece. Geol. Rhodopica, 1, 431-437.
Spoudeas D. 1997. Greek bauxite. Mines and markets. Ind. Minerals, 7, 52-55.
Stamatakis M. 1995. Occurrence and genesis of huntite-hydromagnesite assemblages, Ko­zani, Greece - important new white fillers and extenders. IMM, Transactions B, 104, 179-186.
Stamatakis M. & Tsipoura-Vlachou M. 1990. Diatomaceous rocks in Greece. In: IMM (Ed.), Minerals, Materials and Industry, 14th IMM Conf., Edinburgh, pp. 185-192.
Stamatakis M. & Kyriakopoulos K. 2002. On the occurrence of zeolitized pyroclastic rocks in NE Lesvos Island, Greece. Proc. 6th Int. Conf. Occ. Prop. Util. Nat. Zeolites, Thessa­loniki, 344-345.
Stamatakis M., Hall A. & Hein J. 1996. The zeolite deposits of Greece. Miner. Deposita, 31, 473-481.
Stamatakis M., Hall A., Lutat U. & Walsh J. 1998. Mineralogy, origin and commercial value of the zeolite-rich tuffs in the Petrota-Pentalofos area, Evros County, Greece. Estudios Geol., 54, 3-15.
Symeopoulos B., Soupioni M., Misaelides P., Godelitsas A. & Barbayiannis N. 1996. Neodymium sorption by clay minerals and zeoliferous rocks. J. Radioanal. Nucl. Chem., Let., 212, 421-429.
Tserveni-Gousi A., Yannakopoulos A., Katsaounis N., Filippidis A., Kassoli-Fournaraki A. & Fortomaris P. 1995. The influence of Greek clinoptilolite-bearing rocks on the egg shell quality, in the early stage of laying. Intern. Meet. Natural Zeolites, Sofia, 118.
Tserveni-Gousi A., Yannakopoulos A., Katsaounis N., Filippidis A. & Kassoli-Fournaraki A. 1997. Some interior egg characteristics as influenced by addition of Greek clinoptilolitic rock material in the hen diet. Archiv fur Geflugelkunde, 61, 291-296.
Tsiambaos G. & Vidakis M. 2001. High quality rock aggregates for road pavements in Greece. Proc. Aggregate 2001 - Environment Economy, Helsinki Finland, 1, 135-140.
Tsirambides A. 2001. Industrial applications of the dolomite from Potamia, Thassos Island, N. Aegean Sea, Greece. Materials & Structures, 34, 110-113.
Tsirambides A. & Michailidis K. 1999. An X-ray, EPMA, and oxygen isotope study of vermiculitized micas in the ultramafic rocks at Askos, Macedonia, Greece. Appl. Clay Sci., 14, 121-140.
Tsirambides A., Filippidis A. & Kassoli-Fournaraki A. 1993. Zeolitic alteration of Eocene volcaniclastic sediments at Metaxades, Thrace, Greece. Appl. Clay Sci., 7, 509-526.
Tsirambides A., Kassoli-Fournaraki A., Filippidis A. & Soldatos K. 1989. Preliminary re­sults on clinoptilolite-containing volcaniclastic sediments from Metaxades, NE Greece. Bull. Geol. Soc. Greece, 23/2, 451-460.
Tsolis-Katagas P. & Katagas C. 1989. Zeolites in pre-caldera pyroclastic rocks of the Santorini volcano, Aegean Sea, Greece. Clays Clay Miner., 37, 497-510.
Tsolis-Katagas P. & Katagas C. 1990. Zeolitic diagenesis of Oligocene pyroclastic rocks of the Metaxades area, Thrace, Greece. Miner. Magazine, 54, 95-103.
Tsolis-Katagas P. & Mavronichi M. 1989. Kaolinization of the Kimolos Island volcanics, Cyclades, Greece. Clay Minerals, 24, 75-89.
Tzamos E., Filippidis A., Kantiranis N., Sikalidis C., Tsirambides A., Papastergios G. & Vogiatzis D. 2010. Uptake ability of zeolitic rock from South Xerovouni, Avdella, Evros, Hellas. Bull. Geol. Soc. Greece, 43/5, 2762-2772.
Vavelidis M. & Michailidis K. 1990. Gold composition in the Fe-Pb-Cu-(Ag-Zn) hydro­thermal quartz veins of Kallianou area, southern Euboea (Greece). Bull. Geol. Soc. Greece, 22, 87-96.
Vavelidis M. & Tarkian M. 1995. Mineralogy of the gold – silver bearing copper mineral­ized zones in the Paliopyrgos (Nea Madytos-Stanos) area, Northern Greece. N. Jb. Miner. Mh., 3, 133-143.
Vavelidis M., Filippidis A., Michailidis K. & Evangelou E. 1989. The polymetallic ore mineralization of the Kirki area, Alexandroupolis district, Northeast Greece. Geol. Rhodopica, 1, 350-365.
Vlahou M., Christofides G., Sikalidis K., Kassoli-Fournaraki A. & Eleftheriadis G. 2001. Upgrading of K-feldspars of Samothraki Island (NE Aegean Sea). Igneous rocks for use in the ceramic and glass industry. Bull. Geol. Soc. Greece, 34/3, 1177-1182.
Vlessidis A.G., Triantafillidis C.S. & Evmiridis N.P. 2001. Removal and recovery of p-phenylenediamines developing compounds from photofinishing lab washwater using clinoptilolite tuffs from Greece. Water Research, 35/6, 1603-1608.
Voudouris P., Magganas A., Kati M., Gerogianni N., Kastanioti G. & Sakelaris G. 2010. Mineralogical constraints to the formation of vein-type zeolites from Kizari area, Thrace Northern Greece. Bull. Geol. Soc. Greece, 43/5, 2786-2797.
Yannakopoulos A., Tserveni-Gousi A. & Christaki E. 1998. Effect of natural zeolite on yolk:albumen ratio in hen eggs. British Poultry Sci., 39, 506-510.
Yannakopoulos A., Tserveni-Gousi A., Kassoli-Fournaraki A., Tsirambides A., Michailidis K., Filippidis A. & Lutat U. 2000. Effects of dietary clinoptilolite-rich tuff on the performance of growing-finishing pigs. In: Colella C. & Mumpton F.A. (Εds.), Natural Zeolites for the Third Millennium. De Frede Editore, Napoli, pp. 471-481.
Yannakopoulos A., Tserveni-Gousi A., Katsaounis N., Kassoli-Fournaraki A., Filippidis A. & Tsolakidou A. 1995. The influence of Greek clinoptilolite-bearing rocks on the performance of laying hens, in the early stage of laying. Intern. Meet. Natural Zeolites, Sofia, 120.
Zhelyaskova-Panayotova M., Laskou M., Economou M. & Stefanov D. 1992. Vermiculite occurrences from the Vavdos and Gerakini Areas of the W. Chalkidiki Peninsula, Greece. Chemie der Erde, 52, 41-48.

Αναφορές διαδικτύου
www.dolbear.com
www.iea.org
www.indmin.com
www.lynascorp.com
www.metalprices.com
www.perc.co
www.uxc.com
www.worldcoal.org
www.xo.gr








THE MINERAL RESOURCES OF GREECE

ANANIAS TSIRAMBIDES1 & ANESTIS FILIPPIDIS

SUMMARY
Greece, in relation to many other countries of similar size, is very advantageous for the mineral wealth it possesses. Great variety, mostly industrial and metallic minerals, and energy mineral raw materials such as lignite, are in its subsoil. Greece continues to maintain top positions worldwide in the production and export of magnesite, bentonite, perlite, pumice and huntite. Investments in equipment of high productivity and low energy consumption for the production of high value products with better properties are prerequisites for further development of the mining companies in the future.
Increasing the geological certainty the mineral resources can be classified as hypothetical or indicated or measured, while the mineral reserves as probable or proven. According to the PERC code (Pan-European Reserves and Resources Reporting Committee) from 2008 specific and strict requirements apply for moving from one category of deposits to another. Moreover, the credibility and the equipment of body performing the research and the sustainability study of the probable investment are taking into account. Therefore, to be characterized probable or proven the reserves of a mineral resource there must be not only measured quantitative and qualitative data, but studies of exploitability and sustainability of these reserves at this time.
The probable and proven reserves of most of the mineral resources of Greece are unknown, as detailed investigations (e.g. drillings, measurements, analyses, etc.) are lacking. The total value of the reserves, in our assessment is about 1.5 trillion € and is four times its total debt (360 billion €). Therefore, in a horizon of just 20 years the revenues of Greece only from the rational exploitation of these resources can recoup it fully. Our conclusion is reinforced by the fact that the value of a processed mineral resource in many cases exceeds 20 times that of the raw. Thus, vertically integrated mining and processing plants, which have the ability to produce finished products with high added value, will contribute much more quickly to the elimination of this debt and therefore to the rapid development of the National Economy.
The total value of the indicated reserves of the Industrial Minerals & Rocks is 60 billion €.
The total value of the indicated reserves of the Metallic Minerals is 72 billion €.
The total value of the indicated reserves of the Energy Mineral Raw Materials is 1,362 billion €, of which 268 billion € belong to the lignites which are exploited for decades to produce only electricity. The hypothetical oil reserves are 10 billion barrels with current value of 685 billion € and the corresponding of natural gas 3.5 trillion m3 with current value of 409 billion €.
Substantial contribution to the debt reduction will happen by granting rights to exploit the mineral wealth of Greece in large business groups of the U.S., Germany and other 'borrowing forces", for many decades, in return to the pre-collection of  part of the expected
Διαβάστε περισσότερα
Προσθέστε σχόλιο (0)
 
