Προλογικά: Ταχτοποιώντας το αρχείο που κρατώ για το ΚΚΕ εσωτερικού «έπεσα» πάνω σ αυτό το εντελώς ξεχασμένο κείμενο, που γράφτηκε το Μάρτη του 1980. . Προχωρώ στην κοινοποίηση του γιατί πιστεύω ότι μπορεί να συμβάλει στην κατανόηση των βαθύτερων αιτίων αποτυχίας του φιλόδοξου εγχειρήματος ανανέωσης της κομμουνιστικής Αριστεράς στη χώρα μας, καθώς και των αιτίων που καθιστούν δύσκολη τη σημερινή προσπάθεια επανίδρυσης της Αριστεράς με βάση τις μαρξιστικές ανανεωτικές ριζοσπαστικές αρχές και αξίες. Παρουσιάζω βελτιωμένο το αρχικό κείμενο στα σημεία που έκρινα ότι απαιτούνταν σαφέστερες διατυπώσεις των εκτιμήσεων και απόψεων που εκπροσωπούσα όταν το έγραψα. Δεν έχω προβεί σε διορθώσεις στα σημεία για τα οποία σήμερα έχω διαφορετική άποψη. Διατήρησα τον αρχικό του τίτλο, που από μια νέα ανάγνωση του κειμένου ίσως θα μπορούσε ν αλλάξει. Θα πρέπει ακόμα να πω ότι το κείμενο γράφτηκε λίγους μήνες πριν από την αποχώρησή μου από το Εκτελεστικό Γραφείο και από την Κ.Ε. του ΚΚΕ Εσωτερικού, αλλά και από διευθυντής του Κέντρου Μαρξιστικών Σπουδών – του ΚΜΑΣ.

Το Φεβρουάριο έκλεισαν σαράντα χρόνια από τη διάσπαση του ΚΚΕ, διάσπαση που, ύστερα από ταλαντεύσεις, πυροδότησε το εγχείρημα,

Θα προτιμούσα περισσότερο να εκφράσω τα συναισθήματα που ένιωσα και τις μνήμες που ανακάλεσα αγγίζοντας τα ΄‘ετράδια της φυλακής –μετά από, περίπου, 30 χρόνια- παρά να αναφερθώ στις ποικίλες θεωρητικές αναζητήσεις όπως αυτές αποτυπώνονται στα καλλιγραφικά μπλε, ροζ, χειρόγραφα που, παρά την υπονόμευση του χρόνου και την κακομεταχείριση της παρανομίας, είναι ευτυχώς, ακόμη, ευανάγνωστα.