Ευρωπαϊκή Αριστερά
Έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου των Προέδρων των Κομμάτων του ΚΕΑ
Βερολίνο 28 Νοεμβρίου 2008
Αρνούμαστε να πληρώσουμε το λογαριασμό!
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά καλεί σε μια πρωτοβουλία ενάντια στους φορολογικούς παράδεισους, για
την φορολόγηση των χρηματιστικών συναλλαγών και την καλύτερη διανομή εισοδήματος μεταξύ
κεφαλαίου και εργασίας.
Το οικονομικό τσουνάμι, που ξεκίνησε με επίκεντρο τις ΗΠΑ, αφορά ολόκληρο τον κόσμο και μπορεί
να εξελιχθεί στην χειρότερη κρίση αυτού του αιώνα. Αυτή η κρίση μπορεί, όχι μόνο να είναι
οικονομική και χρηματιστική, αλλά να επηρεάσει και το κράτος δικαίου σε ότι αφορά στον ιδεολογικό
και ηθικό προσανατολισμό των βιομηχανικών κοινωνιών, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου για την
παγκόσμια ειρήνη και τη συνύπαρξη όλων των λαών και των κρατών. Το ίδιο ισχύει και για την κρίση
στην ενέργεια, στα τρόφιμα και στην κατανάλωση.
Η παρούσα κρίση είναι αποτέλεσμα του καπιταλισμού-καζίνο, που βασίζεται στη στενή διασύνδεση
ανάμεσα στη δομή της αγοράς εργασίας και την χρηματιστική αγορά. Εδώ και 30 χρόνια η παγκόσμια
χρηματιστική αγορά είναι απαλλαγμένη από οποιοδήποτε πολιτικό έλεγχο – γεγονός που έχει
οδηγήσει στην κορύφωση των κρίσεων, ειδικότερα στην ασιατική κρίση του 1997/98. Σήμερα
συνειδητοποιούμε ότι η νεοφιλελεύθερη ιδέα της αντιμετώπισης των προκλήσεων της
παγκοσμιοποίησης, που σε μια απεριόριστη παγκόσμια χρηματιστική αγορά μεγιστοποιούσε τα κέρδη
των παγκόσμιων χρηματιστικών φορέων με τη βοήθεια της κρατικής παρέμβασης, είναι νεκρή. Η
Ευρωπαϊκή Αριστερά αναγνωρίζει ότι η παγκόσμια διάσταση της κρίσης απαιτεί καθολικές
απαντήσεις.
Για να ξεπεραστεί η κρίση, πρέπει να γίνει μια δίκαιη αναδιανομή του πλούτου. Βεβαίως, αυτό πρέπει
να επιτευχθεί μέσα από μία αναδιάρθρωση της οικονομίας στην κατεύθυνση της βιώσιμης,
περιβαλλοντικής και κοινωνικής ανάπτυξης.
Μια νέα εισοδηματική διανομή συνεπάγεται τουλάχιστον δύο άμεσα μέτρα σχετικά με την ελεύθερη
κυκλοφορία του κεφαλαίου:
1. Όλες οι κινήσεις κεφαλαίου πρέπει να φορολογούνται ανάλογα με τη φύση τους
2. Οι φορολογικοί παράδεισοι πρέπει να καταργηθούν
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά καλεί όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς που αναγνωρίζουν
αυτούς τους στόχους, να κινητοποιήσουν τους πολίτες με πολλαπλές πρωτοβουλίες που θα πρέπει
να συγκλίνουν στην επερχόμενη συνάντηση του G20, που προγραμματίζεται για τον Απρίλη του
2009.
Η διεθνής ηγεμονία του αμερικάνικου δολαρίου πρέπει να καταργηθεί με τη δημιουργία ενός νέου
κοινού νομισματικού οργάνου, που θα θεσπίσει ειδικά δικαιώματα ανάληψης. Η Ευρώπη πρέπει να
συντονιστεί με τις ανερχόμενες χώρες.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά θεωρεί ότι η συγκεκριμένη ευρωπαϊκή διάσταση της κρίσης απαιτεί μια
ευρωπαϊκή απάντηση πολύ διαφορετική από αυτήν που προτείνεται από τις παρούσες ευρωπαϊκές
ηγεσίες. Αυτή η κρίση απαιτεί πολλά περισσότερα από την αύξηση της ρευστότητας των
διατραπεζικών αγορών, τα δάνεια ή τις εθνικοποιήσεις χωρίς καμία εγγύηση των άμεσων ωφελειών
προς τους πολίτες ή εν όψει των επενδύσεων, στις οποίες ήδη προβαίνουν τα κράτη μέλη.
Οι πολιτικές λιτότητας, στις οποίες η ΕΚΤ έπαιξε σημαντικό ρόλο, αποτέλεσαν μια πλήρη αποτυχία. Η
προσπάθεια να προσαρμοστεί το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο στις νέες συνθήκες της
παγκοσμιοποίησης απέτυχε, επίσης. Η κρατική βοήθεια που χορηγείται στις τράπεζες πρέπει να
καθορίζεται στην βάση της ενίσχυσης της αξιοπρεπούς απασχόλησης, με αύξηση μισθών και πάλη
ενάντια στην φτώχια.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά επιβεβαιώνει: Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που δημιουργούν την τεράστια
επισφαλή εργασία και τους χαμηλούς μισθούς, υπονομεύουν επίσης το διεθνές χρηματιστικό και
πιστωτικό σύστημα. Αυτή η διαδικασία αποτελεί πρόκληση στα θεμέλια της τρέχουσας
παγκοσμιοποίησης, που βασίζονται στην ιδιωτικοποίηση και την απορύθμιση και που, μέχρι τώρα, τα
οικονομικοί οργανισμοί όπως το =ΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα και ο ΠΟΕ έχουν επιβάλει στις
οικονομίες. Τονίζουμε ότι οι κυβερνήσεις και τα όργανα της ΕΕ έχουν μερίδιο της ευθύνης για την
τρέχουσα κρίση, λόγω της εφαρμογής πολιτικών ευθυγραμμισμένων με τις αμερικανικές πολιτικές,
που υιοθέτησαν κάτω από την πίεση των χρηματιστηριακών αγορών του Λονδίνου και του Παρισιού.