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ PDF Εκτύπωση E-mail
Οικονομία
Γράφει ο/η Administrator   
13.10.11
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ελληνόγλωσση
Αγ­γε­λό­που­λος Κ. & Κων­σταν­τι­νί­δης Δ. 1988. Το κοί­τα­σμα ψευ­δαρ­γύ­ρου-αρ­γύ­ρου-μο­λύ­βδου των Μο­λά­ων Λα­κω­νί­ας. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 20/2, 305-320.
Α­δάμ Κ. & Γα­ζέ­α Β. 1994. Πε­ρι­βαλ­λον­τι­κές ε­πι­πτώ­σεις α­πό τα με­ταλ­λεί­α Κασ­σάν­δρας. Πρα­κτ. Η­μερ. «Ο­ρυ­κτός Πλού­τος Ν. Χαλ­κι­δι­κής-Πε­ρι­βάλ­λον», ΓΕ­ΩΤ.Ε.Ε., Γε­ρα­κι­νή, 127-148.
Α­λε­βί­ζος Γ. 1997. Ο­ρυ­κτο­λο­γί­α, γε­ω­χη­μεί­α και γέ­νε­ση ι­ζη­μα­το­γε­νών νι­κε­λι­ού­χων σι­δη­ρο­με­ταλ­λευ­μά­των Λο­κρί­δας (Κεν­τρι­κή Ελ­λά­δα). Δι­δα­κτο­ρι­κή Δι­α­τρι­βή, Πο­λυ­τε­χνεί­ο Κρή­της, 245σ.
Αλμπάνης Π. & Βαδραχάνης Α. 2003. Καταγραφή και επεξεργασία χωροταξικών και οικιστικών χαρακτηριστικών Ν. Καβάλας. Διπλωματική Εργασία, Πολυτεχνείο Ξάνθης, 176σ.
Αλμ­παν­τά­κης Ν. 1974. Τα νι­κε­λι­ού­χα σιδηρομεταλλεύματα Λοκρίδος και Εύ­βοι­ας. Δι­δα­κτο­ρι­κή Δι­α­τρι­βή, Ε­θνι­κό & Κα­πο­δι­στρια­κό Πα­νε­πι­στή­μιο Α­θη­νών.
Α­να­στό­που­λος Ι. 1960. Νι­κε­λι­ού­χα σι­δη­ρο­με­ταλ­λεύ­μα­τα Κεν­τρι­κής Εύ­βοι­ας. Έκ­θε­ση Ι­ΓΕΥ, Α­θή­να, 31σ.
Αντωνιάδης Π., Βλάχου Α., Αμπατζή Σ., K­h­a­n­a­ga P. & R­i­e­g­el W. 2001. Πρόδρομη ανθρακοπετρογραφική με­λέ­τη του λι­γνι­τι­κού κοι­τά­σμα­τος Α­χλά­δας Ν. Φλω­ρί­νης. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 34/3, 1185-1194.
Αποστολίδης Ν. 2010. Ορυκτολογία και δεσμευτική ικανότητα των ζεολιθοφόρων σχηματισμών Βορείου Γουρουνορέματος (Αβδέλλα Έβρου) και πιθανές περιβαλλοντικές εφαρμογές. Διατριβή Ειδίκευσης, Α­ρι­στο­τέ­λει­ο Πα­νεπιστήμιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, 29σ.
Α­πο­στο­λί­κας Α., Φρο­γου­δά­κης Ε. & Μαγ­κλά­ρας Κ. 2000. Νι­κε­λι­ού­χα κοι­τά­σμα­τα στη Δυ­τι­κή Μα­κε­δο­νί­α. Πα­ρόν και προ­ο­πτι­κές. Πρα­κτ. 1ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε­ΓΕ), Κο­ζά­νη, 25-34.
Αρ­βα­νι­τί­δης Ν. 2002. Χάρ­της της με­ταλ­λεί­ας στη Μα­κε­δο­νί­α και Θρά­κη. Οι στό­χοι του Ι.Γ.Μ.Ε. Πρα­κτ. Η­με­ρί­δας Σ.Μ.Ε. και Σ.Ε.Μ.Μ.Θ., Κα­βά­λα, Β11-30.
Αρ­βα­νι­τί­δης Ν., Βε­ρά­νης Ν. & Κων­σταν­τι­νί­δης Δ. 1994. Η με­ταλ­λο­φο­ρί­α χρυ­σού στο Νο­μό Χαλ­κι­δι­κής. Πρα­κτ. Η­μερ. «Ο­ρυ­κτός Πλού­τος Ν. Χαλ­κι­δι­κής – Πε­ρι­βάλ­λον», ΓΕ­ΩΤ.Ε.Ε., Γε­ρα­κι­νή, 151-162.
Βα­βε­λί­δης Μ. 1988. Γε­ω­χη­μεί­α ι­χνο­στοι­χεί­ων στους γα­λη­νί­τες των αρ­γυ­ρού­χων κοι­τα­σμά­των Pb-Zn της Σίφ­νου (Ελ­λά­δα). Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 20/2, 329-341.
Βα­βε­λί­δης Μ. 1993. «Γι­α­ρο­σί­της» έ­να ση­μαν­τι­κό ο­ρυ­κτό στην α­να­ζή­τη­ση και τον εν­το­πι­σμό αρ­γύ­ρου και χρυ­σού στην Ελ­λά­δα. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 28/2, 85-92.
Βα­βε­λί­δης Μ. 2004. Κοι­τά­σμα­τα χρυ­σού και αρ­χαί­α με­ταλ­λευ­τι­κή δρα­στη­ρι­ό­τη­τα στη Μα­κε­δο­νί­α και τη Θρά­κη. Θεσ­σα­λο­νι­κέ­ων Πό­λις, 14, 74-93.
Βα­βε­λί­δης Μ., Χα­ρι­στός Β. & S­e­i­d­el E. 2000. Εμ­φα­νί­σεις προ­σχω­μα­τι­κού χρυ­σού και ο­ρυ­κτών της ο­μά­δας του λευ­κο­χρύ­σου στην πε­ρι­ο­χή του πο­τα­μού Α­λι­ά­κμο­να. Πρα­κτ. 1ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε.­Γ.Ε.), Κο­ζά­νη, 46-63.
Βέ­κιος Π. & Χι­ώ­της Ε. 1993. Πα­λαι­ο­γε­ω­γρα­φι­κές συν­θή­κες σχη­μα­τι­σμού των φω­σφο­ρι­τών και μη­τρι­κών πε­τρω­μά­των πε­τρε­λαί­ου στην Ή­πει­ρο. Συμ­βο­λή στην έ­ρευ­να φω­σφο­ρι­τών και υ­δρο­γο­ναν­θρά­κων. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 28/2, 535-549.
Βλάχου Μ. 2003. Τριτογενής ηφαιστειότητα της Σαμοθράκης και συνδεδεμένα με αυτήν βιομηχανικά ορυκτά (ζεόλιθοι, Κ-άστριοι). Διδακτορική Διατριβή, Α­ρι­στο­τέ­λει­ο Πα­νεπιστήμιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, 379σ.
Βογιατζής Δ., Χρηστάρας Β., Φιλιππίδης Α., Κασώλη-Φουρναράκη Α., Καντηράνης Ν., Μοροπούλου Α. & Μπακόλας Α. 2008. Αξιολόγηση της Συμπαγοποίησης Κονιαμάτων Τσιμέντου-Άμμου-Ελληνικού Φυσικού Ζεόλιθου με Τεχνικές Υπερήχων. Πρακτ. 1ου Πανελλήνιου Συν. Δομικών Υλικών, Αθήνα, 1099-1110.
Βου­γι­ού­κας Δ. 1998. Ε­κμε­τάλ­λευ­ση μαρ­μά­ρων - α­ξι­ο­ποί­η­ση του λευ­κού δο­λο­μι­τι­κού μαρ­μά­ρου της Ν. Θά­σου. Πρα­κτ. 1ου Συν. Α­να­πτυξ. Προ­ο­πτ. Θά­σου, Πρί­νος, 173-180.
Βου­δού­ρης Π. & Σκαρ­πέ­λης Ν. 1998. Με­ταλ­λο­φο­ρί­ες ε­πι­θερ­μι­κού χρυ­σού-αρ­γύ­ρου στις πε­ρι­ο­χές Πε­ρά­μα­τος (Θρά­κη) και Λή­μνου. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 32/3, 125-135.
Βούτα Σ. 2009. Ορυκτολογία και δεσμευτική ικανότητα ζεόλιθου Βορείου Ξεροβουνίου (Αβδέλλα Έβρου) και πιθανές περιβαλλοντικές εφαρμογές. Διατριβή Ειδίκευσης, Α­ρι­στο­τέ­λει­ο Πα­νεπιστήμιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, 29σ.
Γα­λα­νά­κης Δ., Μα­στρο­γιά­ννης Π., Πλου­μής Π. & Κε­λε­σί­δης Π. 2000. Με­λέ­τη εμ­πο­ρι­κών τύ­πων μαρ­μά­ρου στη λα­το­μι­κή ζώ­νη Τρα­νο­βάλ­του Κο­ζά­νης. Πρα­κτ. 1ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε­.Γ.Ε.), Κο­ζά­νη, 73-82.
Γεωργιάδης Ι. 2010. Πετρολογική και γεωχημική μελέτη γρανατούχων ιζηματογενών σχηματισμών της Ενότητας Βερτίσκου. Διδακτορική Διατριβή, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, 271σ.
Γκίκας Ι. & Γεωργακάκης Ν. 1997. Αποτύπωση και αξιολόγηση παρούσας κατάστασης στα μεταλλεία χρωμίτη Βούρινου. Έκθεση Ι.Γ.Μ.Ε., Αθήνα.
Δη­μη­τρί­ου Δ. 1993. Το λι­γνι­τι­κό κοί­τα­σμα Δο­μέ­νι­κου Ε­λασ­σό­νος. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Α­θή­να, 11σ.
Διακάκης Ε. 1982. Γέ­νε­ση και με­θο­δο­λο­γί­α έ­ρευ­νας των πορ­φυ­ρι­κών κοι­τα­σμά­των χαλ­κού. Πορ­φυ­ρι­τι­κές εμ­φα­νί­σεις χαλ­κού στην Ελ­λά­δα. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη.
Δι­α­κά­κης Ε., Μη­νό­που­λος Π. & Στε­φα­νί­δης Π. 1995. Βα­σι­κή κοι­τα­σμα­το­λο­γι­κή έ­ρευ­να βερ­μι­κου­λί­τη στις πε­ρι­ο­χές Κρου­σί­ων και Δι­σώ­ρου των νο­μών Κιλ­κίς και Σερ­ρών. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη.
Ελληνική Στατιστική Αρχή. 2011. Μεταλλεία-Λατομεία-Αλυκές. Στοιχεία 2007. Ε.Σ.Α., Πειραιάς, 38σ.
Η­λιά­δης Α. 1990. Γε­ω­λο­γι­κή και κοι­τα­σμα­το­λο­γι­κή με­λέ­τη των χρω­μι­τών Δα­διάς Σου­φλί­ου στις θέ­σεις Αγ. Βαρ­βά­ρα και Τσού­του­ρο, Νο­μός Έ­βρου. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη.
Η­λιά­δης Α. & Πα­πα­δό­που­λος Π. 1988. Κοι­τα­σμα­το­λο­γι­κή α­να­γνώ­ρι­ση των χρω­μι­τών του υ­περ­βα­σι­κού σώ­μα­τος Ορ­γά­νης, Μυρ­τί­σκης, Ά­νω Βυρ­σί­νης (ΒΑ της Κο­μο­τη­νής) της ΝΑ Ρο­δό­πης. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη.
Η­λιά­δου Σ., Τσι­ραμ­πί­δης Α., Κα­σώ­λη-Φουρ­να­ρά­κη Α. & Μι­χα­η­λί­δης Κ. 2004. Πε­τρο­γρα­φι­κή και γε­ω­χη­μι­κή με­λέ­τη αν­θρα­κι­κών πε­τρω­μά­των της πε­ρι­ο­χής Βα­φει­ο­χω­ρί­ου Κιλ­κίς. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 36/1, 10-18.
Η­λι­ό­που­λος Δ., Γρη­γό­ρης Π., Φω­τιά­δης Α. & Κυ­ρί­τσης Ε. 2000. Γε­ω­λο­γι­κά, ο­ρυ­κτο­λο­γι­κά και γε­ω­χη­μι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά των σι­δη­ρο­νι­κε­λι­ού­χων λα­τε­ρι­τών του Δυ­τι­κού Βερ­μί­ου. Πρα­κτ. 1ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε.­Γ.Ε.), Κο­ζά­νη, 111-123.
Θε­ο­δω­ρού­δης Α., Γα­λα­νό­που­λος Β. & Τσα­μαν­του­ρί­δης Π. 1993. Κοι­τα­σμα­το­λο­γι­κή με­λέ­τη των Fe-M­n-­ού­χων εμ­φα­νί­σε­ων της πε­ρι­ο­χής Ο­ρει­νής και Χι­ο­νο­χω­ρί­ου Ν. Σερ­ρών. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη.
Θυ­μια­τής Γ. 1995. Με­ταλ­λο­γέ­νε­ση στην πε­ρι­ο­χή Λα­ο­δι­κινού-Λει­ψυ­δρί­ου Ν. Κιλ­κίς, Μα­κε­δο­νί­α, Β. Ελ­λά­δα. Δι­δα­κτο­ρι­κή Δι­α­τρι­βή, Α­ρι­στο­τέ­λει­ο Πα­νεπιστήμιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, 260σ.
Ιν­στι­τού­το Γε­ω­λο­γι­κών και Με­ταλ­λευ­τι­κών Ε­ρευ­νών (Ι.Γ.Μ.Ε.) 2000. Άτλαντας μαρμάρων Περιφέρειας Ανατ. Μακεδονίας – Θράκης. Μάρμαρα Ν. Θάσου. Έκθεση Ι.Γ.Μ.Ε., Αθήνα, 67σ.
Καλαμπαλίκη Σ. 2009. Ορυκτολογία και δεσμευτική ικανότητα ζεόλιθου Κεντρικού Ξεροβουνίου (Αβδέλλα Έβρου) και πιθανές περιβαλλοντικές εφαρμογές. Διατριβή Ειδίκευσης, Α­ρι­στο­τέ­λει­ο Πα­νεπιστήμιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, 35σ.
Καλογερόπουλος Σ., Κων­σταν­τι­νί­δου Ε. & Σί­μος Ε. 1991. Ο­ρυ­κτο­λο­γι­κή και ο­ρυ­κτο­χη­μι­κή με­λέ­τη θει­ού­χων με­ταλ­λο­φο­ρι­ών με χρυ­σό της πε­ρι­ο­χής Στα­νού, Σχη­μα­τι­σμός Βερ­τί­σκου, Χαλ­κι­δι­κή. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 25/2, 225-243.
Καστρινάκη Α. 2011. Πετρολογία των λευκοκρατικών γρανιτών του Πλατανοχωρίου Χαλκιδικής και δυνατότητες αξιοποίησης των αστρίων τους στην κεραμική βιομηχανία. Διδακτορική Διατριβή, Τμήμα Γεωλογίας Α.Π.Θ., Θεσσαλονίκη, 203σ.
Κα­στρι­νά­κη Α., Τσι­ραμ­πί­δης Α., Μι­χα­η­λί­δης Κ. & Τρών­τσιος Γ. 2004. Α­ξι­ο­λό­γη­ση πη­λο­λι­θι­κών σχη­μα­τι­σμών και κα­ταλ­λη­λό­τη­τα αυ­τών για την κα­τα­σκευ­ή κε­ρα­μι­κών προ­ϊ­όν­των. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 36/1, 19-27.
Κα­τιρ­τζό­γλου Κ. 1986. Με­ταλ­λο­γέ­νε­ση της Τρι­το­γε­νούς θει­ού­χου με­ταλ­λο­φο­ρί­ας Αι­σύ­μης Νο­μού Έ­βρου. Δι­δα­κτο­ρι­κή Δι­α­τρι­βή, Ε­θνι­κό & Κα­πο­δι­στρια­κό Πα­νε­πι­στή­μιο Α­θη­νών, 176σ.
Κε­λε­σί­δης Η. & Τσόμ­πος Π. 1990. Η α­ξι­ο­ποί­η­ση των γρα­νι­τι­κών πε­τρω­μά­των Πι­σο­δε­ρί­ου-Α­γί­ου Γερ­μα­νού σαν δι­α­κο­σμη­τι­κά πε­τρώ­μα­τα. Πρα­κτ. Συν. «Το Ελ­λη­νι­κό Μάρ­μα­ρο», ΓΕ­ΩΤ.Ε.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη, 111-129.
Κιούσης Γ. & Παπαβασιλείου Κ. 2005. Η βιώσιμη ανάπτυξη του κοιτάσματος πορφυρικού Cu-Au Σκουριών Χαλκιδικής. Μια νέα προκαταρκτική ολοκληρωμένη οικονομοτεχνική προσέγγιση και η περίπτωση παραγωγής συμπυκνωμάτων με χρυσό και πλατινοειδή. Πρα­κτ. 2ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ορυκτ. Γε­ωχ. (Ε.Γ.Ε.­), Θεσ­σα­λο­νί­κη, 163-171.
Κόλμερ Κ. 2006. Τα πετρέλαια της Ελλάδος. Εκδόσεις Λιβάνη, Αθήνα, 248σ.
Κο­σιά­ρης Γ. & Βου­γι­ού­κας Δ. 1980. Α­να­ζή­τη­ση βι­ο­μη­χα­νι­κών ο­ρυ­κτών και πε­τρω­μά­των στο νο­μό Έ­βρου. Πρό­δρο­μη έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., A­θή­να, 27σ.
Κο­σιά­ρης Γ. & Ζη­κό­που­λος Κ. 1991. Πυ­ρι­τι­κός σχη­μα­τι­σμός Δο­ρί­σκου Φε­ρών Ν. Έ­βρου. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Α­θή­να, 16σ.
Κο­σιά­ρης Γ. & Μι­χα­ήλ Κ. 1995. Έ­ρευ­να για εν­το­πι­σμό βι­ο­μη­χα­νι­κών ο­ρυ­κτών στις Τρι­το­γε­νείς λε­κά­νες της Θρά­κης. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Α­θή­να, 15σ.
Κο­σιά­ρης Γ., Κα­ραν­τά­ση Σ. & Γρη­γο­ριά­δης Γ. 1987. Εμ­φα­νί­σεις ζε­ο­λί­θων στη Δ. Θρά­κη. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Α­θή­να, 37σ.
Κού­κου­ζας Κ., Κώ­της Θ., Πλου­μί­δης Μ. & Με­τα­ξάς Α. 1979. Έ­ρευ­να γαι­αν­θρά­κων πε­ρι­ο­χής Α­ναρ­γύ­ρων Α­μυν­ταί­ου (Δ. Μα­κε­δο­νί­α). Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Α­θή­να, 69σ.
Κού­κου­ζας Κ., Κώ­της Θ., Πλου­μί­δης Μ., Με­τα­ξάς Α. & Δη­μη­τρί­ου Δ. 1984. Το λι­γνι­τι­κό κοί­τα­σμα των Κο­μνη­νών Πτο­λε­μα­ϊ­δος (Δ. Μα­κε­δο­νί­α). Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Α­θή­να, 103σ.
Κράβ­βας Χ. 1991. Πρό­δρο­μα α­πο­τε­λέ­σμα­τα για τη με­ταλ­λο­φο­ρί­α τάλ­κη Δί­βου­νου Ν. Κιλ­κίς. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη.
Κράβ­βας Χ. 1999. Γε­ω­λο­γι­κή-κοι­τα­σμα­το­λο­γι­κή έ­ρευ­να για την α­ξι­ο­ποί­η­ση του χα­λα­ζι­ο­α­στρι­ού­χου κοι­τά­σμα­τος της πε­ρι­ο­χής Σι­θω­νί­ας Ν. Χαλ­κι­δι­κής. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη.
Κώτης Θ. 2002. Εκτίμηση Αποθεμάτων Λιγνίτη Λεκανών Φλώρινας, Μεγαλόπολης, Ελασσόνας, Δράμας. Έκθεση Ι.Γ.Μ.Ε., Αθήνα, 8σ.
