Αρνού­με­νη να α­ντι­με­τω­πί­σει τα αί­τια και την ου­σία της κρί­σης η ΕΕ α­να­ζη­τά μια «λο­γι­στι­κή» δη­μο­σιο­νο­μι­κή διέ­ξο­δο για να α­ντι­με­τω­πί­σει έ­να πο­λι­τι­κό και θε­σμι­κό πρό­βλη­μα, ό­πως η ρύθ­μι­ση των α­γο­ρών και ο συ­ντο­νι­σμός της οι­κο­νο­μι­κής της πο­λι­τι­κής στη με­τα-Μάα­στριχ ε­πο­χή.
Η προ­ε­δρεύου­σα του Ecofin και υ­πουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών της Ισπα­νίας, Έλε­να Σαλ­γκά­δο, υ­πο­γράμ­μι­σε πριν α­πό την έ­ναρ­ξη της συ­νε­δρία­σης προχ­θές την Πα­ρα­σκευή του Eurogroup ό­τι τα συ­νο­λι­κά πα­κέ­τα στή­ρι­ξης των ευ­ρω­παϊκών κυ­βερ­νή­σεων προς τον χρη­μα­τοοι­κο­νο­μι­κό το­μέα έ­φθα­σαν στο 13% του Α­ΕΠ της ευ­ρω­ζώ­νης, ε­νώ την ί­δια στιγ­μή ο μέ­σος ό­ρος των δη­μο­σίων ελ­λειμ­μά­των των χω­ρών της δεν ξε­περ­νά το 8% του Α­Ε­Π, σύμ­φω­να με τη Eurostat.
Την ί­δια στιγ­μή η ΕΕ προ­τί­μη­σε να προ­χω­ρή­σει στη δη­μιουρ­γία ε­νός υ­πο­τι­θέ­με­νου μη­χα­νι­σμού διά­σω­σης της Ελλά­δας, και πι­θα­νώς και άλ­λων χω­ρών της ευ­ρω­ζώ­νης, για να δια­σφα­λί­σει «φθη­νό» δα­νει­σμό στην Αθή­να, και σχε­διά­ζει να υιο­θε­τή­σει έ­ναν φό­ρο στις τρά­πε­ζες για τη δη­μιουρ­γία ε­νός τα­μείου στή­ρι­ξης των υ­πό πτώ­χευ­ση τρα­πε­ζών. Μια πο­λι­τι­κή που δεν α­ντι­με­τω­πί­ζει στη ρί­ζα του τα προ­βλή­μα­τα κερ­δο­σκο­πίας και τις προ­κλή­σεις της α­νά­πτυ­ξης.
Αντί­θε­τα στις Η­ΠΑ σχε­διά­ζουν τα θε­σμο­ποιή­σουν το δια­χω­ρι­σμό των τρα­πε­ζι­κών α­πό τις κερ­δο­σκο­πι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες των ε­ται­ρειών του χρη­μα­τοοι­κο­νο­μι­κού το­μέα, ξε­κι­νώ­ντας α­πό μια αυ­στη­ρή ρύθ­μι­ση στην α­γο­ρά των πα­ρά­γω­γων, των πλέ­ον κερ­δο­σκο­πι­κών προϊό­ντων που α­να­κά­λυ­ψαν οι κερ­δο­σκό­ποι την τε­λευ­ταία  20ε­τία. Πα­ράλ­λη­λα δεν δι­στά­ζουν να κι­νη­θούν ε­να­ντίον της Μέκ­κας των κερ­δο­σκό­πων Goldman Sachs και των golden boys της, α­δια­φο­ρώ­ντας για τη βου­τιά του χρη­μα­τι­στη­ρίου τους.
Στην Ια­πω­νία, το δη­μό­σιο χρέ­ος της ο­ποίας πλη­σιά­ζει στο 200% του Α­ΕΠ της, τα δι­δάγ­μα­τα α­πό την ελ­λη­νι­κή δη­μο­σιο­νο­μι­κή κρί­ση ή­ταν ά­με­σα, α­φού κα­τά τη διάρ­κεια της ε­βδο­μά­δας α­να­κοι­νώ­θη­καν μέ­τρα για τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις των γνω­στών μας σή­με­ρα CDS, πε­ριο­ρί­ζο­ντας τις πι­θα­νό­τη­τες κερ­δο­σκο­πι­κών κι­νή­σεων στα ια­πω­νι­κά ο­μό­λο­γα.