Όλες οι Συνθήκες, που αναφέρονται στην οικονομία της ελεύθερης αγοράς, όπου ο ανταγωνισμός
είναι ελεύθερος, πρέπει να αμφισβητηθούν από την ανάγκη για έλεγχο των χρηματιστικών αγορών.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά απαιτεί μια δημοκρατική και κοινωνική Ευρώπη. Οι αρχές της ΕΕ που
περιλαμβάνονται στις συνθήκες του Μάαστριχτ και του Άστερνταμ και βασίζονται στο νεοφιλελεύθερο
όραμα της ελεύθερης εσωτερικής αγοράς και της ελεύθερης διακίνησης των κεφαλαίων, έχουν
αποτύχει. Αυτή η διαδικασία δεν έχει υπάρξει γραμμική ούτε αρμονική, αφού, ειδικότερα η
συγκέντρωση του κεφαλαίου έχει διαιρέσει την ευρωπαϊκή ήπειρο σε στρατηγικές και περιφερειακές
περιοχές. Αυτό το πλαίσιο πρέπει να ξανασυζητηθεί και οι παράμετροι πρέπει να αλλάξουν από
νομισματική σε κοινωνική δέσμευση. Επομένως, το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης πρέπει να
μετασχηματιστεί σε ένα σύμφωνο αλληλεγγύης, που θα εστιάζει στην απασχόληση καθώς επίσης και
σε κοινωνικά και οικολογικά κριτήρια. Ένα νέο μοντέλο, βασισμένο στην εσωτερική ζήτηση και το
χρηματοπιστωτικό έλεγχο, είναι ο μόνος τρόπος για να ξεπεραστεί αυτή η κρίση. Επομένως είναι
απαραίτητο να εκπονηθούν νέες αρχές, που επιτρέπουν τη δημιουργία απασχόλησης (θέσεων
εργασίας) και ενός κοινωνικού και οικολογικού συστήματος κοινωνικής πρόνοιας.
Αυτό απαιτεί άμεσες ευρωπαϊκές πολιτικές δράσεις, καθώς και ένα μεσοπρόθεσμο και
μακροπρόθεσμο σχέδιο που θα επαναθέσει σε λειτουργία το οικονομικό σύστημα.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά διεκδικεί:
Αύξηση αμοιβών, κοινωνικές παροχές και συντάξεις σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, προώθηση της
απασχόλησης, η οποία είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί η αύξηση της εσωτερικής ζήτησης
και το ερέθισμα για να ξαναπάρει μπροστά η πραγματική οικονομία.
Εγγυήσεις ότι το οποιοδήποτε δημόσιο κεφάλαιο που διατίθεται στις τράπεζες πρέπει να συνεπάγεται
τον έλεγχο της πιστωτικής πολιτικής με άμεση μείωση των επιτοκίων. Αυτή η πιστωτική πολιτική
πρέπει να συνδεθεί με την ανάπτυξη ενός οικολογικού βιώσιμου, κοινωνικού μοντέλου που θα
συμπεριλαμβάνει και την ασφάλεια των νοικοκυριών.
Ο ρόλος της ΕΚΤ πρέπει να αλλάξει με κριτήριο την ανάπτυξη και την απασχόληση μέσω μιας
επιλεκτικής μείωσης των επιτοκίων της. Η ΕΚΤ πρέπει να υποβληθεί σε δημόσιο και δημοκρατικό
έλεγχο. Τα καταστατικό της πρέπει να αλλάξει.
Το Σύμφωνο Σταθερότητας πρέπει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από ένα νέο σύμφωνο για
την ανάπτυξη, την πλήρη απασχόληση, την κοινωνική και περιβαλλοντική προστασία.
Απαιτούμε διαφάνεια καθώς και δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο των χρηματιστικών πράξεων. Αυτό
συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, την κατάργηση του τραπεζικού απόρρητου και των φορολογικών
παράδεισων στην Ευρώπη. Πρέπει να φορολογηθούν οι χρηματιστικές συναλλαγές και το εισόδημα
στην Ευρώπη. Θέλουμε να δοθεί τέλος στη διεθνή ηγεμονία του αμερικανικού δολαρίου, μέσω της
δημιουργίας ενός νέου κοινού νομισματικού οργάνου και ειδικών δικαιωμάτων ανάληψης. Η Ευρώπη
πρέπει να συνεργαστεί με τις ανερχόμενες χώρες (π.χ. της Λατινικής Αμερικής).
Να γίνει επαναξιολόγηση των χρηματοδοτικών προοπτικών του 2007-2013 με ουσιαστική ενίσχυση
του προϋπολογισμού των ευρωπαϊκών επενδυτικών προγραμμάτων που θα προωθούν την
απασχόληση σε κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς τομείς. Η Ευρώπη απαιτεί έναν προϋπολογισμό
τουλάχιστον στο 3% του ΑΕΠ της από το 2013. Η μετάβαση πρέπει να ξεκινήσει το 2009.
Βερολίνο, 29 Νοεμβρίου 2008
Trackback(0)
 |
ΠΟΛΙΤΙΚΗ-AΡΘΡΑ 
TrackBack URI for this entry
RSS feed Comments