Κώ­της Θ. & Πα­πα­νι­κο­λά­ου Κ. 2000. Ποι­ο­τι­κά και ποσοτικά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά των λι­γνι­τι­κών κοι­τα­σμά­των ξυ­λι­τι­κού τύ­που των Αν. πε­ρι­θω­ρί­ων των Νε­ο­γε­νών λε­κα­νών Πτο­λε­μα­ϊ­δας-Φλώ­ρι­νας. Πρα­κτ. 1ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε.­Γ.Ε.), Κο­ζά­νη, 273-287.
K­ώ­της Θ., Πλου­μί­δης M., M­ε­τα­ξάς A. & Βαρ­βα­ρού­σης Γ. 1992. Έ­ρευ­να γαι­αν­θρά­κων στην πε­ρι­ο­χή Βεύ­ης. Νο­μός Φλώ­ρι­νας (Δ. M­α­κε­δο­νί­α). Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Α­θή­να, 97σ.
Κώτης Θ., Περγάμαλης Φ., Καραγεωργίου Δ. & Κούκουλη Κ. 2004. Εγχώριες ενεργειακές πρώτες ύλες παράγοντας ανάπτυξης και σταθερότητας. 10th G.S.G., Thessaloniki, Ext. abstracts, p. 122.
Λα­σκα­ρί­δης Κ. 1989. Ε­ξέ­τα­ση λευ­κών Ελ­λη­νι­κών α­σβε­στο­λί­θων και δο­λο­μι­τών για τη χρή­ση τους στη βι­ο­μη­χα­νί­α (π.χ. στη χαρ­το­βι­ο­μη­χα­νί­α). Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 23/2, 295-304.
Λα­σκα­ρί­δης Κ. 1996. Ποι­ο­τι­κή α­ξι­ο­λό­γη­ση λευ­κών αν­θρα­κι­κών της Μα­κε­δο­νί­ας για βι­ο­μη­χα­νι­κές χρή­σεις. Ο­ρυ­κτός Πλού­τος, 100, 45-54.
Λα­σκα­ρί­δης Κ. 2000. Α­ξι­ο­ποί­η­ση στεί­ρων μαρ­μά­ρων Τρα­νο­βάλ­του Κο­ζά­νης για χρή­ση τους στη βι­ο­μη­χα­νί­α ως πλη­ρω­τι­κών υ­λι­κών. Πρα­κτ. 1ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε.­Γ.Ε.), Κο­ζά­νη, 288-298.
Μά­ραν­τος Ι. 2004. Με­λέ­τη ε­ξαλ­λοι­ώ­σε­ων Τρι­το­γε­νών η­φαι­στι­τών λε­κά­νης Φε­ρών Ν. Έ­βρου, με έμ­φα­ση στη γέ­νε­ση των ζε­ο­λί­θων και των πι­θα­νών ε­φαρ­μο­γών τους. Δι­δα­κτο­ρι­κή Δι­α­τρι­βή, Πο­λυ­τε­χνεί­ο Κρή­της, 261σ.
Μά­ραν­τος Ι. & Περ­δι­κά­τσης Β. 1994. Με­λέ­τη ο­ρυ­κτο­λο­γι­κής σύ­στα­σης, α­φυ­δά­τω­σης/ προσ­ρό­φη­σης νε­ρού και ι­ον­το­αν­ταλ­λα­κτι­κής ι­κα­νό­τη­τας ζε­ο­λι­θι­κών τόφ­φων α­πό την πε­ρι­ο­χή Πε­τρω­τών-Πεν­τα­λό­φου (Λε­κά­νη Ο­ρε­στιά­δας), Ν. Έ­βρου. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 30/3, 311-321.
Μά­ραν­τος Ι. & Κο­σιά­ρης Γ. 2003. Βι­ο­μη­χα­νι­κά ο­ρυ­κτά και πε­τρώ­μα­τα στο χώ­ρο της Ανατολικής Μα­κε­δο­νί­ας και Θρά­κης. Έ­ρευ­νες, α­πο­τε­λέ­σμα­τα και προ­ο­πτι­κές. Πρα­κτ. Η­μερ. Πε­ριφ. Α­νατ. Μα­κε­δο­νί­ας-Θρά­κης, Ξάν­θη, 77-88.
Μά­ραν­τος Ι., Μι­χα­ήλ Κ. & Περ­δι­κά­τσης Β. 1993. Προ­κα­ταρ­κτι­κή με­λέ­τη ε­ξαλ­λοι­ω­μέ­νων η­φαι­στι­τών της πε­ρι­ο­χής Σαπών, Ν. Ρο­δό­πης για βι­ο­μη­χα­νι­κά ο­ρυ­κτά. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 28/2, 317-328.
Μάραντος Ι., Κάρμης Π. & Καραντάση Σ. 2005. Στοιχεία κοιτασματολογικής έρευνας γραφίτη περιοχής Διάσπαρτου-Θερμών, Ν. Ξάνθης. Πρα­κτ. 2ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε.Γ.Ε.­), Θεσ­σα­λο­νί­κη, 209-217.
Μάραντος Ι., Μιχαήλ Κ. & Κοσιάρης Γ. 2008. Κοιτασματολογικά στοιχεία ζεολιθικών τόφφων Πετρωτών. Έκθεση ΙΓΜΕ, Αθήνα, 80σ.
Μά­ραν­τος Ι., Κο­σιά­ρης Γ., Κα­ραν­τά­ση Σ. & Γρη­γο­ριά­δης Γ. 1989. Με­λέ­τη των Τρι­το­γε­νών ζε­ο­λι­θι­κών πυ­ρο­κλα­στι­κών σχη­μα­τι­σμών της πε­ρι­ο­χής Με­τα­ξά­δων του Νο­μού Έ­βρου. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 23/2, 443-450.
Μά­ραν­τος Ι., Κο­σιά­ρης Γ., Περ­δι­κά­τσης Β. & Κα­ραν­τά­ση Σ. 2000. Κοιτασματολογική μελέτη ζεολιθικών τόφφων περιοχής Σκαλώματος, Ν. Ροδόπης. Έκθεση ΙΓΜΕ, Αθήνα, 6σ.
Μά­ραν­τος Ι., Κο­σιά­ρης Γ., Περ­δι­κά­τσης Β., Κα­ραν­τά­ση Σ., Κα­λο­ει­δάς Β. & Μα­λα­μή Χ. 2001. Α­ξι­ο­λό­γη­ση ε­ξαλ­λοι­ω­μέ­νων πυ­ρο­κλα­στι­κών α­πό πε­ρι­ο­χές του Νο­μού Ρο­δό­πης σαν συ­στα­τι­κών πο­ζο­λα­νι­κών τσι­μέν­των. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 34/3, 1155-1162.
Μέλ­φος Β. 1995. Έ­ρευ­να των βα­σι­κών και ευ­γε­νών με­τάλ­λων στην Πε­ρι­ρο­δο­πι­κή Ζώ­νη της Θρά­κης. Δι­δα­κτο­ρι­κή Δι­α­τρι­βή, Α­ρι­στο­τέ­λει­ο Πα­νεπιστήμιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, 289σ.
Μέλ­φος Β. 2002. Πο­λύ­τι­μοι λί­θοι: έ­ρευ­νες και προ­ο­πτι­κές για εν­το­πι­σμό τους στη Μα­κε­δο­νί­α και Θρά­κη. Πρα­κτ. Η­μερ. Ε.­Γ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη, 5σ.
Μέλ­φος Β. 2005. Με­λέ­τη ρευ­στών εγ­κλει­σμά­των σε α­μέ­θυ­στους α­πό πε­ρι­ο­χές της Μα­κε­δο­νί­ας και Θρά­κης: Σά­πες, Σου­φλί, Κ. Νευ­ρο­κό­πι. Πρα­κτ. 2ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε.Γ.Ε.­), Θεσ­σα­λο­νί­κη, 219-228.
Μη­νό­που­λος Π. 1990. Γε­ω­λο­γι­κή κοι­τα­σμα­το­λο­γι­κή με­λέ­τη τάλ­κη Άρ­νισ­σας (υ­πο­πε­ρι­ο­χή Δρο­σιάς) Ν. Πέλ­λας. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη.
Μη­νό­που­λος Π. 1994. Μον­τμο­ρι­λο­νι­τι­κοί άρ­γι­λοι Ν. Πι­ε­ρί­ας. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη.
Μιγ­κί­ρος Γ., Στα­σι­νού­λιας Ε., Στα­σι­νού­λια Β. & Τσαγ­κα­λί­δης Α. 1991. Οι χρω­μι­τι­κές εμ­φα­νί­σεις στα υ­περ­βα­σι­κά πε­τρώ­μα­τα του Νό­τιου Πη­λί­ου (Κεν­τρι­κή Ελ­λά­δα). Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 25/2, 321-336.
Μισαηλίδης Π., Γκοντελίτσας Α. & Φιλιππίδης Α. 1994. Δέσμευση Καισίου από ζεολιθοφόρο πέτρωμα της περιοχής Μεταξάδων (Ν. Έβρου, Θράκη). Πρακτ. 15ου Πανελ. Συν. Χημείας, Θεσσαλονίκη, Α, 218-221.
Μι­χα­ήλ Κ., Πα­πα­δό­που­λος Π., Μά­ραν­τος Ι. & Ευ­αγ­γέ­λου Ε. 1988. Ε­πι­θερ­μι­κές με­ταλ­λο­φο­ρί­ες Au στην πε­ρι­ο­χή Κώ­νου, Αν. Ρο­δό­πη. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Α­θή­να, 23σ.
Μι­χα­η­λί­δης Κ. 1982. Κοι­τα­σμα­το­λο­γι­κή με­λέ­τη των σι­δη­ρο­νι­κε­λι­ού­χων με χρώ­μιο λα­τε­ρι­τών της πε­ρι­ο­χής Έ­δεσ­σας. Δι­δα­κτο­ρι­κή Δι­α­τρι­βή, Α­ρι­στο­τέ­λει­ο Πα­νεπιστήμιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, 363σ.
Μπίτζιος Δ. 2008. Βάση δεδομένων αδρανών υλικών: ένα πολύτιμο εργαλείο για την ποιοτική επιλογή των αδρανών υλικών. Πρακτ. Ημερ. Ι.Γ.Μ.Ε., HELEXPO, Θεσσαλονίκη, 68-86.
Μπρου­σού­λης Ι., Γι­α­κκού­πης Π., Α­ρα­πο­γιά­ννης Ε. & Α­να­στα­σιά­δης Ι. 1991. Το λι­γνι­τι­κό κοί­τα­σμα Δρά­μας. Γε­ω­λο­γί­α, Έ­ρευ­να, Α­πο­θέ­μα­τα. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Α­θή­να.
Μπρου­σού­λης Ι., Χατ­ζη­γιά­ννης Γ., Κο­λο­βός Γ. & Πα­πα­νί­κος Δ. 1999. Το κοί­τα­σμα λι­γνι­τών Ι­ω­αν­νί­νων (Γε­ω­λο­γί­α – Κοι­τα­σμα­το­λο­γί­α – Χα­ρα­κτη­ρι­σμός λι­γνί­τη). Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 33, 113-130.
Νταγκουνάκη Κ., Κασώλη-Φουρναράκη Α., Τσιραμπίδης Α. & Σικαλίδης Κ. 2004. Ανθρακικοί σχηματισμοί της ευρύτερης περιοχής της Κοζάνης και δυνατότητα αξιοποίησής τους στην υαλουργία, στην απομάκρυνση όξινων αερίων και στη μεταλλουργία. Δελτ. Ελλ. Γεωλ. Εταιρ., 36/1, 34-42.
Νταμ­πίτ­ζιας Σ. & Βα­κόν­διος Ι. 1994. Λευ­κό­λι­θος της Χαλ­κι­δι­κής. Πρα­κτ. Η­μερ. «Ο­ρυ­κτός Πλού­τος Ν. Χαλ­κι­δι­κής – Πε­ρι­βάλ­λον», ΓΕ­ΩΤ.Ε.Ε., Γε­ρα­κι­νή, 65-81.
Νταμ­πίτ­ζιας Σ. & Κουγ­κού­λης Χ. 1994. Το κοί­τα­σμα τάλ­κη-βερ­μι­κου­λί­τη στο σερ­πεν­τι­νι­τι­κό σώ­μα Τ6 πε­ρι­ο­χής Α­σκού Θεσ­σα­λο­νί­κης. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 30/1, 567-580.
Νταμ­πίτ­ζιας Σ. & Περ­δι­κά­τσης Β. 1991. Εμ­φα­νί­σεις βερ­μι­κου­λί­τη με οι­κο­νο­μι­κό εν­δι­α­φέ­ρον στην πε­ρι­ο­χή Α­σκού, Ν. Θεσ­σα­λο­νί­κης. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 25/2, 355-367.
Νταμ­πίτ­ζιας Σ. & Ράσ­σιου Α. 2000. Χαρ­ζβουρ­γί­τες/δου­νί­τες για ο­λι­βι­νι­κά προ­ϊ­όν­τα υ­ψη­λών προ­δι­α­γρα­φών στα ο­φι­ο­λι­θι­κά συμ­πλέγ­μα­τα Βού­ρι­νου και Πίν­δου. Πρα­κτ. 1ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε.Γ.Ε.), Κο­ζά­νη, 330-340.
Νταμ­πίτ­ζιας Σ., Χρυ­σο­στο­μί­δης Π., Μαλ­τζά­ρης Φ. & Κα­ρα­τά­σου Ε. 2003. Σκλη­ρά α­δρα­νή στον ελ­λη­νι­κό χώ­ρο. Πε­τρο­λο­γι­κοί τύ­ποι και ο­ρυ­κτο­λο­γι­κά-ι­στο­λο­γι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Πρα­κτ. Η­μερ. Επιτρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε.­Γ.Ε.), Θεσ­σα­λο­νί­κη, 49-63.
Νυμ­φό­που­λος Μ., Οι­κο­νό­μου Γ. & Δη­μη­τρού­λα Μ. 1991. Ο­ρυ­κτο­λο­γι­κή με­λέ­τη του χρυ­σού στη με­ταλ­λο­φο­ρί­α της Πα­λιάς Κα­βά­λας. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Ξάν­θη, 10σ.
Ξει­δά­κης Γ. & Σα­μα­ράς Η. 1994. Μάρ­μα­ρα Ρο­δό­πης. Με­λέ­τη των κυ­ρι­ό­τε­ρων φυ­σι­κών και τε­χνι­κών ι­δι­ο­τή­των τους. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 30/1, 559-566.
Παπαδόπουλος Α. 2011. Φυσική ραδιενέργεια σε σχέση με την ορυκτολογία, γεωχημεία ουρανίου και θορίου μαγματικών πετρωμάτων από τον Ελλαδικό χώρο: συμβολή στη χρήση φυσικών δομικών υλικών. Διδακτορική Διατριβή, Τμήμα Γεωλογίας Α.Π.Θ., Θεσσαλονίκη, 283σ.
Πα­πα­δό­που­λος Χ. & Θε­ο­δω­ρού­δης Α. 1994. Έ­ρευ­να για α­στρί­ους σε πηγ­μα­τί­τες-γρα­νί­τες στη Μα­κε­δο­νι­κή κρυ­σταλ­λι­κή μά­ζα. Πρό­δρο­μα α­πο­τε­λέ­σμα­τα. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη.
Περ­γά­μα­λης Φ. 1993. Η έ­ρευ­να των ρα­δι­ε­νερ­γών ο­ρυ­κτών και τα α­πο­τε­λέ­σμα­τά της τα τε­λευ­ταί­α 40 χρό­νια στον ελ­λα­δι­κό χώ­ρο. Προ­ο­πτι­κές. Πρα­κτ. Συμ­πο­σί­ου Ε.Γ.Ε., Α­θή­να, 231-238.
Περ­γά­μα­λης Φ., Κα­ρα­γε­ωρ­γί­ου Δ., Κου­κού­λης Α. & Κα­τσί­κης Ι. 2001. Ο­ρυ­κτο­λο­γι­κή και χη­μι­κή σύ­στα­ση με­ταλ­λεύ­μα­τος άμ­μων πα­ρά­κτιας ζώ­νης Νέ­ας Πε­ρά­μου-Λου­τρών Ε­λευ­θε­ρών Ν. Κα­βά­λας. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 34/3, 845-850.
Περ­γά­μα­λης Φ., Πα­πα­χρι­στό­που­λος Σ., Κα­ρα­γε­ωρ­γί­ου Δ. & Κου­κού­λης Α. 1998. Κοι­τα­σμα­το­λο­γι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά των με­ταλ­λευ­μά­των ου­ρα­νί­ου και σπα­νί­ων γαι­ών Πα­ρα­νε­στί­ου Ν. Δρά­μας. Δελτ. Ελλ. Γε­ωλ. Ε­ταιρ., 32/3, 145-155.
Περ­ρά­κη Θ. & Ορ­φα­νου­δά­κη Α. 1996. Α­ξι­ο­λό­γη­ση πη­λών ως προς την κα­ταλ­λη­λό­τη­τά τους για την κα­τα­σκευ­ή κε­ρα­μι­κών προ­ϊ­όν­των, με βά­ση τη χη­μι­κή τους σύ­στα­ση. Ο­ρυ­κτός Πλού­τος, 100, 15-22.
Πλου­μής Π. & Χατ­ζη­πα­να­γής Ι. 1993. Οι εμ­φα­νί­σεις ά­μορ­φου γρα­φί­τη στους σχι­στο­λί­θους της σει­ράς ε­ναλ­λα­γών στις πε­ρι­ο­χές Πο­λυ­νέ­ρι-Υ­ψη­λή Ρά­χη και Άγιος Παν­τε­λε­ή­μο­νας. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Α­θή­να.
Ράσσιου A. 1998. Αποθέματα Σκληρών Αδρανών στην Περιοχή Νομού Γρεβενών. Έκθεση Ι.Γ.Μ.Ε., Αθήνα, 112σ.
Σαχπάζης Κ. 1988. Τεχνικογεωλογική έρευνα και αδρανή υλικά αντιολισθηρών οδοστρωμάτων. Διδακτορική Διατριβή Ε.Μ.Π., Αθήνα, 469σ.
Σκαρ­πέ­λης Ν. 2000. Ι­ζη­μα­το­γε­νή νι­κε­λι­ού­χα σι­δη­ρο­με­ταλ­λεύ­μα­τα και λα­τε­ρι­τι­κοί φλοι­οί α­πο­σά­θρω­σης στη ΝΔ Βαλ­κα­νι­κή: ο­ρυ­κτο­λο­γι­κές, ι­στο­λο­γι­κές συ­σχε­τί­σεις και γέ­νε­ση. Πρα­κτ. 1ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε.­Γ.Ε.), Κο­ζά­νη, 398-412.
Σκλα­βού­νος Σ. 1981. Ο γρα­νί­της του Πα­ρα­νε­στί­ου (ο­ρυ­κτο­λο­γί­α – πε­τρο­γρα­φί­α). Δι­δα­κτο­ρι­κή Δι­α­τρι­βή, Α­ρι­στο­τέ­λει­ο Πα­νε­πι­στή­μιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, 175σ.
Στα­μα­τά­κης Μ., Καρ­κά­νας Π. & I­n­g­l­e­t­h­o­r­pe S.D. 2000. Α­πο­θέ­σεις λευ­κών μα­γνη­σι­ού­χων ο­ρυ­κτών στη λε­κά­νη της Κο­ζά­νης και η δυ­να­τό­τη­τα χρή­σης τους ως ε­πι­βρα­δυν­τι­κών καύ­σης. Πρα­κτ. 1ου Συν. Ε­πι­τρ. Οικ. Γε­ωλ. Ο­ρυ­κτ. Γε­ωχ. (Ε­.Γ.Ε.), Κο­ζά­νη, 413-426.
Στε­φα­νί­δης Π. 1992. Α­να­φο­ρά στην εν­το­πι­σθεί­σα εμ­φά­νι­ση ζε­ο­λί­θων στην πε­ρι­ο­χή Βά­θης Ν. Κιλ­κίς. Έκ­θε­ση Ι.Γ.Μ.Ε., Θεσ­σα­λο­νί­κη.
Σύν­δε­σμος Με­ταλ­λευ­τι­κών Ε­πι­χει­ρή­σε­ων (Σ.Μ.Ε.) 1979. Ο Ελ­λη­νι­κός Ο­ρυ­κτός Πλού­τος. Α­θή­να, 696σ.
Σύν­δε­σμος Με­ταλ­λευ­τι­κών Ε­πι­χει­ρή­σε­ων (Σ.Μ.Ε.) 2011. Έκθεση δραστηριοτήτων 2010. Αθήνα, 50σ.
Τζάμος Ε. 2009. Ορυκτολογία και δεσμευτική ικανότητα ζεόλιθου Νοτίου Ξεροβουνίου (Αβδέλλα Έβρου) και πιθανές περιβαλλοντικές εφαρμογές. Διατριβή Ειδίκευσης, Α­ρι­στο­τέ­λει­ο Πα­νεπιστήμιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, 42σ.
revenues.
Διαβάστε περισσότερα
Προσθέστε σχόλιο (0)
 
