Ο σ. Λεωνίδας Κύρκος, με τις παρουσιάσεις των βιβλίων του και τα γεύματα που συγκαλεί, εκτός από το καινούργιο ιδεολόγημα της εθνικής συναίνεσης που εξέπεμψε, ακολουθώντας το αντίστοιχο αίτημα του πρωθυπουργού για το ξεπέρασμα των προβλημάτων της χώρας, επιμένει και στην προσφιλή του θέση περί κεντροαριστεράς και γενικής συνεργασίας της Αριστεράς με το Πασοκ.

Ανάγκη εθνικής συναίνεσης μπορεί να υπάρξει σε περίπτωση πολέμου ή εξωτερικής επιβουλής, δε νομίζω όμως ότι μιλάμε σήμερα για τέτοια κατάσταση.

Ο όρος κεντροαριστερά, αν θεωρηθεί ότι εκφράζει κόμμα δεν υποδηλώνει τίποτε, διότι ή κεντρώο κόμμα θα είναι κάποιο ή αριστερό. Αρα, αυτοί που χρησιμοποιούν τον όρο ‘’κεντροαριστερά’’ υπονοούν συνεργασία κομμάτων, χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς προσδιορισμούς.

.

Γενικού πολιτικού χαρακτήρα συμμαχία μπορεί να γίνει μόνο μεταξύ αριστερών κομμάτων που έχουν κοινές στρατηγικές επιδιώξεις και κοσμοθεώρηση και η διαμόρφωση του πολιτικού τους προγράμματος γίνεται, στη βάση των στρατηγικών στόχων, με συνεδριακές διαδικασίες. Αλλιώς πρόκειται για κοινή δράση ή εκλογική συνεργασία για κοινούς σκοπούς. Οταν, επί προεδρίας στο ΣΥΝ του σ. Νίκου Κωνσταντόπουλου έγινε ο πρώτος ΣΥΡΙΖΑ, το επιχείρημα (βλέπε Πιτσιόρλα) ήταν ότι κάνουμε εκλογική συνεργασία για να πάρουμε το 3% και να μπούμε στη Βουλή. Τότε είχαμε διαφωνήσει από την αρχή με τις επιλογές αυτές, καθώς και με την πολιτική της συνεργασίας με το ΚΚΕ, ως νοοτροπία και ως πολιτική αντίληψη.

Ακόμα και η μετατροπή του Συνασπισμού, από συμμαχία που ήταν αρχικά, σε κόμμα, μετά την απόφαση της ηγεσίας του ΚΚΕ για αποχώρηση, ήταν ανώριμη και άκαιρη, λόγω της μη σε βάθος επεξεργασίας των στρατηγικών του στόχων. Ενας από τους ηγετικούς παράγοντες που επέμενε για τη γρήγορη αυτή μετατροπή, παρά τη διαφωνία μας, ήταν ο Μίμης Ανδρουλάκης και ο κύκλος στελεχών που επηρέαζε, που μετά πήγε στο ΠΑΣΟΚ. Τα προβλήματα από τη γρήγορη αυτή μετατροπή υπάρχουν ακόμα στο ΣΥΝ.

Τα σημερινά προβλήματα που υπάρχουν στο ΣΥΝ και στο ΣΥΡΙΖΑ (βλέπε και ανακοίνωση των 23) έχουν τη ρίζα τους σε ιδεολογικές, στρατηγικού χαρακτήρα διαφορές που υπάρχουν γενικότερα στην αριστερά, ιδιαίτερα μετά τις καταρρεύσεις, που συνδέονται στο ΣΥΝ ΣΥΡΙΖΑ με προσωπικές ηγετικές φιλοδοξίες και που απλά γίνεται προσπάθεια να κουκουλωθούν με οργανωτικού χαρακτήρα μέτρα. Το όλον νέο πρόταγμα της αριστεράς για τον κοινωνικό μετασχηματισμό, σε αντίθεση με τα δογματικά, ‘’μαρξιστικολενινιστικά’’, σταλινικά πρότυπα, είναι ζητούμενο.

Γενικού πολιτικού χαρακτήρα συνεργασία της ανανεωτικής αριστεράς με το ΠΑΣΟΚ δε μπορεί να γίνει λόγω της διαφοράς του χαρακτήρα και της φύσης των δύο κομμάτων. Αλλιώς, υποστηρίζοντας αυτή τη θέση, θεωρούμε ότι, ή ότι το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα του δημοκρατικού σοσιαλισμού ή ότι η ανανεωτική αριστερά ταυτίζεται με την παραδοσιακή κυβερνητική σοσιαλδημοκρατία. Ή απλά αλληθωρίζουμε προς το ΠΑΣΟΚ υιοθετώντας λογικές διαχείρισης του συστήματος.

Αλλο είναι η γενική πολιτική συνεργασία και άλλο το γενικότερο θέμα της συμμετοχής ή μη της αριστεράς σε κυβερνήσεις. Η στρατηγική του δημοκρατικού δρόμου προς το σοσιαλισμό περιέχει και πολιτικές συμμαχίες και στήριξη ή συμμετοχή σε κυβερνήσεις, στη βάση προγράμματος δομικού χαρακτήρα ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων και μετασχηματισμών, που ανοίγουν το δρόμο, με τη θέληση της πλειοψηφίας του λαού, δημοκρατικά εκφρασμένης, για το σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία. Οι πολιτικές αυτές επιλέγονται ανάλογα με την πολιτική συγκυρία και το συσχετισμό δυνάμεων και ως στρατηγική δεν έχουν σχέση με την πολιτική των σταδίων και των μετώπων για την κατάληψη της εξουσίας από το κόμμα, για λογαριασμό της τάξης, της δογματικής αριστεράς.

Κατά τα άλλα, παραμένει η αίγλη της εξουσίας, η αίγλη της επιδίωξης ισχύος και η Αίγλη του Ζαπείου

TrackBack URI for this entry

Σχόλια (0)

RSS feed Comments