Οι Η­ΠΑ και η Ια­πω­νία προ­χω­ρούν σε θε­σμι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις του χρη­μα­τοοι­κο­νο­μι­κού τους το­μέα για να α­ντι­με­τω­πί­ζουν τους κερ­δο­σκό­πους, ε­νώ την ί­δια στιγ­μή έ­χουν δρο­μο­λο­γή­σει α­πλές κευν­σια­νές πο­λι­τι­κές που στη­ρί­ξουν την α­νά­καμ­ψη των οι­κο­νο­μιών τους και τη δη­μιουρ­γία νέων θέ­σεων ερ­γα­σίας, χω­ρίς να α­να­γκα­στούν να υιο­θε­τή­σουν τί­πο­τε «σο­σια­λι­στι­κά» μέ­τρα.
Η ΕΕ έ­χει δη­μιουρ­γή­σει στο ε­σω­τε­ρι­κό της μιας νέα αυ­τα­πά­τη, νο­μί­ζο­ντας ό­τι με το μη­χα­νι­σμό διά­σω­σης της Ελλά­δας θα μπο­ρέ­σει να α­πο­τρέ­ψει τις α­γο­ρές να στο­χο­ποιή­σουν νέα θύ­μα­τα.
Οι κερ­δο­σκό­ποι ή­δη δο­κι­μά­ζουν τις τε­λευ­ταίες δύο ε­βδο­μά­δες α­ντι­στά­σεις της Βρε­τα­νίας και της στερ­λί­νας, α­να­μέ­νο­ντας τα α­πο­τε­λέ­σμα­τα των ε­κλο­γών του Μαΐου για να κι­νη­θούν, δε­δο­μέ­νου ό­τι το πα­γκο­σμιο­ποιη­μέ­νο σκιώ­δες πα­ρα­κρά­τος της Standard & Poor΄s, της Fitch και της Moody΄s έ­χει προ­ει­δο­ποιή­σει για τους κιν­δύ­νους υ­πο­βάθ­μι­σης της α­ξιο­λό­γη­σης της δεύ­τε­ρης σε μέ­γε­θος χώ­ρας της Ευ­ρω­παϊκής Ένω­σης, ε­νώ το Διε­θνές Νο­μι­σμα­τι­κό Τα­μείο έ­χει θέ­σει ή­δη κά­τω α­πό την ο­μπρέ­λα του σχε­δόν ό­λες τις χώ­ρες της πρώην Ανα­το­λι­κής Ευ­ρώ­πης.

Ιδιό­τυ­πη λο­γο­κρι­σία

Πα­ράλ­λη­λα, οι α­γο­ρές και οι κερ­δο­σκό­ποι έ­χουν ε­πι­βάλ­λει στους Ευ­ρω­παίους πο­λι­τι­κούς και έ­να εί­δος α­να­γκα­στι­κής λο­γο­κρι­σίας, που α­πο­τρέ­πει την έ­ναρ­ξη ε­νός ου­σια­στι­κού δια­λό­γου για την α­ντι­με­τώ­πι­ση των προ­βλη­μά­των. Εί­ναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό το γε­γο­νός ό­τι οι κυ­βερ­νή­σεις της Ισπα­νίας, της Πορ­το­γα­λίας, της Ιρλαν­δίας, του Βελ­γίου, της Ιτα­λίας και της Αυ­στρίας α­πο­φεύ­γουν να α­να­φερ­θούν στις θε­σμι­κές και δο­μι­κές δη­μο­σιο­νο­μι­κές προ­κλή­σεις της ευ­ρω­ζώ­νης, για­τί φο­βού­νται μή­πως βρε­θούν στο στό­χα­στρο των κερ­δο­σκό­πων, ε­νώ η Γερ­μα­νία χρη­σι­μο­ποιεί με μα­ε­στρία το φό­βο των κερ­δο­σκό­πων για να ε­πι­βάλ­λει τη με­τα­τρο­πή της ευ­ρω­ζώ­νης σε έ­να εί­δος οι­κο­νο­μι­κού της προ­τε­κτο­ρά­του. Εισ­πράτ­το­ντας βέ­βαια την ε­κτί­να­ξη των ε­ξα­γω­γών της με ρυθ­μούς πά­νω α­πό το 5% ως ά­με­σο και ε­ξαρ­γυ­ρώ­σι­μο βρα­βείο α­πό την σκλη­ρή πο­λι­τι­κή που α­κο­λου­θεί η Άνγκε­λα Μέρ­κελ ε­να­ντίον της Ελλά­δας. 
