Διαλεκτική ένταση της αντιπροσωπευτικης, με την άμεση Δημοκρατία, αυτονομία της κοινωνίας των πολιτών, κοινωνική οικονομία.Πάνω στην επιστήμη και τις τέχνες.
…καινούργιας κατασκευής όχημα παλαιού μοντέλου ή νέο μοντέλο σύγχρονης τεχνολογίας και αποδοτικής λειτουργίας …???? Γράφει ο Παναγιώτης Κουτσοπίνης
Περιδιαβάζοντας τα ανανεωτικά, και ουχί μόνον , blogs με θεματολογία τις ανησυχίες για το πολιτικό μέλλον της αριστεράς και του τόπου, εύκολα διαπιστώνει, ο διαθέτων στοιχειώδη πολιτική παιδεία και ίχνη ικανότητας πολιτικής ανάλυσης, τον οργασμικό χαρακτήρα ποικιλομορφίας θέσεων, σχολίων και αντιπαραθέσεων , πράγμα το οποίον στοιχειοθετεί την μεταβολή που συντελείται στο πολιτικο-κομματικό τοπίο. Το σύστημα, (κόμματα-ΜΜΕ), ασθμαίνον προσπαθεί να προσαρμοσθεί στην νέα πραγματικότητα, η οποία λόγω των οικονομικών εξελίξεων, από κινούμενη άμμος προσλαμβάνει χαρακτήρα χιονοστιβάδας, η οποία απειλεί να συνθλίψει στο πέρασμα της, ολόκληρο το γνωστό εποικοδόμημα της μεταπολίτευσης.
Ο αποκαλούμενος αριστερός προοδευτικός χώρος, (δεν μιλάμε για το μοναστηριακής παλαιοημερολογίτικης νοοτροπίαςνεοσταλινικό ΚΚΕ), ίσως γιατί αντιλήφθηκε πρώτος τις επερχόμενες αλλαγές, ίσως γιατί μετά από δεκαετίες, και χωρίς την νομή της εξουσίας, διαπίστωσε την τελμάτωσή του και τα αδιέξοδά του άρχισε να κινείται. Η νεοκομμουνιστική ορθοδοξία, αριστερό ρεύμα, μην ξεχνώντας τις ρίζες της και εν πολύ αλληθωρίζουσαπρος τις σημαίες με τα σφυροδρέπανα, ξεκίνησε τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί πιστεύει στην ομογενοποίηση και μαζοποίηση, μέσω επαναστατικής γυμναστικής και με ολίγον καθοδήγηση, για την εμπέδωση του «όχι σε όλες τις αλλαγές» και στο «ναι σε κάθε αίτημα» της ελληνικής συντεχνιακής νομενκλατούρας. Η ηγεσία του ΣΥΝ, πού αναπτύχθηκε στο πνεύμα «από τα έγκατα της Γκράβας των καταλήψεων», συνάδει ίδιο στον σκοπό και δημιούργησε την αυτοκρατορική προεδρική φρουρά και νομίζει ότι θα επιβιώσει της κοινωνικής χιονοστιβάδας, φλερτάροντας με ότι κινείται, γιατί έχει την ψευδαίσθηση και θεληματικά το βλέπει σαν «κίνημα». Η περίπτωση Αλαβάνου, φεύγω-έρχομαι-μέτωπο κλπ, έχει καταστήσει ανεπαρκή τα εργαλεία πολιτικής παρατήρησης και ανάλυσης και κινείται πλέον σε πεδία ψυχιατρικής επιστήμης.( Η αριστερά στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς έχει ιστορικά αναδείξει πληθώρα τέτοιων ηγετικών προσωπικοτήτων με συγκλονιστικές και εν πολύ ολέθριες συνέπειες.)Η Ανανεωτική Πτέρυγα , ή τέλος πάντων ότι απόμεινε, από την πάλαι ποτέ κραταιά Α.Π. εντός του ΣΥΝ, αποδείχθηκε ότι δεν ήταν τόσο συμπαγής πτέρυγα, περισσότερο φαίνεται, εκ των υστέρων, ότι ήτανένας ΣΥΝ των περισσότερο ή λιγότερο ή κατ΄ επίφαση «ανανεωτών» μέσα στον ΣΥΝ.Τελικά κάποιοι, και για πολλούς και διαφόρους λόγους, έκαναν το βήμα του δικού τους απεγκλωβισμού από την μέγγενη του ΣΥΝ, απεγκλωβίζοντας έτσι και τις εξελίξεις στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς από την αδράνεια της αναμονής.Οδεύουμε λοιπόν προς την 27ην Ιουνίου με ζητούμενο την δημιουργία νέου φορέα.…Το πρόβλημα όμως είναι πως στο γενικό πολιτικό περιβάλλον: <!--[if !supportLists]-->1)<!--[endif]-->Της νοοτροπίας και τουεθισμού στον μεσσία αρχηγό, <!--[if !supportLists]-->2)<!--[endif]-->με τα υψηλόβαθμα στελέχη εθισμένα να πρέπει να «κρατούν το θυμιατό» και αναπαράγουν μεταλλαγμένο το «…ελέησε δέσποτα….» <!--[if !supportLists]-->3)<!--[endif]-->με κοινότυπο το «εξ άμβωνος κήρυγμα» Άνθιμου/Παπαρήγα/Παπανδρέου/Σαμαρά <!--[if !supportLists]-->4)<!--[endif]-->με ποδοσφαιροποιημένη την δημόσια πολιτική συζήτηση κλπ κλπ,
μπορεί να σταθεί και να αντέξει ένας φορέας που θα στηθεί με «παλιά και νέα υλικά»… και με ότι συνεπάγεται ότι δεν έχουμε παρθενογένεση….
