Η παγκόσμια κρίση εισέρχεται στο τρίτο στάδιο. Το 2008 ξέσπασε στον χρηματοπιστωτικό τομέα, μετά πέρασε στην πραγματική οικονομία προκαλώντας τεράστια κύματα ανεργίας και τώρα προσλαμβάνει μορφή κρίσης χρεών. Οι αγορές επιτίθενται στα κράτη, διότι αυτά επωμίστηκαν τον κίνδυνο της χρεωκοπίας των τραπεζών, απορρόφησαν ζημίες και κινδύνους. Διεθνώς αυξήθηκαν οι κίνδυνοι από τα χρέη και εκτινάχθηκαν τα spreads. Συμπτωματικά η εξέλιξη αυτή ξεκίνησε τον Νοέμβριο με την κρίση στο Ντουμπάι και γι' αυτό θα μπορούσε να ονομαστεί "ιός Ντουμπάι" στην παγκόσμια οικονομία. Αυτό υποστηρίζουν έγκυροι οικονομικοί αναλυτές.

Η απάντηση σ' αυτή τη νέα κερδοσκοπική επίθεση δεν μπορεί να γίνει με όρους υποταγής στα τελεσίγραφα των αγορών. Δεν μπορεί παρά να είναι μόνο πολιτική. Ο Ομπάμα, παρά την ανασυγκρότηση των Ρεπουμπλικάνων, ανακοίνωσε ότι θα λάβει, έστω ανεπαρκή, μέτρα, αλλά πάντως με στόχο τον έλεγχο και την αναδόμηση των τραπεζών. Η Ε.Ε. παραμένει αιχμάλωτη της αρχιτεκτονικής του Μάαστριχτ. Παρ' ότι οι κυβερνήσεις επωμίζονται τα βάρη αντιμετώπισης της τραπεζικής κρίσης, κουμάντο συνεχίζουν να κάνουν η ΕΚΤ και η Κομισιόν, δηλαδή θεσμοί που εκπροσωπούν την Ευρώπη των τραπεζών και των κυρίαρχων ιδιωτικών οικονομικών συμφερόντων.

Οι χώρες - μέλη της Ευρωζώνης έχουν εκχωρήσει το νόμισμά τους στην Ε.Ε., στερούμενες τη δυνατότητα υποτίμησης, αυτού του παραδοσιακού όπλου "τελευταίας καταφυγής". Είναι εύλογο να ζητούν πολιτική στήριξη από την Ε.Ε. Είναι αδιανόητο η ΕΚΤ να απειλεί ότι δεν θα δεχτεί τα ελληνικά ομόλογα, με το επιχείρημα ότι δεν εκπληρώνουν τους όρους αξιολόγησης των ξένων οίκων. Τα ελληνικά ομόλογα είναι τίτλοι κράτους που συναποτελεί τη ζώνη του ευρώ. Η αναγνώρισή τους είναι αυτονόητη και οποιαδήποτε αμφισβήτηση της ισχύος τους ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για το ίδιο το ευρώ.

Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να αλλάξει ρότα και να αξιώσει τη δημιουργία ευρωπαϊκού μηχανισμού δανεισμού, όπως πρότεινε πριν από λίγες μέρες στην Αθήνα και ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζ. Στίγκλιτς. Είναι αδιέξοδη η πορεία της κυβέρνησης, η οποία σύρεται σε νέες ασφυκτικές πειθαρχίες που ετοιμάζουν οι Βρυξέλλες και οι άλλοι υπαίτιοι της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης