Οι εξελίξεις είναι απρόβλεπτες σε σημαντικό βαθμό.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση, παρ’ όλο που φέτος υπολογίζεται ότι η παγκόσμια οινομία, θα έχει ανάπτυξη της τάξης του 2%, βρίσκεται κάτω από την τεράστια απειλή της φούσκας της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής αγοράς.
Η αξία των χρηματιστηρίων παγκοσμίως υπολογίζεται σε 30 τρις, ενώ τα παράγωγα τους σε 600 τρις.
Αν αυτή η φούσκα σκάσει, τα’ αποτελέσματα θα είναι δραματικά για την οικονομία του πλανήτη.
Η Ε.Ε. οι ΗΠΑ , οι G20, έχουν στο επίκεντρο των συζητήσεών τους θέματα, για την ρύθμιση των νεοφιλελεύθερων αγορών, που όμως δείχνουν ασπιρίνες σε σοβαρότατη παθολογία και με σθεναρή αντίσταση από τους πιστεύοντες στον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό.
Οι αγορές θα συνεχίσουν την δουλειά τους, να κερδίζουν χωρίς «ιερό και όσιο», δεν θα σταματήσουν τις επιθέσεις τους στο ευρώ μέχρι το τέλος, δηλαδή την οριστική τους ρύθμιση που δεν προβλέπεται να είναι εύκολη ή να γίνει σύντομα, με τους σημερινούς πολιτικούς και κοινωνικούς συσχετισμούς στην Ε.Ε. και τον κόσμο.
Η Ε.Ε κινδυνεύει από γενίκευση της κρίσης των δημοσιονομικών χρεών, από το οικονομικό και πολιτικό της έλλειμμα, από την καθυστερημένη συνειδητοποίηση και αντίδραση, πάνω στα επίσης σοβαρά της προβλήματα.
Είναι πολύ πιθανόν να χρειαστούν, στην συνέχεια, πολύ ισχυρότερα ποσά για άλλες ευρωπαϊκές χώρες και ακόμη μεγαλύτερη κατανόηση για την λειτουργία και την ρύθμιση των «ελεύθερων αγορών» της.
Η θέσμιση του μηχανισμού στήριξης, οι δεδομένες προτάσεις για ευρωπαϊκό μηχανισμό αξιολόγησης, ο οποίος έρχεται κάτω από τον εξαναγκασμό των αγορών, μάλλον σύντομα, η γενικότερη σχετική ακόμη αφύπνιση της, είναι βήματα μπροστά και κατ΄ αρχήν ελπιδοφόρα.
Τις θεσμίσεις έχει προτείνει και το eαριστερά, η ανανεωτική ριζοσπαστική αριστερά, η ευρωπαϊκή και οικολογική αριστερά.
Τα μέτρα που περιλαμβάνει η συμφωνία, είναι ελαφρώς χειρότερα από τα προαναγγελθέντα και υπάρχει ισχυρή η πεποίθηση ότι μπορεί ν’ αποδειχθούν ανεπαρκή μέσα στο σημερινό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό αποπροσανατολισμό και σύγχυση.
Η χώρα θα ξαναβγεί στις αγορές για δανεισμό στις αρχές του 2012.
Μέχρι τότε άλλοι πλέον αποφασίζουν, ελέγχουν, εκταμιεύουν, για την οικονομική διαχείριση της χώρας μας. Οι πολιτικοί μας απέτυχαν και εμείς μαζί τους.
Το απόγευμα το ευρωγκρουπ αποφασίζει το ακριβές ποσό της βοήθειας, ενώ το πρόγραμμα σταθερότητας συμφωνήθηκε πάνω σε πολιτικούς άξονες που θα εξειδικευθούν από τα αρμόδια υπουργεία.
Η κρίση όμως του πολιτικού μας συστήματος το οποίο είναι υπεύθυνο για την οικονομική μας έκπτωση είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, του σταθεροποιητικού προγράμματος. Η ανανεωτική αριστερά και όχι μόνον μιλά και γράφει 10 χρόνια τώρα για την πολιτική μας κρίση και δέχεται ειρωνικά σχόλια και αγνοείται.
Κανείς δεν παραιτείται από τους υπεύθυνους, κανείς δεν αποχωρεί από την πολιτική ζωή, ακούγονται ψελλίσματα μόνον, υποκριτών αλλοτριωμένων πολιτικών και πολιτών που ζητούν αργότερα να «το δούμε» ή να μην ζητούνται «εξιλαστήρια θύματα», ή να το παραπέμψουμε σε επιτροπή της βουλής λες και έχουμε ν΄ αντιμετωπίσουμε τα συνηθισμένα.
Κανείς πολίτης, όμως, δεν πείθεται ότι «τα μέτρα θα αποδώσουν», ότι γίνανε «σκληρές διαπραγματεύσεις», ότι θα αποφύγουμε την πτώχευση, ότι το πολιτικό προσωπικό συμμετέχει στην προσπάθεια, στην κοινωνική αλληλεγγύη, κλπ.