Οι Έλλη­νες ερ­γα­ζό­με­νοι κλή­θη­καν να πλη­ρώ­σουν πρώ­τοι το κό­στος μιας α­πο­τυ­χη­μέ­νης και κοι­νω­νι­κά ε­πι­ζή­μιας οι­κο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής. Η κύ­ρια ευ­θύ­νη ό­μως δεν εί­ναι της Ευ­ρω­παϊκής Ένω­σης, αλ­λά των ελ­λη­νι­κών κυ­βερ­νή­σεων. Αυ­τές τις η­μέ­ρες εί­ναι πλέ­ον σα­φές ό­τι α­κο­λου­θούν και άλ­λοι, α­φού η μείω­ση των δη­μο­σιο­νο­μι­κών ελ­λειμ­μά­των χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως δι­καιο­λο­γία για την α­κύ­ρω­ση του κοι­νω­νι­κού κρά­τους στην Ευ­ρώ­πη, με μια πρω­το­φα­νή ε­πί­θε­ση στα α­σφα­λι­στι­κά δι­καιώ­μα­τα και τις ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις.
Στον ευ­ρω­παϊκό νό­το η κα­τά­στα­ση εί­ναι χει­ρό­τε­ρη, α­φού το γε­γο­νός ό­τι στην Ισπα­νία, την Ελλά­δα και την Πορ­το­γα­λία υ­πάρ­χουν σο­σια­λι­στι­κές κυ­βερ­νή­σεις πε­ριο­ρί­ζει σε με­γά­λο βαθ­μό τις κοι­νω­νι­κές α­ντι­στά­σεις ε­να­ντίον της ορ­γα­νω­μέ­νης αυ­τής α­ντι­με­ταρ­ρύθ­μι­σης, πε­ριο­ρί­ζο­ντας την ή­δη πλη­γω­μέ­νη ε­μπι­στο­σύ­νη των ερ­γα­ζο­μέ­νων στα συν­δι­κά­τα τους.
Το πα­κέ­το διά­σω­σης της Ελλά­δας συ­ζη­τή­θη­κε στο ολ­λαν­δι­κό κοι­νο­βού­λιο, ε­νώ θα πε­ρά­σει για έ­γκρι­ση του­λά­χι­στον α­πό τα κοι­νο­βού­λια της Γαλ­λίας, της Ιτα­λίας, της Ισπα­νίας, της Ιρλαν­δίας και α­σφα­λώς της Γερ­μα­νίας. Μια κα­λή και πι­θα­νώς μια α­κό­μη χα­μέ­νη ευ­και­ρία για να α­να­δειχ­θεί η α­νά­γκη δο­κι­μών με­ταρ­ρυθ­μί­σεων στην Ευ­ρω­παϊκή Ένω­ση, που με­τα­τρά­πη­κε σε μια πη­γή τρο­φο­δό­τη­σης των α­νι­σο­τή­των.
Σή­με­ρα εκ­με­ταλ­λεύο­νται τη δη­μο­σιο­νο­μι­κή κρί­ση για να δια­λύ­σουν το κοι­νω­νι­κό κρά­τος και τις ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις υ­πο­στη­ρί­ζο­ντας ό­τι θα κα­τα­φέ­ρουν να α­ντα­γω­νι­στούν την Κί­να, η α­νά­πτυ­ξη της ο­ποίας έ­τρε­ξε με ρυθ­μούς σχε­δόν 12% το πρώ­το τρί­μη­νο.
Το κοι­νω­νι­κό κρά­τος μπο­ρεί να με­ταρ­ρυθ­μι­στεί εύ­κο­λα και με μι­κρό κό­στος στην Ευ­ρώ­πη, αρ­κεί να αυ­ξη­θεί λί­γο το πο­σο­στό που κα­τα­βάλ­λουν στα α­σφα­λι­στι­κά τα­μεία οι ε­πι­χει­ρή­σεις, οι ο­ποίες εί­δαν τις α­πο­δό­σεις κερ­δών τους να πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται με τρι­ψή­φια πο­σο­στά του­λά­χι­στον την τε­λευ­ταία 20ε­τία.