ιιι. ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΟΡΥΚΤΑ (2) PDF Εκτύπωση E-mail
Οικονομία
Γράφει ο/η Administrator   
13.10.11
ιιι. ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΟΡΥΚΤΑ (2)

6. ΧΡΥΣΟΣ (Au)
Σε ετήσια βάση στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται περίπου 14 τόνοι εισαγόμενου χρυσού, κυρίως στην κατασκευή κοσμημάτων. Σχεδόν όλος ο χρυσός εισάγεται από την Ελβετία. Σήμερα, ο τομέας χρυσοχοΐας στην Ελλάδα απα­σχολεί άμεσα και έμμεσα περίπου 40.000 άτομα. Τα τραπεζικά αποθέματα της Ελλάδος μετά το 2000 διαμορφώθηκαν στους 122 τόνους, ύστερα από απαίτηση της Ευρω­παϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Τα κοιτάσματα χρυσού στην Ελλάδα διακρίνονται, σύμφωνα με την ορυκτολογική σύσταση και τον τρόπο σχηματισμού τους, σε δύο κυρίως κατηγορίες: πρωτογενή και προ­σχωματικά ή δευτερογενή. Ο χρυσός στην πρώτη κατηγορία βρίσκε­ται μαζί με το χαλαζία, καθώς και μέσα στα ορυκτά των μικτών θειούχων (Pb, Zn, Fe), του χαλκού, του αρσενικού κ.ά., ενώ στη δεύτερη κατηγορία βρίσκεται κυρίως μέσα σε προσχώσεις ποταμών και χειμάρρων. Σε ορισμένα από τα πρωτογενή κοιτάσματα ο χρυσός παρατηρείται και υπό μορφή ενώσεων του τελουρίου και του βισμουθίου.
Οι περιεκτικότητες του ελληνικού χρυσού σε άργυρο κυμαίνονται από 0,25% έως 44%. Τις χαμηλότερες περιεκτικότητες σε άργυρο παρουσιάζει ο χρυσός σε προ­σχωματικά κοιτάσματα (10% κατά μέσο όρο), γεγονός που οφείλεται στη φυσική απομάκρυνση του αργύρου κατά τη διάρκεια της μεταφοράς των ιζημάτων μέσα στα ποτάμια (Βαβελίδης 2004).
Η Ελλάδα, εξαιτίας της γεωτεκτονικής θέσης και γεωλογικής δομής της, παρουσιάζει ένα μεγάλο αριθμό εμφανίσεων και κοιτασμάτων χρυσού ο οποίος συχνά συνοδεύεται από άργυρο, μόλυβδο, ψευδάργυρο, και χαλκό.
Εμφανίσεις μεταλλοφορίας χρυσού και αργύρου υδροθερμικής προέλευσης (επιθερμικού ή μεσοθερμικού ή υποθερμικού τύπου) μέσα σε χαλα­ζιακές φλέβες έχουν εντοπιστεί στον Έβρο (Αισύμη, Κίρκη, Πέραμα, Πετρωτά), στη Ροδόπη (Σάπες, Πετρωτά), στην Καβάλα (Παγγαίο, Σύμ­βολο, Παλιά Καβάλα, Λεκάνη, Θυμαριά), Δράμα (Φαρασινό, Κάτω Νευροκόπι), Σέρρες (Ορεινή, Βροντού, Μενοίκιο, Μέταλλα, Άγκιστρο), Κιλκίς (Βάθη, Γερακαριό, Ποντο­κερασιά, Μυριόφυτο), Στανό Χαλκιδικής, Βέρμιο, Αλμωπία, Πελοπόννησο και στα νησιά Σίφνο, Μήλο (Προφήτης Ηλίας), Σάμο, Λέσβο, Λήμνο (Φακός)  και Εύβοια. Στην περιοχή Καλλιανού Εύβοιας εντοπίστηκε χρυσός (4,6 g/t) και άρ­γυρος (292 g/t) (Φιλιππίδης κ.ά. 1986, Μιχαήλ κ.ά. 1988, Vavelidis & Michailidis 1990, Καλογερόπουλος κ.ά. 1991, Arvanitidis et al. 1992, Vavelidis & Tarkian 1995, Βουδούρης & Σκαρπέλης 1998, Constadinidou et al. 1998b, Eliopoulos 2000, Shawh & Constantinides 2001, Michael 2004, Τσιραμπίδης 2005,). Στρωματέγκλειστη χρυσοφόρος μεταλλοφορία Fe-Cu-Zn-Pb υποθερμικού τύπου, έχει εντοπι­στεί στα Μεσοζωικά πετρώματα της Ξυλαγανής Ροδόπης (Μέλφος 1995). Σε Fe-Mn γκοσάνς της Παλιάς Καβάλας έχει εντοπιστεί χρυσός μαζί με ποικίλα ποσά Zn, Pb, Cu, As, Sb και Ag (Arvanitidis et al. 1989b, Νυμφόπουλος κ.ά. 1991). Αυτο­φυής χρυσός έχει εντοπιστεί σε σχηματισμούς τύπου σκαρν στα Κιμμέρια Ξάνθης (Michailidis et al. 1989).
Μη εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα προσχωματικού χρυσού υπάρχουν στα Σέρβια Κοζάνης, Λαγκαδά, Στρυμόνα και Γαλλικό ποταμό. Τα κοιτάσματα του Γαλλικού υπήρξαν τα μοναδικά χρυσοφόρα κοιτάσματα της Ελλάδος κατά τους νεότερους χρόνους. Την περίοδο 1953-1960 απολείφθηκαν 1355 kg χρυσού (Boboti-Tsitlakidou et al. 1991). Στα ιζήματα του Στρυμονικού Κόλπου υπάρχουν σημαντικά αποθέματα ιλμενίτη, σπάνιων γαιών και προσχωματικού χρυσού (Αρβανιτίδης 2002). Εμφανίσεις προσχωματικού χρυσού και ορυκτών της ομάδας του λευκόχρυσου (κράματα Os-Ir-Ru, Os-Ir-Rh, Os-Ir-Pt και Pt-Fe) εντοπίστηκαν επίσης κατά μήκος της κοίτης του Αλιάκμονα και των παραποτάμων του (Βαβελίδης κ.ά. 2000, Χαριστός 2010).
Το ορυκτό γιαροσίτης θεωρείται δείκτης συγκεντρώσεων αργύρου και χρυσού με οικονομικό ενδιαφέρον. Έχει εντοπιστεί σε κοιτάσματα μικτών θειούχων στη Σίφνο, Εύβοια, Θάσο, Παλαιά Καβάλα και Φτερούδα και Αξαντά Χαλκιδικής. Τα πλούσια σε γιαροσίτη μεταλλεύματα περιέχουν μέχρι 4.600 g/t Ag και 8,5 g/t Au (Βαβελίδης 1993).
Τα στοιχεία λευκόχρυσος, παλλάδιο, χρυσός, τελούριο και αρσενικό έχουν εντοπι­στεί σε πορφυρικές εμφανίσεις χαλκού στο Κιλκίς (Γερακαριό και Ποντοκερασιά) και Χαλκιδική (Φισώκα και Σκουριές) (Economou-Eliopoulos & Eliopoulos 1993).
Τα σημαντικό­τερα κοιτάσματα χρυσού βρίσκονται στη Χαλκιδική (Ολυμπιάδα, Μαύ­ρες Πέτρες, Μαντέμ Λάκκο, Σκουριές), στο Πέραμα Έβρου και στις Σάπες Ροδόπης (Arvanitidis 2011b).
Το υπέδαφος της ΒΑ Χαλκιδικής φιλοξενεί αξιόλογα κοιτάσματα βασικών (ψευ­δαργύρου, μολύβδου, χαλκού, μαγγανίου) και πολύτιμων μετάλλων (χρυσού, αργύ­ρου). Έντονη μεταλλευτική δραστηριότητα χρονολογείται από τον 4ο αιώνα π.Χ. Τα μεταλλεία Κασσάνδρας, μαζί με εκείνα του Παγγαίου αποτελούσαν την κύρια πηγή χρυσού κατά την περίοδο του Φιλίππου Β΄ και του Μεγάλου Αλεξάνδρου όπως μαρ­τυρούν οι παλιές στοές και οι εκκαμινεύσεις. Οι εκκαμινεύσεις της περιόδου αυτής, που έχουν εντοπιστεί στην περιοχή της Ολυμπιάδος και Στρατονίκης, ανέρχονται σε 350.000 τόνους (Αρβανιτίδης κ.ά. 1994).
Η μεταλλοφορία χρυσού της Χαλκιδικής συνδέεται κυρίως με τρεις βασικούς κοιτασματολογικούς τύπους (Αρβανιτίδης κ.ά. 1994): α. Πολυμεταλλικά θειούχα κοιτάσματα, β. Πορφυρικά κοιτάσματα χαλκού - χρυσού και γ. Υπεργενετική μεταλλοφορία μαγγανίου - χρυσού.
Το κλείσιμο της εταιρίας TVX Hellas στη Χαλκιδική, μετά από τις έντονες αντι­δράσεις οικολογικών οργανώσεων, αλλά και κατοίκων της περιοχής, είχε ως αποτέλεσμα, εκτός της μη προώθησης του έργου για την παραγωγή χρυσού, τη διακοπή παραγωγής μεταλλευμάτων μολύβδου και ψευδαργύρου, μετά από πολλά χρόνια συνεχούς δραστηριότητας στον τομέα αυτό, παρά τη μεγάλη ζήτηση στη διεθνή αγορά. Παρόμοιες έντονες αντιδράσεις και έλλειψη πολιτικής βούλησης αντιμετώπισαν τα έργα χρυσού και στη Θράκη. Σήμερα γίνονται προσπάθειες συνέχισης λειτουργίας των μεταλλείων στη Χαλκιδική. Η εταιρία Ελληνικός Χρυσός, εξαγόρασε τα μεταλλεία από την TVX Hellas τον Οκτώ­βριο του 2004 και συνέχισε την εξόρυξη και επεξεργασία του γαληνίτη και σφαλερίτη. Η Ελληνικός Χρυσός ανήκει στην Καναδική εταιρία European Goldfields κατά 65% και στην Ελληνική κατασκευαστική εταιρία Άκτωρ κατά 35%. Από το 2007 η European Goldfields κατέχει το 95% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρίας Ελληνικός Χρυσός και η Άκτωρ το 5% αυτού. Η Ελληνικός Χρυσός είναι εισηγμένη στα χρηματιστήρια του Τορόντο (TSX) και του Λονδίνου (AIM).
Τον Ιανουάριο 2006, η Ελληνικός Χρυσός υπέβαλε ολοκληρωμένο επιχειρησιακό σχέδιο για την εκμετάλλευση των μεταλλείων Στρατωνίου, Ολυμπιάδος και Σκουριών. Πρόκειται για μία επένδυση με επεμβάσεις ανάπτυξης υφιστάμενων και νέων μεταλλευτικών εγκαταστάσεων, αλλά και επεμβάσεις αποκατάστασης του περιβάλλοντος που έχει διαταραχθεί από τη μακρόχρονη προγενέστερη μεταλλευτική δραστηριότητα. Η συνολική επένδυση 1,3 δισεκ. € θα έχει διάρκεια ζωής μεγαλύτερη από 30 χρόνια. Κατά τη λειτουργία του έργου θα παραχθούν 500.000 τόνοι μολύβδου, 600.000 τόνοι ψευδαργύρου, 750.000 τόνοι χαλκού, 6,5 εκατ. ουγκιές χρυσού και 36 εκατ. ουγκιές αργύρου. Σήμερα, στις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις της εταιρίας απασχολούνται 355 εργαζόμενοι, ενώ σε πλήρη ανάπτυξη της επένδυσης θα απασχολούνται άμεσα 1.800. Επιπλέον, υπολογίζεται ότι θα δημιουργηθούν 5.000-6.000 θέσεις στο δευτερογενή και τριτογενή τομέα της τοπικής οικονομίας.
Η έγκριση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων τον Ιούνιο του 2011 από το ΥΠΕΚΑ έδωσε το πράσινο φως για την υλοποίηση των εγκεκριμένων επιχειρησιακών σχεδίων. Έτσι, η πρώτη παραγωγή χρυσού στην Ελλάδα, με εφαρμογή της τεχνολογίας ακαριαίας τήξης και χωρίς τη χρήση κυανιούχων ενώσεων, αναμένεται το 2013.
Η Qatar Holdings πρόσφατα συμφώνησε να επενδύσει 1,2 δισεκ. € για την κατασκευή της μεταλλουργικής μονάδας, αποκτώντας το 10% του μετοχικού κεφαλαίου της European Goldfields.
Η εταιρία Χρυσωρυχεία Θράκης A.M.B.E. ανήκει στην Καναδική μεταλλευτική εταιρία Eldorado Gold Corporation, η οποία κατέχει μεταλλεία χρυσού στην Τουρκία, Κίνα και Βραζιλία. Στην Ελλάδα δραστηριοποιείται στην ανάπτυξη του μεταλλείου χρυσού Περάματος Έβρου, όπου σε βάθος δεκαετίας θα επενδύσει 190 εκατ. €. Οι άμεσες θέσεις εργασίας θα είναι 200, ενώ έμμεσα θα απασχοληθούν άλλοι 800 εργαζόμενοι.
Η Μεταλλευτική Θράκης Α.Ε. είναι κάτοχος μίσθωσης του Δημόσιου Μεταλλευτικού χώρου Ε5 των Σαπών συνολικής έκτασης 20,1 km2. Μέχρι σήμερα έχουν εκτελεστεί πάνω από 35.000 m γεωτρήσεων για τον εντοπισμό και τεχνικο-οικονομική αξιολόγηση του κοιτάσματος του Αγ. Δημητρίου και Οχιάς, ενώ έχουν δαπανηθεί περισσότερα των 20 εκατ. €. Το μεγαλύτερο μέρος της εξόρυξης θα γίνει υπόγεια, ενώ η ανάκτηση του χρυσού θα γίνει σε κύκλωμα βαρυτομετρικού διαχωρισμού και επίπλευσης. Με βάση τα βεβαιωμένα αποθέματα, η εταιρία θα παράξει συνολικά 510.000 ουγκιές χρυσού, 250.000 ουγκιές αργύρου και 3.000 τόνους χαλκού. Οι επενδύσεις στην έρευνα κατά την παραγωγική διαδικασία και η ανεύρεση νέων κοιτασμάτων στην περιοχή του μισθίου, θα αυξήσουν τη συνολική παραγωγή και θα επιμηκύνουν την περίοδο λειτουργίας του μεταλλείου. Με βάση τις πρόσφατες μελέτες το έργο θα απασχολήσει περίπου 200 άτομα, συμπεριλαμβανομένων και των εργολαβιών.
Τα συνολικά ενδεικτικά αποθέματα χρυσού είναι 500 τόνοι και η αξία τους 18,61 δισεκ. €.

7. ΧΡΩΜΙΟ (Cr)
Είναι γνωστές περισσότερες από 200 εμφανίσεις χρωμίτη και των τεσσάρων μορφών (διάσπαρτα, schlieren, λεοπάρδαλης, συμπαγή). Τα μεταλ­λεύματα χρωμίου βρίσκονται μέσα σε οφιόλιθους των ζωνών Αλμωπίας, Πελαγονικής, Υποπελαγονικής και Ωλονού-Πίνδου, όπου συνδέονται με υπερβασικά πετρώματα. Τα σημαντικό­τερα κοιτάσματα υπάρχουν στην Κοζάνη (Βούρινος, Ξερολίβαδο, Ροδιανή), Ερέτρια Φαρσάλων και Δομοκό. Εμφανίσεις υπάρχουν στον Έβρο (Σουφλί, Δαδιά), στη Ροδόπη (Σμιγάδα, Οργάνη, Μυρτίσκη), στη Χαλκιδική (Γερακινή, Ορμύλια, Γομάτι), Τριάδι Θεσσα­λονίκης, Νάουσα, Βέροια, Έδεσσα, Καστοριά, Πίνδο, Όλυμπο, Νεοχώρι Πηλίου, Αλ­χάνι Φθιώτιδος, Μέτσοβο και Ρόδο (Σ.Μ.Ε. 1979, Rassios 1981, Μιχαηλίδης 1982, Economou et al. 1986, Rassios et al. 1986, Φιλιππίδης κ.ά. 1986, Ηλιάδης & Παπαδόπουλος 1988, Ηλιάδης 1990, Michailidis 1990, Μιγκίρος κ.ά. 1991, Filippidis 1996, 1997, Michailidis & Sklavounos 1996, Filippidis et al. 2000, Τσιραμπίδης 2005).
Σήμερα, δεν γίνεται εκμετάλλευση μεταλλευμάτων χρωμίου στην Ελλάδα.
Τα ενδεικτικά αποθέματα χρωμίου είναι 1,2 εκατ. τόνοι (Γκίκας & Γεωργακάκης 1997) και η αξία τους 2,35 δισεκ. €.

ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΟΡΥΚΤΕΣ ΠΡΩΤΕΣ ΥΛΕΣ (ΚΟΠΥ)
Είναι γνωστό ότι το 70% των αναγκαίων πρώτων υλών για την ευρωπαϊκή βιομηχανία εισάγονται από τρίτες χώρες, ενώ το 70% της ευρωπαϊκής βιομηχανίας βασίζεται σε ορυκτές πρώτες ύλες. Επίσης, ενώ η Ευρώπη καταναλώνει το 30% της παγκόσμιας παραγωγής μεταλλικών ορυκτών, παράγει μόνο το 3%. Για τη διασφάλιση του εφοδιασμού της ευρωπαϊκής βιομηχανίας με τις απαραίτητες ορυκτές πρώτες ύλες η Ευρωπαϊκή μεταλλευτική στρατηγική και πολιτική βρίσκεται σε φάση επανασχεδιασμού. Το 2010 η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) με την πρωτοβουλία Verheugen θέσπισε το τρίπτυχο: βιώσιμη παραγωγή από εγχώριες πρώτες ύλες, βιώσιμη κατανάλωση και ανακύκλωση. Επίσης, με την πρόσφατη Πρωτοβουλία για τις Πρώτες Ύλες (ΠΠΥ) επαναφέρει στο επίκεντρο του αναπτυξιακού ενδιαφέροντος τους Ορυκτούς Πόρους. Στο περιεχόμενο αυτής της πρωτοβουλίας, 14 Ορυκτές Πρώτες Ύλες (ΟΠΥ) χαρακτηρίστηκαν ως κρίσιμες και στρατηγικής σημασίας για την ευρωπαϊκή βιομηχανία. Αυτές είναι: αντιμόνιο (Sb), βηρύλλιο (Be), κοβάλτιο (Co), γάλλιο (Ga), γερμάνιο (Ge), ίνδιο (In), μαγνήσιο (Mg), νιόβιο (Nb), πλατινοειδή μέταλλα (PGE), σπάνιες γαίες (REE), ταντάλιο (Ta), κασσίτερος (Sn), φθορίτης, γραφίτης.
Οι περισσότερες από αυτές υπάρχουν στην Ελλάδα, απαιτούνται όμως επιπλέον έρευνες για να προσδιοριστούν τα βέβαια αποθέματά τους. Αυτές οι ΚΟΠΥ είναι:

α. Αντιμόνιο (Sb)
Το αντιμόνιο έχει εντοπιστεί σε φλέβες του ορυκτού αντιμονίτη κυρίως στο Καλλυντήριο Ροδόπης, στο Γερακαριό Κιλκίς, στο Φιλαδέλφιο και Λαχανά Θεσσαλονίκης, στο Πήλιο, Χίο και Σάμο με περιεκτικότητες 1-2,5% σε Sb και κοινή παρουσία θειούχων ορυκτών των Pb, Fe, Cu, Ag, Au (>1 g/t), As και σε ορισμένες περιπτώσεις και βολφραμίου (W). Από όλες τις αντιμονιούχες εμφανίσεις μόνο στο Γε­ρακαριό έχει εντοπιστεί αυτοφυές αντιμόνιο (Τσιραμπίδης 2005). Τα ενδεικτικά αποθέματα αντιμονίου είναι 2.400 τόνοι (Arvanitidis 2011a) και η αξία τους 30 εκατ. €.