Κανείς πολίτης δεν συμμετέχει και δεν συμπορεύεται συνειδητά σε μια νέα στάση και νοοτροπία καταγγελίας του παράνομου όταν οι κύριοι υπεύθυνοι της παρανομίας, εξακολουθούν να διαχειρίζονται την χώρα.
Το Πασοκ συνεχίζει έξη μήνες τώρα, τον υποκριτικό παραπειστικό του λόγο και πρακτικές, με το ίδιο θράσος που στο παρελθόν δημιούργησε το χρέος, και έτσι διαμορφώνει συνεχώς αδιέξοδα και χειρότερη κρίση.
Σήμερα η οικονομία μας, αυξάνει το χρέος της, και είναι σε φάση ύφεσης, ( 4% λέει η κυβέρνηση, 8% το υπολογίζουν οι μελετητές). Για να σταματήσει η αύξηση του χρέους και να μπούμε σε περίοδο μείωσης, η απόσταση και η προσπάθεια που απαιτείται είναι μεγάλη έως πολύ μεγάλη και απαιτείται απολύτως η συμμετοχή όλων των πολιτών.
Έγκριση από την βουλή, παραβιάζοντας το Σύνταγμα, με 151 βουλευτές, το Πασοκ δεν παίρνει. Δεν εκλέχτηκε με για να εφαρμόσει σταθεροποιητικό πρόγραμμα. Άλλα πολιτικάντικα υποσχέθηκε και περιείχε το προεκλογικό του πρόγραμμα.
Αν αντιδράσει με γνωστό αυτιστικό αυταρχισμό του τότε απλά αυτοκτονεί το ίδιο και μαζί του η οικονομία μας. Η κοινωνία τότε θα αναλάβει την αδυσώπητη τιμωρία.
Οι οξύτατες αντιδράσεις της κοινωνίας θα πρέπει να θεωρούνται δεδομένες όσο οι υπεύθυνοι παραμένουν και ρίχνουν στους πολίτες το λάθος τους, να ανεχθούν δηλαδή πολιτικούς και πολιτικές που διέλυσαν την οικονομία. Αυτή η «λογική» είναι γνωστή από παλαιότερες πολιτικάντικες πολιτικές, κυρίως του Πασοκ. 
Ακόμη περισσότερο οι αγορές δεν εμπιστεύονται τους ίδιους των Πασοκ, ΝΔ, που τους «δουλεύανε» με ψεύτικα και παραποιημένα στοιχεία, χρόνια τώρα.
Δεν εμπιστεύονται την χώρα μας και η σημαντικότερη εξέλιξη που θα επαναφέρει την αξιοπιστία της, είναι η αποπομπή των υπευθύνων, που θεώρησαν ότι « η ζωή είναι μαγκιά», ότι «αυτοί στην θεωρεία και εμείς στην πράξη» μέσα από την αναισθησία της χυδαίας και μισότρελης νοοτροπίας τους , της πολιτικής, κοινωνικής τους παρουσίας και πρακτικής.
Ο πολιτισμός ή η αισθητική είναι αδύνατο να συζητηθεί με αυτές τις λογικές και την παιδεία τους, αφού είναι πολύγλωσοι του ψέματος, είναι αναίσθητοι, πολιτικά και στις διαπροσωπικές πολιτικές, κοινωνικές τους σχέσεις…
Η αριστερά πρέπει να προσφέρει υποστήριξη με τις δημιουργικές της προτάσεις, στο ελλιπέστατο και άδικο σταθεροποιητικό πρόγραμμα, όμως δεν νομιμοποιείται πλέον να προσφέρει υποστήριξη στις ίδιες πολιτικές δυνάμεις που δημιούργησαν το πρόβλημα.
Η αυστηρή εφαρμογή του «πόθεν εσχες» στο πολιτικό προσωπικό, τους δημοσίους υπαλλήλους σε κρίσιμες θέσεις, τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, με δήμευση όσων δεν δικαιολογούνται, είναι αναγκαίο μέτρο.
Οι εκλογές, αφού παραιτηθούν και αποχωρήσουν από την πολιτική ζωή οι υπεύθυνοι του χρέους, είναι η δημοκρατικότερη λύση, η οποία μπορεί να συσπειρώσει την ελληνική κοινωνία στον δύσκολη προσπάθεια και να αποκαταστήσει το κύρος της χώρας στις αγορές και στην ελληνική κοινωνία. Δημοψήφισμα και δημοκρατική ευαισθησία δεν περιμένει κανείς λογικός από το ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.
Νέο πολιτικό προσωπικό, νέες πολιτικές και κοινωνικές σχέσεις με αλήθεια, ορθολογισμό, με συνείδηση των συνεπειών, των πρακτικών του ψέματος, στον πολιτικό λόγο, τις πολιτικές και κοινωνικές πρακτικές των ανθρώπων της κοινωνίας μας. Αλλιώς δεν σώζεται αυτή η χώρα
Μας έφεραν τα μαύρα χρόνια που θα ακολουθήσουν για τουλάχιστον δέκα χρόνια, ας τους στείλουμε σπίτι τους. Καλό κουράγιο σε όλους μας. Αναλύσεις για τα μέτρα, πέρα από τον πρώτο σημερινό σχολιασμό, θα ακολουθήσουν πολλά, στο eαριστερα.