Πάντως το «συμμετέχω και αποφασίζω» είναι προϋπόθεση …Πιο δύσκολα μου φαίνονται ότι θα είναι τα πράγματα με «την ηγεσία που συντονίζει» …το παρελθόν των ελληνικών κομμάτων αλλά και το παρόν των σημερινών πολιτικών σχηματισμών δεν αφήνει πολλά περιθώρια για μεγάλες προσδοκίες….
<!--[if !supportLineBreakNewLine]-->
<!--[endif]-->Φυσικά, … η ελπίδα πεθαίνει τελευταία… τουλάχιστον για τους ρομαντικούς του είδους…
<!--[if !supportLineBreakNewLine]-->
<!--[endif]-->Ίδωμεν …αλλά ας το προσπαθήσουμε τώρα που δίνετε και η ευκαιρία της δημιουργίας του καινούργιου……θα είναι καινούργιας κατασκευής όχημα παλαιού μοντέλουΉθα είναι νέο μοντέλο σύγχρονης τεχνολογίας και αποδοτικής λειτουργίας ???? Ιδού το μεγάλο ερώτημα !!! που με βασανίζει αρκετά…«νέας τεχνολογίας και υψηλής απόδοσης»σχήμα…Το ζητούμενο «νέας τεχνολογίας και υψηλής απόδοσης»σχήμα, καλό θα ήταν να εκμεταλλευτεί κάθε τρόπο άντλησης πληροφορίας – άποψης, από αυτούς και αυτές που νοιάζονται, χωρίς το σύνδρομο της λενινιστικής φωτισμένης ηγεσίας / αλάθητο του πάπα. Αυτό δεν σημαίνει ότι «να είμαστε χύμα» αλλά και ούτε «δημοκρατικός συγκεντρωτισμός», ο οποίος εξυπηρετούσε ίσως έναν τρόπο λειτουργίας την εποχή του αραμπά και του σιδηρόδρομου των 80 χιλ/ώρα. Σήμερα, αν θέλεις μπορείς, με την νέα τεχνολογία, να εφαρμόσεις την συμμετοχική δημοκρατία, χωρίς την ανάγκη της φυσικής παρουσίας και εκμηδενίζοντας τις αποστάσεις…και φυσικά χωρίς την εποπτεία του «φωτισμένου κέντρου» μετις διάφορες παραλλαγές και χωρίς τους μηχανισμούς της λογοκρισίας. <!--[if !supportLists]-->1)<!--[endif]-->Με σύστημα ανάρτησης θεμάτων -πολιτικών προβλημάτων προς απόφαση, <!--[if !supportLists]-->2)<!--[endif]-->με ανοικτό για τα «μέλη» και την κοινωνία διάλογο και δυνατότητα έκφρασηςκαι θέσης, <!--[if !supportLists]-->3)<!--[endif]-->με δυνατότητα επιλογής και ψήφου, για τα «μέλη»,<!--[if !supportLists]-->4)<!--[endif]-->με ταυτόχρονη δημοσιοποίηση της ψηφοφορίας και των αποτελεσμάτων της, «κυλιόμενη ψηφοφορία» με την εξ αρχής οριοθέτηση της ημερομηνίας λήξης.Πραγματική, λοιπόν, συμμετοχή και ανάπτυξη του αισθήματος ευθύνης και συνυπευθυνότητας, γι αυτούς πού θέλουν να επηρεάσουν την πορεία του κόμματος και την τύχη της χώρας. Και όλα υπό το φώς της δημοσιότητας, με εξασφάλιση της διαφάνειας και προσπάθεια, μερικής τουλάχιστον, εξουδετέρωσης των μηχανισμών παραπληροφόρησης, οι οποίοιτόσο έχουν ευδοκιμήσει και ταλαιπωρήσει ειδικά την αριστερά.Νομίζω ότι είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί..Το θέμα είναι αν ….το θέλουμε... το μπορούμε…και το αντέχουμε…Ίδωμεν !!!24-6-2010
Παναγιώτης Κουτσοπίνης
<!--[if !supportLineBreakNewLine]-->
<!--[endif]-->
TrackBack URI for this entry
RSS feed Comments