β. Πλατινοειδή μέταλλα (PGE)
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα πορφυρικά κοιτάσματα Cu που περιέχουν πολύτιμα μέταλλα και ιδιαίτερα πλατινοειδή όπως Ru, Rh, Pd, Os, Ir και Pt. Είναι πολύ σπάνια στη φύση και επειδή μοιάζουν πολύ μεταξύ τους βρίσκονται συνήθως με μορφή δυαδικών ή τριαδικών κραμάτων. Το πιο συνηθισμένο πλατινοειδές είναι ο λευκόχρυσος (Pt). Κοιτασματολογικό στόχο για την παρουσία συγκεντρώσεων πλατινοειδών μετάλλων με οικονομικό ενδιαφέρον αποτελούν τα πορφυρικά κοιτάσματα Cu του μεταλλογενετικού τόξου με ΒΔ διεύθυνση από τις Σκουριές-Φισώκα Χαλκιδικής μέχρι την Ποντοκερασιά-Γερακαριό Κιλκίς. Συγκεκριμένα, στο εκμεταλλεύσιμο μετάλλευμα των Σκουριών έχουν εντοπιστεί οικονομικές συγκεντρώσεις παλλαδίου (Pd) 0,5 g/t που διευρύνουν ακόμη περισσότερο το ήδη πλούσιο μεταλλευτικό δυναμικό και αξία του κοιτάσματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις Fe-Ni-ούχων λατεριτικών κοιτασμάτων (π.χ. Βέρμιο) έχουν επίσης προσδιοριστεί αυξημένες περιεκτικότητες πλατινοειδών (Κιούσης & Παπαβασιλείου 2005, Arvanitidis 2011b).

γ. Σπάνιες γαίες (REE)
Αποτελούν ομάδα 17 μετάλλων που χρησιμοποιούνται ευρέως στην παραγωγή προϊόντων υψηλής τεχνολογίας όπως μπαταρίες υβριδικών οχημάτων, ανεμογεννητριών, αεροδιαστημικών κραμάτων κ.α. Παρουσιάζονται μεγάλες διαφορές τιμών στην αγορά των οξειδίων των σπανίων γαιών. Επίσης, οι τιμές τους εξαρτώνται από το βαθμό καθαρότητας που καθορίζεται από τις εξειδικεύσεις στις εφαρμογές. Τον Αύγουστο του 2011 η τιμή τους κυμαινόταν από 173 $/kg (La2O3) μέχρι 5.880 $/kg (Eu2O3) (www.lynascorp.com). Η Κίνα ελέγχει το 95% της παγκόσμιας παραγωγής.
Σημαντικά αποθέματα σπανίων γαιών εντοπίζονται σε προσχωσιγενείς αποθέσεις στο παράκτιο περιβάλλον του Στρυμονικού κόλπου μεταξύ των εκβολών του ομώνυμου ποταμού και της Καβάλας. Κοιταματολογικές έρευνες υπολογίζουν τα αποθέματα σε 485 εκατ. τόνους με μέση περιεκτικότητα σπανίων γαιών 1,17%. Σημαντικό ενδιαφέρον για συστηματική κοιτασματολογική διερεύνηση παρουσιάζουν επίσης οι βωξίτες και οι βωξιτικοί λατερίτες της Στερεάς Ελλάδος με περιεκτικότητες που κυμαίνονται από 3.275 g/t έως 6.378 g/t σε REE. Το διαφαινόμενο οικονομικό ενδιαφέρον περιλαμβάνει ακόμη και την ερυθρή λάσπη από τη μεταλλουργία αλουμινίου (Arvanitidis 2011b).

δ. Γάλλιο (Ga) – Γερμάνιο (Ge) – Ίνδιο (In)
Τα συγκεκριμένα μέταλλα βρίσκονται στο επίκεντρο βιομηχανικών εφαρμογών κραμάτων υψηλής τεχνολογίας. Τα κοιτάσματα μικτών θειούχων ορυκτών Pb–Zn-Ag αποτελούν ιδανικό γεωχημικό περιβάλλον για την παρουσία τους. Με την έννοια αυτή οι μεταλλοφορίες και τα κοιτάσματα που ανήκουν στη συγκεκριμένη κατηγορία αποτελούν πιθανές πηγές των μετάλλων αυτών. Η ραγδαία βελτίωση των αναλυτικών μεθόδων δίνει πλέον τη δυνατότητα της ποιοτικής ανίχνευσης και του ποσοτικού προσδιορισμού τους σε επιλεγμένα αρχικά δείγματα από συγκεκριμένες μεταλλοφόρες περιοχές π.χ. Θέρμες Ξάνθης, Πολύκαστρο Κιλκίς, Ολυμπιάδα Χαλκιδικής, Μολάοι Λακωνίας κ.ά. (Arvanitidis 2011b).

ε. Μαγνήσιο (Mg)
Περιγράφεται στο κεφάλαιο των βιομηχανικών ορυκτών και πετρωμάτων (ορυκτό μαγνησίτης).

στ. Γραφίτης
Περιγράφεται στο κεφάλαιο των βιομηχανικών ορυκτών και πετρωμάτων με καλές προοπτικές εκμετάλλευσης.

ζ. Φθορίτης
Αποθέσεις φθορίτη υπάρχουν στο Λαύριο (Καμάριζα έως Σούνιο), Σέριφο, Μεταλλικό Κιλκίς και Δράμα (Τσιραμπίδης 2005).
Διαβάστε περισσότερα
Προσθέστε σχόλιο (0)
 
ΙΙΙ. ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΟΡΥΚΤΑ PDF Εκτύπωση E-mail
Οικονομία
Γράφει ο/η Administrator   
13.10.11
ΙΙΙ. ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΟΡΥΚΤΑ
1. ΑΡΓΥΡΟΣ (Ag)
Ενώ τα αργυρούχα ορυκτά αντιπροσωπεύονται με μια σχετικά σημαντική ποικιλία και συχνότητα σε διάφορους τύπους μεταλλοφοριών, αυτοφυής άργυρος εντοπίστηκε μόνον στην Αγριλέζα Λαυρίου, Ασημότρυπες Παγγαίου και Πάνορμο Τήνου. Ο αργυρούχος γαληνίτης του Λαυρίου αποτέλεσε κατά την αρχαιότητα την πηγή της οικονομικής άνθισης του Αθηναϊκού Κράτους. Επίσης, άργυρος έχει εντοπιστεί στην Κίρκη Έβρου, Θάσο, Ποντοκερασιά Κιλκίς, Στρατονίκη Χαλκιδικής, Μολάους Λακωνίας, Μύκονο, Μήλο, Σίφνο κ.α. (Βαβελίδης 1988, Αγγελόπουλος & Κωνσταντινίδης 1988, Τσιραμπίδης 2005).
Τα ενδεικτικά αποθέματα αργύρου είναι 2.800 τόνοι (Arvanitidis 2011a) και η αξία τους 2,47 δισεκ. €.

2. ΜΑΓΓΑΝΙΟ (Mn)
Κοιτάσματα μεταλλευμάτων μαγγανίου υπάρχουν στη Δράμα (Γρανίτης, Μαύρο Ξύλο, Λευκόγεια, Σκαλωτή, Σιδηρόνερο, Περιθώριο κ.α.) και στη Χαλκιδική (Βαρβάρα, Νεοχώρι, Στρατονίκη κ.α.). Το κοίτασμα Γρανίτη Δράμας έχει μέγιστο πάχος 40 m, μήκος 70-90 m και περιεχόμενο σε Mn 22-29% (Σ.Μ.Ε. 1979, Nimfopoulos & Pattrick 1991, Liakopoulos et al. 2001). Εμφανίσεις μεταλλευμάτων μαγγανίου υπάρχουν στην Ξάνθη, Θάσο, Σέρρες (Ορεινή, Χιονοχώρι), Πετρωτό Κοζάνης, Δομένικο Λάρισας, Ζάρκο Τρικάλων, Σέσκουλο Μαγνησίας, Ερέτρια Εύβοιας, Περα­χώρα Κορίνθου, Αγγελόκαστρο Αργολίδος, Λαίικα Μεσσηνίας, Ερεσό Λέσβου, Σπαθαραίους Σάμου, Άνδρο, Πάρο, Μήλο κ.α. (Σ.Μ.Ε. 1979, Panagos & Varnavas 1981, Sapountzis & Christofides 1982, Φιλιππίδης κ.ά. 1986, Θεο­δωρούδης κ.ά. 1993, Perseil et al. 1998, Τσιραμπίδης 2005).
Υποθαλάσσια κοιτάσματα μαγγανίου με μορφή κονδύλων δεν έχουν μέχρι σήμερα ερευνηθεί στην Ελλάδα. Οι Panagos & Varnavas (1981) αναφέρουν την παρουσία κονδύλων μαγγανίου, σφαιροειδούς ή στηλοειδούς σχήματος, μεγέθους έως 7 cm, σε πελαγικούς ασβεστόλιθους του Άνω Κρητιδικού στον Πάνορμο Φωκίδας. Αυτοί οι κόνδυλοι χαρακτηρίζονται από υψηλό λόγο Mn/Fe και χαμηλές συγκεντρώσεις ιχνοστοιχείων (π.χ. Ni, Co, Pb, Zn κ.ά.).
Η εξόρυξη και εκμετάλλευση μαγγανιούχων κοιτασμάτων στην Ελλάδα διακόπηκε στα μέσα της δεκαετίας του ΄90, αν και είναι μαζί με την Ουκρανία οι μοναδικές χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση που διαθέτουν φυσικά αποθέματα του μετάλλου αυτού.
Τα ενδεικτικά αποθέματα μαγγανίου είναι 2,4 εκατ. τόνοι και η αξία τους 5,76 δισεκ. €.

