|
ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΣΤΕΡΕΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ |
|
|
|
|
Γράφει ο/η επιλέγει η Ομ.Σύνταξης. eΑριστερά.
|
|
03.05.11 |
Του Σπύρου Στεκούλη
Η οικονομική «ανάπτυξη» της ελληνικής κοινωνίας (και όλων των αναπτυσσόμενων) οδηγεί και συνεπάγεται την «παραγωγή» διαρκώς αυξανόμενων ποσοτήτων αποβλήτων («απορριμμάτων»).
Η αυξημένη δημιουργία αποβλήτων αποτελεί συνέπεια αναποτελεσματικών προτύπων παραγωγής και κατανάλωσης (άστοχη κατανάλωση υλικών), σπατάλη φυσικών πόρων και μακροπρόθεσμη οικονομική επιβάρυνση στις κοινωνίες οι οποίες πρέπει να τα διαχειριστούν. Το αποτέλεσμα είναι περιβαλλοντική υποβάθμιση, αλλά και υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και της οικονομίας.
Η πρόληψη και η μείωση της παραγωγής αποβλήτων πρέπει να είναι ο πρώτος και επίμονος στόχος θεσμικών και άλλων παρεμβάσεων τόσο του κράτους, όσο και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η εισαγωγή συστημάτων ΠΟΠ (Πληρώνω Όσο Πετάω) από τους δήμους θα συμβάλει στην κατεύθυνση αυτή και θα καταστήσει δικαιότερη και πλήρως ανταποδοτική την χρέωση των δημοτικών τελών. Η μελλοντική ελαχιστοποίηση των ανταποδοτικών τελών πρέπει να αποτελεί τον οικονομικό και κοινωνικό στόχο κάθε πολιτικής βιώσιμης διαχείρισης των ΑΣΑ.
Η πρόληψη / μείωση (μέσω και της επαναχρησιμοποίησης υλικών) είναι οι πρώτοι στόχοι-πυλώνες και των ευρωπαϊκών πολιτικών.
Η άμεση σύνδεση (συνεργασία) της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με όλα τα εγκεκριμένα Συλλογικά Συστήματα Εναλλακτικής Διαχείρισης και Ανακύκλωσης είναι επείγουσα ανάγκη, αλλά και υποχρέωση της χώρας, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής της ολοκλήρωσης. Η μεθοδική, επίμονη και επιτυχής εφαρμογή τους θα συμβάλει αποφασιστικά στη μείωση των αποβλήτων που οδηγούνται σε τελική διάθεση ή σε οποιανδήποτε επεξεργασία. Συνεπάγεται επιπλέον σημαντική εξοικονόμηση πρώτων υλών αλλά και ενέργειας. Η επίτευξη των ευρωπαϊκών και εθνικών στόχων για την ανακύκλωση και την ανάκτηση υλικών από αυτήν είναι απολύτως επείγουσα και απαραίτητη, πριν από κάθε συζήτηση για οποιανδήποτε άλλη λύση. Είναι όρος για την βιώσιμη, περιβαλλοντικά φιλικότερη αλλά και οικονομικά αποδοτικότερη διαχείριση των αποβλήτων.
Αποτελεί, ταυτόχρονα, τον τρίτο ιεραρχικά στόχο – πυλώνα των ευρωπαϊκών και εθνικών πολιτικών.
Η διαλογή στην πηγή των οργανικών, βιο-αποδομήσιμων υλικών και η κομποστοποίησή τους, με στόχο την διάθεση του προϊόντος ως εδαφοβελτιωτικού για την γεωργία ή και άλλες χρήσεις, μπορεί να συμβάλει στην μείωση του υπολείμματος προς διάθεση μέχρι και στο μισό των σημερινών ποσοτήτων.
Καμία συζήτηση ή επιλογή άλλης μεθόδου για τη μείωση της ποσότητας ή την μεταβολή της σύστασης των αστικών στερεών αποβλήτων δεν μπορεί να προηγηθεί της επιτυχούς και μετρήσιμης επίτευξης των προηγούμενων πολιτικών και των ποσοτικών τους στόχων.
Αποτελεί υποχρέωση όλων των βαθμίδων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και όλων των φορέων διαχείρισης αποβλήτων να δημοσιοποιούν, σε τακτική βάση, τα αποτελέσματα της διαχείρισής τους, τόσο τα ποιοτικά, όσο και κυρίως τα ποσοτικά και οικονομικά. Η ίδια η έννοια της ανταποδοτικότητας των τελών επιβάλλει την τακτή ενημέρωση του κάθε πολίτη για τις αντίστοιχες δαπάνες και τα αποτελέσματά τους.
Η μέθοδος διάθεσης / επεξεργασίας / ανάκτησης ενέργειας που θα επιλεγεί για την περαιτέρω εκμετάλλευση του απομένοντος υπολοίπου εξαρτάται άμεσα και από τις ποσότητες (που οφείλουν να είναι πολύ μικρότερες απ’ ό,τι σήμερα) αλλά και από την σύσταση αυτού του υπολοίπου. Ούτε αξιόπιστες, ανεξάρτητες, πρόσφατες επιστημονικές μελέτες υπάρχουν για το τελευταίο αυτό ζήτημα, ούτε και η Τοπική Αυτοδιοίκηση παρέχει πιστοποιημένα στοιχεία. Οπωσδήποτε, όμως, η επιλογή της μεθόδου δεν μπορεί να αποτελεί «προνόμιο» ούτε ενός ΟΤΑ ούτε, πολύ λιγότερο, ενός εργολάβου: η οικονομοτεχνική και η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων οφείλει να αποτελεί προϊόν ανεξάρτητης έρευνας και ο τελικός σχεδιασμός καταστάλαγμα σοβαρής, διαφανούς και υπεύθυνης δημόσιας διαβούλευσης.
Η συζήτηση που ανοίγει, από διάφορες πλευρές, για την ενεργειακή αξιοποίηση («καύση», όπως ανακριβώς ονομάζεται συλλήβδην) των αποβλήτων βάζει το κάρο μπροστά από το άλογο: η ανάκτηση ενέργειας είναι το τελευταίο και έσχατο μέτρο πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι το μέτρο που πρέπει να συζητηθεί μετά την επιτυχή υλοποίηση όλων των προηγούμενων (μείωση/πρόληψη, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση)
Η ευκολία με την οποίαν οι τοπικές κοινωνίες αρνούνται να υλοποιήσουν (αλλά και το κράτος είναι έτοιμο να παρακάμψει ή και να διαπραγματευτεί εκ του μηδενός) τους Περιφερειακούς Σχεδιασμούς Διαχείρισης Αποβλήτων (πχ. Κερατέα και αλλού) ένα μόνο αποδεικνύει: ότι οι τα Σχέδια αυτά δεν έχουν πείσει ούτε τους εμπνευστές τους, ούτε τις κοινωνίες στις οποίες απευθύνονται. Το πρώτο και βασικό μέλημα, επομένως, είναι η επικαιροποίηση των Περιφερειακών Σχεδιασμών, (μέσω του απολογισμού των ποσοτικών και οικονομικών στοιχείων της υφιστάμενης κατάστασης σε κάθε βαθμίδα της ΤΑ) και η διόρθωσή τους, εφ’ όσον απαιτείται, μέσω διαφανούς και εμπεριστατωμένης δημόσιας διαβούλευσης.
Trackback(0)
 |
ΕΙΔΗΣΕΙΣ 
TrackBack URI for this entry
RSS feed Comments