3. ΜΙΚΤΑ ΘΕΙΟΥΧΑ (Pb+Zn)
Κοιτάσματα μικτών θειούχων (συνήθως με χαλκοπυρίτη, αλλά και προσμίξεις άλλων μετάλλων όπως Ag, Au, Sb, As, Cd, Ga, Ge και Se) υπάρχουν στο Λαύριο Αττικής, στη Χαλκιδική (Ολυμπιάδα και Στρατώνι) και στον Έβρο (Κίρκη, Αισύμη και Ράχη) τα οποία εκμεταλλεύθη­καν στο παρελθόν. Εμφανίσεις τους υπάρχουν στους Μολάους Λακωνίας, Εύβοια, Πήλιο, Περιβόλι Γρεβενών, Αλμωπία, στο Κιλκίς (Σκρα, Πολύκαστρο, Γάβρα, Ποντοκερασιά, Γερακαριό, Λαοδικηνό), στις Σέρρες (Άγκιστρο, Δαφνούδι), Παλιά Καβάλα, Θέρμες Ξάνθης, στη Ροδόπη (Ξυλαγανή, Μαρώνεια, Επταδένδρι), στα νησιά του Βόρειου και Ανατολικού Αιγαίου και στα περισσότερα νησιά των Κυκλάδων (Σ.Μ.Ε. 1979, Κατιρτζόγλου 1986, Φιλιππίδης κ.ά. 1986, Αγγελόπουλος & Κωνσταντινίδης 1988, Arvanitidis & Constantinides 1989, Arvanitidis et al. 1989, Κalogeropoulos et al. 1989, Michael et al. 1989, Michailidis et al. 1989, Vavelidis et al. 1989, Filippidis 1992, Θυμιατής 1995, Χατζηκύρκου 2003, Τσιραμπίδης 2005, Arvanitidis 2011b).
Το τέλος του 19ου αιώνα βρήκε τα μεταλ­λεία Κασσάνδρας να παράγουν κυρίως μαγγάνιο και στη συνέχεια μικτά θειούχα. Την περίοδο 1974-1975 εξορύχτηκαν και μικρές ποσότητες χαλκοπυρίτη. Σημαντικοί σταθμοί στην ιστορία των μεταλλείων υπήρξαν οι κατασκευές των εργοστασίων εμπλουτισμού στο Στρατώνι το 1952 και στην Ολυμπιάδα το 1969, για την επεξεργασία των μεταλλευμάτων. Η δραστηριότητα των μεταλλείων περιλάμβανε την εξόρυξη των μικτών θειούχων μεταλλευμάτων από τα κοιτάσματα του Στρατωνίου, Μαύρων Πετρών, Μαντέμ Λάκκο και Ολυμπιάδος. Στο Στρατώνι η εκμετάλλευση άρχισε τη δεκαετία του 1940, ενώ η εκμετάλλευση του χρυσοφόρου κοιτάσματος της Ολυμπιάδος ξεκίνησε το 1945. Η μέθοδος εκμετάλλευ­σης που εφαρμόστηκε από το 1950 και μέχρι το 1989 ήταν η μέθοδος κατακρήμνισης διαδοχικών ορόφων που στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τη μέθοδο της λιθογόμω­σης.
Σήμερα, τα μεταλλεία Χαλκιδικής είναι τα μόνα που εκμεταλλεύονται τέτοιου είδους μεταλλεύματα στην Ελλάδα. Από αυτά εξάγονται ο θειούχος μόλυβδος και ο θειούχος ψευδάργυρος σε μεταλ­λουργίες του εξωτερικού, ενώ το τρίτο ο θειούχος σίδηρος, παραμένει στοιβαγμένος στις αυλές των μονάδων κατεργασίας.
Το 1992 τα μεταλλεία με 1250 εργαζόμενους μπήκαν σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης. Επικράτησε αβεβαιότητα για τη λειτουργία και το μέλλον των μεταλλείων και διαγωνισμοί χωρίς αποτέλεσμα. Η λειτουρ­γία τους μέχρι το τέλος του 2004 στηρίχθηκε στα έσοδα από τις πω­λήσεις των προϊόντων και στη χρηματοδότηση από την Εθνική Τράπεζα με την εγγύηση του Δημοσίου. Τότε έγινε η εξαγορά της TVX από την Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. Σήμερα το προσωπικό μετά από συνταξιοδοτήσεις και απολύσεις περιορίστηκε στους 355.
Η μεταλλευτική παραγωγή του Στρατωνίου το 1993 ανήλθε σε 300.000 τόνους μεταλλεύματος με μέση περιεκτικότητα: 8,0% Pb, 6,5% Zn, 22,0% S, 155 g/t Ag. Η αντίστοιχη της Ολυμπιάδος ανήλθε σε 130.000 τόνους με μέση περιεκτικότητα: 3,8% Pb, 5,5% Zn, 16,3% S, 120 g/t Ag, 10 g/t Au. Το εξορυσσόμενο μετάλλευμα κατεργα­ζόταν επί τόπου στα αντίστοιχα εργοστάσια εμπλουτισμού, όπου μετά από θραύση και λειοτρί­βηση εφαρμοζόταν διαφορική επίπλευση για την παραγωγή συμπυκνωμάτων θειούχου μολύβδου, θειούχου ψευδαργύρου και χρυσοφόρου σιδηροπυρίτη (Αδάμ & Γαζέα 1994).
Το 2010 η συνολική παραγωγή μικτών θειούχων από τα μεταλλεία της εταιρίας Ελληνικός Χρυσός ήταν 236.000 υγροί τόνοι (Σ.Μ.Ε. 2011).
Τα ενδεικτικά αποθέματα μολύβδου και ψευδαργύρου είναι 3,1 εκατ. τόνοι (Arvanitidis 2011a) και η αξία τους 4,65 δισεκ. €.

4. ΝΙΚΕΛΙΟ (Ni)
Έχουν εντοπιστεί περισσότερες από 110 εμφανίσεις Fe-Ni-ούχων με­ταλλευμάτων που προέρχονται από λατεριτική αποσάθρωση οφιολιθικών πετρωμάτων και περιέχουν επιπλέον Cr και Co. Υπάρχουν εκτεταμένα λατεριτικά Fe-Ni-ούχα κοιτάσματα με σημαντικότερα αυτών της Αρτάκης Εύβοιας, Αγίου Ιωάννη Βοιωτίας, Λοκρίδος Φθιώτιδος, Μεσοποταμιάς και Ιεροπηγής Καστοριάς (Αναστόπουλος 1960, Αλμπαντά­κης 1974, Αλεβίζος 1997, Σκαρπέλης 2000, Αποστολίκας κ.ά. 2000). Εμφανίσεις τους αναφέρονται στην Κοζάνη, Πέλλα (Βρυτά, Νησί και Φλαμουριά), Πάρνηθα, Σκύρο και Μυτιλήνη (Σ.Μ.Ε. 1979, Μιχαηλίδης 1982, Φιλιππίδης κ.ά. 1986, Ηλιόπουλος κ.ά. 2000, Τσιραμπίδης 2005).
Η ΛΑΡΚΟ Γ.Μ.Μ.Α.Ε., μια από τις μεγαλύτερες μεταλλουργικές βιομηχανίες της χώρας και από τις μεγαλύτερες του είδους στην Ευρώπη, παραμένει ο μοναδικός παραγωγός νι­κελίου στην Ε.Ε. από εγχώρια μεταλλεύματα. Δραστηριοποιείται σε επτά νομούς της χώρας και απασχολεί 1.200 άμεσα και 1.500 έμμεσα εργαζόμενους. Από τα μεταλλεία Αρτάκης Εύβοιας, Αγ. Ιωάννη Βοιωτίας και Ιεροπηγής Καστοριάς παρήχθησαν το 2010 συνολικά 1,9 εκατ. τόνοι μεταλλεύματος και η παραγωγή σι­δηρονικελίου ήταν 14.000 τόνοι (Σ.Μ.Ε. 2011). Το σύνολο της παρα­γωγής της εταιρίας, που αντιστοιχεί περίπου στο 2% της παγκόσμιας παραγωγής, εξήχθη με τη μορφή κράματος σιδηρονικελίου στις ευρωπαϊκές βιομηχανίες ανοξείδωτου χά­λυβα. Η μονάδα μεταλλουργίας βρίσκεται στη Λάρυμνα Φθιώτιδος. Παράλληλα, το 2010 στο λιγνιτωρυχείο Σερβίων της ΛΑΡΚΟ, πραγματοποιήθηκε παραγωγή 570.000 τόνων λιγνίτη-ξυλίτη κυρίως για ιδιοκατανάλωση στο μεταλλουργικό εργοστάσιο (ένα μικρό μέρος διατέθηκε στη ΔΕΗ για παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος).
Η σταδιακή αύξηση της τιμής του νικελίου, εξαιτίας της αύξησης της ζήτησης προϊόντων ανοξείδωτου χάλυβα, έδωσε ώθηση στην εταιρία, η οποία αύ­ξησε τις πωλήσεις της το 2010 κατά 10% σε σχέση με το 2009.
Σήμερα η μετοχική σύνθεση της ΛΑΡΚΟ είναι: 36% Ελληνικό Δημόσιο, 35% Εθνική Τράπεζα και 29% ΔΕΗ. Με βάση το χρονοδιάγραμμα του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλαισίου για έξοδο της Ελλάδος από την κρίση, μέχρι το τέλος του 2011 το Ελληνικό Δημόσιο θα διαθέσει για πώληση το σύνολο των μετοχών που κατέχει (36%).
Τα ενδεικτικά αποθέματα νικελίου είναι 1,5 εκατ. τόνοι και η αξία τους 22,54 δισεκ. €.

5. ΧΑΛΚΟΣ (Cu)
Τα ελληνικά κοιτάσματα χαλκού διακρίνονται στις εξής ομάδες (Φιλιππίδης κ.ά. 1986):
Πορφυρικά: Συνδέονται με διεισδύσεις γρανιτικών έως διοριτικών μαγμάτων και είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε Cu, αλλά υπάρχουν μεγάλα αποθέματα. Συνήθως περιέχουν μικρές ποσότητες Mo και Au. Το πιο γνωστό είναι το κοίτασμα Σκουριών Χαλκιδικής με υποθετικά αποθέματα 150 εκατ. τόνους και μέσες περιεκτικότητες 0,56% Cu, 0,89 g/t Au και 2 g/t Ag. Του ίδιου τύπου είναι τα κοιτάσματα Κιλκίς (Βάθη, Γερακαριό, Μυλοχώρι, Ποντοκερασιά) και της Φισώκας Χαλκιδικής (Διακάκης 1982, Κιούσης & Παπαβασιλείου 2005, Τσιραμπίδης 2005, Arvanitidis 2011a). Μεταλλοφορία πορφυρικού Cu-Mo έχει εντοπιστεί στον Τριτογενή γρανίτη της Μαρώνειας Ροδόπης (Μέλφος 1995).
Υποθαλάσσιας ηφαιστειότητας: Συνδέονται γενετικά με υποθαλάσσιες αναθυμιά­σεις βασικών μαγμάτων. Τέτοιας προέλευσης είναι τα κοιτάσματα Πεύκων Έβρου, Ερμιόνης Αργολίδος και Κροκεών Λακωνίας που έχουν στο παρελθόν εκμεταλλευτεί περιοδικά. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και οι εμφανίσεις των περιοχών Όθρυος, Δι­στράτου Ιωαννίνων, Βέροιας και Σκύρου.
Μεταμόρφωσης επαφής: Εδώ ανήκουν τα κοιτάσματα του Βαθύλακκου Χαλκιδι­κής και Κιμμερίων Ξάνθης.
Τα ενδεικτικά αποθέματα χαλκού είναι 2,6 εκατ. τόνοι και η αξία τους 15,65 δισεκ. €.

Διαβάστε περισσότερα
Προσθέστε σχόλιο (0)
 
Περισσότερα...
<< Αρχική < Προηγ. 1 2 3 4 5 Επόμ. > Τελευταία >>

Αποτελέσματα 1 - 9 από 42
[ Πίσω ]